Tibetan
བ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས། ལུས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་། འོད་ཟེར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་ནི་ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མདོ་ལས་གསུངས་པས་མཚོན་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ལ་ཡུལ་ཅན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་བཤད་པ་དང་། དེའི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞི་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ནི་ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་ བཤད་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ནི། ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། གཞན་དབང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་བདག་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་རྟེན་ཟག་བཅས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡིན་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། བདག་གཉིས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་གཞི་འམ་རྟེན་དེ་ཉིད་དུས་རྟག་ཏུ་རང་གི་ངོ་བོས་བདག་གཉིས་དང་བྲལ་བ་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཏིང་འཛིན་གསུམ་པོ་དེ་ནི་གཟུང་བ་དེ་གསུམ་ལ་དམིགས་ནས་དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་ན། དམིགས་པ་མི་འདྲ་བའི་ཆ་ནས་འཛིན་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་བསྟན་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བདག་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་མི་རྟག་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གནས་ཡིན་པས་དེ་ལ་མ་ཆགས་ཤིང་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ནས་མི་སྨོན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མཚན་མ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་དབྱིངས་དོན་དམ་པ་བདེན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་ ཤིང་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་པ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་གཉིས་ཡེ་ནས་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་དང་། བདག་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་རྟེན་མ་དག་གཞན་དབང་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྨོན་མེད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་དང་། ཡོངས་གྲུབ་འགོག་བདེན་མངོན་སུམ་དུ་ནི་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཚན་མེད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་པོ་རྣམས་ནི། དོན་རྣམ་པ་གསུམ་བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྟོན་པ་མཚུངས་པ་མེད་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མཆོག་ཏུ་ཕན་པར་བཞེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཆོས་ཀྱི་དོན་མ་ལུས་པའི་མདོའམ་གནད་འདུས་པའི་སྡོམ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་འདི་ལྟར། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བའོ། །ཞེས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ན། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང་། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བའི་སྡོམ་གཉིས་ནི་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་བྱ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བཤད་དེ། འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བའི་རང་བཞིན་ཤེས་ནས། སོག་ལེའི་སོ་དང་དུག་གི་བཟའ་བ་འདྲ་བའི་འདུས་བྱས་རྣམས་ལ་ཆགས་ ཤིང་སྨོན་པར་མི་བྱེད་པས། སྨོན་མེད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་བསྟན་པའི་སྡོམ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་གཉིས་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་རྩམ་ལས་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་ན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཞི་བའོ། །ཞེས་པའི་མདོ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་སྟེ། གདོད་ནས་ཞི་བའི་ཡོངས་གྲུབ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འགོག་བདེན་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདག་མེད་པ་དང་། ཞི་བ་ཞེས་པའི་དོན་བཞི་པོ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། བརྟན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྡོམ་བཞི་པོ་དེ་ཡི་དོན་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་བྱུང་ནས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་གནས་ཏེ་རྟག་པར་མེད་པའི་དོན་ནི་མི་རྟག་པའི་དོན་ཏེ། མི་རྟག་པའི་སྐད་དོད་ཨ་ནི་ཏ་ཏ་ཞེས་པའི་ནི་ཏ་ཏ་རྟག་པ་དང་ཨ་དགག་ཚིག་ཡིན་པས་རྟག་པ་མེད་པའམ་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འགྲེལ་ཆེན་ལས་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པ་ཙམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྟོགས་བྱའི་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་གཉིས་སུ་ཀུན་བརྟགས་པ་ལྟར་རྟག་ཏུ་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས། བྱུང་
Chinese
再者，依靠菩萨的发愿力，以不可思议的身、不可思议的光芒和不可思议的神通来成办自他之利益，不是言语所能轻易表达的，如经中所说，应由此而知。第四，分为所缘之三摩地和应知之所缘四法之总摄两部分来讲述。首先，空性三摩地、无愿三摩地和无相三摩地是道之主要，因此宣说之。三摩地的行境或所缘境是：周遍计度的有情和法之二种无我，是空性三摩地的行境。无愿三摩地的行境是：他起依缘起之显现，执著为二我之所依，有漏之取蕴五蕴。无相三摩地的行境是：执著二我之基础或所依，彼即是时时以自性远离二我，一切相皆寂灭之圆成实性。应如是知。如是，此三摩地是缘于彼三所取而如是执持之三摩地的自性之故，从所缘不同之角度，执持之三摩地亦应如是知为三种。三摩地之相为：空性三摩地是不分别二我之相。无愿三摩地是对于取蕴五蕴，因其无常且是种种痛苦之处，故不贪执，背离而不希愿之相。无相三摩地是对于一切相和痛苦皆寂灭之界，胜义谛真实，深信 且极喜悦之相。确定为三种的原因是：为了完全了知周遍计度之二我本来不存在，故为空性三摩地；为了舍弃执著二我之所依，不清净的他起依，故为无愿三摩地；为了现证圆成实性之灭谛，故为无相之
English
