Tibetan
ན་ཡིན་ལ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་ཡོད་ན་གཅིག་ཤུགས་ཀྱིས་ཚང་བ་ཡིན་པས། སྙིང་རྗེ་ཉིད་རྩ་བ་མ་ཡིན་པར་ད་དུང་རྩ་བ་གཞན་བྱམས་པ་ལ་ངོས་འཛིན་པ་ལྟར་མ་བྱས་པར། རྩ་བ་དེ་ཉིད་འཕེལ་བའི་གྲོགས་སུ་བྱམས་པ་ནི་ཆུས་འཆུ་བའམ་ཆུས་བརླན་པ་ལྟ་བུར་འགྲེལ་བས་བཤད་པ་ལྟར་གོ་བ་བླངས་ན་ལེགས་འདྲ་སྟེ། སྙིང་རྗེའི་ཆུ་ནི་བྱམས་པ་སྟེ། །ཞེས་རྩ་བར་ཡོད་པ་དང་འགྲེལ་པས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་པས། འཆུ་བ་ཞེས་པ་རྩ་བའི་རྩད་རྣམས་ཀྱིས་ཆུ་འཐུང་བའམ་འཆུ་བའམ་རྩ་བ་ལ་ཆུས་འགྱེད་པའམ་བླུགས་པ་ལ་ཆུས་འཆུ་བའམ་བརླན་པའི་དོན་གྱིས་བྱེད་ཚིག་ཞུགས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་འདྲའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆུས་འཆུ་བ་ལྟ་བུ་ནི་བྱམས་པ་སྟེ། བྱམས་པའི་སེམས་ཆུ་དང་འདྲ་བས་སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་བརླན་པར་བྱས་ན་སྙིང་རྗེ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཡོད་པ་དེ་ལས་ཡུལ་དེ་དག་བདེ་བ་ལྡན་འདོད་ཀྱི་བྱམས་པས་དེའི་ཕན་བདེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་འདོད་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཤིན་ཏུ་གཅེས་པའི་བུ་སྡུག་གུ་བཞིན་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་ཞིང་། ཇི་ལྟ་བུ་ན་བ་ལ་ཕ་མ་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་དེ་ནད་དང་བྲལ་བའི་བདེ་བ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་པའི་དཀའ་ཚེགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འདུ་ཤེས་མི་སྐྱེད་པར། སྨན་སོགས་ཐབས་འདི་ནི་འདི་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དེ་ལ་བརྩོན་པ་ལ་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལྟར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་ཅན་དེ་ནི་ གཞན་དོན་དུ་ལུས་དང་སེམས་ཅན་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཡང་། གཞན་ལ་ཕན་འདོད་ཀྱི་བྱམས་པས་འདིའི་ཆེད་དུ་འགྱུར་བས་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་གྱི་དང་དུ་བླང་བར་བྱ་བའི་མཆོག་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བདེ་བ་ཡི་འདུ་ཤེས་རྙེད་པ་ཡིས། དེས་ཅི་ལ་ཡང་མི་བཟོད་པ་མེད་པའི་བཟོད་པའི་སྡོང་པོ་ཡངས་ཤིང་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བཟོད་པའི་སྡོང་པོ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྒྱས་པའི་རྒྱུ་ལས། གཞན་དོན་བྱ་བའི་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་བདག་མེད་གཉིས་དང་མངོན་ཤེས་དང་གཟུགས་སོགས་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་དང་ཐབས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་གཞན་དོན་སེམས་དཔའི་ཡལ་ག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་དུ་མ་འཕེལ་བ་དང་། རྒྱུ་དེ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཕན་བདེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱེད་པའི་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོའི་རྒྱུན་ནི་མ་བ
Chinese
那，是的。 慈爱和悲悯的自性，如果一个存在，另一个就会自然圆满，因此，不要像认为悲悯本身不是根本，而将慈爱视为另一个根本那样。如果理解为慈爱是滋养根本的助缘，就像用水浇灌或湿润一样，那么似乎更好。因为“悲悯之水即是慈爱”，根本中存在，注释中也同样说明。因此，“浇灌”一词似乎是指根须饮水、浇灌或向根部洒水或倾注水，以水浇灌或湿润的含义来使用动词。因此，为了使悲悯的根增长，用水浇灌一般的就是慈爱。如果慈爱之心像水一样滋润悲悯的根，悲悯就会增长。因为缘于痛苦的众生，生起想要脱离痛苦的悲悯，由此，想要以希望那些境拥有安乐的慈爱，成办他们的利益和安乐，就会像看待非常珍爱的独子一样看待众生。就像父母因生病的孩子而痛苦，并且不产生为了使孩子脱离疾病获得安乐而努力的辛苦之痛苦的念头，而是认为这种药物等方法对孩子有益，并乐于为之努力一样。菩萨对众生怀有慈爱之心， 即使为了利益他人而体验身体和众生的痛苦，也因为想要利益他人的慈爱而为了他们，认为这不是痛苦，而是应该接受的殊胜之物，从而获得快乐的念头。因此，他那对任何事物都无所不能忍受的忍耐之树，就会变得宽广而茂盛。像那样，由于忍耐之树宽广而广大地生长，如理作意以为了利益他人之事的方便之门，二无我、神通、色等二谛所摄的无量无数的法和方便，从而使利他菩萨的广大树枝增长众多，并且从那个原因，为了众生的利益，不间断地成办利益和安乐的大愿之流，没有
English
Yes, it is. The nature of loving-kindness and compassion is such that if one exists, the other is naturally complete. Therefore, do not consider compassion itself as not being the root, and then identify loving-kindness as another root. It seems better to understand that loving-kindness is a support for the growth of that very root, like watering or moistening with water. Because "the water of compassion is loving-kindness," it exists in the root, and the commentary also explains it in the same way. Therefore, the word "watering" seems to refer to the roots drinking water, or watering, or sprinkling or pouring water on the roots, using the verb with the meaning of watering or moistening with water. Therefore, loving-kindness is like watering with water in order to make the root of compassion grow. If the mind of loving-kindness, like water, moistens the root of compassion, compassion will grow. Because, focusing on suffering beings, there is compassion that wants to be free from suffering, and from that, wanting to accomplish their benefit and happiness with loving-kindness that wishes those realms to have happiness, beings will be seen as being like a very cherished only child. Just as parents suffer because of a sick child, and do not generate the thought of the suffering of the hard work of striving to make the child free from illness and obtain happiness, but rather think that this medicine and other methods are beneficial to the child, and are happy to strive for it. That Bodhisattva who has loving-kindness towards beings, Even when experiencing the suffering of body and beings for the sake of others, because of the loving-kindness of wanting to benefit others, it is for their sake, thinking that this is not suffering, but is the supreme thing to be accepted, thereby gaining a thought of happiness. Therefore, his tree of patience, which is able to endure anything, will become wide and lush. In that way, because the tree of patience grows wide and vast, properly attending to the immeasurable and countless Dharmas and methods included in the two selflessnesses, the two knowledges, and the two truths of form, etc., which are the means of benefiting others, thereby causing the vast branches of the altruistic Bodhisattva to grow in many ways, and from that cause, for the benefit of beings, the stream of great aspirations that continuously accomplishes benefit and happiness, without