Tibetan
ར་བ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་མཚན་མར་རྟོག་པ་གོམས་པས་ཆེད་དུ་བསྒྲིམ་མི་དགོས་པར་ཀ་བ་དང་བུམ་པ་སོགས་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་མ་བདག་ཉིད་འདུག་པ་སྟེ་བློ་ཡི་ཡུལ་ན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བློས་བརྟགས་པའི་མཚན་མ་དང་། མ་བརྟགས་པར་སྣང་བའི་མཚན་མ་གཉིས་པོ་མེད་པར་ཤེས་ནས། མཚན་མས་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་བློ་ལྡན་གྱིས་འཆིང་བ་ཀུན་བཅད་ནས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །མཚན་མ་གཉིས་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཡང་། དང་པོ་བློས་བརྟགས་པའི་མཚན་མ་ཀེང་རུས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་མཚན་མ་འདི་དག་སེམས་ལ་སྣང་བར་ཟད་ཀྱི། དེ་དང་དེའི་རྣམ་པར་གྲུབ་པའི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་མེད་པར་གཞིག་ནས། དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་འདུག་པ་བུམ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལ་སྣང་བར་ཟད་ཀྱི། རང་བཞིན་ནམ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མེད་ པར་ཤེས་ནས་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཉན་རང་རྣམས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ལ་གཙང་བདེ་རྟག་བདག་ཏུ་རྟོག་པ་བཤིགས་ཏེ་མི་གཙང་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་བསྒོམས་པས། ཉན་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་བོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པར་སྟོང་པར་བཤིགས་ཏེ་བསྒོམས་པས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་མཚན་མའི་འཆིང་བ་ལས་ཐར་ཞིང་གྲོལ་བའི་ཚུལ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་པ་སྤངས་ནས་ཐར་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པའམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དང་། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སུ་འཛིན་པའམ། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པས་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ལུས་སམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ན་གཞན་དབང་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའོ། །བློ་ལྡན་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་གསུམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ ལ་ཡོད་པའི་ཉོན་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་ཟད་པར་གྱུར་ནས་འཆིང་བ་ཀུན་ལས་གྲོལ་བ་ཡི
Chinese
从无始以来，由于习惯于执着于相，所以不需要特意努力，柱子和瓶子等各种事物的相自然存在，也就是在意识的领域中自然存在。像这样，通过意识推测的相和未经推测而显现的相，在认识到这两种相都不存在之后，具有能够完全摧毁以相为目标的智慧的人，就能断除一切束缚，获得无上菩提。摧毁两种相的方法是：首先，通过意识推测的相，如骷髅等显现的相，仅仅是显现在心中而已，并没有以那种形式成立的意义的本质，要这样去摧毁它。同样，自然存在的瓶子等一切事物，也仅仅是显现在心和心所上而已，要认识到它们没有自性或自己的本质，并如此修习。对此，声闻和独觉们通过摧毁将蕴执着为清净、快乐、常、我的想法，修习不净、无常、痛苦和人无我，从而获得了声闻和独觉的菩提。菩萨们通过修习不执着于人法二者的自性，将其摧毁为空性，从而将获得无上菩提。像这样，通过修习而从相的束缚中解脱的方式是：通过完全了解三种自性的特征，舍弃阿赖耶识中存在的烦恼障和所知障的习气，从而获得解脱。以证悟一切法之如是性，即法界为目标的智慧或本智，使圆成实的特征显现；断除执着于能取和所取二者，或执着于人我和法我二者，使遍计所执的特征显现；当与烦恼障和所知障的恶趣之身或集合相连的阿赖耶识的自性，如实地显现时，就显现了依他起性。具有智慧的菩萨们，像这样使三种自性显现之后，阿赖耶识在依他起的特征上存在的烦恼障和所知障全部灭尽，从而从一切束缚中解脱。
English
From beginningless time, due to the habit of clinging to signs, without needing to make special effort, the signs of various things such as pillars and vases naturally exist, that is, they naturally exist in the realm of consciousness. Like this, having realized that both the signs inferred by consciousness and the signs that appear without inference do not exist, a wise person who has the ability to completely destroy all objects aimed at by signs will cut off all bonds and attain supreme enlightenment. The way to destroy the two signs is: first, the signs inferred by consciousness, such as the signs that appear as skeletons, are merely appearances in the mind, and there is no essence of meaning established in that form, so destroy it in that way. Similarly, all things such as vases that naturally exist are merely appearances to the mind and mental factors, and one should recognize that they have no self-nature or own essence, and practice in this way. Regarding this, the Hearers and Solitary Realizers, by destroying the idea of clinging to the aggregates as pure, happy, permanent, and self, and practicing impurity, impermanence, suffering, and the absence of a self of a person, attain the enlightenment of Hearers and Solitary Realizers. Bodhisattvas, by practicing non-attachment to the self-nature of both person and phenomena, destroying it into emptiness, will attain unsurpassed enlightenment. The way to be liberated from the bondage of signs through such practice is: by fully understanding the characteristics of the three natures, abandoning the habitual tendencies of the afflictive obscurations and the obscurations of knowledge that exist in the all-ground consciousness, one will be liberated. The wisdom or primordial awareness that aims at the suchness of all phenomena, the realm of reality, makes manifest the characteristic of the thoroughly established; abandoning the clinging to the duality of grasper and grasped, or the clinging to the two selves of person and phenomena, makes manifest the characteristic of the completely imputed; when the nature of the all-ground consciousness, which is connected with the body or collection of the bad destinies of the afflictive obscurations and the obscurations of knowledge, is truly manifest, then the dependent nature is manifest. Wise Bodhisattvas, having thus manifested the three natures, all the afflictive and knowledge obscurations that exist in the dependent nature of the all-ground consciousness are exhausted, and thus they are liberated from all bonds.
