Tibetan
་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དེའི་ངང་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པར་བྱའི་གཉེན་པོ་གཞན་འདུ་བྱེད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་མཚན་མ་གསུམ་གྱིས་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཏེ། ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མས་རྒོད་པ་ལས་འཛིན་པ་དང་། གཟེངས་བསྟོད་པའམ་ལྷག་མཐོང་གི་མཚན་མས། ཞུམ་ཞིང་བྱིང་པ་ལས་འཛིན་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མས་བྱིང་རྒོད་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་དུ་སེམས་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། བརྩོན་འགྲུས་ནི་མཚན་མ་གསུམ་ལ་བརྩོན་པ་དང་། མཚན་མ་གསུམ་ནི་སེམས་འཛིན་པའི་ཐབས་ཡིན་ལ། ཐབས་དེ་འདྲ་བས་ཡང་ཡང་སེམས་བཟུང་བས་ལས་སུ་རུང་ནས་རྩོལ་ བ་མེད་པར་ངང་གིས་གནས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་སྟེ་འབྲས་བུ་ལྟ་བུའོ། །མདོ་ཚིག་ལྔ་པོ་དེ་ལ་འཆད་ཚུལ་གཞན་སྣང་ཡང་སྐབས་འདི་བློ་བརྟན་འགྲེལ་པ་ལྟར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་དེའི་སྐབས་ཀྱི་ཡང་དག་སྤོང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་དང་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ཞེས་ནི་ངེས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་བཤད་པ་ནི། བརྟེན་པ་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཉན་རང་གི་དེ་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། འདུན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་དང་། སེམས་པ་དང་། དཔྱོད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པའོ། །འདི་བཞི་དང་ལྡན་ན་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་སོགས་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་འབྱོར་བས་དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་ནི་བདག་ཉིད་དང་ནི་གཞན་སེམས་ཅན་དག་གི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དོན་ཀུན་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བས་ཉན་རང་གི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི། རྟེན་དང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་ཐབས་དང་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དང་བཞི་ཡིས་བློ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རྣམ་པར་བཞག་པར་འདོད་དེ། དེ་ཡང་རྟེན་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་སྟེ། ཚད་མེད་པ་བཞི་གོམས་པས་སེམས་ལས་སུ་རུང་ཞིང་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་། གཉིས་ པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། བཞི་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐོབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དག་དང་ཐབས་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། འདུན་པ་དང་བརྩོན་པ་དང་སེམས་པ་དང་དཔྱོད་པ་བཞི་ནི་ངོ་བོས་དབྱེ་བའོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པ་ཡིད་ཆེས་པ་ལ་བརྟེ
Chinese
不要作意，以其状态安住于舍，不要作其他对治，如是三相摄持心，以止住之相摄持掉举，以赞叹或胜观之相，摄持沉没，以舍之相于离沉掉彼性摄持心，精进是精进于三相，三相是摄持心之方便，以如是方便屡屡摄持心故堪能，无勤任运安住是正安立，如是果也。彼五经句虽有其他解说，然此处如《智稳疏》所说。如是五种情况之时，于一切正断中，说彼彼之不顺品为断除之对治是决定的。第三、宣说四神足，所依菩萨之神足之体性是较声闻缘觉之彼更殊胜之功德，有四种，即欲神足与如是精进和心与观神足。具足此四者，以能于虚空行走等自在神变故如是说。如是为自与他有情之世间与出世间一切义成就故生，故较声闻缘觉之四神足更殊胜。安立神足者，以所依与种种差别与方便与现证四者，具慧菩提萨埵之神足于一切品类中想为安立，彼者所依是依于静虑波罗蜜多而生，以串习四无量故心堪能，且依于获得清净之初禅与二禅与三禅与四禅而将获得现证。种种差别等方便者有四种，即欲与精进与心与观四者是自性之差别。彼者亦依于信解一切法空性与无我而依
English
Do not make an effort, but remain in equanimity in that state, do not make other antidotes, thus the three characteristics hold the mind, the characteristic of calming holds from agitation, the characteristic of praise or insight, holds from dullness, and the characteristic of equanimity holds the mind in that very nature of being free from dullness and agitation, diligence is diligence in the three characteristics, the three characteristics are the means of holding the mind, by repeatedly holding the mind with such means, it becomes workable, and spontaneously abiding without effort is the correct establishment, like a result. Although there