Tibetan
ཞིང་། སོ་སྐྱེ་དང་ཉན་ཐོས། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ལྟ་བུ་འགྱུར་ཏེ་ཇི་ལྟར་ན། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་ཡང་། བདེ་ཚོར་དང་ལྡན་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཚོར་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་མི་སྐྱེ་བ་ནི་མི་ཉམས་པའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ཅི་མྱོང་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ལས་མ་འདས་པར་གཟིགས་ནས། ཇི་ལྟར་མནར་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་བ་ལྟར། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་མཉམ་པར་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བས་ན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བར་འགའ་སྙིང་རྗེ་འབྱུང་རེས་འགའ་མི་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་སོ་སྐྱེའི་སྙིང་རྗེ་དང་། ཉན་རང་རྣམས་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་བ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཀྱི་དུས་ན་ཟད་ཅིང་རྒྱུན་ཆད་པས་རྟག་པ་མིན་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་མི་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེ་ནི་སློབ་པ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུན་ཆགས་པར་འབྱུང་བ་དང་། ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཞུགས་ཀྱང་ནམ་ཡང་མི་ཟད་པའི་རྟག་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །གཞན་དོན་ཁུར་དུ་འཁྱེར་བའི་ལྷག་པའི་བསམ་པས་མིན་པའི་སྙིང་རྗེ་ནི། འཇིག་རྟེན་པས་རང་དོན་དང་འདྲེས་ནས་མཛའ་བཤེས་སོགས་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་བ་དང་། རང་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་བ་ཙམ་དང་། ཉན་རང་རྣམས་ལ་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་པས་གཞན་ དོན་ཁུར་དུ་འཁྱེར་བའི་བསམ་པ་མེད་པས་དེ་དག་གི་སྙིང་རྗེ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་མི་བྱ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་དང་པོ་ཐོབ་ནས་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པས་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་རང་དོན་དང་གཞན་དོན་ཁྱད་མེད་པ་གཞན་དོན་ཁུར་དུ་འཁྱེར་བའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པའི་སྙིང་རྗེ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །གང་ལ་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བར་མཐོང་ནས་སྙིང་བརྩེ་བ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་། སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པའི་བྱ་བ་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་དང་བྲལ་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉན་རང་རྣམས་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སྙིང་རྗེ་བ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་། སྡུག་བསྔལ་བསྐྱབ་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་འཁོར་བའི་མཐའི་བར་དུ་སེམ
Chinese
那么，凡夫、声闻、独觉的慈悲是怎样的呢？对于显现痛苦之苦的众生生起慈悲，但对于具有快乐感受和具有舍受的众生不生起慈悲，因为这是不普遍的缘故，所以不是大慈悲。而菩萨们无论感受有漏的乐受、苦受、舍受，都视其未超出三种痛苦，如同对无间地狱的众生生起慈悲一样，对于有顶之间的众生也同样平等地生起慈悲，因此称为平等性的大慈悲。有时生起慈悲，有时不生起慈悲，如凡夫的慈悲。声闻、独觉们也只是对众生有慈悲，但在无余依涅槃时，慈悲会穷尽断绝，因为不是恒常的，所以不称为大慈悲。菩萨的慈悲是在修学道的所有阶段都持续不断地生起，即使进入无余依涅槃的境界，也永不穷尽，是恒常的慈悲，所以是大慈悲。不是以承担利他重任的增上意乐的慈悲是怎样的呢？世间人与自利相混，对亲友等执为我所有者生起慈悲，只是对帮助自己的人产生慈悲。声闻、独觉们因为了悟自他平等性，没有承担利他重任的想法，所以他们的慈悲不称为大慈悲。菩萨从获得初地开始，现证自他平等性的法性，从意乐上自利和他利没有差别，具有承担利他重任的增上意乐的慈悲才是大慈悲。对于见到众生痛苦而仅仅有慈爱之心，但缺乏实际救脱痛苦的行动，这不是大慈悲。如同声闻、独觉们也只是对一切众生受苦有慈悲，但不去实际救脱痛苦一样。菩萨们直到轮回的边际都会思。
English
So, what is the compassion like of ordinary beings, Shravakas, and Pratyekabuddhas? They generate compassion for sentient beings who manifest the suffering of pain, but they do not generate compassion for those who have feelings of happiness and equanimity, because it is not universal, so it is not great compassion. Bodhisattvas, however, regard whatever contaminated feelings of pleasure, pain, and equanimity they experience as not having transcended the three sufferings. Just as they have compassion for sentient beings in Avici Hell, they generate compassion equally for sentient beings up to the peak of existence, so it is called the great compassion of equanimity. Sometimes compassion arises, and sometimes it does not, like the compassion of ordinary beings. Shravakas and Pratyekabuddhas also have only compassion for sentient beings, but in the state of nirvana without remainder, it is exhausted and cut off, because it is not constant, so it is not called great compassion. The compassion of Bodhisattvas arises continuously in all stages of the path of learning, and even when they enter the realm of nirvana without remainder, it is a constant compassion that never ends, so it is great compassion. What is compassion that is not based on the extraordinary intention of taking on the burden of benefiting others? Worldly people mix it with their own benefit, and generate compassion for friends and so on, whom they hold as their own, and only have compassion for those who help them. Shravakas and Pratyekabuddhas, because they realize the equality of self and others, do not have the thought of taking on the burden of benefiting others, so their compassion is not called great compassion. Bodhisattvas, from the time they attain the first bhumi, directly realize the nature of the equality of self and others, and from the point of view of intention, there is no difference between benefiting themselves and benefiting others, and the compassion that has the extraordinary intention of taking on the burden of benefiting others is great compassion. For those who see sentient beings suffering and only have a feeling of love, but lack the means to actually accomplish the task of saving them from suffering, this is not great compassion. Just as Shravakas and Pratyekabuddhas also only have compassion for all sentient beings suffering, but do not actually work to save them from suffering. Bodhisattvas will think until the end of samsara.
