Tibetan
་རོ་སྙམ་ན་དེའི་དོན་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ལ། དེ་གང་ཟག་གི་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པར་གཟིགས་པའི་དོན་ཡིན་པར་སྨྲ་ན། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ནི་ཟབ་མོ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི་དང་པོའོ། །གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་གཉིས་པ་སྟེ་མུ་སྟེགས་ཅན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བདག་མེད་གཉིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ལ་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཀུན་བརྟགས་མེད་པ། གཞན་དབང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ། ཡོངས་གྲུབ་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་གསུམ་ལ་ཟབ་མོ་དང་ཐུན་མིན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གསུམ་ཞེས་རིམ་པར་སྦྱར་རོ། །དོན་ལ་བདག་གཉིས་མེད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་བློས་རྟོགས་མི་ནུས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་བསྟན་པ་ཡིན་ཡང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བདག་ ཡོད་པར་གཟིགས་ན་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བ་ལས་མ་འཕགས་པས། ཟབ་མོ་དང་ཐུན་མིན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་ཅི་ཡང་མི་འགྱུར་བས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལ་དེ་ལྟར་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད་པའི་སྐྱོན་གཞན་ཡང་། བདག་རྫས་སུ་ཡོད་ཅིང་དེས་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ན། བདག་དེས་ལྟ་བར་འདོད་ནས་མིག་འབྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་འབད་པ་མེད་པར་ལྟ་བར་བྱེད་པའམ། འབད་པ་དང་བཅས་ནས་ལྟ་བ་སོགས་གང་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་ན། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་མི་འཐད་དེ། འོག་ནས་འཆད་འགྱུར་གྱི་ཉེས་པ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ལྟ་བ་སོགས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་བདག་དེ་ཡི་བྱེད་པ་འབད་པ་མེད་པར་རང་འབྱུང་བ་མིན་ཞིང་། བྱེད་པ་མིག་འབྱེད་ནས་བལྟ་བ་དང་། རྣ་བ་གཏད་དེ་ཉན་པ་སོགས་འབད་པ་བྱེད་པ་དེ་ཡི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་ཅན་ཡང་མིན་ཏེ་ལྟ་བ་ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། བདག་ལ་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་སོགས་ཀྱི་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ནས། དེ་ཡི་དོན་བཤད་པ་ལྟ་བ་སོགས་ཀྱི་བྱེད་པ་དེ་བདག་གིས་མ་བྱས་པར་རང་བྱུང་བ་ཡིན་ན་བདག་བྱེད་པ་པོ་མིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ་བདག་གིས་མ་བྱས་པར་རང་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བ་སོགས་ཀྱི་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་རེས་འགའ་བ་ཡིན་པས་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པར་རང་བྱུང་ཡིན་པ་མི་འཐད་ལ། རང་བྱུང་རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་བྱེད་པ་རྣམས་རྟག་པར་འགྱུར་ན་ཡང་དེ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་བསལ་ལོ། །གལ་ཏེ་བྱེད་པ་རྣམས་རྒྱུ་མེད་པར་བྱུང་ན། རྒྱུ་མེད་པར་བྱུང་བའི་འབྲས་ བུ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དུས་ཅིག་ཆར་འབྱུང་བ་དང་། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་ཏུ་འཇུག་དགོས་པའི་ཕྱིར། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་ནི་འབད་པ་མེད་པར་རང་བྱུང་ཉིད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །བདག་དེ་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའང་མ་ཡིན་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་བདག་གི་བྱེད་པ་རྟག་པ་ལྟ་ཉན་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ཡིན་ནམ། བདག་གི་བྱེད་པ་མི་རྟག་པ་ཞིག་དེ་ནི་རྐྱེན་ཡིན་པའམ། བྱེད་པ་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་རྐྱེན་ཡིན། ཕྱོགས་དང་པོ་མི་རུང་སྟེ། བདག་གི་བྱེད་པ་རྟག་པ་ལྟ་བ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ཡིན་ན། བདག་གི་བྱེད་པ་རྟག་པ་དེ་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་སྔ་མ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡིན་པས་ལྟ་བ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་དང་ཡུལ་མ་ཚོགས་ཤིང་མིག་གིས་བལྟ་བའི་བྱ་བ་སོགས་མ་བྱས་པའི་སྔ་རོལ་ན་ཡང་ལྟ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཡོད་དགོས་ན་ཡང་། མ་བལྟས་མ་ཉན་པ་སོགས་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་སོགས་ཀྱི་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་བྱེད་པ་རྟག་པ་དེ་ལྟ་བ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་བདག་གི་བྱེད་པ་མི་རྟག་པ་ཞེས་ལྟ་བ་སོགས་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ན་བྱེད་པ་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྔ་མ་སྔ་མ་ཞིག་པར་གྱུར་པ་ནི་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པོ་བདག་ཀྱང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གི་བྱེད་པ་རྟག་མི་རྟག་གང་ཡང་མིན་པའི་ཕྱོགས་གསུམ་ཕུང་གསུམ་པ་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མེད་དེ། རྟག་མི་རྟག་དངོས་འགལ་ཡིན་པས་ཅིག་ཤོས་མ་ ཡིན་ན་ཅིག་ཤོས་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཕུང་གསུམ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་བདག་རྟག་མི་རྟག་ཅེས་དཔྱད་པ་འདུག་ཀྱང་། བདག་གི་བྱེད་པ་རྟག་མི་རྟག་ཅེས་དཔྱད་ན་བདེ་བར་སྣང་ངོ་། །འདི་ཡན་ཆད་ཀྱི་མངོན་རྗེས་ཀྱི་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའི་རིགས་པས་བདག་མེད་པར་བསྒྲུབས་ནས། ལུང་གི་ཚད་མས་བསྒྲུབ་པ་ནི། རང་སྡེ་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གི་ངོར་གསུངས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཐ
Chinese
如果这样认为，那其中的道理已经在前面说过了。如果说那是认为补特伽罗（梵文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的自性存在，那么就会损害三种圆满菩提。三种圆满菩提是深奥现证菩提、不共现证菩提和超世现证菩提。其中，通达法无我是第一种。通达人无我是第二种，因为这与外道不共。像这样通达二无我，是世间人所没有的，所以称为超世现证菩提。或者，通达无遍计所执、依他起名言存在、圆成实自性寂灭这三种，依次对应深奥、不共、超世的现证菩提。实际上，二无我是世间凡夫的智慧无法证悟的，只有佛陀证悟后才向所化众生宣说。然而，如果佛陀认为自性存在，那就没有超越世间人的见解，深奥、不共、超世也就无从谈起，因此会对三种圆满菩提造成损害。认为自性存在的其他过患还有：如果自性存在，并且由它来做看和听等行为，那么，如果自性想要看，就应该不用睁眼等努力就能看到，或者需要努力才能看到等等，无论哪种情况都不合理，因为下面会讲到有三种过失。对于看等行为，那个自性的作用不是不经努力自然产生的，也不是睁眼看、侧耳听等努力行为的因，因为看是依靠根和境，由识产生的，而自性并没有看和听等作用。这样开示后，解释其中的道理：看等行为不是自性所为而是自然产生的，那么自性就不是作者，因为是自性没有做而自然产生的。看等
English
If one thinks so, the reason for that has already been explained above. If it is said that it means seeing that the self-essence of the person (Pudgala, ，，，) exists, then it will harm the three perfect enlightenments. The three perfect enlightenments are the profound manifest perfect enlightenment, the uncommon manifest perfect enlightenment, and the transcendent manifest enlightenment. Among them, understanding the selflessness of phenomena is the first. Understanding the selflessness of the person is the second, because it is uncommon to non-Buddhists. Thus, understanding the two selflessnesses is something that worldly people do not have, so it is called transcendent manifest enlightenment. Alternatively, understanding the absence of complete imputation, the existence of other-dependence in name, and the pacification of perfect reality by nature, these three are applied in order to the profound, the uncommon, and the transcendent manifest enlightenment. In reality, the absence of the two selves cannot be realized by the wisdom of worldly people, but only after the Buddha realizes it, he teaches it to the disciples. However, if the Buddha sees that the self exists, then it is no different from the views of worldly people. The profound, the uncommon, and the transcendent will not change in any way, thus harming the three perfect enlightenments. Another fault of believing in the existence of self-essence is: if the self-essence exists and it is what does seeing and hearing, then if the self wants to see, it should be able to see without any effort such as opening the eyes, or it needs effort to see, etc. Neither of these is reasonable, because there are three faults that will be explained below. For the actions of seeing and so on, the action of that self is not spontaneous without effort, nor is the action the cause of efforts such as opening the eyes to see and turning the ears to listen, because seeing is done by consciousness relying on the senses and objects, but the self does not have the actions of seeing and hearing. After explaining this, the meaning is explained: if the actions of seeing and so on are not done by the self but arise naturally, then the self is not the agent, because it arises naturally without the self doing it. Seeing etc.
