Tibetan
དང་བཅས་པའི་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོས་ཤིན་ཏུ་མཆོད་པ་དང་། མཆོད་པ་དེ་ཡང་དུས་རེས་འགའ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་ནམ་མམ་རྒྱུན་དུ་མཆོད་པར་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་གྱུར་པའི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གྲུབ་པ་ཀུན་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་ཡོན་ཏན་གོང་དུ་བཤད་པ་དང་། དེ་ལས་གཞན་ཡང་མདོ་སྡེ་དང་གཙུག་ལག་གི་ནང་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་ལྡན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་ལ་བསྟེན་ན་དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་མང་པོ་འབྱུང་བར་གསུངས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་ཡི་སྒོ་ནས། ཚེ་འདི་དང་ཚེ་རབས་གཞན་ཐམས་ཅད་དུ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་བཤེས་གཉེན་རྟག་ཏུ་བསྟེན་པ་ཡིས་ཀྱང་གྲུབ་པ་ཀུན་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བའི་རང་བཞིན་བྱམས་སྙིང་རྗེ་དགའ་བ་བཏང་སྙོམས་ཚད་མེད་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་བཏགས་པས་ཀྱང་གྲུབ་པ་ཀུན་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །མཆོད་བསྟེན་གཉིས་ཀྱིས་གཙོ་བོར་བདག་གི་དོན་དང་། ཚད་མེད་བཞིས་གཞན་དོན་གཙོ་བོར་གྲུབ་བོ་ཞེས་འགྲེལ་བར་གསུངས། སྤྱིར་གང་གིས་ཀྱང་གཉིས་ཀ་འགྲུབ་པ་འབྱུང་ངོ་། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ མཆོད་པ་དང་བསྟེན་པ་དང་ཚད་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པ་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །། བཅུ་དགུ་པ་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་ལེའུ། བཞི་པ་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་ལེའུ་འདི་ནི་བསྒོམ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ཡིན་པས་འདི་ལ། རྒྱུ་དང་། ངོ་བོ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་དང་། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་ཚོགས་བསགས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏེ། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་བརྟན་པ་དང་མི་སྐྱོ་བ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསླབ་ལས་མི་འདའ་བར་བྱས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ཤེས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཤེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོས་པ་དང་། རྟོན་པ་དང་ཡང་དག་རིག་པ་བཞིའི་ཚུལ་གྱིས་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པས་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་ལ་འབད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། དེ་དག་གོ་རིམ་བཞིན་བཤད་པ་ལ། དང་པོ་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ནི། ངོ་ཚ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤངས་དང་། །ཞེས་པ་ནས། གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཚིགས་བཅད་བཅུ་དྲུག་གིས་བསྟན་པ་འདི་ལའང་ནང་གསེས་སུ། ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། གནས་གང་ལ་ངོ་ཚ་བ་དང་། ངོ་ཚ་བའི་དབྱེ་བ་དང་། ངོ་ཚ་མེད་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། ངོ་ཚ་བའི་
Chinese
以极大的恭敬来极其供养，而且这种供养不是偶尔为之，而是时时或经常供养，因此为了自他之利，能够获得世间和出世间的一切成就。同样，依止具有上述以及经部和论典中所说的功德的善知识，据说会产生无量功德，因此通过依止这样的善知识，也能在今生和一切生世中利益自己的善知识，从而获得一切成就。通过慈、悲、喜、舍四无量心，以普遍关爱一切众生的本性来利益有情，也能获得一切成就。经论中说，供养和依止主要成就自利，四无量心主要成就利他。一般来说，任何一种都能成就二者。出自《大乘经庄严论》 供养、依止和无量品第十八的解释完毕。 第十九品 菩提分品 第四菩提分品主要讲述修行，因此分为因、体性、作用支三个方面。首先，通过安住于如所承诺的戒律，以及具备听闻和思维，来展示积累资粮的过程。通过知惭、稳固和不厌倦这三个方面，做到不违越学处。通过了解教法和世间的方式来听闻，通过信赖和四种正确认识的方式，具备思维所生的清净智慧，因此要努力积累二资粮。下面依次进行讲解。首先是知惭，从“舍弃与惭相违品”开始，到“唯一即是主”为止，用十六个偈颂来阐述，其中又分为知惭的定义、对何处感到羞愧、羞愧的分类、无惭的过患以及知惭的
English