Furthermore, by the power of the bodhisattva's aspiration, accomplishing the benefit of oneself and others with immeasurable bodies, immeasurable rays of light, and immeasurable miraculous powers is not something easily expressed in words, as stated in the sutras, and should be understood from this. Fourth, it is divided into two parts: explaining the three samadhis with objects, and explaining the four categories of dharmas that should be known as objects. First, the emptiness samadhi, the wishless samadhi, and the signless samadhi are the main paths, so they are explained. The objects of the three samadhis, or the objects of focus, are: the two types of selflessness, the selflessness of persons and phenomena that are thoroughly conceptualized, are the objects of the emptiness samadhi. The objects of the wishless samadhi are: the dependent arising of other-powered appearances, the five aggregates of contaminated grasping, which are the basis for clinging to the two selves. The object of the signless samadhi is: the basis or support for imputing the two selves, which is itself always free from the two selves in its own nature, the perfectly established nature in which all signs are pacified. It should be understood as such. Thus, these three samadhis are of the nature of the three samadhis that grasp in this way by focusing on those three objects, so from the perspective of different objects, the grasping samadhi should also be understood as three types. The aspects of the three samadhis are: the emptiness samadhi is of the aspect of not discriminating the two selves. The wishless samadhi is of the aspect of not being attached to the five aggregates of grasping, because they are impermanent and the place of various sufferings, turning away from them and not wishing for them. The signless samadhi is of the aspect of having faith and great joy in the realm where all signs and sufferings are completely pacified, the ultimate truth. The reason for determining the number as three is: in order to fully know that the two selves of thorough conceptualization do not exist from the beginning, hence the emptiness samadhi; in order to abandon the impure other-powered, which is the basis for clinging to the two selves, hence the wishless samadhi; in order to directly realize the cessation truth of the perfectly established nature, hence the signless.
Chinese
之定。如是空性等之三摩地，是为才说三种义之故而宣说。二者，导师无等佛陀们以极度利益有情之心，视空性等三摩地之因为法义无余之经或要义汇集之偈颂有四种，如下：诸行皆无常。具漏之诸行皆是痛苦。诸法皆无我。涅槃是寂静。如是为菩萨们所说。此四者如何是三摩地之因？诸行皆无常，以及诸行皆是痛苦之偈颂二者，是说为显现无愿三摩地之因。知晓诸行无常与痛苦之自性后，对于如锯齿与毒食般之诸行不贪执与希愿，故无愿之三摩地得以显现。诸法皆显示为无我之偈颂，是空性三摩地得以显现之因，若知晓诸法之人我与法我二者是遍计所执，从根本上并非成立，则为空性之三摩地得以显现之因。涅槃是寂静。此经是无相三摩地之因，于本来寂静之圆成自证自知之境安住，则息灭一切戏论之相，故寂静之涅槃，灭谛得以显现。无常与痛苦与无我与寂静，此四义为何？坚固菩萨们之四偈颂之义是，诸行生起后第二刹那不住，恒常皆无之义是无常之义。无常之梵语是阿尼త్య（梵文天城体Anitya，梵文罗马拟音Anitya，汉语字面意思：无常），尼त्य（梵文天城体Nitya，梵文罗马拟音Nitya，汉语字面意思：常）是常，阿是否定词，故称无常或无常。释论大疏中说，仅是生与灭菩萨所证悟之无常并非如此，如于二我所遍计般恒常皆无。
English
That samadhi. Thus, the three samadhis such as emptiness are proclaimed for the sake of the three meanings just explained. Secondly, the unequaled teachers, the Buddhas, with the intention of benefiting sentient beings to the utmost, regard the cause of the three samadhis such as emptiness as the sutra of the complete meaning of the Dharma or the summary of the essential points, which are four in number, as follows: All conditioned things are impermanent. All contaminated conditioned things are suffering. All dharmas are without self. Nirvana is peace. Thus, it is taught to the Bodhisattvas. How are these four the cause of samadhi? The two verses, "All conditioned things are impermanent" and "All conditioned things are suffering," are said to be the cause of manifesting the desireless samadhi. Knowing the nature of conditioned things as impermanent and suffering, one does not cling to or desire conditioned things that are like the teeth of a saw or poisonous food, so the desireless samadhi is manifested. The verse that shows all dharmas to be without self is the cause of manifesting the samadhi of emptiness. If one knows that the two selves, the self of the person and the self of the phenomena, are merely imputed and not established in reality, then it is the cause of manifesting the samadhi of emptiness. "Nirvana is peace." This sutra is the cause of the signless samadhi. By abiding in the perfect and self-aware state that is originally peaceful, all the signs of elaboration are pacified, so the peaceful Nirvana, the truth of cessation, is manifested. What are the four meanings of impermanence, suffering, selflessness, and peace? The meaning of these four verses of the steadfast Bodhisattvas is that the meaning of impermanence is that conditioned things do not remain for a second moment after arising, and are always without permanence. The Sanskrit word for impermanence is Anitya (梵文天城体Anitya，梵文罗马拟音Anitya，汉语字面意思：无常), where Nitya (梵文天城体Nitya，梵文罗马拟音Nitya，汉语字面意思：常) means permanence and A is a negative particle, so it is called impermanence or impermanence. The Great Commentary says that the impermanence realized by the Bodhisattva is not merely arising and ceasing, but that it is always without permanence, as imputed to the two selves.