Tibetan
སྒོམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱོན་འདི་གཞན་གྱིས་ཤེས་ན་ངོ་ཚའོ་སྙམ་པ་ལས། གཞན་གྱིས་ཤེས་རུང་མ་ཤེས་རུང་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཉེས་པ་བྱས་པ་རང་ལ་རང་གིས་ཁྲེལ་བ་བསྒོམ་པ་ནི་མཆོག་ཅེས་འགྲེལ་བར་གསུངས། ཁྲེལ་ཡོད་བསྒོམ་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔས་མཆོག་ཏུ་རིག་པར་བྱ་བ་ནི། ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་སྟོན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་། བསམ་པ་དགུ་གོང་བཤད་ལྟར་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སེམས་ཀྱི་དབང་འབྱོར་བའམ། ས་བརྒྱད་པ་ནས་འབད་རྩོལ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། བདག་དང་གཞན་དང་ངོ་ཚ་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་། དག་ས་པའི་བྱང་སེམས་བྱ་བ་དེ་ལ་དོན་གཅིག་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཙོ་བོའམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་བརྟན་པ་ལ་མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་སྟོབས་བརྟན་པ་ནི། བྱང་སེམས་དེ་ལས་གཞན་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཉན་རང་གི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལས། མཚན་ཉིད་དང་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། མི་འགྱུར་བས་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེའི་ཁྱད་པར་གསུམ་པོ་དེའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། དང་པོ་བརྟན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། བརྩོན་འགྲུས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་གསུམ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ སེམས་མ་ཞུམ་པའི་སྙིང་སྟོབས་དང་གཞན་དུ་མི་གཡོ་བར་སྲན་ཐུབ་པ་དང་། དོན་དེར་ཡང་དག་པར་ཤེས་ནས་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བས་བརྟན་པར་འདོད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་ཆོས་དེ་གསུམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལམ་བསྒྲུབ་པ་ལ་འཇིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་སྐྱེ་ན་བརྩོན་འགྲུས་མེད་པ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་བདག་གིས་བསྒྲུབ་མི་ནུས་སྙམ་དུ་ཞུམ་པའི་འཇིགས་པ་སྐྱེ་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་པ་རྣམས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞག་མི་ནུས་པས་རྣམ་རྟོག་གཡོ་བའི་འཇིགས་པ་སྐྱེ་བ་དང་། ཤེས་རབ་མེད་པ་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པར་རྨོངས་པ་ཡིས་བྱ་བ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་བྱ་གཏོལ་མེད་པས་འཇིགས་པ་སྐྱེའོ། །ཞུམ་པ་སོགས་དེ་གསུམ་གས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྣམས་ལ་རང་དབང་དུ་མ་འདུས་པས་བསྒྲུབ་མི་ནུས་སྙམ་དུ་འཇིགས་པ་སྐྱེའོ། །དེ་ཕྱིར་འཇིགས་པ་གསུམ་པོ་དེ་ཡི་གཉེན་པོ་བརྩོན་འགྲུས་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་གང་ཞིག་གཤིས་སམ་ངང་གིས་གྲུབ་པའི་གཉུག་མ་གསུམ་ལ་ནི། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་འཕྲོག་པས་བརྟན་པའི་མིང་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས། སོ་སོར་རྟག་ཅིང་འབད་མི་དགོས་པར་བརྩོན་འགྲུས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་ཏིང་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་གཉུག་མའམ་རྟག་པ་ཡོད་པས་ཞུམ་སོགས་གསུམ་མེད་པར་མཆོག་ཏུ་བརྟན་པ་ནི་བརྟན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ལའང་ སེམས་ཀྱི་གཤིས་ལ་མ་ཞུམ་པ་ཡོད་པས་བྱ་བ་ལ་འཇུག་ནུས་པ་ཞིག་བྱུང་ན་དེ་ཙམ་ལ་ལྟོས་འཇོག་གི་སྒོ་ནས་གཉུག་མའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མིང་ཐོགས་པར་སོགས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བརྟན་པའི་དབྱེ་བ་དང་པོ་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་བརྟན་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་བརྩོན་ཏིང་ཤེར་གསུམ་གྱི་ཁམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུམ་སོགས་ཀྱི་འཇིགས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དང་ནི། སྨོན་ལམ་གྱིས་བརྟན་པ་ནི། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྒྲལ་བར་བྱ་བ་ལས་མི་ལྡོག་ཅིང་མི་འགྱུར་བར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལས་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་མི་འགྱུར་ཞིང་བརྟན་