Chinese
因为这些行为是偶然的，所以是无常的，因此有原因，而不是无原因的自生是不合理的。如果自生是无原因的，那么行为应该变成恒常，但这已经被现量所否定了。如果行为是无原因产生的，那么无原因产生的果 果，因为不依赖于原因而产生，所以一切行为应该同时产生，并且在一切时候都应该恒常进行。因此，观看等等的行为是不可能不费力气就自生的。我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我）也不是观看和听闻等等的因缘，为什么呢？我的行为是恒常的，是观看听闻等等的因缘吗？我的行为是无常的，那是因缘吗？行为既非恒常也非无常，那是因缘吗？第一种情况是不合理的，如果我的行为是恒常的，是观看等等的因缘，那么我的恒常行为，因为在任何时候都像先前一样存在，所以观看等等的因缘恒常存在，即使根和境没有聚集，眼睛没有进行观看的行为等等之前，也应该有观看的行为者，但是，在没有观看听闻等等之前，没有观看和听闻等等的行为，所以我的恒常行为不能成为观看等等的因缘。如果像第二种情况一样，我的行为是无常的，是观看等等行为的因缘，那么这个行为不是恒常存在的，因为先前先前消失了，所以是无常的，因此作者我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我）也变成无常的，因为有行为和不行为的不同状态。我的行为既非恒常也非无常的第三种情况也是完全不存在的，因为恒常和无常是相违的，如果不是一个，就变成另一个，在这两者之间不可能有第三者。这里有关于我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我）是恒常还是无常的辩论，如果辩论我的行为是恒常还是无常，似乎会更清楚。以上是用具有现量和比量的理证来证明无我（梵文：anātman，梵文天城体：अनात्मन्，梵文罗马拟音：anātman，汉语字面意思：非我），接下来是用圣教量来证明，这是对自宗说有我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我）的人说的，就像世尊所说的一切法
English
Since these actions are occasional, they are impermanent, therefore they have causes, and it is unreasonable for them to be self-arisen without a cause. If self-arisen is without cause, then actions should become permanent, but this has been refuted by direct perception. If actions arise without a cause, then the results that arise without a cause, because they arise without depending on causes, all actions should arise simultaneously, and they should always be constantly performed at all times. Therefore, actions such as seeing are impossible to be self-arisen without effort. The self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) is also not the cause of seeing and hearing, etc. Why? Is my action permanent, is it the cause of seeing and hearing, etc.? Is my action impermanent, is that the cause? Is the action neither permanent nor impermanent, is that the cause? The first case is unreasonable. If my action is permanent, is it the cause of seeing, etc., then my permanent action, because it always remains the same as before, the cause of seeing, etc. always exists, even before the senses and objects have gathered and the act of seeing with the eyes, etc. has not been done, there should be a seer, but before not seeing and not hearing, etc., there is no act of seeing and hearing, etc., so my permanent action cannot be the cause of seeing, etc. If, as in the second case, my action is impermanent, is it the cause of actions such as seeing, then that action is not permanent, because the previous one disappears, so it is impermanent, therefore the agent self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) also becomes impermanent, because there are different states of acting and not acting. The third case, where my action is neither permanent nor impermanent, is also completely non-existent, because permanent and impermanent are contradictory, if it is not one, it becomes the other, and there cannot be a third between the two. Here there is a debate about whether the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) is permanent or impermanent, but if the debate is about whether my action is permanent or impermanent, it seems clearer. The above is the proof of no-self (Sanskrit: anātman, Devanagari: अनात्मन्, Romanization: anātman, literal meaning: non-self) with reasoning that has direct perception and inference, and next is the proof with scriptural authority, which is said to those of our own school who say there is a self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self), just as the Blessed One said that all dharmas