Tibetan
་ཅིང་མི་རྟོག་པས་ན་མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ས་བདུན་པ་པའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི། ས་བརྒྱད་པ་དང་དགུ་པར་ཚོགས་གཉིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ས་བརྒྱད་པ་དང་དགུ་པར་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་བསྐུར་བའི་ས་བཅུ་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ས་བཅུ་པར་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་ནི་མཐར་ཐུག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྟན་པ་བྱང་སེམས་རྣམས་དེ་ལྟར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་བསྒོམ་པའམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ལ། རྒྱས་པར་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན། བསྡུས་ཏེ་ཞི་ལྷག་གཉིས་བསྟན་པ་ལས། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོ་སྡེ་ཚན་བདུན་དུ་བསྟན་པའི་དང་པོ། བློ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལུས་དང་ཚོར་བ་དང་སེམས་དང་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པ་ནི། རྣམ་པ་བཅུ་བཞི་ཡིས་ཉན་རང་གི་བསྒོམ་པ་དང་མཚུངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བསྒོམ་པ་དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་ཉན་རང་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་བཞི་པོ་གང་ཞེ་ན། རྟེན་གྱི་རྣམ་པ་ཁྱད་ཞུགས་པ་དང་། གཉེན་པོ་ཡི་རྣམ་པ་ཁྱད་ཞུགས་པ་དག་དང་ནི། དེ་བཞིན་དུ་ནི་འཇུག་པ་ཡི་རྣམ་པ་ཁྱད་ཞུགས་པ་དང་། ཞེས་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཞེས་པ་འོག་མ་ཀུན་ལ་དོན་གྱིས་ ཤེས་པར་བྱས་ནས། དམིགས་པ་དང་ནི། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཐོབ་པས་རྣམ་པ་ཡིས་བསྒོམ་པར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་། རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། སྐྱེ་བའི་རྣམ་པ་ཁྱད་ཞུགས་པ་དང་། ཚད་ཀྱི་རྣམ་པའམ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་ཁྱད་ཞུགས་པ་དང་། མཆོག་གི་རྣམ་པ་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཐོབ་པའམ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པ་ཁྱད་ཞུགས་པའང་སྔ་མ་ལས་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཏེ་དེ་ལྟར་བཅུ་བཞིའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའོ། །དེ་དག་གི་དོན་གང་ཞེ་ན། རྟེན་ནི་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བསྒོམ་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཉན་སེམས་སྒོམ་པར་བྱེད་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བསྒོམ་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྡེ་སྣོད་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རྟེན་གྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་ཞུགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོའི་རྣམ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ལུས་མི་གཙང་བ། ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བ། སེམས་མི་རྟག་པ། ཆོས་ཐ
Chinese
因为不分别，所以叫做无相。第七地菩萨的福德和智慧资粮，是为了在第八地和第九地自然成就二资粮，在第八地和第九地积聚二资粮，是为了获得诸佛授予法王位的灌顶的第十地，在第十地积聚二资粮，是为了获得究竟的佛地，因此坚定的菩萨们如此修持福德和智慧资粮。第二，关于修习或道的体性，广说有三十七道品，略说则为止观二者。首先，宣说三十七菩提分法分为七个部分，第一，有智慧的菩萨修习四念住，即身、受、心、法，以十四种方式不同于声闻缘觉的修习，因此菩萨的四念住修习比声闻缘觉更为殊胜。这十四种方式是什么呢？所依的行相殊胜，对治的行相殊胜，以及进入的行相殊胜。此处说“殊胜”一词，对于下面的所有内容，都要通过意义来理解。所缘和，作意和，以获得的行相来修习更为殊胜。同样，随顺和，随入和，完全了知和，生起的行相殊胜，程度的行相或伟大的行相殊胜，最胜的行相殊胜，同样修习和，获得果位或真实成就的行相殊胜也与前者不同，因此通过这十四种方式更为殊胜。这些的意义是什么呢？所依是声闻乘的四念住修习，是声闻的三藏，听闻思维修习，而菩萨的四念住修习是依靠大乘三藏的听闻思维修习，因此从所依的行相上来说是殊胜的。同样，对治的行相是声闻乘的人们观身不净，观受是苦，观心无常，观法
English
Because of non-discrimination, it is called without characteristics. The accumulation of merit and wisdom of the seventh bhumi bodhisattva is to naturally accomplish the two accumulations in the eighth and ninth bhumis. Accumulating the two accumulations in the eighth and ninth bhumis is to obtain the tenth bhumi, which is the empowerment of the Dharma King by the Buddhas. Accumulating the two accumulations in the tenth bhumi is to obtain the ultimate Buddhahood. Therefore, steadfast Bodhisattvas cultivate the accumulation of merit and wisdom in this way. Secondly, regarding the nature of practice or the path, the thirty-seven factors of