Tibetan
མས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པར་གསུངས་ཏེ། གང་ལས་གསུངས་ན་ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞི་བསྟན་པ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཀྱང་། དམ་པའི་དོན་དུའམ་དོན་དམ་པར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུང་རིང་པོ་གཅིག་ལས་བརྩམ་པ་སོགས་ཀྱི་ནང་ནས། ལྔ་ལས་བརྩམ་པའི་ལྔ་ཕྲུག་བཤད་པའི་སྐབས་སུ། བདག་ཏུ་བལྟས་ན་ཉེས་པར་རྣམ་པ་ལྔ་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དགེ་སྡིག་གི་ལས་ཡོད་ན། རྣམ་སྨིན་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་ཡོད་ཀྱང་། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་འཁོར་བར་སྐྱེ་ཞིང་འཇུག་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མ་གཏོགས་པར་ཕུང་པོ་འདི་འདོར་ཞིང་ཕུང་པོ་གཞན་ལེན་པའི་གང་ཟག་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེས་ན་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་དོ་ཞེས་དམིགས་པ་ནི་ཉེས་པར་བཤད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་དང་འགལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཉེས་པ་ལྔ་ནི་བདག་དང་སྲོག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡིན་ཞེས་པ་གང་ཟག་རྫས་སུ་ ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན་བདག་དང་བདག་གི་མེད་པའི་དོན་ལ་བདག་དང་སྲོག་ཏུ་ལྟ་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཉེས་པ་དང་པོའོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་དང་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་པ། ཇི་ལྟར་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་བདག་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་དང་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པར་ལྟ་བ་འདི་ཁྱད་མེད་པ་ནི་ཉེས་པ་གཉིས་པའོ། །ལམ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ། མྱང་འདས་དང་ཐར་པའི་ལམ་ནི་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་པ་བདག་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཡང་། བདག་དང་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་ཐར་པའི་ལམ་མ་ཡིན་པ་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པས་ལམ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་པ་ནི་ཉེས་པ་གསུམ་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དེའི་སེམས་མི་འཇུག་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བདག་དང་བདག་གི་མེད་པ་ཡིན་ལ། གང་ཟག་རྫས་ཡོད་དུ་ལྟ་བ་དེ་དག་དེ་དང་རྣམ་པ་མི་མཐུན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དེའི་སེམས་མི་འཇུག་སྟེ་མི་ཉན་མི་སེམས་མི་བསྒོམ་པས་མི་དད་མི་གནས་མི་མོས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཉེས་པ་བཞི་པའོ། །དེའི་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་བྱང་བར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན། ཞེས་བྱ་བ་གང་ཟག་རྫས་ཡོད་དུ་ལྟ་བ་དེའི་འཕགས་པའི་ཆོས་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས། ཉོན་མོངས་རྣམས་སྤངས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་དུ་ཐོབ་པ་མི་འབྱུང་བ་ནི་ཉེས་པ་ལྔ་པའོ། །གང་ཟག་རྫས་ཡོད་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས། ཀུན་ཤེས་པའི་གང་ཟག་དང་།
Chinese
一切都宣说为无我，从何处宣说呢？从所说的四法印中宣说，一切法都是无我的。同样，在声闻的经部《真实义空性》中也说，在胜义谛或真实义中，一切法都是空性。又从声闻的长部经典等之中，在宣说以五为基础的五蕴时说，如果执著于我，就会出现五种过患。这样宣说了。如果存在善恶之业，虽然会体验到苦乐的异熟果，但除了以十二缘起的规律在轮回中产生和进入的法的名言之外，没有舍弃这个蕴而取另一个蕴的补特伽罗。这样宣说了。因此，执著于我实有是过患，这与佛陀的教言相违背。五种过患是执著于我和生命，如果承认补特伽罗实有，那么对于无我及非我的意义，就会执著于我和生命，这是第一种过患。与外道没有差别，就像外道们认为有我一样，认为补特伽罗实有与此没有差别，这是第二种过患。进入邪道，涅槃和解脱的道路是修习无常、痛苦、空性、无我，但是，执著于我和补特伽罗不是解脱的道路，而是进入轮回和恶趣的道路，因此是进入了邪道，这是第三种过患。他的心不融入空性，空性是无我和非我，而认为补特伽罗实有与此不相符，因此他的心不融入空性，因为不听闻、不思考、不修习，所以不信、不住、不欲求，这是第四种过患。他的圣法不会完全清净，认为补特伽罗实有的人，不能依靠他的圣法见道和修道，从而断除烦恼，现证涅槃，这是第五种过患。说补特伽罗实有的人说，世尊在经部中说，全知者补特伽罗和
English
