Tibetan
ནས་འཇིག་པ་ལྟ་བུར་སྣང་ཡང་། དམ་པའི་དོན་དུ་བྱུང་བའང་མེད་ན་འཇིག་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་མེད་པ་ལ་རྟག་པར་འཛིན་པའི་གཞི་ཡང་མེད་པས་སྨོན་པར་བྱ་བ་མེད་པའང་ཡིན་ཏེ་ འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་མངོན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་གྱི་དོན་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་སྟེ། མེད་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བརྟགས་པ་དེ་ཙམ་དུ་འཁོར་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དོན་ཏོ། །བདག་མེད་པའི་དོན་ནི། གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བའི་གཞན་དབང་ལ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཙམ་གྱི་དོན་ཁོ་ན་ལས། དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་མེད་པའོ། །ཞི་བའི་དོན་ནི། ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་ནས་གོམས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་དུས་ན་མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་མི་རྟག་པ་དང་བདག་མེད་པའི་དོན་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ། དང་པོ་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ། མི་རུང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་པ་ནས། དེས་ན་ཕྱི་ནང་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་བཅུས་བསྟན་ཏེ། འདི་ལ་ཡང་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པར་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། ཕྱི་དང་ནང་གི་འདུས་བྱས་རྣམས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ཡིན་པར་དམ་བཅས་ནས། མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་ཕྱིར་སོགས། ཕྱིར་སྒྲས་བཅད་པ་ལྟར་དང་། དག་པའི་ཕྱིར་དང་སེམས་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་བར་གྱི་གཏན་ཚིགས་བཅུ་བཞི་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མི་རུང་ཞེས་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ་ཅི་ཞིག་མི་རུང་ཞེ་ན་འདུས་བྱས་རྣམས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་ནས་ཇི་སྲིད་རྒྱུན་འགག་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་ སྲིད་དུ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་འཇུག་པ་བཞིན་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་འགག་ཅིང་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་བར་མ་ཆད་པར་རྒྱུན་གྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་མིན་ན་དངོས་པོ་དེ་སྐྱེས་ནས་ཡུན་རིང་ཐུང་སྣ་ཚོགས་སུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུན་མི་རིགས་པའམ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་མི་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོར་སྐྱེས་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མི་འགག་པར། ཞག་དང་ཟླ་བ་ལོ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྲིད་འཇིག་པའི་རྐྱེན་དང་མ་འཕྲད་པ་དེའི་བར་དུ་དེ་ལྟར་གནས་སོ་ཟེར་ན། དེ་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་དང་པོ་སྣང་དུ་ཆུག་ཀྱང་གཉིས་པ་ཕན་ཆད་ལ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག
Chinese
虽然显现为坏灭之相，但如果连圣义的生起都没有，哪里会有坏灭呢？根本没有。既然如此，也就没有执着于常有的基础，所以也没有值得希求之处，这显然是从胜义谛的角度而言的。仅仅是分别念的意义就是痛苦，明明没有，却颠倒地执着能取和所取，仅仅在这些上流转就是痛苦，明白这一点就是痛苦的意义。无我的意义是：在显现为能取所取的他起性上，仅仅是对于能取和所取作为人我和法我的遍计，除此之外，并不存在如此成立的事物。寂灭的意义是：在认识圆成实性的自性之后，在串习达到究竟之时，一切相的分别念都寂灭的意义。现在用理证来成立无常和无我的意义，首先成立一切有为法都是无常的。“不容许从因生故”等，到“因此内外皆刹那”之间的十个偈颂已经阐述完毕。其中又分总说一切有为法无常和分别解说两种，首先，立宗外内有为法都是刹那刹那无常，因为不容许，因为从因生等，如“因为”一词所断定的一样，以及到“因为清净和随顺有情”之间的十四个理由已经陈述完毕。其中，所谓不容许，就是因为不容许的意思，什么不容许呢？有为法是从因缘所生，直到相续断灭之前，就像河流的相续一样，前一刹那灭，后一刹那生，不间断地相续产生，如果不是刹那，那么这个事物产生后，经历长短不同的各种延续是不合理的，或者说是不容许的缘故。有些人说，不是不容许，而是事物依靠因缘聚合的力量，在第一个刹那产生后，不会立刻坏灭，而是直到没有遇到坏灭的因缘之前，都会那样存在，比如几天、几个月、几年等等。如果那样的话，第一个刹那可以显现，但从第二个刹那开始，因为没有因，所以刹那
English