are other explanations for those five sutra verses, here it is explained according to the 'Commentary of Wisdom'. Thus, at the time of those five situations, it is certain to say that in all correct abandonments, the antidote that abandons the opposing side of each of them. Third, the four legs of magical power are explained, the characteristic of the magical legs of the Bodhisattvas who rely on them is that they possess qualities that are superior to those of the Hearers and Solitary Realizers, and there are four types, namely the leg of magical power of aspiration, and likewise diligence, mind, and contemplation. Having these four, it is said that one has power over magical powers such as walking in the sky. Likewise, it is superior to the four legs of magical power of Hearers and Solitary Realizers because it is born for the sake of accomplishing all the meanings of the world and beyond the world for oneself and other sentient beings. The establishment of the legs of magical power is that the legs of magical power of the wise Bodhisattva are thought to be established in all categories by means of the basis, various distinctions, means, and direct realization, that is, the basis arises from relying on the perfection of meditative concentration, by familiarizing oneself with the four immeasurables, the mind becomes workable, and by relying on obtaining the pure first dhyana, second dhyana, third dhyana, and fourth dhyana, one will obtain direct realization. The various distinctions and means are four types, namely the four of aspiration, diligence, mind, and contemplation are the distinctions of nature. That also relies on believing in the emptiness and selflessness of all phenomena
Tibetan
ན་ནས་སྤྲོ་ཞིང་གུས་པར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ལས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པ་ནི་འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །ཡང་ན་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་ལ་འདུན་པའི་སྒོ་ནས་གུས་སྦྱོར་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཐོབ་པའོ། །ཡང་ན་ཡང་དག་སྤོང་བཞི་ལ་རྟག་སྦྱོར་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཐོབ་པ་ནི་བརྩོན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པའོ། །མདོར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འདུན་པ་ནི་རྒྱུ་དང་། དེ་ལས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ནི་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་དངོས་སོ། །སེམས་ནི་ཞི་གནས་དངོས་ཏེ་ཚེ་རབས་སྔ་མའི་ཞི་གནས་བསྒོམས་པའི་བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཚེ་འདིར་འབད་པ་ཆུང་ངུས་སེམས་རྩེ་གཅིག་གནས་པ་ཐོབ་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དཔྱོད་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གདམས་ངག་ཐོབ་པ་བཞིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་ཐེ་ཚོམ་བྲལ་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཐོབ་པའོ། །མདོར་ན་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་འདུན་བརྩོན་སེམས་དཔྱོད་བཞི་མཚུངས་ལྡན་དུ་ཚང་བ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་རྣམ་པ་བཞི་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་འགྲུབ་པའི་ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ཡོད་པ་དེ་དག་སྐབས་ འདིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པའི་ཐབས་རྣམ་པ་བཞིར་བསྡུས་པ་སྟེ། སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ནི། དད་པ་འདུན་པ་རྩོལ་བ་ཤིན་སྦྱངས། དྲན་པ་ཤེས་བཞིན་སེམས་པ་བཏང་སྙོམས་བརྒྱད་དོ། །དེ་ཡང་དང་པོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ལ་དད་ནས་དེ་བསྒྲུབ་པར་འདུན་པས་རྩོལ་བ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས་རྩོལ་བ་ཡོད་ན་དད་འདུན་སྔོན་དུ་ཡོད་པར་ངེས་པས། འདི་གསུམ་ནི་རྩོལ་བར་བསྡུས་ཏེ་དེ་གཅིག་ནི་སྤྲོ་བའི་ཐབས་སམ་འབད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཐབས་གཉིས་པ་ནི་ཤིན་སྦྱངས་ཏེ་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པ་ཕན་འདོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་ཤེས་བཞིན་བྱེད་ལས་གཅིག་པས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ནི་ཐབས་གསུམ་པ་དམིགས་པ་ལ་མི་ཡེངས་པར་གཏོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། སེམས་པ་དང་བཏང་སྙོམས་གཉིས་ནི་ཐབས་བཞི་པ་རྣམ་རྟོག་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དྲུག་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོང་བ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི་སྤྱན་ལྔ་སྟེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བསྒོམས་པའི་རྣམ་སྨིན་ལས་ཤའི་སྤྱན་གྱིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ན་གཟུགས་ཕྲ་རགས་གང་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྤྱན་ན
Chinese
从欢喜和恭敬中发起精进，由此获得心一境性的等持，是欲等持。或者以欲之力，通过四正断的恭敬勤奋，获得心一境性。或者通过对四正断的持续勤奋，获得心一境性，这是精进的神足。总之，对等持的欲望是因，由此发起精进是成就的实际方法。心是寂止本身，依靠前世修习寂止的习气，今生稍微努力就能获得心一境性，这是心的等持。观察是胜观，如同获得等持的诀窍一样，通过智慧的辨别，消除疑惑，从而获得心一境性。总之，对所缘境心一境性的等持，必须具备欲、勤、心、观四者。四种方法是：为了避免不能成就等持的五种过失，有八种作意，这些在此处被归纳为成就等持的四种方法。八种断行是：信仰、欲望、勤奋、轻安，忆念、正知、作意、舍。也就是说，首先对获得等持产生信仰，然后为了成就它而产生欲望，从而产生勤奋，因此，如果存在勤奋，那么信仰和欲望必定先存在。这三者被归纳为勤奋，这一个就是欢喜的方法或努力。第二种方法是轻安，身心堪能，是帮助成就等持的自性。忆念和正知的功用相同，因此归纳为一个，是第三种方法，使不散乱于所缘境。作意和舍这二者是第四种方法，成为分别念和烦恼的对治。六种现证是依靠神足现见而现证，即五眼。从修习神足的异熟果中，以肉眼能见到三千大千世界中所有细微和粗大的色法。
English
From joy and reverence, initiating diligence, thereby obtaining the samadhi of one-pointedness of mind, is the samadhi of aspiration. Or, through the power of aspiration, through the respectful diligence of the four right abandonments, obtaining one-pointedness of mind. Or, through continuous diligence towards the four right abandonments, obtaining one-pointedness of mind, this is the miraculous foot of diligence. In short, the desire for samadhi is the cause, and initiating diligence from it is the actual method of accomplishment. Mind is quiescence itself; relying on the habitual patterns of cultivating quiescence in previous lives, in this life, with slight effort, one can obtain one-pointedness of mind, this is the samadhi of mind. Observation is vipassana; just as obtaining the key to samadhi, through the discrimination of wisdom, eliminating doubt, thereby obtaining one-pointedness of mind. In short, for the samadhi of one-pointedness of mind on the object of focus, it is necessary to have all four: aspiration, diligence, mind, and observation, equally present. The four methods are: In order to avoid the five faults that prevent the accomplishment of samadhi, there are eight mental activities, which here are summarized into four methods for accomplishing samadhi. The eight abandonments are: faith, aspiration, diligence, pliancy, mindfulness, awareness, attention, and equanimity. That is to say, first, one develops faith in obtaining samadhi, then, in order to accomplish it, one generates aspiration, thereby generating diligence. Therefore, if diligence exists, then faith and aspiration must exist beforehand. These three are summarized into diligence, this one is the method of joy or effort. The second method is pliancy, the ability of body and mind, which is the nature of helping to accomplish samadhi. Mindfulness and awareness have the same function, therefore they are summarized into one, which is the third method, making one not distracted from the object of focus. Attention and equanimity, these two are the fourth method, becoming the antidote to conceptual thought and afflictions. The six abhijñās are the manifestation of seeing based on the miraculous foot, which are the five eyes. From the maturation of cultivating the miraculous foot, with the physical eye, one can see all subtle and coarse forms in the three thousand great thousand world systems.