Tibetan
ས་དེ་དང་དེའི་ཕན་ཡོན་ནི། ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་དང་། ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀ་ལ་བརྟེན་པ་ཐུན་མོང་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྟེ། ལྔ་པོའི་བདག་ཉིད་དག་ཏུ་འདོད་དོ། །ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ ལས་སུ་རུང་བའི་མཐུས་ཉོན་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་བག་ཉལ་དུ་གྱུར་པ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྟེན་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ཡང་འཇོམས་ཤིང་ཟད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཕན་ཡོན་དང་པོའོ། །མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ཞི་ལྷག་གིས་ཀྱང་གནས་ངན་ལེན་གྱི་མཚན་མ་ཉམས་པར་བྱེད་ཀྱི་རྩད་ནས་འཇོམས་མི་ནུས་ལ། ས་དང་པོ་ཕན་ཆད་དུ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་རྩད་ནས་འཇོམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཅན་གཟུགས་མེད་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་སོགས་ཆོས་ཐ་དད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་དང་བྲལ་ཏེ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དགའ་བ་རབ་ཏུ་མྱོང་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གཉིས་པའོ། །འདི་གཉིས་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་གཉིས་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པར་རོ་གཅིག་ཀྱང་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ལུང་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཚད་མེད་རིས་སུ་མ་ཆད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་དང་། རྣམ་པ་མ་བརྟགས་པར་ཡང་རྣམ་པར་དག་པའི་སྐབས་དང་མཐུན་པའི་རྒྱུ་མཚན་རྣམས་མངོན་དུ་སྣང་བའོ། །ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀར་གཏོགས་པ་ནི་སྤང་བ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱུ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཛིན་པ་དང་ལྔ་སྟེ། འདི་ལྔའི་ངོ་བོ་སྔར་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཕན་ཡོན་ལྔ་པོ་འདི་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནང་རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ས་ཡི་རྟགས་སུ་བྱས་ཀྱང་རུང་ངོ་། ། བློ་བརྟན་འགྲེལ་པར་ཕན་ཡོན་གསུམ་པ་བཤད་ནས་དེ་མན་ཆད་ཀྱི་མཇུག་མ་ཚང་ངོ་། །བདུན་པ་སའི་ངེས་ཚིག་ནི་རང་དོན་དུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ལ་ནི་ཉེ་བ་སྟེ་ཐོབ་ངེས་པར་གྱུར་པ་དང་། གཞན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་ནུས་པར་མཐོང་བ་ལ། རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཕྱིར་ས་དང་པོ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ས་གཉིས་པ་ལ་ནི་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་བྱེད་རྩོལ་བའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དྲི་མ་མེད་པའི་ས་ཞེས་བྱའོ། །ས་གསུམ་པ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་ཚད་མེད་པ་ཐོབ་ཅིང་གཞན་ལ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ནི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་འོད་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ས་བཞི་པ་ལ་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་བསྒོམ་པའི་ཉོན་མོངས་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་སྲེག་པར་བྱེད་པའི་འོད་ལྟ་བུ་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ས་དེ་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་པོ་སྲེག་པས་འོད་འཕྲོ་བ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །ས་ལྔ་པ་ལ་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ཅིང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལོག་སྒྲུབ་བཟོད་ཅིང་རང་གི་སེམས་ཀྱང་བསྲུང་བའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་བགྱིད་དཀའ་བ་ཡིན་པས། བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱངས་དཀའ་བ་དང་དུ་ལེན་པ་དེ་ཕྱིར་སྦྱང་དཀའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ས་དྲུག་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འབྱུང་གིས་འཁོར་བ་དང་ནི་ལུགས་ལས་ལྡོག་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ས་འདིར་ མངོན་དུ་གྱུར་ནས་འཁོར་འདས་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ས་ཞེས་བཤད་དོ། །ས་བདུན་པ་ནི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ས་བརྒྱད་པ་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ་དེ་དང་ཉེ་བ་སྔ་ལོགས་དེ་མ་ཐག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབད་རྩོལ་གྱི་བསྒྲུབ་པའི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་རིང་དུ་སོང་བའི་སར་འདོད་དོ། །ས་བརྒྱད་པ་ལ་ས་དྲུག་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་དང་། བདུན་པའི་མཚན་མེད་ཀྱི་འབད་རྩོལ་དང་བཅས་པའི་འདུ་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་མི་གཡོ་བར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། མི་གཡོ་ཞེས་པར་བརྗོད་དོ། །ས་དགུ་པ་ལ་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