Tibetan
འི་ཁྱད་ཆོས་དང་བསྡུ་བ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ལས་ཁྱད་པར་བདུན་གྱིས་འཕགས་ཏེ། དམིགས་པ་ཆེ་བ་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་དམིགས་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་སྡེ་སྣོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་དང་ནི། དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་བདག་གི་དོན་ཙམ་སྒྲུབ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་དག་དང་། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་རྟོགས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཚེ་གསུམ་མམ་བདུན་ཙམ་དུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ཆེ་བ་དང་། ཉན་ཐོས་རྣམས་འཁོར་བས་འཇིགས་ནས་དེ་སྤངས་པའི་ཞི་བདེ་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཐབས་མཁས་པ་དང་མི་ལྡན་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྙིང་རྗེས་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པས་མི་གོས་པ་པདྨོ་འདམ་ལས་ སྐྱེས་པ་ལྟ་བུའི་ཐབས་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་དང་ལྔ་ནི་འདིས་འདེགས་པ་རྒྱུའམ་ལམ་གྱི་ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་དང་ཟད་པར་ཟིལ་གནོན་མངོན་ཤེས་དྲུག་ཙམ་ཐོབ་ནས་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་དུ་ཟད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པས་འབྲས་བུ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་སོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་ནམ་ཡང་མི་ཟད་པ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དང་། ཉན་ཐོས་རྣམས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་ཀྱང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་སོགས་མི་བྱེད་ཀྱི། བྱང་སེམས་རྣམས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ནས་འོག་མིན་གྱི་ཕོ་བྲང་ན་བཞུགས་པ་དང་། ལྷུམས་སུ་ཞུགས་པ་དང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སོགས་ཀྱི་མཛད་པ་སེམས་ཅན་གྱི་མཐའི་བར་དུ་སྟོན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་སྟེ་འདི་གཉིས་འདིར་འདེགས་པ་འབྲས་བུའི་ཐེག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཆེན་པོ་བདུན་པོ་འདི་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཐེག་ཆེན་ཞེས་ནི་ངེས་པར་བརྗོད་དོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུ་བ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བརྗོད་ན་མཐའ་ལས་འདས་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བསྡུས་ན་རྣམ་གཞག་རྣམ
Chinese
的特点和归纳的分类如下：大乘比小乘殊胜七个方面。目标广大：声闻众以声闻的三藏为目标，而菩萨众则以大乘深广无边的藏为目标；同样，修行广大：声闻众只修自利，而菩萨众则具足自利利他二者；智慧广大：声闻众只证悟人无我，而菩萨众则证悟法与人无我；声闻众在三世或七世中精进，而菩萨众则在三大阿僧祇劫中精进，因此精进广大；声闻众因畏惧轮回而舍弃轮回，追求寂静的安乐，不具善巧方便，而菩萨众以慈悲不舍轮回，却以智慧不为烦恼所染，如莲花出于淤泥般的善巧方便。以上五个是此处的提升，是因或道之乘的差别。声闻众获得阿罗汉果和灭尽定，以及神通六种，之后在无余涅槃中灭尽；而菩萨乘的果位则是力量和无畏等无量功德，永不穷尽，真实成就广大。声闻众即使获得阿罗汉果，也不示现成佛和转法轮等事业；而菩萨众则示现成佛，在色究竟天的宫殿中安住，以及示现入胎和成佛等事业，直至有情众生边际，示现佛陀的广大事业。以上两个是此处提升，是果之乘的差别。因此，由于具足这七种广大，所以必定称为大乘。大乘的归纳分类如下：大乘般若波罗蜜多十万颂和《华严经》等无量大乘经典的意义，如果宣说则超越边际，但如果归纳所有大乘的意义，则是分类
English
The characteristics and classifications of summarization are as follows: The Mahayana is superior to the Hinayana in seven aspects. The object is vast: the Shravakas aim at the three pitakas of the Shravakas, while the Bodhisattvas aim at the immeasurable and profound Mahayana pitaka; similarly, the practice is vast: the Shravakas only practice for their own benefit, while the Bodhisattvas possess both self-benefit and benefiting others; the wisdom is vast: the Shravakas only realize the absence of self of persons, while the Bodhisattvas realize the absence of self of both phenomena and persons; the Shravakas strive for three or seven lifetimes, while the Bodhisattvas strive for three great asamkhyeya kalpas, therefore the diligence is vast; the Shravakas fear samsara and abandon it, seeking the peace of tranquility, lacking skillful means, while the Bodhisattvas, with compassion, do not abandon samsara, but with wisdom, are not stained by afflictions, like a lotus born from mud, possessing skillful means. The above five are the elevation here, which is the difference of the cause or path vehicle. The Shravakas attain the Arhat fruit and the cessation, as well as the six supernormal powers, and then are extinguished in nirvana without remainder; while the fruit of the Bodhisattva vehicle is immeasurable merits such as strength and fearlessness, which are never exhausted, and the true accomplishment is vast. Even if the Shravakas attain the Arhat fruit, they do not manifest enlightenment and turning the wheel of Dharma, etc.; while the Bodhisattvas manifest enlightenment, abide in the palace of Akanistha, and manifest activities such as entering the womb and attaining enlightenment, etc., until the boundary of sentient beings, manifesting the vast activities of the Buddha. The above two are the elevation here, which is the difference of the fruit vehicle. Therefore, because of possessing these seven vastnesses, it is definitely called the Mahayana. The summarization classification of the Mahayana is as follows: The meaning of the Mahayana Prajnaparamita in One Hundred Thousand Verses and the Avatamsaka Sutra, etc., immeasurable Mahayana sutras, if explained, transcends the boundary, but if the meaning of all Mahayana is summarized, it is the classification.
