Tibetan
ང་ལྡན་པ་དེས་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་དང་། ངོ་ཚ་བའི་ཡོན་ཏན་ལ་གནས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་དང་། གཞན་གྱིས་གནོད་པ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པར་བཟོད་པ་དང་། གཉིད་དང་སྙོམ་ལས་ སོགས་རང་གི་བདེ་བ་ལ་མ་ཆགས་པར་གཞན་དོན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང་། རྟག་ཏུ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་རྣམ་གཡེང་གི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་རྟག་ཏུ་ལྡན་པས་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་སེམས་མི་འཁྲུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལས་མི་འཁྲུགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ནས་བསྔགས་པའོ། །བློ་བརྟན་འགྲེལ་པས་སྐབས་འདི་ཐམས་ཅད་དུ་རྐང་པ་སྔ་མ་གསུམ་གྱིས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་བསྒྲུབ་པ་དང་། རྐང་པ་བཞི་པས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་བསྟན་པར་གསུངས་སོ། །སྦྱིན་པས་གཞན་གྱི་ཕོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སྲོག་གཅོད་པ་དང་རྐུ་བ་སོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བར་མི་བྱེད་པ་དང་། རང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བཟོད་པ་དང་། གཞན་དོན་དུ་འཁོར་བར་འཇུག་ཅིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་པ་མེད་པ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པས་འདོད་ཁམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚན་མར་མི་རྟོག་པའི་དེ་ལྟ་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཁས་ལེན་པའམ་དང་དུ་ལེན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ནོ། །འདིས་སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་འཁོར་བ་མི་སྤོང་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྐྱོ་བ་མེད་པའི་ཆ་ནས་བསྔགས་པའོ། ། སེར་སྣས་མི་གཏོང་བའི་ཆོས་ལ་མི་དགའ་བ་དང་། ཉེས་པ་མེད་ཅིང་ཡོན་ཏན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཆོས་ལ་དགའ་བ་དང་། ཁོང་ཁྲོའི་ཆོས་ལ་སྨོད་ཅིང་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་དང་། ཆོས་ལ་དབང་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐུས་སེམས་ཀྱི་དབང་ཐོབ་པ་དང་། ཆོས་ཀུན་ལ་རྨོངས་པའི་མུན་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པའི་ཆོས་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ཡི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ཟང་ཟིང་གཙོ་བོ་མི་བྱེད་པར་དམ་པའི་ཆོས་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་བསྔགས་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་ཡོད་ཀྱང་གཞན་ལ་མི་གཏོང་བར་བསགས་སྲུང་བྱེད་པ་དེ་དག་བག་མེད་པ་སྟེ་མཐར་ལོངས་སྤྱོད་ཆུད་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལོངས་སྤྱོད་དོན་ཡོད་པར་བྱ་ཕྱིར་གཞན་ལ་ག
Chinese
我具有布施，安住于惭愧的功德而守护戒律，对于他人损害等痛苦甘愿忍受，不贪著睡眠和懈怠等自身的安乐而为他利精进，以恒常具有正念为主，不为散乱所转，对于一切法远离有无之边而恒常具有平等性的智慧，是极度平等安住的自性，因此，是大乘中不为烦恼所动的菩萨。这是从大乘道中不为烦恼所动的功德方面赞叹的。 智稳论师说，此处所有偈颂的前三句是成办六度，第四句是回向无上菩提。 布施能消除他人的贫困之苦，持戒能不做杀生和偷盗等使众生痛苦之事，忍受自身的一切痛苦，为了他人的利益而进入轮回，对于为利有情而精进不畏惧痛苦，获得禅定的等持而从欲界的痛苦和不悦中解脱，以智慧不执著痛苦之相，像这样是安忍痛苦或接受痛苦的菩萨。 这是从不舍弃痛苦的有情轮回，以及不因痛苦而灰心的方面赞叹的。 不喜好吝啬不舍的法，喜好无过失且成为功德自性的戒律之法，呵责嗔恚之法而精进于善法，通达法义，以等持之力获得心的自在，具有对一切法无有愚昧黑暗的智慧，因此，是重视真正佛法的菩萨。这是从不重视世俗琐事而重视殊胜佛法的方面赞叹的。 拥有受用却不布施他人而积攒守护的那些人是放逸者，因为最终受用会耗尽。 因此，为了使受用有意义，应该布施他人。
English
I practice generosity, abide in the virtue of shame and guard the precepts, willingly endure suffering such as harm from others, do not cling to my own comfort such as sleep and laziness, but strive diligently for the benefit of others, constantly possess mindfulness as the main thing, and am not swayed by distraction, and constantly possess the wisdom of equality that is free from the extremes of existence and non-existence for all phenomena, and am the nature of extreme equanimity. Therefore, I am a Bodhisattva in the Great Vehicle who is not disturbed by afflictions. This