enlightenment are explained extensively, and the two, tranquility and insight, are explained briefly. First, the thirty-seven factors conducive to enlightenment are divided into seven parts. First, the wise Bodhisattva cultivates the four mindfulnesses, namely body, feeling, mind, and phenomena, in fourteen ways that are different from the practice of Sravakas and Pratyekabuddhas. Therefore, the Bodhisattva's practice of the four mindfulnesses is more excellent than that of Sravakas and Pratyekabuddhas. What are these fourteen ways? The aspect of the basis is superior, the aspect of the antidote is superior, and the aspect of entering is also superior. Here, the word "superior" should be understood in meaning for all the following content. The object and, attention and, the aspect of attainment are more superior in practice. Similarly, conformity and, entry and, complete knowledge and, the aspect of arising are superior, the aspect of degree or the aspect of greatness is superior, the aspect of supreme is superior, and similarly, the aspect of practice and, the aspect of obtaining the fruit or truly accomplishing are also different from the former, so it is more superior through these fourteen ways. What are the meanings of these? The basis is the practice of the four mindfulnesses of the Sravakas, which is the three baskets of the Sravakas, listening, thinking, and practicing, while the practice of the four mindfulnesses of the Bodhisattvas relies on the listening, thinking, and practicing of the Mahayana three baskets, so it is superior in terms of the aspect of the basis. Similarly, the aspect of the antidote is that the Sravakas contemplate the body as impure, contemplate feelings as suffering, contemplate the mind as impermanent, contemplate phenomena as
Tibetan
མས་ཅད་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་བཞི། གཙང་བ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཞིའི་གཉེན་པོར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པས། གཙང་མི་གཙང་། བདེ་མི་བདེ་སོགས་ཀྱི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ལུས་སོགས་བཞི་ཡི་རང་བཞིན་སྟོང་པར་ཤེས་པ་དེས་རིམ་པར་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་འགོག་ པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་སྟེ་དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འཇུག་པ་ཁྱད་འཕགས་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་རང་ཉིད་བདེན་བཞི་ལ་འཇུག་ཕྱིར་དྲན་ཉེ་བཞི་བསྒོམས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བསྒོམས་པས་ཁྱད་ཞུགས་པའོ། །དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུས་སོགས་ལ་གཙོ་བོར་དམིགས་ནས་བསྒོམས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་སོགས་ལ་དམིགས་ནས་བསྒོམས་པས་ཁྱད་ཞུགས་སོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལུས་མི་གཙང་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སོགས་གཉེན་པོའི་མཚན་མའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྤང་གཉེན་གྱི་མཚན་མར་མི་དམིགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཁྱད་ཞུགས་སོ། །ཐོབ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལུས་མི་གཙང་བ་དང་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་སོགས་དེ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་ཡང་ཕུང་པོ་རྒྱུན་ཆད་པ་ཙམ་ཐོབ་བོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དེ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་དང་། མི་འབྲལ་བ་གཉིས་ཀའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི་ལུས་སོགས་རང་བཞིན་མེད་པས་འབྲལ་མི་འབྲལ་གཉིས་ཀར་མི་དམིགས་པ་བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཚེ་ན་ཡོངས་སུ་དག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་དང་མི་འབྲལ་ལ། མ་དག་པ་ལས་ཉོན་གྱིས་ལུས་སོགས་དང་བྲལ་བས་ཐོབ་པས་ཁྱད་ཞུགས་པའོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཁྱད་པར་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲན་པ་ ཉེར་བཞག་བསྒོམ་པ་ནི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྟེ། ལུས་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་སྒྱུ་མ་ལྟར་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཆགས་པས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་ནོ། །ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མ་ཆགས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ལེན་ཅིང་སྲུང་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་ལས། རྡེག་པ་ལ་སླར་མི་བརྡེག་པ་སོགས་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པའི་བཟོད་པ་ལ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །བཟོད་པ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས
Chinese
对于一切来说，是观修断除四种人无我，作为对治清净等四颠倒的对治品。而菩萨则是通过证悟身体等四法的一切法无我，从而观修远离清净与不清净、安乐与不安乐等一切相的真如。如此一来，通过了知身体等四者的自性空性，从而依次进入苦、集、灭、道四圣谛，如《辨中边论》中所说。进入的殊胜之处在于：声闻众为了自己进入四圣谛而修习四念住，而菩萨则是为了自己和他人二者都能进入而修习，因此具有殊胜之处。所缘的差别在于：声闻众主要缘于自己相续的身体等而修习，而菩萨则是缘于自己和一切有情的身体等而修习，因此具有殊胜之处。作意的差别在于：声闻众作意身体不净等，具有对治品的相状。菩萨众不执著于断除和对治的相状而作意，因此具有殊胜之处。获得的差别在于：声闻众为了使身体不净和感受痛苦等与此分离而修习，果实也仅仅是获得断绝蕴聚的相续。菩萨众并非为了想要与此分离和不分离二者，而是因为身体等无自性，所以观修不执著于分离与不分离二者，因此在获得果实之时，不会与完全清净的佛陀三身分离，而未清净的烦恼则会与身体等分离，因此通过获得而具有殊胜之处。随顺的差别在于：菩萨修习四念住是与六度相随顺的，即通过了知身体等四者如幻显现却无自性，从而对于身体和受用，内外一切事物都不执著，因此与布施相随顺。由于不执著于身体和受用，因此受持和守护清净的戒律，并且从清净的戒律中，安住于不反击打骂等的具有四种沙门法的安忍之中。通过具有安忍的途径
English
For all, it is to contemplate the four types of selflessness of persons, as a countermeasure against the four inversions such as purity. Bodhisattvas, on the other hand, realize the selflessness of all dharmas in all four dharmas such as the body, and thus contemplate the suchness that is free from all characteristics such as purity and impurity, pleasure and displeasure. In this way, by knowing the emptiness of the nature of the four such as the body, one gradually enters the four noble truths of suffering, origin, cessation, and path, as stated in the Discrimination of the Middle and the Extremes. The superior aspect of entering is that the Hearers cultivate the four mindfulnesses in order to enter the four noble truths themselves, while the Bodhisattvas cultivate them in order to enter both themselves and others, thus possessing superiority. The difference in object is that the Hearers mainly focus on their own body and so on in their own continuum and cultivate, while the Bodhisattvas focus on the body and so on of themselves and all sentient beings and cultivate, thus possessing superiority. The difference in attention is that the Hearers pay attention to the impurity of the body and so on, which has the aspect of a countermeasure. The Bodhisattvas do not focus on the characteristics of abandonment and countermeasure, thus possessing superiority. The difference in attainment is that the Hearers cultivate in order to separate the impurity of the body and the suffering of feelings from it, and the result is only the attainment of the cessation of the continuum of aggregates. The Bodhisattvas do not desire to separate from it or not separate from it, but because the body and so on are without self-nature, they contemplate without focusing on separation or non-separation, so when they attain the result, they do not separate from the completely pure three bodies of the Buddha, and the impure afflictions separate from the body and so on, thus possessing superiority through attainment. The difference in conformity is that the Bodhisattvas' cultivation of mindfulness is in accordance with the six perfections, that is, by realizing that the four such as the body appear like illusions but are without self-nature, they are not attached to the body and enjoyment, and all external and internal things, thus conforming to generosity. Because they are not attached to the body and enjoyment, they take and protect pure morality, and from pure morality, they abide in patience with the four ascetic qualities such as not retaliating against beatings. Through the means of having patience