Although it appears as if it is being destroyed, if there is not even the arising of the sacred meaning, where would destruction be? There is none. Since there is no such thing, there is no basis for clinging to permanence, so there is nothing to be desired. This is clearly from the perspective of ultimate truth. The meaning of mere conceptualization is suffering. Although there is nothing, clinging to the grasper and the grasped in a reversed way, merely wandering in these is suffering. Understanding this is the meaning of suffering. The meaning of selflessness is: on the other-powered nature that appears as grasper and grasped, it is only the meaning of merely imputing the grasper and the grasped as the self of person and the self of phenomena. Apart from that, there is no such thing that is established. The meaning of peace is: after knowing the nature of the perfectly established, at the time when familiarity reaches its ultimate point, it is the meaning of all conceptualizations of signs being pacified. Now, to establish the meaning of impermanence and selflessness with reasoning, first, to establish that all conditioned phenomena are impermanent. From "Because it is not permissible to arise from a cause," etc., to "Therefore, inner and outer are momentary," the ten verses have been explained. Among these, there are two divisions: the general statement that all conditioned phenomena are impermanent and the separate explanation. First, the proposition is that outer and inner conditioned phenomena are impermanent moment by moment, because it is not permissible, because it arises from a cause, etc., as determined by the word "because," and the fourteen reasons up to "because of purity and following sentient beings" have been stated. Among these, the so-called impermissible means because it is not permissible. What is not permissible? Conditioned phenomena arise from causes and conditions, and until the continuum is cut off, like the continuum of a river, the previous moment ceases and the next moment arises, continuously arising without interruption. If it is not a moment, then it is unreasonable for that thing to arise and continue for various lengths of time, or it is because it is not permissible. Some say that it is not impermissible, but that things, relying on the power of the aggregation of causes and conditions, arise in the first moment and do not cease immediately, but remain in that way until they do not encounter the cause of destruction, such as days, months, years, etc. If that is the case, the first moment can appear, but from the second moment onwards, because there is no cause, then the moment
Tibetan
་དང་པོ་བྱུང་བའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱུན་འབྱུང་བ་མེད་པར་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་སོགས་སུ་གནས་པའི་རྒྱུ་དང་། མཐར་འགག་པའི་རྒྱུ་ཡང་བརྗོད་དགོས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་དེས་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ལོ་དང་ཞག་དང་ཟླ་བ་སོགས་སུ་གནས་པ་དེ་འདྲ་བ་སྐྱེད་མི་ནུས་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་འབབ་པ་ནི་ཆུ་གསར་པ་གསར་པ་འབབ་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་ཡིན་གྱི། གསར་པ་རྒྱུན་ཆད་ན་རྒྱུན་འཆད་པར་འགྱུར་བ་དང་། མར་མེའི་མེ་ལྕེའི་རྒྱུན་ཡང་རས་དང་སྣུམ་གྱི་རྒྱུ་ལས་སྣུམ་མ་ཟད་ཀྱི་བར་དུ་སྣུམ་མེ་ལྕེར་གྱུར་ཏེ་གསར་པ་གསར་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི་རྒྱུ་སྣུམ་ཟད་པས་འབྲས་བུ་མེ་ལྕེ་ཡང་རྒྱུན་འཆད་ཀྱི་མེ་ལྕེ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་གཞན་སྣུམ་མེད་པར་ཡུན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་གིས་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ ན་རྒྱུན་མཐར་ཡང་འཇིག་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་འབྲུ་མནན་པ་ནི་དང་པོ་མི་འཇིག་མཐར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་དང་འདྲ་བས་དོན་ལ་མི་འགལ་ཡང་། འགྲེལ་པས་གོང་ལྟར་བཤད་པ་བཞིན་གཟུང་དགོས་སོ། །ཡང་གཞན་དག་ན་རེ་སྐྱེས་ནས་ཇི་སྲིད་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་ལ་རྒྱུ་གཞན་མི་དགོས་ཏེ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་དེས་དེ་ལྟར་གནས་པར་འཕངས་སོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་དེས་དེ་བསྐྱེད་ནས་འགགས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་དུ་མར་གནས་པ་འཕེན་མི་སྲིད་དེ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་འཕངས་ཟེར་བ་དང་འདྲའོ། །སྐད་ཅིག་མིན་པའི་དངོས་པོ་རྒྱུས་བསྐྱེད་ན་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ཡང་སྐྱེ་རིགས་ན་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཤིང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