Tibetan
ལྟ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་ཉིད། འདི་དང་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པའོ། །དེས་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་མིང་ཚིག་ཡི་གེས་བསྟན་པའི་གཙུག་ལག་ཏུ་བྱས་པ་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྟོན་པ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་བཞག་པ་དེ་ཡི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་གིས་རྟོགས་པ་དང་གཞན་ལ་དེ་ལྟར་འཆད་པ་དང་། རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡི་ལུང་དེ་ཉིད་ལ་དགོངས་དོན་མ་ནོར་བར་འབྱེད་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པའོ། །ངག་དང་ལས་མཐའ་འཚོ་བ་གསུམ་ གྱི་ལས་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པ་གཉིས་སུ་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་བརྟེན་པ་ནི། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་སྒོམ་པ་དག་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ནི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་བསྒོམ་སྟེ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་བསྒོམ་པའི་དུས་ན་ལམ་དེའི་སྒྲིབ་པ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་བྱུང་ན་ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་དང་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་མཚན་མ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་གསུམ་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་དྲན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་དེ་དག་གསལ་བའི་ཕྱིར་དང་ནི། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་སོགས་མཐུའི་ལེའུ་ལས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ནི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་བསྒོམ་པའོ། །གཉིས་པ་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་ནི། ཡང་དག་གནས་པ་སོགས་སོ། །ཡང་དག་པར་གནས་པ་ནི་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞི་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་མེད་པས་སེམས་ཙམ་ལ་སེམས་ནི་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་དང་། ཞི་གནས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཞི་གནས་དང་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་མཚན་ཉིད་མདོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི། ཞི་ལྷག་གཉིས་པོ་དེ་ནི་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ་དང་བསྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྒོམ་པ་དང་། བསམ་གཏན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང་། མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དེ་དག་ཀུན་ལ་མེད་དུ་མི་རུང་བས་ཀུན
Chinese
以见解如何领会真如之本身，如是如是地进行安立，是为正确的思择。以何种方式进行安立呢？即真如之义，如是如是，以名、句、文字所指示的论典，如经部等，称为安立之法，因为其宣说真如之义而进行安立。因此，如实地由自己证悟那安立之义，并如是为他人宣说，且不颠倒地以辨别安立之语的意旨之门而入，是为正确的思择。语和业边、生活三种 之业三种完全清净，并在两个无量劫中依止正确的精进，是为对治所知障的修习等。同样，正确的正念是对治道之障碍而修习，即在修习止观之道时，若生起该道的障碍，掉举和沉没，则如前所说，以止观之相、执著之相和舍受之相三种，以正念之力使彼等障碍得以明晰。正确的等持是对治神通品中所说的六神通等殊胜功德之障碍而修习。第二，止观之差别的三颂为：真实安住等。真实安住是指依止无漏的色界四禅，由于没有心之外的法，因此仅于心，心专注一缘，是为止。依止于彼止，如实了知一切法之真如之义，为了善于辨别法，无分别即是胜观。如是，简要地宣说了大乘止观之体性。宣说止观之差别为：止观二者是成办功德和一切修习所遍及的，即修习菩提之分，以及欲获得禅定和等持，和欲获得神通等，对彼等一切皆不可或缺，故遍及一切。
English
How the very nature of reality is comprehended through view, and how it is established as being such and such, is correct discernment. How does it establish it? The meaning of reality, such and such, indicated by names, sentences, and letters in treatises such as the Sutra Pitaka, is called the established Dharma, because it is established by explaining the meaning of reality. Therefore, to realize the meaning of that which is established as it is by oneself, and to explain it to others in that way, and to enter through the gate of distinguishing the meaning of the established words without error, is correct discernment. The three actions of speech, actions, and livelihood are completely pure, and relying on correct effort in two countless eons is to meditate as an antidote to the obscuration of knowledge. Similarly, correct mindfulness is to meditate as an antidote to the obscuration of the path. When meditating on the path of tranquility and insight, if the obscurations of that path, sinking and excitement, arise, then, as mentioned above, with the power of mindfulness, the three characteristics of tranquility, the characteristic of grasping, and the characteristic of equanimity, clarify those obscurations. Correct samadhi is to meditate as an antidote to the obscurations of the special qualities such as the six superknowledges mentioned in the chapter on miraculous powers. Secondly, the three verses distinguishing tranquility and insight are: truly abiding, etc. Truly abiding refers to relying on the four formless absorptions of the form realm, since there is no Dharma other than mind, therefore, only in mind, the mind is placed in one-pointedness, which is tranquility. Relying on that tranquility, knowing the meaning of the reality of all Dharmas without error, in order to skillfully distinguish Dharmas, non-discrimination is insight. Thus, the characteristics of tranquility and insight of the Great Vehicle are briefly explained. Explaining the distinction between tranquility and insight: these two, tranquility and insight, pervade the accomplishment of qualities and all meditations, that is, meditating on the aspects of enlightenment, and desiring to attain dhyana and samadhi, and desiring to attain superknowledges, etc., are indispensable for all of them, so they pervade everything.
