English
It should be known that there is no need to seek anything in return for that (giving). If your giving is merely giving away objects of enjoyment to others, and you do not relinquish the fruit of obtaining enjoyment, then you will not become a Bodhisattva who is delighted to give without attachment to all things of enjoyment in future lives. Because, if in this life, even for a moment, you have no interest in giving, and you have a mind that does not want to give, then you will not be delighted to give for the sake of others out of compassion. Your giving seems not to give fruit to what has not been given, but rather to have an expectation of return. Thus, if you look for the return of the fruit of giving, it is not out of compassion for others that you consider it not to belong to you or not to be deserved. Because your giving is without expectation of return, you also do not take the ripening fruit as your own, but give it entirely to others. This is the way in which compassion speaks to giving, showing the way to train the mind in not being attached to body, enjoyment, and all roots of virtue for one's own sake, but giving them entirely to others. Compassion summarizes and praises the meaning of the merits of giving. The princes with love, etc., three verses, that is, the giving of the sons of the Buddhas with compassion is of six kinds: without fault, that is, giving without harming others. For example, robbing from others and giving to others, killing sentient beings and giving their flesh, and humiliating beggars, scolding the hungry with words, causing suffering in their hearts, and then giving, etc., these are giving without harming other sentient beings and giving properly and well. The giving of a pure place or basis is not to give unexamined things, such as impure things like poison and weapons, but to examine them and give pure and clean things. The giving that benefits is that by gathering through giving and causing them to practice virtue, those sentient beings who are the objects of giving will lead to the happiness of the fruits of heaven and liberation in future lives. And, by giving, abandoning all harm to one's own retinue, such as children and servants, not leaving their share, or giving wives and children to others.
Tibetan
་ཡང་དེ་དག་གི་སེམས་དང་མི་འགལ་བའམ་མཐར་དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མི་འགྱུར་བར་ཤེས་ནས་གཏོང་གི་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་སྡུག་ བསྔལ་བ་དང་། གནོད་སྦྱིན་སྲིན་པོ་སོགས་མ་རུང་བ་ལ་འཁོར་སྦྱིན་པ་སོགས་མདོར་ན་རང་ལ་དབང་བའི་འཁོར་རྣམས་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་ནི། རྗེས་སུ་སྲུང་བ་དང་བཅས་པར་སྦྱིན་པའོ། །འཚོལ་བ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཕོངས་པར་ཤེས་ནས་དེ་དག་གིས་ཆེད་དུ་མ་སློང་ཡང་དེ་ལ་ཕན་པའི་ཆེད་དུ་རང་གི་ལག་ནས་སྦྱིན་ཀྱི་སྦྱིན་གནས་གཞན་ཡོངས་སུ་མི་འཚོལ་བའམ། འདི་ལ་སྦྱིན་འདི་ལ་མི་སྦྱིན་ཞེས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་བདམ་ནས་འཚོལ་ཞིང་མི་སྦྱིན་པར། ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་སྙོམས་པར་སྦྱིན་པའོ། །གོས་པ་མེད་པའམ་ཆགས་པ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་ནི་ལན་དང་རྣམ་སྨིན་ལ་རེ་བ་མེད་པར་གཏོང་བའོ། །འདི་ནི་སྐྱོན་དག་པའི་ཆ་ནས་བསྟན་པའོ། །ཡང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ནས། ཐམས་ཅད་གཏོང་བའམ་མཐའ་དག་པ་གཏོང་བ་སོགས་དགུ་སྟེ། མཐའ་དག་གཏོང་བ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་གང་ཡང་མི་གཏོང་བ་ཅུང་ཟད་མེད་པའོ། །རྒྱས་པར་རམ་རྒྱ་ཆེ་བར་གཏོང་བ་ནི་དངོས་པོ་ཆུང་ངུ་དང་ཉུང་ངུ་ཙམ་མིན་པར་མང་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་གཏོང་བའོ། །གཙོ་བོ་གཏོང་བ་ནི། དངོས་པོ་ཉམས་པ་དང་རུལ་བ་དང་སྤྱད་དུ་མི་རུང་བ་མི་གཏོང་གི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་དྲི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་དངོས་པོ་བཟང་པོ་གྱ་ནོམ་པ་གཏོང་བ་དང་། རྟག་པར་གཏོང་བ་ནི། དུས་རེས་འགའ་གཏོང་རེས་འགའ་མི་གཏོང་བ་མ་ཡིན་པར། དུས་རྟག་པ་རྒྱུན་དུ་གཏོང་བ་དང་། དགའ་བར་གཏོང་བ་ནི། སེར་སྣའི་སེམས་མེད་པར་སློང་བ་པོ་སུ་ལ་ཡང་གཏོང་མི་གཏོང་མེད་པར་དགའ་བ་དང་བཅས་ཏེ་གཏོང་བ་དང་། ཟང་ཟིང་མེད་པར་གཏོང་བ་ནི་ལན་དང་རྣམ་སྨིན་ལ་རེ་བ་མེད་པས་གཏོང་བ་དང་། དག་པ་ གཏོང་བ་ནི་གོང་དུ་དག་པའི་གཞི་སྦྱིན་པ་དང་དོན་གཅིག་སྟེ་དངོས་པོ་དག་པ་གཏོང་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་གཏོང་བ་ནི། སྦྱིན་པ་བྱས་པ་སྟེ་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་ཉན་རང་གི་མྱང་འདས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་བསྔོ་བར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བསྔོ་བས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞོལ་བ་དང་། དགེ་བ་བསྔོ་བའི་གཏོང་བ་ནི། གོང་དུ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་སྦྱིན་པ་བཤད་པ་དང་དོན་གཅིག་སྟེ་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པས་བསྡུས་ནས་དགེ་བ་ལ་གཞོལ་བའམ་འགོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྦྱིན་པ་བྱས་པ་ལས་བདེ་བ་འབྱུང་ཚུལ་ནི། ཇི་ལྟར་སྦྱིན་པ་ཉིད་ལ་དགའ་བའི་བདེ་བ་དང་། ཕ་རོལ་ལ་ཕན
Chinese
還有，知道布施不會違背他們的意願，或最終不會讓他們遭受巨大的痛苦，就布施給他們，如果他們非常痛苦，以及將財物布施給夜叉、羅剎等不吉祥的眾生等等，簡而言之，對於自己所擁有的眷屬沒有損害，就是伴隨著後續的守護而布施。不尋求而布施，就是知道眾生貧困，即使他們沒有特意乞求，也為了利益他們而從自己的手中布施，不完全尋求其他的布施處，或者不選擇福田而尋求，說布施給這個，不布施給那個，而是沒有偏袒地平等布施。無染著或無執著的布施，就是不期望回報和異熟而布施。這是從清淨過患的方面來闡述的。再從功德的方面來說，有全部布施或完全布施等九種。完全布施就是內外之物沒有不布施的，一點也不留。廣大地布施，就是不布施微小和少量的東西，而是布施眾多而廣大的東西。布施主要的，就是不布施損壞和腐爛以及不能使用的東西，而是布施顏色、形狀和氣味圓滿，以及美好的珍貴物品。恆常地布施，就是不是有時布施有時不布施，而是恆常不斷地布施。歡喜地布施，就是沒有慳吝的心，對於任何乞求者，無論布施與否，都帶著歡喜而布施。無雜染地布施，就是不期望回報和異熟而布施。清淨地布施，就是與上面所說的清淨的布施基礎意義相同，是布施清淨的物品。回向菩提的布施，就是做了布施後，不為了天界的安樂和聲聞、獨覺的寂滅而回向，而是為了所有眾生的利益，為了獲得無上菩提而回向，從而趨向於無上菩提。回向善根的布施，就是與上面所說的利益他人的布施意義相同，是通過布施來攝受眾生，使他們趨向或安住於善法。如此行布施後產生安樂的方式是：如何對布施本身感到歡喜的安樂，以及利益他人
English
Furthermore, knowing that giving will not contradict their minds or ultimately cause them great suffering, give to them. If they are very distressed, and giving possessions to inauspicious beings such as yakshas and rakshasas, etc., in short, not harming one's own retinue, is giving with subsequent protection. Giving without seeking is knowing that sentient beings are impoverished, and even if they do not specifically ask, giving from one's own hand for their benefit, not completely seeking other places to give, or not choosing a field of merit and seeking, saying give to this one, don't give to that one, but giving equally without partiality. Giving without attachment or clinging is giving without expecting reward or fruition. This is explained from the aspect of purifying faults. Again, from the aspect of qualities, there are nine types, such as giving everything or giving completely. Giving completely is not leaving anything un-given of inner and outer things, not leaving even a little. Giving extensively or widely is not giving small and meager things, but giving many and vast things. Giving the principal is not giving damaged, rotten, or unusable things, but giving things with