་དང་པོ་རྒྱུས་བསྐྱེད་ནས་ཇི་སྲིད་ཅིག་ཏུ་གནས་ནས་དེ་ནས་རང་ཉིད་འཇིག་པ་ལ་ཡང་རྒྱུ་གཞན་མེད་དེ་དང་པོའི་རྒྱུ་དེ་ཁོ་ནས་དེ་ལྟར་བྱས་སོ་སྙམ་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། ཇི་སྲིད་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་དང་མཐར་འཇིག་པ་ལ་རྒྱུ་གཞན་མེད་པར་འདོད་པ་དེ་ལྟ་ན། སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཡང་རྒྱུ་མེད་དུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་ཅིས་མི་འདོད། སྐད་ཅིག་དང་པོ་རྒྱུ་མེད་པར་འབྱུང་བ་མངོན་སུམ་ཚད་མ་དང་འགལ་བས་ཁས་མི་ལེན་ན། རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་ཕྱིར་དང་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་སྐྱེས་ནས་དེའི་རྒྱུན་གནས་པ་འདི་ཡང་སྔ་མ་སྔ་མའི་སྐད་ཅིག་གི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་
Chinese
最初产生的那个事物，立即就会在没有后续产生的情况下停止。因此，需要说明存在于第二刹那等的因，以及最终停止的因。因为产生第一刹那的因，无法产生像年、日、月等非刹那的事物。因为因和果都是刹那性的。例如，河流的持续流动，是新的水不断地流淌，没有间断。如果新的水流中断，那么流动也会中断。同样，灯焰的持续也是依靠灯芯和油的因，在油未耗尽之前，油转化为火焰，新的火焰不断产生。如果因，也就是油耗尽了，那么果，也就是火焰也会中断。就像第一个刹那的火焰，在没有其他因，也就是没有油的情况下，无法持续存在一样。有些人认为，如果不是刹那毁灭，那么最终也不应该毁灭。这种说法类似于“最初不灭，最终不变”，虽然在意义上没有冲突，但应该按照注释书之前的解释来理解。还有些人认为，从产生到持续存在，不需要其他的因，认为产生第一刹那的因，会使其持续存在。这种观点是不对的。因为产生第一刹那的因，在产生之后就已经停止了，所以不可能使其在多个刹那中持续存在。因为非刹那的事物是不存在的，这就像说石女的儿子被抛弃了一样。如果非刹那的事物是由因产生的，那么是否意味着常恒的事物也可以产生？这是非常不合理和不允许的。如果第一刹那是由因产生的，然后持续一段时间，之后自身毁灭，也不需要其他的因，认为最初的因就是这样做的。这种观点也是一样的。如果认为持续存在和最终毁灭不需要其他的因，那么为什么不认为第一刹那也是无因而生的呢？如果不承认第一刹那是无因而生的，因为这与现量相违背，那么“因生故”这句话的意思是，像这样产生之后，它的延续存在，也是由前一个前一个刹那的因所产生的缘故。
English
That which arises at the very beginning will cease immediately without any continuation. Therefore, it is necessary to explain the cause that exists in the second moment, etc., and the cause of the final cessation. Because the cause that produces the first moment cannot produce such things as years, days, months, etc., which are non-momentary entities. This is because both cause and effect are momentary. For example, the continuous flow of a river is the continuous flow of new water without interruption. If the new water is interrupted, then the flow will also be interrupted. Similarly, the continuity of the flame of a lamp is also due to the cause of the wick and oil. Until the oil is exhausted, the oil is transformed into flame, and new flames are continuously produced. If the cause, the oil, is exhausted, then the effect, the flame, will also be interrupted. Just as the first moment of the flame cannot last for a while without another cause, that is, without oil. Some people think that if it is not destroyed in an instant, then it should not be destroyed in the end. This statement is similar to "initially not destroyed, ultimately not changed," although there is no conflict in meaning, it should be understood according to the previous explanation in the commentary. Others say that from birth to existence, no other cause is needed, and that the cause that produced the first moment will make it exist in that way. This view is not correct. Because the cause that produced the first moment has already ceased after producing it, it is impossible for it to continue in multiple moments. Because non-momentary things do not exist, it is like saying that the son of a barren woman was abandoned. If non-momentary things are produced by cause, does it mean that permanent things can also be produced? This is very unreasonable and not allowed. If the first moment is produced by cause, and then lasts for a while, and then destroys itself, there is no other cause, and it is thought that the initial cause did it. This view is the same. If it is thought that there is no other cause for existence and final destruction, then why not think that the first moment is also uncaused? If it is not admitted that the first moment arises without cause, because this contradicts direct perception, then the meaning of the phrase "because it is born from cause" is that after it is born in this way, its continuous existence is also established because it is born from the cause of the previous moment.