Tibetan
་ཏུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བསྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་གཞི་ནི་འདི་གཉིས་ཡིན་ནོ། །ཆ་གཅིག་དང་ཞེས་པ། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་བཞི་སྒོམ་པ་ནི་ཞི་གནས་ཤས་ཆེ་ལ་ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆུང་བས་ཆ་གཅིག་དང་། གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་། གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་གསུམ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆེ་ལ་ཞི་གནས་ཤས་ཆུང་བས་དེ་ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་གམ་ཆ་གཅིག་པའོ། །ཆ་གཅིག་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བས་ཤས་ཆེ་ཆུང་མེད་པས་ཆ་གཅིག་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་ནི་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་བསྒོམ་པའི་དུས་ནའོ། །མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་ནི་ས་དང་པོ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་འདོད་དོ། །ས་དང་པོའི་དུས་ཀྱི་ཞི་ལྷག་ནི་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཞི་ལྷག་ཅེས་ཏེ་དེ་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ས་གཉིས་པ་ནས་དྲུག་པའི་བར་གྱི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཞི་ལྷག་ཅེས་བྱ་སྟེ། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་རིམ་གྱི་སྤོང་བར་བྱེད་ཅིང་མཚན་མ་མེད་པ་ས་བདུན་པར་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ས་བདུན་པའི་དུས་ཀྱི་ཞི་ལྷག་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་དུས་ན་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ ལ་མཚན་མ་ཐ་དད་པར་མི་བྱེད་ཅིང་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པར་རོ་གཅིག་པར་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བརྒྱད་པ་དང་དགུ་པ་དང་བཅུ་པའི་དུས་ན་ཞི་ལྷག་བསྒོམ་པ་ནི་འདུ་མི་བྱེད་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། འབད་རྩོལ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། དག་པའི་ས་དེ་གསུམ་གྱི་ཞི་ལྷག་བསྒོམ་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་ལ། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་འཐོབ་པར་བྱེད་པས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ས་དང་ས་རྣམས་ལ་བརྟེན་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་རྣལ་འབྱོར་དེ་ནི་མོས་སྤྱོད་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་གྱིས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་སྟེ། དེ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་། འོག་མ་འོག་མས་ས་གོང་མའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་བསྒོམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ལ། དོན་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཚེགས་ཆུང་ཞིང་བསླུ་བ་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མཁས་དང་། སྔར་གཟུང་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་དང་། མ་འོངས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་སྨོ
Chinese
名为遍行，即是说，一切修习的根本就是这二者。所谓“一部分”，修习四无色定，止的成分多而观的成分少，所以是一部分。色界的初禅、二禅、三禅，观的成分多而止的成分少，所以那也是一方面或一部分。所谓“非一部分”，止和观双运，没有多少之分，不是一部分的那方面，就是在修习色界第四禅的时候。以信解行修习止和观，被认为是获得初地的原因。初地时的止观称为极度证悟的止观，因为那时证悟到法界的一切都普遍通行；从二地到六地之间的止和观称为决定出离的止观，因为逐渐舍弃一切相，并在七地决定出离无相；七地时的止观称为无相的止和观，因为那时对于经部等各种法，不作种种相的区分，而修习一切都是无相一味的缘故。八地、九地、十地时修习止观，称为不作意的止和观，因为安住于不费力气自然成就的止和观的缘故；清净的三地修习止观，称为佛刹完全清净，二障及其习气完全清净，获得佛地，所以称为完全清净。这样，依于地和地之间的止和观瑜伽，是从信解行到十地之间普遍通行的，那能成办自他一切利益，并且下下地能成办上上地的一切功德。第三，修习差别之支分，对于成办大利益，能以小力气且无欺骗的方便，以及不忘失先前所受持的法之总持，和能获得未来功德的愿
English
It is called 'going everywhere,' which means that the basis of all practices is these two. As for 'one part,' practicing the four formless absorptions has more of the component of calm abiding and less of the component of insight, so it is one part. The first, second, and third dhyanas of the form realm have more of the component of insight and less of the component of calm abiding, so that is also one aspect or one part. As for 'not one part,' calm abiding and insight are combined, without much or little distinction, not being on the side of one part, which is when practicing the fourth dhyana of the form realm. Practicing calm abiding and insight with faith is considered the cause for attaining the first bhumi. The calm abiding and insight at the time of the first bhumi are called the calm abiding and insight of extreme realization, because at that time, one realizes that everything in the dharma realm goes everywhere; the calm abiding and insight from the second to the sixth bhumi are called the calm abiding and insight of definite departure, because one gradually abandons all signs and definitely departs from signlessness in the seventh bhumi; the calm abiding and insight at the time of the seventh bhumi are called the calm abiding and insight of signlessness, because at that time, one does not make distinctions of various signs for the sutras and other various dharmas, but practices everything as signless and of one taste. Practicing calm abiding and insight at the time of the eighth, ninth, and tenth bhumis is called the calm abiding and insight of non-effort, because one abides in calm abiding and insight that is effortlessly and naturally accomplished; practicing calm abiding and insight in those three pure bhumis is called the complete purification of the Buddha field, and the complete purification of the two obscurations along with their habitual tendencies, attaining the Buddha bhumi, so it is called complete purification. Thus, the yoga of calm abiding and insight that relies on the bhumis and between the bhumis is universally practiced from faith to the tenth bhumi, which accomplishes all the benefits of oneself and others, and each lower bhumi accomplishes all the qualities of the higher bhumi. Third, regarding the branches that make the practice special, skillful means that accomplish great benefits with little effort and without deception, and the dharani that does not forget the dharmas previously held, and the aspiration to obtain future qualities.