་བཞིའི་བློ་གྲོས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་བཟང་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ས་བཅུ་པ་ལ་དཔེར་ན་སྤྲིན་ཆེན་པོ་ནམ་མཁའ་ལ་ཁྱབ་པ་བཞིན། གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ཚད་མེད་པ་སྤྲིན་ཆེན་པོ་ལྟ་བུས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནམ་མཁའི་ཆོས་སམ་གཏོས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ཞེས་བྱའོ། །ས་བཅུ་པོ་དེ་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་གནས་པ་ཡིན་པས་གནས་པའི་དོན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ས་དེ་དང་དེའི་བསྡུས་པའི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་དགེ་བ་ཚད་མེད་པ་སྣ་ཚོགས་བསྒྲུབ་པ་ལ། སེམས་རབ་ཏུ་དགའ་བས་དུས་རྟག་པར་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། ས་རྣམས་ནི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན་བྷཱུ་མི་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་འབྱུང་པོ་ སེམས་ཅན་དང་རྩི་ཤིང་ནགས་ཚལ་སོགས་ས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རྟེན་ཡིན་པས་དེས་བརྟེན་ནས་ལྷུང་བའི་འཇིགས
Chinese
那個地和那個地的利益是：依止於止的方面有兩個，依止於觀的方面有兩個，依止於止觀二者的共同方面有一個，總共是五種自性。依止於止的兩個方面是：以止的心的堪能力，將煩惱障和所知障的習氣轉為惡趣之因的所有，於每一剎那都能摧毀並使之滅盡，這是第一種利益。即使是信解行的止觀，也只能使惡趣之因的相狀減弱，而不能從根本上摧毀，但從初地開始，就能在每一剎那從根本上摧毀。同樣地，遠離對有色、無色、有為、無為等各種不同法的概念，以一心一意安住於無相之中，極其享受法的喜悅，這是第二種利益。這兩種是屬於止的方面的功德。屬於觀的方面的兩種功德是：雖然一切法無相而味一，但也能獲得十方三世所知法的顯現，以及對經教之法的各種安立，獲得無量無邊的法的顯現；並且，即使不作分別，也能顯現與清淨之時相符的各種理由。屬於止觀二者的則是捨斷解脫和證悟法身的因，並能漸次增上，共有五種。這五種的體性之前也已經說過了。這五種利益是菩薩們由內在親自體驗而應當了知的，因此也可以作為地的標誌。 《智者釋》中只講到第三種利益，從那之後的結尾部分就不完整了。第七，地的詞義解釋是：就自利而言，是接近獲得無上菩提，即必定獲得；就利他而言，是見到能夠成辦眾生之利益，從而生起極大的歡喜，因此第一地被稱為極喜地。第二地則是由於遠離了破戒之律儀，以及下乘之作意和勤作的垢染，因此被稱為離垢地。第三地則是以三摩地的力量獲得無量之法，並且也能為他人帶來廣大的法的顯現。
English
The benefits of that ground are: two aspects based on calm abiding, two aspects based on insight, and one common aspect based on both calm abiding and insight, thus it is considered to be of five natures. The two aspects based on calm abiding are: by the power of the mind of calm abiding being workable, all the causes of bad rebirths, which have become the latent tendencies of the obscurations of afflictions and knowledge, are destroyed and exhausted in every single moment, this is the first benefit. Even the calm abiding and insight of aspirational conduct can only weaken the signs of the causes of bad rebirths, but cannot destroy them from the root. However, from the first ground onwards, they are destroyed from the root in every single moment. Similarly, being free from various concepts of different dharmas such as form, formlessness, conditioned, unconditioned, etc., and abiding with a single-pointed mind in the absence of characteristics, and experiencing the joy of dharma to the utmost, is the second benefit. These two are the qualities that belong to the aspect of calm abiding. The two qualities that belong to the aspect of insight are: although all dharmas are without characteristics and of one taste, one also obtains the appearance of the knowable dharmas of the ten directions and three times, and the various establishments of the dharmas of scripture, obtaining the appearance of immeasurable and unlimited dharmas; and even without analysis, the reasons that accord with the time of purification also appear manifestly. What belongs to both calm abiding and insight is the abandonment of liberation and the cause of realizing the Dharmakaya, and the gradual increase from above, there are five in total. The nature of these five has already been explained before. These five benefits are to be known by Bodhisattvas through their own inner experience, therefore it is also permissible to make them the signs of the ground. In the "Commentary of Intelligence," only the third benefit is explained, and the ending part after that is incomplete. Seventh, the etymology of the ground is: for one's own benefit, it is close to attaining unsurpassed Bodhi, that is, it is certain to be attained; for the benefit of others, it is seeing that one is able to accomplish the benefit of sentient beings, and thus great joy arises, therefore the first ground is called the Joyful Ground. The second ground is called the Immaculate Ground because it is free from the defilement of immoral discipline, and the intention and effort of the inferior vehicle. The third ground is that by the power of Samadhi, immeasurable dharmas are obtained, and also a great appearance of dharma is made for others.
