Tibetan
་ལ་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་ནུས་པར་མཐོང་ནས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དད་པ་གསུམ་མམ། ཡང་ན་ཆོས་བཞི་ལ་དད་པ་སྟེ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཡོད་པར་ཡིད་ཆེས་ནས་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་སྡིག་པ་མི་བྱེད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་དད་དེ་ཐེག་པ་གཞན་མི་འདོད་པ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་བདག་མེད་པ་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ ལ་དད་པས་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་འཇོམས་པ་དང་། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་དད་པས་ཐེ་ཚོམ་དང་སོམ་ཉི་མེད་པར་དེ་དག་བསྒྲུབ་པ་སྟེ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་དད་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །གང་ལ་དད་པའི་ཆོས་དེ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་ལ་དྲན་པས་མི་བརྗེད་པར་བྱ་བ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་ཐོབ་པ་ནི་དྲན་པའི་དབང་པོའོ། །བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པ་བཞིའི་སྙོམས་འཇུག་ཐོབ་པ་དང་། དྲན་པའི་དབང་པོས་ཆུད་མི་གཟོན་པར་བྱས་པའི་ཆོས་དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པའམ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱིར་བསྟན་ནས་སྐབས་འདིར་དབང་པོ་ལྔ་པོའི་གཞི་འམ་གནས་སམ་དམིགས་པ་བཤད་པ་ནི། དད་པའི་དབང་པོས་དམིགས་ཡུལ་ལམ་གཞི་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་ཟད་མི་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སམ། ས་དང་པོའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་ནས་དེ་ལ་དེ་ཅིང་དེ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱའོ་ཞེས་དམིགས་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོས་ནི་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་དམིགས་ ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་དེ་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་། དྲན་པའི་དབང་པོས་ཐོས་པ་མཆོག་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་དང་། དེ་ལྟར་ཚིག་གིས་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བཞིན་མི་བརྗེད་པར་འཛིན་པ་དང་། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོས་ས་དང་པོའི་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཇི་ལྟར་འཐོབ་པར་བྱ་ཞེས་དམིགས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོས་ནི་ས་དང་པོའི་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཇི་ལྟར་འཐོབ་པར་བྱ་ཞེས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དད་སོགས་ཀྱི་གཞི་འམ་དམིགས་ཡུལ་ཡིན་པར་ནི་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྔ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ཞེས་བརྗོད་ན་རྣམ་བྱང་གི་དོན་ཀུན་སྒྲུབ་པ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་སྐབས་ཀྱིས་དབང་པོ་ཞེས་སུ་བཞག་སྟེ། དད་པས་བྱང་ཆུབ་ལ་དབང་བྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་དབང་བྱེད་པ་དང་དྲན་པས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཞི་གནས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལྷག་མཐོང་གི་དོན་སྒྲུབ་པ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དབང་པོ་ལྔས་རང་བཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལའང་ངོ་། །ལྔ་པ་སྟོབས་ལྔ་བཤད་པ་ནི། དད་པའི་སྟོབས། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས། དྲན་པའི་སྟོབས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ལྔ་ནི། རང་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་བརྫི་མི་ནུས་པའི་ཚེ་ན་སྟོབས་ཀྱི་མིང་ཅན་དུ་བརྗོད་དོ། །མོས་སྤྱོད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དད་སོགས་སྟོབས་ལྔ་པོ་འདི་དག་གི་མཐུས་འཕགས་པའི་ས་དང་པོ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། འདི་དག་ གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བས་འཕགས་པའི་ས་དངོས་སུ་འདྲེན་པ་ཡིན་ཡང་། མཐོང་སྤང་ལས་མ་གྲོལ་བས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཅན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སས་བསྡུས་པའོ། །དབང་པོ་དང་སྟོབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། སྟོབས་ལྔ་པོ་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་ཡང་། ཇི་སྲིད་དུ་མ་དད་པ་དང་། ལེ་ལོ་དང་། བརྗེད་ངས་དང་། རྣམ་གཡེང་དང་། ཤེས་རབ་འཆལ་བའི་རྨོངས་པ་ཡིས་བརྫི་ཞིང་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་ནུས་པ་དེ་སྲིད་དུ་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་ལ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་དེ་དག་ཉམ་ཆུང་བས་གཉེན་པོ་དད་པ་སོགས་ལྔ་པོ་དེ་ལ་ཚུར་མི་ཚུགས་ཤིང་བརྫི་མི་ནུས་པའི་ཚེ་ན་དད་སོགས་དེ་དག་ཉིད་ལ་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ། །དྲུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་བཤད་པ་ནི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཏེ། དྲན་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བསྒོམ་ཤིང་མྱོང་བས་མངོན་དུ་བྱས་པ་རྣམས་མ་བརྗེད་པར་སེམས་ལ་གསལ་བའོ། །ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཤེས་རབ་ཡིན་པས་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་ཏེ་མཐོང་ལམ་གྱི་དུས་ན་སྤང་བྱའི་ཆོས་ཀུན
Chinese
如果看到有人能那样做到，就会生起想要得到的信，或者对四法生起信心，即：相信业果，为了活命也不造罪；相信菩萨行，不希求其他乘；相信缘起之法无自性，解脱门三性的甚深空性，从而摧毁所有见解的习气；以及相信力量和无畏等所有广大的佛法，没有怀疑和犹豫地修持它们，这四种是信根，如《无尽慧经》中所说。以信心所信之法，以精进根来成办，其自性为四正断，是为精进根。以精进所成办之法，以正念不忘失，获得四念住，是为念根。获得四禅和四无色定的等持，以念根不令退失之法，恒常一心专注，是为等持根。以等持根一心专注之法，了知自相和共相，或者了知四圣谛，是为慧根。如是总说之后，此处宣说五根的所依或处所或所缘，即：信根的所缘或所依是菩提，即大乘的果位无尽的智慧，或者初地的无二智慧，缘于菩提，心想着要得到它、成为它、成就它。精进根则缘于具有地和波罗蜜多之相的增上戒律，以及以增上慧所摄的菩萨行，以精进来成办这些行持。念根则缘于听闻殊胜的大乘佛法，如所听闻、如所受持、如以词句广为决定的那样，不忘失地忆持。以胜解行之等持根，则缘于如何获得初地的殊胜寂止。ཤ
English