With great reverence, offer extremely, and that offering is not just occasional, but always or constantly offered, so for the benefit of oneself and others, one will attain all worldly and transcendental accomplishments. Similarly, relying on a virtuous friend who possesses the qualities mentioned above and also those taught in the Sutras and Shastras, it is said that countless merits will arise, so by relying on such a virtuous friend who benefits oneself in this life and all future lives, one will attain all accomplishments. By benefiting sentient beings with the nature of universal love for all beings through the four immeasurables of loving-kindness, compassion, joy, and equanimity, one will also attain all accomplishments. It is said in the commentaries that offering and reliance mainly accomplish self-benefit, and the four immeasurables mainly accomplish the benefit of others. Generally, any one of them can accomplish both. From the Ornament of the Great Vehicle Sutras. The explanation of the eighteenth chapter, Offering, Reliance, and the Immeasurables, is completed. The nineteenth chapter, the Chapter on the Aspects Conducive to Enlightenment. The fourth chapter on the Aspects Conducive to Enlightenment mainly teaches meditation, so it has three aspects: cause, essence, and the limbs that differentiate it. First, it shows the accumulation of merit by abiding in the precepts as promised, and by having hearing and thinking. By means of the three aspects of knowing shame, steadfastness, and not being discouraged, one does not transgress the training. By means of knowing the teachings and knowing the world, one hears, and by means of the four ways of reliance and correct knowledge, one possesses the pure wisdom born of thought, so one should strive to accumulate the two accumulations. These are explained in order. First, knowing shame is from "Abandoning the opposing qualities of shame," to "The only one is the main one," which is explained in sixteen verses, which are also divided into the definition of knowing shame, where one feels shame, the classification of shame, the faults of shamelessness, and the
Tibetan
ཕན་ཡོན་དང་། ངོ་ཚ་བ་ལྡན་པ་ལ་བསྔགས་པ་དང་།ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་དང་ལྡན་པའི་རྟགས་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་བསྟན་པ་བཅས་རྣམ་གྲངས་བརྒྱད་ལས། དང་པོ་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ནི་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ངོ་ཚ་མི་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ་དེ་གཉིས་སྤངས་ནས་ངོ་ཚ་ ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ཡང་བདག་ལ་ལྟོས་ནས་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་གི་བསླབ་བྱའི་ཆོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་བཏང་ནས་ཉན་རང་གི་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབས་ན་འདི་ནི་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆ་མ་ཡིན་ཞེས་ངོ་ཚ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་སྨོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་གྲོགས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་བདག་དང་སེམས་ཅན་གཞན་དང་། ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ཀྱི་ཆོས་གསུམ་གྱི་མཚན་མ་མི་དམིགས་པའོ། །དམིགས་པ་ནི་ཐེག་པ་དམན་པའི་ལམ་སྟེ་དེ་ལ་ཞུགས་ན་ངོ་ཚ་བའོ། །དེ་ཡང་ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་དེ་ལ་ཞུགས་པ་དག་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་ཀྱང་བདག་གི་དོན་འབའ་ཞིག་ལ་ཞུགས་པས་བསམ་པ་དང་ཤེས་རབ་དང་སྒྲུབ་པ་དང་འབྲས་བུ་དང་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཆེས་དམན་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས་ཡུལ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དེ་ལ་འཇུག་པ་ལ་ངོ་ཚ་བར་བྱེད་དོ། །བྱེད་ལས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྨིན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་ནི་བརྟན་པའི་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡིན་གྱི། ཉན་རང་རྣམས་ནི་རང་གི་གཉེན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་བོར་ནས་རང་གཅིག་པུ་ཞི་བདེ་དོན་དུ་གཉེར་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ལྟོས་ན་རྒྱུད་ལས། རང་གི་བུ་ལའང་མ་ཆགས་པའི། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་སྐལ་བ་ངན། ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་མཛད་པའི། །སྐལ་བཟང་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དཔལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དེ་རྣམས་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཆུང་བ་ཡིན་ནོ། །གནས་གང་ལ་ངོ་ཚ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། སྦྱིན་པ་སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ཡི། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེར་སྣ་སོགས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་འཕེལ་བ་དང་། གཉེན་པོ་སྦྱིན་སོགས་འགྲིབ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ། མི་བཟད་པའི་ངོ་ཚ་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་རིགས་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བ་དག་རིགས་ངན་གྱི་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ངོ་ཚ་བ་ལས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སེར་སྣ་སོགས་འཕེ
Chinese
利益和，赞叹具有羞耻，以及具有羞耻惭愧的相，和显示惭愧最为殊胜等八个项目中。第一，知羞耻和有惭愧，是舍弃了与其不相符的不知羞耻和无惭愧这二者，而成为知羞耻和有惭愧的自性。也就是，就自己而言称为知羞耻，就他人而言称为有惭愧，菩萨自己所学的法，舍弃了大乘道而学声闻缘觉的行为，会想“这不是我菩萨的行径”，而感到羞耻，又想到“其他的菩萨也会呵责我”，而感到惭愧，这二者的自性和助伴，以不分别的智慧所摄持，就是对自他众生，以及羞耻惭愧这三种法，不作意其相。作意就是下劣乘的道，如果进入其中就会感到羞耻。也就是，进入声闻缘觉的乘，虽然没有烦恼的过失，但因为只为了自己的利益，所以无论是发心、智慧、修行、果实，以及一切都比大乘要低劣，菩萨们缘于此境，对于进入其中感到羞耻。作用是，菩萨的羞耻和惭愧能成熟众生。这样的羞耻和惭愧是稳固的，是菩萨的，因为声闻缘觉们毫不顾及成为自己亲属的众生，而只为自己寻求寂静安乐，相对于菩萨而言，经中说：“对于自己的儿子也不执着的，声闻们是恶劣的。成办一切有情安乐的，贤善的持金刚者吉祥。”如是所说，他们是羞耻和惭愧微小者。在何处感到羞耻呢？布施等六波罗蜜多的，不相符的悭吝等在自己的相续中增长，以及对治布施等减少，菩萨们，会生起难以忍受的羞耻。世间上种姓高贵者对于做低劣种姓的行为会感到羞耻，菩萨对于生起悭吝等
English
The benefits and praises of having shame, the signs of having shame and modesty, and the demonstration of supreme modesty, among the eight categories. First, knowing shame and having modesty is to abandon the two opposites of not knowing shame and being shameless, and to become the nature of knowing shame and having modesty. That is, in relation to oneself, it is called knowing shame, and in relation to others, it is called having modesty. If a Bodhisattva abandons the path of the Great Vehicle, which is the Dharma he has learned, and learns the conduct of Hearers and Solitary Realizers, he will feel ashamed, thinking, "This is not the conduct of a Bodhisattva." And he will feel modest, thinking, "Other Bodhisattvas will also reproach me." The nature and companions of these two are grasped by non-discriminating wisdom, which is not focusing on the characteristics of oneself, other sentient beings, and the three dharmas of shame and modesty. Focusing is the path of the inferior vehicle, and if one enters it, one will feel ashamed. That is, those who enter the vehicle of Hearers and Solitary Realizers, although they do not have the fault of afflictions, because they only seek their own benefit, their intention, wisdom, practice, result, and everything else are inferior to the Great Vehicle. Therefore, Bodhisattvas feel ashamed to enter it, focusing on that realm. The function is that the shame and modesty of Bodhisattvas ripen sentient beings. Such shame and modesty are stable, they belong to Bodhisattvas, because Hearers and Solitary Realizers abandon sentient beings who have become their relatives without regard, and only seek peace and happiness for themselves. In relation to Bodhisattvas, the scriptures say, "Those who do not cling even to their own sons, the Hearers are inferior. The auspicious Vajrapani who brings happiness to all sentient beings is virtuous." As it is said, they are those with little shame and modesty. Where does one feel ashamed? When the opposites of the six perfections, such as generosity, such as stinginess, increase in one's own mind, and the antidotes, such as generosity, decrease, Bodhisattvas will feel unbearable shame. In the world, those of high birth are ashamed of doing the actions of low birth, and Bodhisattvas feel ashamed of the arising of stinginess, etc.