Tibetan
ན་པར་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིའི་མཚན་མ་བཤིག་པའི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་གཉིས་སུ་དམིགས་པའི་མཚན་མ་བཤིག་པའི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་མཚན་མ་མེད་པ་བསྒོམས་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཚན་མེད་བསྒོམ་པ་ཁྱད་དུ་འཕགས་ཚུལ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་ཐ་དད་པའི་མཚན་མར་མི་དམིགས་ཏེ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡེ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པས། འཁོར་བ་སྤང་བྱ་དང་མྱང་འདས་བླང་བྱའི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཐ་དད་མེད་པར་རྟོགས་ནས། འཁོར་བ་ཉིད་མྱང་འདས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་བསྒོམ་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཚན་མེད་སྒོམ་པ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཏེ། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་འཁོར་བའི་ཁམས་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཁམས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁམས་དེ་ནི་མཚུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མཚུངས་ཞེ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པས་ན་དེ་ནི་མཚུངས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་མཚན་མ་འཁོར་བ་དང་། མཚན་མེད་མྱང་འདས་ཐ་དད་དུ་ དམིགས་ནས། འཁོར་བ་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་བཅས་པས་མ་ཞི་བའི་མཚན་མར་བལྟས་ནས་སྤོང་བར་འདོད། མྱ་ངན་འདས་པ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་དང་ཉེས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་མེད་པས་ཞི་བའི་རྣམ་པར་བལྟས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཐ་མི་དད་པར་བསྒོམས་ཤིང་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཚེ། ཡེ་ནས་ཡོད་པ་གཉིས་སྟོང་གི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཞིང་ཡེ་ནས་གཟུང་འཛིན་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མཚན་མ་མེད་པའི་དོན་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པས་ན། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ། སེམས་ཀྱིས་གང་དང་ཅི་བསམ་པ་དེ་དང་དེ་བཞིན་འགྲུབ་སྟེ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལས་ཀྱང་ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཆར་འབབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བསམས་ན་ཡང་ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཆར་འབབ་པས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའམ་དབང་འབྱོར་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འཁོར་བ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཅིས་མི་འགྱུར་ཞེས་བརྒལ་
Chinese
想要如此认为。如果圣者声闻们也具有破除四颠倒之相的真实智慧，那么菩萨们破除二取之相的真实智慧又有何区别呢？声闻们修习无相，菩萨修习无相的殊胜之处在于：菩萨以如实为对境的智慧不执著于轮回与涅槃相异之相，因为轮回与涅槃二者的自性法界本来就是涅槃。因此，认识到轮回是应舍弃的，涅槃是应获取的，这两种状态没有差别。轮回即是涅槃，完全了知一切法皆是空性后进行修习，因此胜过声闻的无相修习。如《圣无尽慧经》中所说：“法界与轮回界、涅槃界、有情界，以及一切法的界都是相同的。为何相同？因为在空性中相同，所以是相同的。”如同此经所说。声闻们将有相的轮回和无相的涅槃视为不同，认为轮回充满生老病死等痛苦，是不寂静之相，因此想要舍弃。涅槃没有一切痛苦和过患之相，视为寂静之相，因此想要现证。 如此，菩萨修习一切相在法界中无有差别，当修习圆满时，便能现见本来存在的二空自性圆满成就，并且也现证了本来没有能取所取分别之相的意义。因此，当获得现证有和无的真实智慧时，心中所想的任何事物都能如愿成就，即使心中想从虚空中降下资具之雨，也能降下资具之雨。这被称为自在地掌控或运用分别念。如果轮回本身自性就是涅槃，为何一切有情不是本来就已涅槃呢？
English
They wish to think so. If the noble Shravakas also have the correct knowledge of destroying the signs of the four inversions, then what is the difference between the correct knowledge of the Bodhisattvas destroying the signs of dualistic grasping? The way in which the Bodhisattva's meditation on the signless is superior to the Shravakas' meditation on the signless is as follows: The Bodhisattva's wisdom that focuses on Suchness does not focus on the signs of difference between Samsara and Nirvana, because the nature of both Samsara and Nirvana, the Dharmadhatu, is originally Nirvana. Therefore, realizing that there is no difference between Samsara as something to be abandoned and Nirvana as something to be attained, and knowing that Samsara itself is Nirvana and that all Dharmas are empty, the Bodhisattva's meditation is superior to the Shravaka's meditation on the signless. As it is said in the Sutra of the Noble Inexhaustible Intellect: "The Dharmadhatu, the realm of Samsara, the realm of Nirvana, the realm of sentient beings, and the realm of all Dharmas are all the same. Why are they the same? Because they are the same in emptiness, therefore they are the same." As it is said in this Sutra. The Shravakas regard the signs of Samsara and the signless Nirvana as different, and they want to abandon Samsara because it is full of suffering such as birth, old age, sickness, and death, and they regard it as a non-peaceful sign. They regard Nirvana as the absence of all suffering and all faults, and they want to realize it as a peaceful state. Thus, when the Bodhisattva meditates on all signs as being non-different in the Dharmadhatu and the meditation is completely accomplished, they directly see the complete accomplishment of the originally existent nature of the two emptinesses, and they also directly realize the meaning of the originally non-existent signs of grasping and fixation. Therefore, when they obtain the correct knowledge of directly realizing existence and non-existence, whatever they think in their mind will be accomplished accordingly. Even if they think that a rain of necessities should fall from the empty sky, a rain of necessities will fall. This is called having mastery or control over conceptual thought. If Samsara itself is naturally Nirvana, why are all sentient beings not originally in Nirvana?