If one sees that someone can accomplish that, one will generate the desire to obtain faith, or one will have faith in the four dharmas, namely: believing in the law of karma, not committing sins even for the sake of life; believing in the conduct of bodhisattvas, not desiring other vehicles; believing in the emptiness of the profound nature of the three doors of liberation, which is the selflessness of dependent arising, thereby destroying the habitual tendencies of all views; and believing in all the vast teachings of the Buddha, such as powers and fearlessness, practicing them without doubt or hesitation. These four are the roots of faith, as stated in the Sutra of Inexhaustible Intelligence. The dharma in which one has faith is accomplished by the root of diligence, which is the nature of the four right abandonments, and this is the root of diligence. The dharma accomplished by diligence should not be forgotten by mindfulness. Obtaining the four establishments of mindfulness is the root of mindfulness. Having obtained the samadhi of the four dhyanas and the four formless absorptions, and constantly focusing the mind one-pointedly on the dharma that has not been lost by the root of mindfulness, is the root of samadhi. Knowing the specific and general characteristics of the dharmas that have been focused one-pointedly by the root of samadhi, or knowing the four noble truths, is the root of wisdom. Having explained it in general, here, the basis, place, or object of the five roots is explained, namely: the object or basis of the root of faith is bodhi, which is the inexhaustible wisdom that is the result of the Great Vehicle, or the non-dual wisdom of the first ground, focusing on bodhi, thinking, "I must obtain it, become it, and accomplish it." The root of diligence focuses on the superior discipline characterized by the ground and the perfections, and the conduct of bodhisattvas encompassed by superior wisdom, accomplishing those practices with diligence. The root of mindfulness focuses on hearing the supreme Dharma of the Great Vehicle, remembering without forgetting how it was heard, how it was received, and how it was extensively determined by words. The root of samadhi, which is practice through aspiration, focuses on how to obtain the special calm abiding of the first ground. ཤ
Chinese
智慧的自在者，为了了知如何获得初地的胜观无分别智慧，因此，要知道菩提等等是信仰等的基础或目标。为何称这五者为自在呢？因为在成办一切清净之义时，以能自在的缘故而安立为自在。信仰能自在菩提，精进能自在菩萨的行持，正念能自在广大的法，禅定能自在寂止，智慧能自在成办胜观之义。或者说，五自在也能成办自他的利益。第五，宣说五力，即信仰力、精进力、正念力、禅定力、智慧力这五者，在各自的相违品无法摧伏时，就称为力。以信行位的信仰等五力之加持，能进入圣者的初地，这些从上向上增上，虽然能真实引导至圣地，但由于尚未脱离见所断，因此被摄于具有一切烦恼的异生之地。自在和力有何差别呢？五力虽然是世间的，但只要不信、懈怠、忘失、散乱以及智慧邪谬的愚痴能够摧伏和阻碍，那就称为自在。当这些相违品衰弱，对治品信仰等五者无法反击和摧伏时，信仰等本身就称为力。第六，宣说七菩提分，即正念菩提分，以及法分别、精进、喜、轻安、禅定、舍菩提分这七者。正念是寂止的一方，因此修习和体验三十七菩提分法，使已现前者不忘失而于心中明了。法分别即是智慧，是胜观的一方，在见道时，一切应断之法
English
The powerful one of wisdom, in order to know how to obtain the non-conceptual wisdom of insight on the first ground, therefore, it should be known that enlightenment and so on are the basis or object of faith and so on. Why are these five called powers? Because in accomplishing all the meanings of purification, they are established as powers because of their ability to be independent. Faith has power over enlightenment, diligence has power over the conduct of bodhisattvas, mindfulness has power over the vast Dharma, samadhi has power over tranquility, and wisdom has power over accomplishing the meaning of insight. Alternatively, the five powers can also accomplish the benefit of oneself and others. Fifth, the five strengths are explained, namely, the strength of faith, the strength of diligence, the strength of mindfulness, the strength of samadhi, and the strength of wisdom. When the opposing factors of each cannot be overcome, they are called strengths. By the power of these five strengths of faith and so on in the stage of aspiration, one can enter the first ground of the noble ones. These increase from higher to higher, and although they can truly lead to the holy ground, they are still included in the ground of ordinary beings with all defilements because they have not yet been liberated from what is to be abandoned by seeing. What is the difference between power and strength? Although the five strengths are worldly, as long as disbelief, laziness, forgetfulness, distraction, and the delusion of perverted wisdom can overcome and obstruct them, they are called powers. When these opposing factors are weak and the antidotes of faith and so on cannot resist and overcome them, then faith and so on themselves are called strengths. Sixth, the seven branches of enlightenment are explained, namely, the mindfulness enlightenment branch, as well as the discrimination of Dharma, diligence, joy, tranquility, samadhi, and equanimity enlightenment branch. Mindfulness is on the side of tranquility, so by cultivating and experiencing the thirty-seven factors of enlightenment, those that have already appeared are not forgotten and are clear in the mind. Discrimination of Dharma is wisdom, which is on the side of insight. At the time of the path of seeing, all the Dharma to be abandoned