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་ཚད་མེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་ཐོག་མར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའི་དང་པོ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སྨོན་ལམ་ཀུན་འབྱུང་ཞིང་དེ་ཕན་ཆད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་རྣམས་ཀྱིས་ཇེ་བས་ཇེ་བརྟན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཆགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་ནི་ཞེས་པ་བདག་གི་དོན་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། བདག་གི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ལ་ལུས་དང་སྲོག་ལ་ཡང་ལྟ་བའམ་ཆགས་པ་དང་འཇིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་ནི། གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྟན་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཀྱང་དེས་སྐྱོ་བ་མེད་པར་བརྟན་པ་དང་། ཟབ་ཅིང་ཞེས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བརྟན་པ་སྟེ། གདོད་ནས་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ཟབ་མོ་ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་མི་སྐྲག་ཅིང་མོས་པ་བརྟན་པའོ། །མཐུ་ལ་བརྟན་པ་ནི། མངོན་ཤེས་དང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམས་བསྒྲུབ་པ་ལ་མི་ཞུམ་པར་མོས་པ་དང་། གདུལ་བྱ་ཉོན་མོངས་པ་ཤིན་ཏུ་བདོ་བས་སུས་ཀྱང་གདུལ་བར་དཀའ་བ་རྣམས་ཡལ་བར་མི་འདོར་བར་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཡུན་རིང་པོར་འདུལ་བར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། རྒྱལ་བའི་ཆོས་སྐུ་དང་ལོངས་སྐུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གསུམ་པོ་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་བདག་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མེད་པ་ནི་
Chinese
关于禅修：如果想到“别人知道这个缺点会很羞愧”，不如不管别人知道与否，自己做了错事，自己对自己感到惭愧，这样的禅修才是最好的，经论中是这么说的。而惭愧的禅修，也要通过五种方式来认识才是最好的：信奉显示羞耻惭愧的大乘佛法；九种想法如前所述；获得禅定的心的自在；或者从第八地开始，不费力气自然成就；对自身、他人和羞愧之法的轮涅三者不作分别；清净地的菩萨的行为，与此意义相同，因此才是最主要的或最好的。第二，关于坚定，有总说和广说两种。首先，菩提萨埵的勇气坚定，是指菩萨超越了其他所有世间人和声闻缘觉的群体，在性质、区分和不变性上都显得尤为殊胜。第二，详细解释这三个特点的含义，首先是坚定的性质：精进、禅定和智慧这三者，依次是 不灰心的勇气，不为他物所动摇的忍耐力，以及正确理解其含义并不再改变，因此被认为是坚定。因为这三种法能使菩萨们在修行道路上无所畏惧地前进。如果产生畏惧，那么没有精进的人会产生“我无法完成菩萨行”的灰心畏惧；没有禅定的人会因为无法一心专注而产生分别念动摇的畏惧；没有智慧的人会因为不了解菩萨行是什么而感到迷惑，不知所措而产生畏惧。灰心等这三者使得菩萨的修行无法自主，因此会产生“我无法完成”的畏惧。因此，为了对治这三种畏惧，精进、禅定、智慧这三者，哪一种是自性或本性成就的，对于这三种本初的特质，不会被不利因素所夺走，因此应知其名为坚定。各自
English
Regarding meditation: Instead of thinking, "If others know this fault, I will be ashamed," it is better to meditate on being ashamed of oneself for one's own wrongdoings, regardless of whether others know or not. Such meditation is the best, as stated in the commentaries. Furthermore, this meditation with shame should be recognized as supreme through five aspects: having faith in the Mahayana Dharma that reveals shame and embarrassment; the nine thoughts as previously explained; attaining mastery over the mind of Samadhi; or from the eighth Bhumi onwards, spontaneously accomplishing without effort; not discriminating between oneself, others, and the three spheres of shame; and the conduct of Bodhisattvas in pure realms, which is synonymous with this, and therefore is the most important or supreme. Secondly, regarding steadfastness, there are two aspects: a concise statement and a detailed explanation. First, the steadfast courage of a Bodhisattva means that a Bodhisattva surpasses all other worldly beings and assemblies of Hearers and Solitary Realizers, being particularly distinguished by characteristics, distinctions, and immutability. Second, to explain the meaning of these three distinctions in detail, first, the characteristic of steadfastness is that diligence, Samadhi, and wisdom, in that order, are courage without discouragement, endurance without being moved by others, and understanding the meaning correctly and not changing from it, hence it is considered steadfast. Because these three Dharmas enable Bodhisattvas to proceed fearlessly on the path of