Chinese
因此称作发光。第四地是这样，因为具有像光明一样能焚烧与菩提分法相顺的修法之烦恼和所知障，所以该地称为焚烧二障而发光者。第五地是由于通达四谛而使众生完全成熟，并且能忍受众生的邪行，也能守护自己的心，由于这两者难以做到，因此有智慧者接受难以修习之事，所以称为极难胜地。第六地是依靠般若波罗蜜多，以缘起顺生而有轮回，以及从顺生中逆转而有寂灭二者的自性在此地显现，因此不住于轮回和寂灭，故说为现前地。第七地是唯一行道与第八地相连，即与它相近的前面紧接着的缘故，为了努力修行的究竟，认为是远去之地。第八地是对第六地以上的有相之想，以及第七地的无相之努力和合之想二者，不动摇地自然成就无分别智，因此称为不动地。第九地是由于具有四种各别正见的殊胜智慧，因此称为善慧地。第十地譬如大云遍布虚空一样，无量的陀罗尼和三摩地之门，如大云一样遍布心续的法界虚空之法或一切所知，因此称为法云地。菩萨们安住于这十地，那么安住的意义是什么呢？因为在该地和该地所摄的二资粮的无量功德，以各种方式成办，心中极其欢喜，恒时安住于一切，因此认为是菩萨的地就是安住。为什么称为地呢？因为梵语（藏文：བྷཱུ་མི་，梵文天城体：भूमि，梵文罗马拟音：bhūmi，汉语字面意思：地）之声，在世间是无量有情、动植物、森林等的所依，因此依靠它而有堕落的怖畏。
English
Therefore, it is called "Radiant." The fourth ground is like this: because it possesses something like light that thoroughly burns away the afflictions and cognitive obscurations of meditating on the Dharma that is in accordance with the aspects of enlightenment, that ground is called "The One that Radiates Light by Burning Away the Two Obscurations." The fifth ground is because it completely ripens beings by realizing the four truths, and because it can tolerate the wrongdoings of beings and also protect one's own mind. Since these two are difficult to do, therefore, wise ones accept what is difficult to train in, so it is called "The Ground Difficult to Train In." The sixth ground is based on the Perfection of Wisdom. Because the nature of both samsara, which arises through dependent origination in the proper order, and nirvana, which arises from reversing from the proper order, becomes manifest on this ground, therefore, it does not abide in samsara or nirvana, so it is said to be the "Manifest Ground." The seventh ground is connected to the eighth ground by a single path, that is, because it is close to it, immediately preceding it. In order to complete the endeavor of practice, it is considered to be a place that has gone far away. The eighth ground is because the conceptualization of characteristics from the sixth ground and above, and the conceptualization that includes the effort of the seventh ground's non-characteristic, do not waver, and non-conceptual wisdom is spontaneously accomplished. Therefore, it is called "Immovable." The ninth ground is because it possesses excellent, superior wisdom of the four individual correct knowledges, therefore, it is called "Good Intelligence." The tenth ground is like a great cloud spreading across the sky. Because the immeasurable doors of dharani and samadhi, like a great cloud, pervade the Dharma realm, the Dharma of the mind stream, the Dharma of space, or all that is knowable, therefore, it is called the "Cloud of Dharma." Bodhisattvas abide on these ten grounds. So, what is the meaning of abiding? Because the immeasurable merits of the two accumulations gathered on that ground and that ground are accomplished in various ways, the mind is extremely joyful, and it always abides in everything, therefore, it is considered that the grounds of Bodhisattvas are abiding. Why is it called "ground"? Because the sound of Bhūmi (藏文：བྷཱུ་མི་，梵文天城体：भूमि，梵文罗马拟音：bhūmi，汉语字面意思：地) in the world is the basis for countless elements, sentient beings, plants, forests, etc., therefore, there is fear of falling based on it.