perfect color, shape, and fragrance, and beautiful and precious objects. Giving constantly is not giving sometimes and not giving sometimes, but giving constantly and continuously. Giving joyfully is giving without a miserly mind, with joy to any beggar, whether giving or not giving. Giving without impurity is giving without expecting reward or fruition. Giving purely is the same meaning as the pure basis of giving mentioned above, which is giving pure objects. Dedicating to enlightenment is, after giving, not dedicating for the sake of the happiness of the heavenly realms and the peace of the hearers and solitary realizers, but dedicating for the benefit of all sentient beings, for the sake of attaining unsurpassed enlightenment, thereby moving towards unsurpassed enlightenment. Dedicating the root of virtue is the same meaning as the giving that benefits others mentioned above, which is gathering sentient beings through giving, causing them to move towards or abide in virtue. The way that happiness arises from giving in this way is: how the happiness of rejoicing in giving itself, and benefiting others.
Tibetan
་བཏགས་པའི་དགའ་བའི་བདེ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པས་དགའ་བའི་བདེ་བ་གསུམ་གྱིས་ཚིམ་པའི་ཡིན་ཅན་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ། རང་གི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བས་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་འདོད་དགུ་ཐོབ་པ་ཅན་དག་ལོངས་སྤྱོད་དེ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱད་པ་ཡིས་དེ་ལྟར་དགའ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་འདིའི་ལོངས་སྤྱོད་ཅན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྦྱིན་པ་གཏོང་ཡུལ་འདོད་དགུ་ཐོབ་པ་དེ་དག་གཏོང་བ་པོ་དགའ་བ་ལྟར་དགའ་མི་ནུས་ཞེས་འགྲེལ་པར་བཤད། སྤྱིར་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཏོང་བའི་དགའ་བ་ལྟ་བུ་ནམ་ཡང་མྱོང་བ་མེད་པར་བཤད་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་སྡུད་པ་ལས། གླིང་བཞི་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ་མཆིལ་མའི་ ཐལ་བ་འདྲ། །བྱིན་ནས་དགའ་བར་འགྱུར་གྱི་གླིང་ཐོབ་དེ་ལྟར་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །བདུན་པ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བཤད་པ་ནི། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སྒྲུབ་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་སྟེ་སེར་སྣའི་དབང་གིས་སེམས་རྒྱུད་བཀྲེན་ཅིང་འཇུངས་པར་གྱུར་ནས་ཅུང་ཟད་གཏོང་མི་ནུས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་སེར་སྣའི་སྐྱོན་དང་སྦྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ནས་སྦྱིན་པའི་ཆོས་ལ་འཇོག་པར་མཛད་པ་དང་། རྒྱུད་ངན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་མ་རུངས་པ་སྲོག་གཅོད་པ་སོགས་སྡིག་པའི་ལས་སྤྱོད་པ་ལ་བརྩེ་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་བསྟན་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་འཇོག་པར་མཛད་པ་དང་། རྒྱུད་ཁོང་ཁྲོས་ཀུན་ནས་འཁྲུགས་པ་རྣམས་ལ་བརྩེ་བས་ཞེ་སྡང་གི་སྐྱོན་དང་བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་བསྟན་ནས་བཟོད་པ་ལ་འཇོག་པ་དང་། ཐ་མལ་གྱི་ལས་ལ་དགའ་བའི་ལེ་ལོའི་དབང་གིས་དགེ་བའི་ལས་མི་བྱེད་པའི་བག་མེད་པ་རྣམས་ལ་བརྩེ་བས་ལེ་ལོ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་བསྟན་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ལ་འཇོག་པ་དང་། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔའི་ཡུལ་གྱི་གཞན་དབང་དུ་སོང་བས་རྟག་ཏུ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་བས་བསམ་གཏན་གྱི་ཆོས་བསྟན་ནས་བསམ་གཏན་ལ་བཞག་པར་མཛད་པ་དང་། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་རྟག་པ་དང་བདག་དང་གཙང་བ་དང་བདེ་བར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་སྙིང་རྗེ་བས་ལོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐྱོན་བསྟན་ནས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་འཇོག་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ནི་