is praised from the aspect of the merit of not being disturbed on the path of the Great Vehicle. Lodro Tenpa said that in all these verses, the first three lines accomplish the six perfections, and the fourth line shows the dedication to unsurpassed enlightenment. Generosity eliminates the suffering of others' poverty, keeping precepts avoids causing suffering to sentient beings by killing and stealing, enduring all of one's own suffering, entering samsara for the benefit of others, and not being afraid of suffering when striving for the benefit of sentient beings, attaining the samadhi of meditative concentration and being liberated from the suffering and unpleasantness of the desire realm, and not clinging to the characteristics of suffering with wisdom, like this is a Bodhisattva who endures suffering or accepts suffering. This is praised from the aspect of not abandoning the suffering sentient beings in samsara, and not being discouraged by suffering. Not liking the Dharma of stinginess and non-giving, liking the Dharma of precepts that are faultless and become the nature of virtue, denouncing the Dharma of anger and striving for virtuous Dharma, mastering the meaning of Dharma, obtaining the freedom of mind through the power of samadhi, and possessing the wisdom that is free from the darkness of ignorance towards all Dharmas, therefore, is a Bodhisattva who values the true Dharma. This is praised from the aspect of not valuing worldly affairs but valuing the supreme Dharma. Those who have possessions but do not give to others but accumulate and protect them are negligent, because eventually the possessions will be exhausted. Therefore, in order to make possessions meaningful, one should give to others.
Tibetan
ཏོང་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་བག་ཡོད་པ་དང་། བཅས་པ་དང་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མི་བསྲུང་བ་ནི་བག་མེད་པ་ཡིན་ལ། གང་དག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པས་སྒོ་གསུམ་དུལ་ཞིང་བཅས་རང་གི་ཉེས་པས་མ་གོས་པ་ནི་དུལ་བ་ལ་བག་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེས་ཁ་ཅིག་ཏུ་དེས་ལ་བག་ཡོད་ཞེས་འདུག་ཀྱང་བློ་བརྟན་འགྲེལ་པའི་འགྱུར་ལྟར་དུལ་བྱས་ན་ལེགས་སོ། །ཁ་ཅིག་ངོས་ལ་བག་ཡོད་ཅེས་འབྲུ་མནན་པ་ནི་ཡིག་ནོར་བྱུང་བ་ཟད་དོ། །གཞན་གནོད་ལ་མི་བཟོད་པར་གནོད་ལན་བྱེད་པ་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་སེམས་མ་བསྲུང་བས་བག་མེད་པ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཞན་གནོད་བྱས་པ་ལ་རྒྱུད་མི་འཁྲུགས་ཤིང་གནོད་ལན་མི་བྱེད་པར་སླར་ཕན་ འདོགས་པ་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་བསྲུང་བ་ལ་བག་ཡོད་པ་བཟོད་པ་དང་། ལེ་ལོའི་དབང་གིས་དགེ་ཆོས་མི་སྒྲུབ་པའི་བག་མེད་མ་ཡིན་པར། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལ་བག་ཡོད་པ་བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ལ་རོ་མྱང་བའི་སྲེད་པ་མེད་པ་ནི་བདེ་བ་ལ་བག་ཡོད་པ་དང་། ཆོས་རྣམས་ལ་རྟག་པས་བདེ་བ་དང་བདག་དང་མི་སྟོང་པར་འཛིན་པ་ནི་བག་མེད་པ་ཡིན་ལ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཆོས་ལ་བག་ཡོད་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བག་ཡོད་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ནོ། །འདིས་བག་ཡོད་དང་ལྡན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་བསྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ནས་བསྔགས་པའོ། །སློང་བ་བྱུང་ཡང་སྦྱིན་པ་མི་བྱེད་པའམ་བཞིན་འགྱུར་ཞིང་གཤེ་བ་དང་བཅས་ནས་མ་གུས་པར་སྦྱིན་པ་ལ་ངོ་ཚ་བ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་ཕྱུག་པོ་དག་ལ་སློང་བ་བྱུང་ན་ཅུང་ཟད་མི་སྦྱིན་ཅིང་གཤེ་བར་བྱེད་པ་ནི་ངོ་ཚ་བ་ཡིན་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སྙིང་རྗེས་གཞན་དོན་དུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཏོང་བར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་པས་སློང་བ་བྱུང་ན་མི་དགའ་ཞིང་བརྒྱངས་ཏེ་འདུག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆ་མ་ཡིན་པས་ངོ་ཚའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བཅས་པ་དང་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆུང་ངུ་ལ་ཡང་འཇིགས་པར་བལྟ་ཞིང་འཛེམ་པ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་ཆུང་ངུ་བྱུང་བ་ལ་ཡང་ངོ་ཚ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གནོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ ཅད་བཟོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་པ་ལ་མི་བཟོད་ཅིང་རྒྱུད་འཁྲུགས་ན་ངོ་ཚ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བརྩོན་འགྲུས་རླབས་པོ་ཆེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རྩོམ་པ་ཡིན་ན་དགེ་བའི་ཆོས་བསྒྲུབ་
Chinese
舍弃是对于受用有谨慎，不守护所制和自性的罪过是不谨慎。凡是具有戒律，三门调伏，不为所制和自性的罪过所染污，称为对于调伏有谨慎，有些地方写成“对于彼有谨慎”，但按照《智者释》的翻译作“调伏”为好。有些地方强调“对于面有谨慎”，是文字错误。对于他人之害不能忍受而进行报复，是不守护自己和他人之心，是不谨慎。菩萨对于他人之害不生嗔恨，不进行报复，反而施以利益，是守护自己和他人，是谨慎的忍辱。不是因懒惰而不修善法的不谨慎，而是对于修持世间和出世间的善法有谨慎的精进。对于获得禅定的安乐没有贪恋，是对安乐有谨慎。对于诸法执著为常乐我净是不谨慎，对于无常等如实了知，是对法有谨慎的智慧。如是，对于如理作意大乘之法的具有谨慎的菩萨。这是从赞叹具有谨慎而修持六度之功德方面进行赞扬。即使有人乞讨也不布施，或者变脸色并加以呵斥，不恭敬地施舍而感到羞耻，即使在世间，富人们遇到乞讨，稍微也不布施而加以呵斥，这是感到羞耻。菩萨以慈悲为怀，为了他人的利益而承诺施舍一切财物，如果有人乞讨，不高兴而傲慢地坐着，这不是菩萨的行为，是感到羞耻。菩萨们对于所制和自性的微小罪过也视为恐怖而加以避免，对于发生微小罪过也感到羞耻。菩萨们能够忍受一切损害和痛苦，如果他人加以损害而不能忍受，心生嗔恨，是感到羞耻。菩萨们以巨大的精进持续不断地努力，如果修持善法
English
Giving is being mindful of enjoyment, and not guarding against transgressions of precepts and inherent faults is being unmindful. Those who possess discipline, whose three doors are tamed, and who are not defiled by transgressions of precepts and inherent faults are said to be mindful of taming. Some texts say "mindful of that," but it is better to translate it as "taming" according to the translation of the Commentary on the Steadfast Mind. Some texts emphasize "mindful of the face," which is a mere scribal error. To be unable to bear harm from others and to retaliate is to be unmindful because it does not protect the minds of oneself and others. A Bodhisattva who does not become angry when harmed by others, does not retaliate, but instead benefits them, is mindful of protecting both oneself and others, which is patience. Not being unmindful by not practicing virtue due to laziness, but being diligent in practicing virtue in both worldly and transcendent realms is diligence. Not having craving for the taste of the bliss of meditative concentration is being mindful of bliss. Holding onto phenomena as permanent, blissful, self, and pure is being unmindful, while realizing impermanence and so forth without distortion is wisdom that is mindful of the Dharma. Thus, a Bodhisattva who is mindful of properly contemplating the Dharma of the Great Vehicle. This is praised from the aspect of the qualities of accomplishing the six perfections with mindfulness. Even if someone begs, not giving or changing one's expression and scolding, and being ashamed to give without respect, even in the world, when the wealthy are begged, they do not give even a little and scold, which is shameful. Bodhisattvas, with compassion, promise to give all things for the benefit of others, so if someone begs, being unhappy and sitting arrogantly is not the way of a Bodhisattva, which is shameful. Bodhisattvas regard even small transgressions of precepts and inherent faults as fearful and avoid them, and are ashamed even if small faults occur. Bodhisattvas endure all harm and suffering, so if others harm them and they cannot bear it and become angry, it is shameful. Bodhisattvas continuously strive with great diligence, so if they practice virtuous Dharma