practice. If fear arises, those without diligence will have the fear of discouragement, thinking, "I cannot accomplish the Bodhisattva conduct"; those without Samadhi will have the fear of being disturbed by discursive thoughts because they cannot focus their minds; those without wisdom will be confused because they do not know what the Bodhisattva conduct is, and will be helpless and fearful in their actions. These three, discouragement and so on, prevent the Bodhisattva's practice from being autonomous, thus causing the fear of "I cannot accomplish it." Therefore, to counteract these three fears, whichever of diligence, Samadhi, and wisdom is naturally or inherently accomplished, for these three primordial qualities, they cannot be taken away by adverse factors, hence it should be known as steadfastness. Each
Chinese
恆常且不需努力，自然成就精進，以及自然成就禪定與智慧，因為具有本有或恆常的特質，所以沒有沮喪等三者，最為堅定就是堅定的特徵。對於最初的修行者來說， 如果心的本性不沮喪，而能投入事務，僅僅依靠這種情況，就可以知道這被稱為本有的精進。第二，堅定的分類，第一種是八種：自性堅定，是指由於種性的力量，精進、禪定、智慧三者的界限，對於菩薩的行為沒有沮喪等恐懼。願力堅定，是指發起無上菩提心後，為了獲得偉大的菩提，以及完全救度一切眾生，發願說：「願我不退轉、不改變」，由此無論生於何處，都不會改變，並且變得堅定。也就是說，菩薩無量的願力，直到佛的果位之間所產生的一切的根本，就是最初發起菩提心。依靠這最初發起菩提心的願力，一切願力都會產生，並且從那以後的願力都會越來越堅定。不執著，是指依賴於自我的利益，為了成辦自我的利益，甚至不顧身體和生命，沒有執著和恐懼。為了他人的利益而堅定，是指眾生即使做出各種錯誤的行為，也不會因此而感到厭倦。深奧，是指依賴於真如的意義，對於從本以來沒有生滅的深奧空性的意義，不恐懼並且信仰堅定。依賴於能力而堅定，是指對於成就神通、力量和無畏等廣大功德不沮喪並且信仰。對於難以調伏的、煩惱極其強烈的眾生，不捨棄，而是以各種方法長期調伏，這是依賴於使眾生完全成熟。對於諸佛的法身、報身、化身三身，具有不可思議的功德，心想我一定要成就，並且心不退轉。
English
Constantly and without effort, diligence is naturally accomplished, as well as concentration and wisdom are naturally accomplished, because they possess an innate or constant quality, so there is no discouragement or the like, and being supremely firm is the characteristic of firmness. Even for beginners, if the nature of the mind is not discouraged and is able to engage in activities, relying on just that, it can be known that this is called innate diligence. Secondly, the first division of firmness is eightfold: Natural firmness refers to the fact that due to the power of lineage, the realms of diligence, concentration, and wisdom, there is no fear of discouragement or the like in the conduct of a Bodhisattva. Aspirational firmness refers to, after generating the unsurpassed Bodhicitta, in order to attain great Bodhi and to completely liberate all sentient beings, making the aspiration, "May I not regress or change," whereby no matter where one is born, one will not change and will become firm. That is to say, the root of all the immeasurable aspirations of a Bodhisattva that arise up to the state of Buddhahood is the initial generation of Bodhicitta. Relying on this initial aspiration of generating Bodhicitta, all aspirations will arise, and the aspirations from then on will become increasingly firm. Non-attachment refers to relying on one's own benefit, not even considering body and life in order to accomplish one's own benefit, without attachment or fear. Being firm for the benefit of others refers to not becoming weary even when sentient beings engage in various wrong actions. Profound refers to relying on the meaning of Suchness, not being afraid of and having firm faith in the meaning of the profound emptiness that has no arising or ceasing from the beginning. Being firm in reliance on power refers to not being discouraged and having faith in accomplishing vast qualities such as clairvoyance, strength, and fearlessness. Not abandoning those who are difficult to tame and whose afflictions are extremely intense, but taming them for a long time with various methods, this is relying on fully maturing sentient beings. Thinking that I must accomplish the inconceivable qualities of the Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya of the Buddhas, and the mind not turning back.