Chinese
伴随喜悦的安乐，以及圆满菩提资粮所带来的喜悦安乐，以这三种喜悦满足的，具有慈爱之心的菩萨，完全布施自己的所有，因此而感到喜悦，像这样，那些拥有如意财富的人们，仅仅是享用这些财富，并不会像这样感到喜悦。这里的“拥有财富者”，是指菩萨布施的对象，那些获得如意财富的人们，并不能像布施者那样感到喜悦，注释中是这样说的。一般来说，即使是天界拥有圆满财富的享用者们，也从未体验过像菩萨布施所带来的喜悦。如《功德宝藏》中所说：四大部洲装饰完美如唾沫之灰尘，布施后生喜悦，获得洲土非如此。如是宣说。第七，讲述生起慈悲的原因：对于那些不修持六度波罗蜜多的众生，生起慈悲心，因为吝啬的缘故，心相续变得贫乏且悭吝，对于那些稍微布施都做不到的人们，以慈爱之心讲述吝啬的过患和布施的功德，从而让他们安住于布施之法；对于那些秉性恶劣、凶残，造作杀生等罪业的人们，以慈爱之心宣说具有戒律的法，从而让他们安住于戒律；对于那些内心被愤怒完全扰乱的人们，以慈爱之心宣说嗔恨的过患和忍辱的功德之法，从而让他们安住于忍辱；对于那些喜欢庸常事务，因懒惰的控制而不做善事，放逸的人们，以慈爱之心宣说能够舍弃懒惰的精进，以及具有精进的法，从而让他们安住于精进；对于那些被五欲的对境所控制，总是心神散乱的人们，以慈悲之心宣说禅定的法，从而让他们安住于禅定；对于那些将有漏的蕴聚执着为常、乐、我、净，颠倒显现的人们，以慈悲之心揭示邪慧的过患，从而让他们安住于正确的智慧。此外，菩萨生起慈悲的因缘是
English
The joy and happiness that accompanies it, and the joy and happiness that comes from perfecting the accumulations of Bodhi, the Bodhisattva who is satisfied with these three joys and has a loving heart, completely gives away all his possessions, and therefore feels joy. Those who have all the desired wealth, merely enjoying that wealth, will not feel such joy. Here, "those who have wealth" refers to the objects of the Bodhisattva's generosity, those who receive the desired wealth. They cannot feel joy like the giver, as explained in the commentary. Generally speaking, even those who enjoy the perfect wealth of the heavens have never experienced the joy of giving like a Bodhisattva. As it is said in The Collection of Precious Qualities: "The four continents, perfectly adorned, are like the ashes of spit. Giving brings joy, but obtaining the continents does not." As it is said. Seventh, explaining the cause of arising compassion: Compassion arises for sentient beings who are separated from practicing the six perfections. Because of stinginess, their minds become impoverished and miserly, and they are unable to give even a little. With loving-kindness, the faults of stinginess and the virtues of generosity are explained, and they are placed in the Dharma of generosity. To those who are of evil nature, cruel, and engage in sinful actions such as killing, with love, the Dharma of morality is taught, and they are placed in morality. To those whose minds are completely disturbed by anger, with love, the faults of anger and the Dharma of the virtues of patience are taught, and they are placed in patience. To those who are fond of ordinary activities, and because of laziness do not do virtuous deeds, the negligent, with love, the diligence that abandons laziness and the Dharma of diligence are taught, and they are placed in diligence. To those who are controlled by the objects of the five desires, and whose minds are always distracted, with compassion, the Dharma of meditation is taught, and they are placed in meditation. To those who cling to the contaminated aggregates as permanent, happy, self, and pure, and who manifest perverted clinging, with compassion, the faults of wrong wisdom are revealed, and they are placed in correct wisdom. Furthermore, the cause of the Bodhisattva's arising compassion is