Everything is taught as selfless. From where is it taught? It is taught from the teaching of the four seals of Dharma, saying that all dharmas are selfless. Similarly, in the Sravaka's Sutra called 'Ultimate Emptiness,' it is also said that in the ultimate meaning or in reality, all dharmas are emptiness. Also, from within the long Agama Sutra of the Sravakas, in the context of explaining the five aggregates based on five, it is said that if one clings to self, five kinds of faults will arise. It is taught that even if there is karma of virtue and vice, and one experiences the ripening of happiness and suffering, there is no person who abandons this aggregate and takes another, except for the mere designation of dharma that arises and enters into samsara through the twelve links of dependent origination. Therefore, to fixate on the idea that the self exists as a substance is a fault, and it is contradictory to the Buddha's teachings. The five faults are clinging to self and life. If one accepts that the person exists substantially, then with regard to the meaning of no-self and non-self, one will cling to self and life, which is the first fault. There is no difference from the non-Buddhists, just as the non-Buddhists believe in the existence of a self, there is no difference between this and believing that the person exists substantially, which is the second fault. Entering the wrong path, the path to nirvana and liberation is to meditate on impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. However, clinging to self and person is not the path to liberation, but the path to birth in samsara and the lower realms, thus entering the wrong path, which is the third fault. Their mind does not enter into emptiness, emptiness is no-self and non-self, and those who believe that the person exists substantially are incompatible with this, therefore their mind does not enter into emptiness, because they do not listen, do not think, do not meditate, so they do not believe, do not abide, do not desire, which is the fourth fault. Their noble dharmas will not be completely purified. For those who believe that the person exists substantially, relying on the path of seeing and meditating on the noble dharmas, they will not abandon their afflictions and attain the manifestation of nirvana, which is the fifth fault. Those who say that the person exists substantially say that the Blessed One said in the sutras, the all-knowing person and
Tibetan
ཤེས་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་དང་ཁུར་ བོར་པའི་གང་ཟག་དང་། དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གང་ཟག་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་གང་ཟག་གི་རྣམ་གྲངས་ཆེས་མང་པོ་ཞིག་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་གང་ཟག་རྫས་སུ་མེད་ན་དེ་ལྟར་གང་ཟག་མང་པོ་ཅི་སྟེ་གསུངས། དེ་ལྟར་གསུངས་པས་ན་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན། གང་ཟག་གི་རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་གསུངས་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་དོན་མ་ཡིན་གྱི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་སྐབས་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་གནས་སྐབས་རྣམས་ཐ་དད་དུ་གོ་ཞིང་རྣམ་པར་འབྱེད་པའམ་གཅོད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་། ཀུན་བྱང་གཉིས་ལ་དང་པོ་འཇུག་པ་དང་། དེའི་རྒྱུན་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་ཁྱད་པར་དག་བདེ་བླག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་སོ་སོར་གང་ཟག་གི་མིང་ངམ་ཐ་སྙད་དག་གིས་ནི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་དེ་དང་དེའི་གང་ཟག་རྫས་གཞན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཟག་གི་མིང་ཇི་ལྟར་བཏགས་ན། ཕུང་པོ་ལྔའི་རྒྱུན་ཀུན་ཉོན་གྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་དུས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་གང་ཟག་ཅེས་པའི་མིང་གིས་དེའི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་བླག་ཏུ་གོ་ནུས་པ་དེ་ཙམ་ལས་ཀུན་ཉོན་དང་ལྡན་པའི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་གྱི་ཆོས་དེ་རྣམས་མ་གཏོགས་པར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་གང་ཟག་གཞན་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ལ་རྣམ་བྱང་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་དང་། ཀུན་ཉོན་གྱི་རྒྱུན་ལ་གནས་པ་དེ་ལ་ཡང་བྱེ་བྲག་དུ་མ་ཡོད་དེ་ཀུན་ཉོན་ཆུང་ངུ་ལ་ གནས་པ་དང་འབྲིང་ལ་གནས་པ་དང་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། གང་ཟག་འདི་ནི་འདོད་ཆགས་ཆུང་ངུ་ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་འབྲིང་དང་། ཆེན་པོའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་ཞེ་སྡང་སོགས་ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་དེ་ལྟར་དེ་དང་དེའི་གང་ཟག་ཅེས་བསྟན་པ་དང་། དེ་བཞིན་རྣམ་བྱང་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་བ་ལ་གནས་པའི་དབང་གི་ས་ལམ་ཆུང་ངུ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་ཅེས་སོགས་དང་། དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་གང་རུང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལ་དེ་དང་དེའི་ཕྱོགས་སུ་ཆད་པའི་གང་ཟག་ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་ལ་འཇུག་པའི་གང་ཟག་དང་། དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་དང་། མི་ལྡན་པའི་གང་ཟག་དང་། དབང་པོ་རྣོ་མི་རྣོ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་ཁུར་ཁྱེར་བའི་གང་ཟག་དང་། ལམ་གྱིས་འགོག་པ་ཐོབ་ནས་ཁུར་བོར་བའི་གང་ཟག་དང་། ཚོགས་ལམ་སོགས་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ད
Chinese
了知的补特伽罗和舍弃负担的补特伽罗，以及随信行补特伽罗和随法行补特伽罗等等，宣说了非常多的补特伽罗的类别。如果补特伽罗不是实有，那么为何宣说如此众多的补特伽罗？如此宣说，所以补特伽罗是实有，如果这样说。宣说各种补特伽罗的类别，那不是因为那样的补特伽罗是实有的意思，而是为了容易了知并区分或断除，完全染污的状态和完全清净的状态的差别，以及对于染净二者最初进入和其相续的差别的特点，为了容易了知这些，所以用各自的补特伽罗的名称或术语来指示，而不是说那个和那个的补特伽罗是其他的实有。如何安立补特伽罗的名称呢？五蕴的相续在具有完全染污的法的时候，用“具有完全染污的补特伽罗”的名称，能够容易了知在那样的状态中所变的所有的法，仅仅是这样，除了具有染污的蕴相续的那些法之外，并不是说其他的染污的补特伽罗是实有的。同样，对于具有完全清净的法者，称为具有完全清净的补特伽罗。安住在完全染污的相续上，也有许多差别，以安住在小的、中的、大的完全染污上的差别，说“这个补特伽罗是小贪欲者”，同样，用中和大的术语来表达，同样，以嗔恨等烦恼的差别，如此指示这个和那个的补特伽罗。同样，以安住在小的、中的、大的完全清净上的缘故，说获得小道的补特伽罗等等。对于行持善或不善任何一方，称为断在那个和那个方面的补特伽罗。同样，进入完全染污和完全清净的补特伽罗，以及具有那些的补特伽罗和不具有的补特伽罗，以及根器敏锐与否，以及背负痛苦和集起之负担的补特伽罗，以及通过道获得止息而舍弃负担的补特伽罗，以及安住在资粮道等等上的补特伽罗。
English
The person who understands and the person who abandons the burden, and the person who follows faith and the person who follows the Dharma, etc., many categories of persons are taught. If the person is not substantially existent, then why are so many persons taught? If it is said that because it is taught in this way, the person is substantially existent, then the various categories of persons that are taught are not meant to imply that such a person is substantially existent. Rather, it is to easily understand and distinguish or sever the differences between the states of complete defilement and complete purification, and the differences in the characteristics of the initial entry into both defilement and purification and their continuation. In order to easily understand these, they are indicated separately by the names or terms of persons, but it is not that this and that person are other substantially existent entities. How are the names of persons assigned? When the continuum of the five aggregates possesses the qualities of complete defilement, the name "person with complete defilement" is used to easily understand all the qualities that have changed in that state. It is merely that, apart from those qualities of the continuum of aggregates with defilement, it is not asserted that another defiled person is substantially existent. Similarly, one who possesses the qualities of complete purification is called a person with complete purification. There are also many differences in those who abide in the continuum of complete defilement, due to the differences of abiding in small, medium, and large complete defilement. It is said, "This person has small desire," and similarly, it is expressed with the terms medium and large. Similarly, due to the differences in afflictions such as hatred, this and that person are indicated in this way. Similarly, due to abiding in small, medium, and large complete purification, it is said, "A person who has attained a small path," and so on. One who practices exclusively in either virtue or non-virtue is called a person who is cut off in that and that direction. Similarly, a person who enters complete defilement and complete purification, and a person who possesses those and a person who does not possess them, and whether the faculties are sharp or dull, and a person who carries the burden of suffering and its origin, and a person who has obtained cessation through the path and abandoned the burden, and a person who abides on the path of accumulation, etc.