Tibetan
ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ལ། རྟེན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་བཞི་བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་དག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉེས་པ་རྣམས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟེན་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་དེ་ཡི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་མི་ཉན་མི་སེམས་མི་སྒོམ་པ་ནི་ཉེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉན་རང་གི་གཙང་བདེ་རྟག་བདག་གི་མཚན་མའི་རྣམ་པ་ཅན་ནས། ས་བཅུ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་མི་འཐོབ་པ་ཡང་དག་འགྲུབ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉེས་པ་ཡིན་པའི་བར་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་ཡང་དག་སྤོང་བའི་དོན་མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་པའོ། །ཡང་དག་སྤོང་བ་དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འཁོར་བ་ འདིར་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་སོགས་ཀྱི་ལུས་བཟུང་ནས་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡི་དུས་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་དེ་དག་གིས་མི་གོས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ལ་འདུན་པ་དང་། གནོད་སེམས་དང་། གཉིད་རྨུགས་དང་། རྒོད་འགྱོད་དང་། ཐེ་ཚོམ་སྟེ་སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་དག་ནི་དོར་བ་ཡི་ཆེད་དུ་བསྒོམ་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་ཐེག་པ་དམན་པ་དང་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དོར་བ་དང་། མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ནས་འཕགས་པའི་ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་པའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དང་། ས་གཉིས་པ་ནས་དྲུག་པ་མན་ཆད་ལ་གནས་པའི་ས་བདུན་པ་མཚན་མ་མེད་པར་གནས་པ་ཐོབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པར་གྱུར་པའི་ཉེས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་དང་། ས་བརྒྱད་པར་ལུང་བསྟན་པ་ནི་ཐོབ་པ་ལ་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཉེས་པ་རྣམས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་སྤོང་བཞི་བསྒོམ་པ་དང་། ས་དགུ་པར་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་བཞི་ཐོབ་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ཐོབ་པ་ལ་བར་ཆོད་དུ་གྱུར་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དང་། ས་བཅུ་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་ནི་བསྐུར་བར་བྱ་བ་ཐོབ་པ་ལ་སྒྲིབ་པར་གྱུར་པ་སྤོང་ཕྱིར་སྤོང་བཞི་བསྒོམ་པ་དང་། ས་བརྒྱད་པ་དང་དགུ་པ་བཅུ་པ་སྟེ་དག་པའི་ས་གསུམ་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་དག་པར་བྱ་བ་ཐོབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་ བའི་ཕྱིར་སྤོང་བཞི་བསྒོམ་པ་དང་། མཐར་ཐུག་པ་ས་བཅུ་གཅིག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཐོབ་
Chinese
彼（ཏེ།）。菩萨的忆念安住中，为了舍弃刚才所说的所依等十四种相违品的过患，即：所依是大乘之法，听闻、思维、修习的相违品是不听闻、不思维、不修习大乘之法，这是过患。同样，对治品的相违品，从声闻、独觉的净、乐、常、我的相状，到不能获得十地和佛地，证得的相违品是过患之间，应当了知。这是以简略的方式显示了如实舍弃的意义。如实舍弃的详细分类是：菩萨们为了利益有情，在此轮回中， 获得梵天、帝释、转轮王等的身体，在享受圆满受用的时候，为了不被贪欲等烦恼所控制，不被它们所染污，修习四种如实舍弃。同样，为了舍弃对欲的贪求、害心、睡眠、掉举后悔、怀疑这五盖而修习。舍弃不作意大乘之义，而作意小乘和声闻、独觉的果位。为了舍弃从胜解行地进入圣者初地等时成为障碍的法。为了舍弃安住于二地到六地以下，获得安住于七地无相的过患。为了舍弃在八地获得授记时成为障碍的过患，修习四种舍弃。为了在九地获得四种无碍解，通过向有情宣说佛法而使他们成熟，舍弃成为障碍的障碍。为了在十地获得如来们授予的王位，舍弃成为障碍的障碍，修习四种舍弃。在八地、九地、十地这三个清净地，为了清净佛刹，舍弃成为障碍的障碍， 修习四种舍弃。最终，获得第十一地佛地。
English