Tibetan
་པ་བརྒྱད་དམ་བཅུ་པོ་འདིར་འདུས་པས་ན། དེ་དག་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་གང་ཞེ་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་སམ་ཁམས་ཡོད་པ་དང་། རིགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མོས་པའི་དབང་གིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པ་གསུམ་ནི་རིགས་ལ་གནས་པའི་སྐབས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་སར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒྲུབ་པ་དང་། དེ་ལས་ས་དང་པོར་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་འཕགས་པའི་ས་སྐྱོན་མེད་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་དང་། ས་གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་དུ་བྱང་ཕྱོགས་དང་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་མ་དད་པ་རྣམས་དད་པར་བྱེད་ཅིང་དད་པ་རྣམས་དགེ་བ་ལ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་དྲུག་གོ། དག་པའི་ས་གསུམ་དུ་སྣོད་དང་བཅུད་དག་པར་བསྒྲུབ་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནི་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འཁོར་བར་མི་གནས་ལ། སྙིང་རྗེས་ཞི་བར་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྲིད་ཞི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བརྩིས་པ་དང་། དེ་ནས་ས་བཅུ་འདས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་སྟོན་པ་འདི་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བརྩིས་ན་དེ་ལྟར་བརྒྱད་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་བཞི་སོ་སོར་བགྲངས་ན་རྣམ་གྲངས་བཅུར་རྣམ་པར་བཞག་པའོ། །དེ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་ངོ་མཚར་བ་ནས་རྣམ་པར་བཞག་པའི་བར་གྱི་རྣམ་གྲངས་བཅུ་བདུན་བཤད་ནས། གཉིས་པ་རབ་ཏུ་བསྔགས་པའི་ ཡོན་ཏན་ལ། བསྔགས་ཡུལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབྱེ་བ་དང་། བསྔགས་པ་དངོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ས་བཅུ་དང་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་བཅས་ས་བཅུ་གཅིག་ལ་གནས་པ་དེ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཡང་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལྔས་བསྡུས་ཏེ། གཅིག་སྟེ་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་མངོན་དུ་མ་བྱས་ཀྱང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དད་ཅིང་ཡིད་ཆེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ས་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་ནས་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཐོབ་པས་གཞན་དོན་ཁུར་འཁྱེར་གྱི་
Chinese
由于这八个或十个聚集在此，因此称它们为大乘。那是什么呢？即具有大乘的种姓或界限，以及依靠种姓而对大乘的法生起信乐，同样由于信乐的力量而生起无上菩提心，这三者是安住于种姓的阶段。如是生起心后，在信行地修持布施等六波罗蜜多，由此在第一地生起远离能取所取的智慧，从而进入超越世间的圣者无垢地。从第二地到第七地之间，以菩提分法和波罗蜜多的法，使未信的众生生起信心，并使已信的众生在善法中完全成熟，这是第六。在清净的三地中，修持清净器情，即清净佛土，以智慧不住于轮回，以慈悲不住于寂灭的涅槃，证悟轮回寂灭平等性，将这二者合为一体。之后，超越十地，在佛地获得三身，即获得殊胜菩提，获得菩提后，尽众生界示现佛陀的事业，显现证悟等等的利他事业，将这二者合为一体，这样就是八。如果将后四者分别计数，则安立为十种。到此为止，讲述了菩萨修持的功德，从奇妙到安立之间的十七种。第二，在极度赞叹的功德中，有赞叹的对象菩萨的分类和真实的赞叹两种。第一，安住于十地和信行地等十一地的那些，称为菩萨。这又以五个阶段的类别来概括：一是安住于信行地，虽然没有显现法界普遍存在的特征，但因为对法界具有信心和信任，所以称为具有信乐。进入第一地的菩萨称为殊胜意乐清净，即证悟法界普遍存在的特征后，获得自他平等性的心，从而承担起利他事业的重任。
English
Because these eight or ten are gathered here, they are called the Great Vehicle. What are they? Namely, having the lineage or realm of the Great Vehicle, and relying on the lineage, generating faith and joy in the Dharma of the Great Vehicle, and similarly, due to the power of faith and joy, generating the mind of unsurpassed Bodhi, these three are the stages of abiding in the lineage. Having generated the mind in this way, in the stage of faith and practice, accomplishing the six Paramitas such as generosity, and from that, in the first Bhumi, the wisdom free from grasping and being grasped arises, thereby entering the flawless land of the transcendent noble ones. From the second to the seventh Bhumi, with the Dharma of the Bodhipaksa and Paramitas, causing unbelieving beings to generate faith and causing believing beings to fully mature in virtue, this is the sixth. In the three pure Bhumis, accomplishing the purity of the vessel and its contents, namely, purifying the Buddha-field, not abiding in Samsara with wisdom, and not abiding in Nirvana with compassion, realizing the equality of Samsara and Nirvana, considering these two as one. Then, having transcended the ten Bhumis, obtaining the three Kayas in the Buddha-Bhumi, namely, obtaining supreme Bodhi, and after obtaining Bodhi, as long as sentient beings exist, manifesting the deeds of the Buddha, displaying enlightened activities and other altruistic deeds, considering these two as one, thus there are eight. If the latter four are counted separately, then they are established as ten categories. Up to this point, the qualities of the Bodhisattva's practice have been explained, from the wondrous to the establishment of the seventeen categories. Secondly, in the qualities of extreme praise, there are two: the classification of the Bodhisattva who is the object of praise, and the actual praise. First, those who abide in the ten Bhumis and the Bhumi of faith and practice, totaling eleven Bhumis, are called Bodhisattvas. This is again summarized by five stages of