Tibetan
དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་ རྒྱུ་དེས་བསྐྱེད་ནས་སྐྱེས་ཟིན་པ་དེ་ཉིད་སླར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྐྱེ་མི་དགོས་པར་སྐྱེས་པ་དེའི་ངང་ཚུལ་དུ་ཡུན་ཇི་སྲིད་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་གྱི་དེའི་བར་དུ་སྐད་ཅིག་གཞན་དང་གཞན་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་ལ་རྒྱུ་གཞན་ཡང་མི་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེ་མི་འཐད་པའི་འགལ་བ་བརྗོད་པ་ནི། དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེས་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མི་འཇིག་པར་ཕྱིས་ཤིག་ན་འཇིག་པ་ཡིན་ན། དངོས་པོ་དེ་ཉིད་སྐད་ཅིག་གིས་མི་འཇིག་པར་གནས་པ་ཞིག་ཕྱིས་འཇིག་པ་ཡིན་ནམ། སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པ་ཞིག་ཕྱིས་ཞིག་ནས་འགགས་པ་གང་ཡིན། དང་པོ་དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་གིས་མི་འཇིག་པར་གནས་པ་ཡིན་ན། གནས་པའི་རང་བཞིན་ལ་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་མེད་པས་གནས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཕྱིས་ཀྱང་མི་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ་རྟག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །འཇིག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ན་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་ལ་རྟག་པ་དང་ཡུན་དུ་གནས་པའི་རང་བཞིན་མེད་པས་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ནས་འཇིག་པར་འགྱུར་གྱི་ཡུན་གཅིག་ཏུ་མི་འགགས་པར་གནས་པ་མི་སྲིད་པས་འགལ་ལོ། །གཞན་ཡང་དངོས་པོ་སྐྱེས་ནས་ཡུན་ཇི་ཙམ་པར་གནས་ནས་གཟོད་འགག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། འགག་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་བརྗོད་དགོས་སོ། །སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་འགལ་ཏེ། སྐྱེ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང་། འགག་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་རྒྱུ་གཅིག་གིས་སྐྱེད་ན་རྒྱུ་དེས་དངོས་པོ་ཡོད་པར་བྱེད་པ་དང་མེད་པར་བྱེད་པའི་འགལ་བ་གཉིས་བྱེད་པར་མི་རིགས་ཏེ། སྣང་བ་དང་། མུན་པ་དང་། གྲང་བ་དྲོ་བ་གཉིས་རྒྱུ་གཅིག་ གིས་བྱེད་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །འགལ་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི། དངོས་པོ་རྣམས་རང་སྐྱེས་ནས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པར་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་མིན་པར་སྐྱེས་ནས་ཇི་སྲིད་ཅིག་ཏུ་རྟག་པར་གནས་ན་ལུང་དང་རིགས་པ་གཉིས་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་འགལ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ལུང་ལས། འདུ་བྱེད་དག་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། སྐྱེ་ཞིང་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་འཇིག་པ་དང་། སྐྱེས་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལས་རིང་དུ་མི་གནས་པས་རེ་ཞིག་པ་དང་། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པས་ཡུན་ཐུང་ངུར་གནས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །རིགས་པ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་སྒོམ་ཞིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅི
Chinese
并且，因为没有发现其他的因。其他人说，产生事物之因，在产生之后，已经产生的事物不必再次产生，而是在产生的状态中保持多久，在此期间，没有其他的刹那生灭，也不需要其他的因。如果这样说，那么陈述不合理的矛盾是：事物产生之后，不是立即毁灭，而是在之后毁灭，那么事物本身是不在刹那间毁灭而存在，之后才毁灭吗？还是在刹那间毁灭的事物，之后才停止？如果是前者，事物不在刹那间毁灭而存在，因为存在的自性没有毁灭的自性，所以存在的那个事物之后也不会毁灭，而是会恒常存在。如果是具有毁灭的自性，那么毁灭的自性没有恒常和永久存在的自性，所以从第一个刹那就会毁灭，不可能持续存在而不停止，所以是矛盾的。另外，事物产生之后，持续多久才会最终停止呢？必须说明停止的原因是什么。如果是产生的原因本身，那么就是矛盾的，因为产生是事物存在，而停止是事物不存在，如果一个因产生，那么这个因不应该同时产生事物存在和不存在的矛盾，就像光明和黑暗，寒冷和温暖，不可能由一个因产生一样。因为矛盾，意思是说，事物自身产生之后，不是在第二个刹那停止，而是不具有毁灭的性质，而是产生之后恒常存在，那么就与经文和理证两者相矛盾。如何矛盾呢？世尊的教言中说：诸行是因缘所生的幻象，是生灭之法，所以是毁灭的，产生之后不会持续超过一个刹那，所以是暂时的，产生之后立即毁灭，所以是短暂存在的，这与这些说法相矛盾。理证也与瑜伽现量相矛盾，瑜伽士们通过修习和忆念四圣谛，
English