Therefore. In the mindfulness placement of Bodhisattvas, in order to abandon the faults of the fourteen kinds of opposing factors of the support, etc., just mentioned, namely: the support is the Dharma of the Great Vehicle, and the opposing factor of listening, thinking, and meditating is not listening, not thinking, and not meditating on the Dharma of the Great Vehicle, which is a fault. Similarly, the opposing factor of the antidote, from the aspects of purity, happiness, permanence, and self of the Hearers and Solitary Realizers, to the point where one cannot attain the ten Bhumis and the Buddha Bhumi, the opposing factor of attainment is known to be a fault. This briefly shows the meaning of truly abandoning. The detailed classification of truly abandoning is: Bodhisattvas, for the benefit of sentient beings, in this cycle of existence, Having taken the bodies of Brahma, Indra, Wheel-Turning Kings, etc., at the time of enjoying perfect enjoyment, in order not to be controlled by afflictions such as desire, and not to be defiled by them, they cultivate the four kinds of true abandonment. Similarly, in order to abandon the five obscurations of desire for sensual pleasures, malice, sleepiness, restlessness and regret, and doubt, they cultivate. Abandoning not attending to the meaning of the Great Vehicle, but attending to the fruits of the Lesser Vehicle and the Hearers and Solitary Realizers. In order to abandon the Dharmas that become obstacles when entering the first Bhumi of the Noble Ones, etc., from the Bhumi of Adhimukticarya. In order to abandon the faults that obstruct the attainment of the seventh Bhumi, which abides without characteristics, while abiding in the second to sixth Bhumis. In order to abandon the faults that become obstacles to obtaining prediction in the eighth Bhumi, they cultivate the four abandonments. In order to abandon the obscurations that become obstacles to obtaining the four analytical knowledges in the ninth Bhumi, and to mature sentient beings by teaching them the Dharma, and in order to abandon the obscurations that become obstacles to obtaining the empowerment of the vice-regent by the Tathagatas in the tenth Bhumi, they cultivate the four abandonments. In the three pure Bhumis of the eighth, ninth, and tenth Bhumis, in order to purify the Buddha-fields, they abandon the obscurations that become obstacles, They cultivate the four abandonments. Ultimately, they attain the eleventh Bhumi, the Buddha Bhumi.
Tibetan
པ་ཉིད་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཐོབ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་བསྒོམ་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ལྡན་རྣམས་ནི་མོས་སྤྱོད་ནས་ས་བཅུའི་རྒྱུན་མཐའི་བར་དུ་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་པོ་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི། མདོ་ལས་འདུན་པ་སྐྱེད་དོ། །འབད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཏོ། །ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་གོ་ཞེས་ཚིག་ལྔས་བསྟན་པ་ལྟར་བསྒོམ་སྟེ། དང་པོ་འདུན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གཞིའོ། །ལྷག་མ་བཞི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེད་པ་དང་སྐྱེས་པ་སྤངས་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་སྤེལ་བར་འདུན་པའི་མོས་པ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པ་ནི། འབད་པ་འམ་རྩོལ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཞི་ལྷག་བསྒོམ་པའི་དུས་ན་རེས་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་གནས་ངན་ལེན་ཞུམ་པ་དང་རྨུགས་པའམ། རེས་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་གནས་ངན་ལེན་རྒོད་པ་དང་གཡེང་བ་བྱུང་བའམ། རེས་དེ་གཉིས་མེད་པར་རྣལ་དུ་གནས་པ་འབྱུང་བས་དེ་དག་གང་དང་གང་བྱུང་བ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་རིག་པར་བྱས་ནས། ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་དང་། གཟེངས་བསྟོད་པའི་མཚན་མ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་གསུམ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ནམ་མཚན་ མ་གསུམ་དང་བཅས་པར་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཚན་མ་གསུམ་འདུ་བྱེད་བཞི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མཚན་མ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཞིང་། ཞུམ་རྒོད་མེད་པར་རྣལ་དུ་གནས་ན་དེའི་ངང་དུ་མི་བསྒུལ་བར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ནང་དུ་ཞུམ་པའམ་གཉིད་དང་རྨུགས་པར་གྱུར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡོན་ཏན་ནམ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་སོགས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཟེངས་བསྟོད་པའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་ཞུམ་པ་ལས་བསླང་བར་བྱའོ། །ནམ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ནམ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ལ་སེམས་འཕྲོས་ནས་རྒོད་ཅིང་གཡེངས་པར་གྱུར་ན་འཁོར་བའི་སྐྱོན་དང་རྣམ་གཡེང་གི་ཉེས་པ་བསམས་ནས་རྒོད་པའི་སེམས་གཞིལ་བར་བྱས་ཏེ་ནང་དུ་ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སེམས་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཞུམ་རྒོད་དང་བྲལ་བ་ན་དེ་ནས་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན
Chinese
为了成为那样的（状态），为了断除成为获得它的不顺品的障碍，修习四正断，即是说，具有智慧的菩萨们从胜解行地到十地相续的尽头之间，将这四正断作为对治道之不顺品的对治而如是修习。如何修习之理呢？如经中所说，生起希欲，精进，发起精勤，心善于执持，如实地善于安住，如这五个词所显示的那样修习。首先，希欲是精进的基础，其余四个是精进的自性。也就是对于未生起的恶法，不令生起，已生起的断除，对于未生起的善法，令其生起，已生起的令其增长，依赖于想要如此的意乐，修习止观瑜伽，就是努力或勤奋。如是修习止观之时，有时止的顺品生起沉没和昏沉，有时观的顺品生起掉举和散乱，有时没有这二者而如实安住，因此以正念和正知觉知生起了什么，之后，止的相，赞叹的相和舍的相这三种如理作意，称为与理由或相三种一起修习，相三种和四种作意是精勤发起精进之义。通过三种相而善于执持心，没有沉没和掉举而如实安住，在那样的状态中不摇动而如实地善于安住。也就是心向内沉没或变成睡眠和昏沉时，作意如来和菩萨的功德，或者作意三摩地的功德等赞叹的相，从沉没中使心生起。何时心缘于欲妙或外境而掉举和散乱时，思维轮回的过患和散乱的罪过，平息掉举的心，于内作意止的相，使心缘于外境的散乱平息。如是心远离沉没和掉举时，从那之后是舍的相。
English
In order to become such (a state), in order to eliminate the obscurations that become obstacles to obtaining it, one cultivates the four right abandonments, that is to say, wise Bodhisattvas from the stage of aspiration to the end of the ten bhumis, cultivate these four right abandonments as antidotes to the unfavorable aspects of the path. How does one cultivate them? As the sutra says, generate desire, exert effort, initiate diligence, hold the mind well, and truly abide well, cultivate as shown by these five words. First, desire is the basis of diligence, the remaining four are the nature of diligence. That is, for unwholesome dharmas that have not arisen, not causing them to arise, and abandoning those that have arisen, for wholesome dharmas that have not arisen, causing them to arise, and causing those that have arisen to increase, relying on the intention to do so, cultivating shamatha and vipassana yoga is effort or diligence. When cultivating shamatha and vipassana in this way, sometimes the favorable conditions for shamatha give rise to sinking and dullness, sometimes the favorable conditions for vipassana give rise to excitement and scattering, and sometimes there is neither of these and one abides as it is, therefore, one recognizes with mindfulness and awareness what has arisen, and then, the sign of shamatha, the sign of praise, and the sign of equanimity, these three are appropriately kept in mind, which is called cultivating with reason or the three signs, the three signs and the four actions are the meaning of initiating diligence. Through the three signs, one is good at holding the mind, and abides as it is without sinking or excitement, in that state one abides truly and well without moving. That is, when the mind sinks inward or becomes sleep and dullness, one keeps in mind the qualities of the Tathagatas and Bodhisattvas, or the qualities of samadhi, etc., the sign of praise, and causes the mind to arise from sinking. Whenever the mind is drawn to desirable qualities or external objects and becomes excited and scattered, one thinks about the faults of samsara and the faults of distraction, calms the excited mind, and inwardly keeps in mind the sign of shamatha, which pacifies the mind's scattering to external objects. When the mind is free from sinking and excitement in this way, from then on it is the sign of equanimity.