And, because no other cause is found. Others say that the cause that produces things, after producing them, the things that have already been produced do not need to be produced again and again, but remain in the state of being produced for as long as it lasts, during which there is no other moment of arising and ceasing, and no other cause is needed. If this is said, then stating the unreasonable contradiction is: if things are produced and not immediately destroyed, but destroyed later, then is the thing itself not destroyed in an instant but exists, and then destroyed later? Or is it that which is destroyed in an instant, and then ceases later? If it is the former, the thing does not perish in an instant but exists, because the nature of existence does not have the nature of destruction, so that existing thing will not perish even later, but will exist constantly. If it has the nature of destruction, then the nature of destruction does not have the nature of permanence and lasting existence, so it will perish from the first moment, and it is impossible to continue to exist without ceasing, so it is contradictory. Also, after things are produced, how long will they last before they finally cease? It must be stated what the cause of cessation is. If it is the cause of production itself, then it is contradictory, because production is the existence of things, and cessation is the non-existence of things, if one cause produces, then that cause should not simultaneously produce the contradiction of things existing and not existing, just as light and darkness, cold and warmth, cannot be produced by one cause. Because of the contradiction, it means that things themselves are produced and not stopped in the second moment, but do not have the nature of destruction, but exist constantly after being produced, then it contradicts both scripture and reasoning. How does it contradict? The Blessed One's teachings say: 'Conditioned things are like illusions arising from causes and conditions, they are of the nature of arising and ceasing, so they are destroyed, they do not last longer than a moment after arising, so they are temporary, they are destroyed immediately after arising, so they are short-lived,' which contradicts these statements. Reasoning also contradicts yogic direct perception, yogis, through practicing and recollecting the Four Noble Truths,
Tibetan
ག་གིས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་མཐོང་སྟེ་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་ཞིང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ནས་གྲོལ་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་ལྟར་མཐོང་ན་སྐྱོ་ཞིང་ཆགས་བྲལ་དང་རྣམ་གྲོལ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྣམས་འཆི་བའི་དུས་སུ་འགག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཤེས་ནས་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་ཡང་དེའི་བར་དུ་སྐྱོ་བ་མི་སྐྱེ་བར་གནས་པར་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་སུ་ཡང་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱོ་བས་ཆགས་བྲལ་དུ་མ་གྱུར་པ་བཞིན་ནོ། །རང་ཉིད་མི་གནས་ཕྱིར་ཞེས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་འགལ་བ་བརྗོད་པ་ནི། འདུ་བྱེད་རྣམས་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་མི་འཇིག་པ་ཇི་སྲིད་ ཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ན། འདུ་བྱེད་རྣམས་རང་ཉིད་མཐུས་གནས་སམ། རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ཞིག་གི་མཐུས་གནས་པ་གང་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་རྟག་ཏུ་གནས་པར་རིགས་ན་ཡང་། དུས་ཇི་སྲིད་དུ་མཐར་ཕྱིན་པར་གནས་ནུས་པའི་འདུ་བྱེད་གཅིག་ཀྱང་མེད་དེ། རང་གི་ངོ་བོས་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པ་དང་། རྒྱུན་ཡང་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ན་འཇིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་གནས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱུ་གཞན་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། རང་ཉིད་གྲུབ་ནས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི། གཞན་དག་ན་རེ་དངོས་པོ་རྣམས་ཇི་སྲིད་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་ལ་རྒྱུ་གཞན་མི་དགོས་ཀྱི་རང་ཉིད་སྐྱེས་ཟིན་པ་དེ་ཉིད་ཇི་སྲིད་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མ་ཕྲད་པ་དེ་སྲིད་དུ་གནས་ནས་གཟོད་འཇིག་རྒྱུ་ཕྲད་ན་འཇིག་སྟེ། དཔེར་ན་ལྕགས་སྔོན་པོ་དང་ཚ་བ་མེད་པར་ཇི་སྲིད་ཅིག་ཏུ་གནས་ནས་གཟོད་མེ་དང་ནམ་ཕྲད་ན་སྔོན་པོ་དང་བསིལ་བ་འགག་ནས་དམར་པོ་དང་ཚ་བ་སྐྱེ་བ་དང་། རྫ་ཡི་བུམ་པ་ཐོ་བ་དང་མ་ཕྲད་པའི་བར་དུ་གནས་ནས་ཐོ་བ་ཕྲད་པའི་ཚེ་བུམ་པ་ཞིག་ནས་གྱོ་མོར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ་ཟེར་ན། དེ་མི་རིགས་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་ངང་གིས་འཇིག་པ་ཡིན་གྱི་འཇིག་པའི་རྒྱུ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་མེད་ན་དཔེར་ན་རྡོ་གནམ་དུ་འཕང་བའི་ཚེ་གནམ་དུ་འཕེན་པའི་རྒྱུ་ལག་པ་སོགས་ཡོད་ཀྱི། ས་ལ་ལྟུང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གཞན་མི་དགོས་ཏེ་རང་ཉིད་ངང་གིས་ལྷུང་བར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་རྣམས་རང་རང་གི་སྐྱེད་རྒྱུས་བསྐྱེད་མ་ ཐག་ཏུ་ངང་གིས་འཇིག་པ་ལ་རྒྱུ་གཞན་མི་དགོས་ཏེ། ལྕགས་ཀྱི་སྔོན་པོ་དང་བུམ་པའི་དབྱིབས་ནི། མེ་དང་ཐོ་བ་དང་མ་ཕྲད་པའི་སྔ་རོལ་ན་ཡང་སྐད་ཅིག་རེ་རེར་ངང་གིས་འ
Chinese
若有人见诸法生灭之相，则生厌离，离贪而得解脱，证得涅槃。若不如是见，则不生厌离，不得离贪及解脱。譬如世间凡夫，见人临终时知其坏灭无常，虽生厌离，然于此期间，则生常住之想，故无人能以厌离之心，离贪于一切行。 “自性不住故”者，是说以比量成立相违之义。若诸行生已不立即坏灭，而能住于若干时，则诸行是以自力而住，抑或以他因缘之力而住耶？若如初说，则理应恒常而住，然无有任何一行能究竟安住于任何时，以其自性乃是刹那坏灭之相，且其相续亦因遇缘而坏灭故。又以正量未见有他因能令其安住，故无有能令其以他因缘而住者。以其自性成立后，于第二刹那亦不住故。 “无故”者，谓有说：诸法安住若干时，无需他因，唯其自身生已，若未遇坏灭之因，则能安住，待遇坏灭之因，方始坏灭。譬如青铁，若无热力，则能安住若干时，待遇火时，则青色与凉性坏灭，而生红色与热性。又如陶瓶，未遇锤击之前，则能安住，遇锤击时，则瓶坏而为瓦砾。若如是说，则不应理，以诸法乃是自性坏灭，而非有他坏灭之因故。 云何无耶？譬如掷石于空，虽有掷石升空之因，如手等，然无需令其坠地之因，以其自性自能坠落故。如是，诸法亦于各自生因所生之际，自性坏灭，无需他因。如青铁之青色，及瓶之形状，纵未遇火与锤击之前，亦于每一刹那自性坏灭。
English
If one sees the characteristics of arising and ceasing of phenomena, one will generate weariness, be separated from attachment, attain liberation, and achieve Nirvana. If one does not see in this way, one will not generate weariness, nor attain separation from attachment and liberation. For example, ordinary people in the world, when they see people dying, know that they are decaying and impermanent, and although they generate weariness, during that time, they generate the thought of permanence. Therefore, no one can, with a weary mind, be separated from attachment to all actions. "Because of its non-abiding nature" means stating the contradiction established by inference. If actions do not immediately perish after arising, but can abide for some time, then do actions abide by their own power, or by the power of other causes and conditions? If it is as the former says, then they should abide constantly, but there is no action that can ultimately abide at any time, because its nature is that of momentary destruction, and its continuum also perishes when it encounters conditions. Moreover, because no other cause is seen by valid cognition to make it abide, there is no one who can make it abide by other causes and conditions. Because its own nature is established, it does not abide in the second moment. "Because of absence" means that some say: phenomena abide for some time without the need for other causes, but only after they have arisen, if they do not encounter the cause of destruction, they can abide, and only when they encounter the cause of destruction do they perish. For example, blue iron, if there is no heat, can abide for some time, and when it encounters fire, the blue color and coolness perish, and red color and heat arise. Also, like a pottery vase, it can abide before it encounters a hammer, and when it encounters a hammer, the vase breaks and becomes rubble. If it is said in this way, it is not reasonable, because phenomena are self-destructive, and there is no other cause of destruction. How is it absent? For example, when a stone is thrown into the sky, although there is a cause for throwing the stone into the sky, such as a hand, etc., there is no need for a cause to make it fall to the ground, because it can fall by its own nature. Likewise, phenomena, at the moment they are produced by their respective causes of production, are self-destructive, and there is no need for other causes. Like the blue color of blue iron, and the shape of a vase, even before encountering fire and hammering, they are self-destructive in every moment.