Tibetan
ས་ཅན་ལ་ཕན་བདེ་སྒྲུབ་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅན་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་མཛའ་བ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཡོད་ཀྱང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མ་ཡིན་པར་བར་འགའ་ཞེ་སྡང་འབྱུང་བ་དང་། དགྲ་ལ་ཞེ་སྡང་ཡོད་པས་ཉོན་མོངས་དང་མ་བྲལ་བ་དང་། ཉན་རང་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ཞེ་སྡང་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་དེའི་བག་ཆགས་ཕྲ་མོ་མ་སྤངས་པས་དེ་དག་གི་སྙིང་རྗེ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི། སྙིང་རྗེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞེ་སྡང་དང་འཚེ་བའི་བག་ལ་ཉལ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཡོད་ཀྱང་སྙིང་རྗེའི་འཁོར་གསུམ་གྱི་མཚན་མར་མི་དམིགས་པས་མིན་པ་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མིན་ལ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །འདི་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་གནས་སྐབས་ལ་བཞེད་པ་ཡོད་ཀྱང་། བྱང་སེམས་འཕགས་པ་སྤྱི་ལ་སྦྱར་ཀྱང་མི་འགྲིག་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བཤད་པ་དེ་ལྟ་བུ་མཐར་ཕྱིན་པ་དམིགས་མེད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་དང་ཐུགས་རྗེ་ནི་སྐད་དོད་གཅིག་ལ་ཞེ་ས་སྦྱར་མ་སྦྱར་ཙམ་ལས་དོན་འདྲ་ཡང་ཆེན་པོའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ནི་སྐབས་འདིར་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་གོ་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་མཉམ་པ་མིན་པ་དང་། རྟག་པ་མིན་པ་སོགས་རྣམ་པ་དྲུག་བཤད་པ་གང་དེ་བརྩེ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མིན་ཏེ། དེ་ལས་བཟློག་པ་དྲུག་པོའི་ཁྱད་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་བཞིན་དུ་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་མེད་པ་གང་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཆེ་བ་དཔེས་བསྟན་པ་སྙིང་རྗེ་དང་ནི་བཟོད་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་ལྔ་སྟེ།དཔེ་ལྗོན་ཤིང་བཟང་པོ་ལ་རྩ་བ་དང་། སྡོང་པོ་དང་། ཡལ་ག་དང་། འདབ་མ་དང་། མེ་ཏོག་དང་། འབྲས་བུ་དྲུག་ཡོད་པ་བཞིན་དུ། དཔེ་ཅན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབས་པར་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ནི། དེ་ལས་གཞན་དོན་དུ་དཀའ་བ་སྣ་ཚོགས་སྤྱད་པ་ལ་བཟོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཐབས་སྣ་ཚོགས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་སེམས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་འཁོར་ད
Chinese
为了利益和安乐有情众生，他们具有大慈悲。虽然有对有情众生的友爱，但并非所有情况下都是如此，有时会产生嗔恨。对敌人有嗔恨，因此没有脱离烦恼。声闻和独觉圣者虽然没有实际的嗔恨，但由于没有舍弃微细的习气，因此他们的慈悲不能称为大慈悲。菩萨们的大慈悲，与慈悲的违品嗔恨和损害的潜在习气以及贪欲分离，因此是大慈悲。虽然有慈悲，但不执着于慈悲的三轮之相，因此不是大慈悲。具有无分别的智慧，那就是大慈悲。虽然有人认为这是指八地以上无分别智慧完全成熟的阶段，但即使将其应用于一般的菩萨圣者，也没有不妥之处。如是宣说菩萨的大慈悲，如此究竟的无缘大悲自然成就，在佛地称为佛陀的大悲。慈悲和悲悯是同一个词的不同敬语用法，意思相同，但之所以强调“大”的差别，正如刚才所说的那样理解。如是，所说的非平等和非恒常等六种相不是爱，大慈悲与之相反，具有六种特征。正如刚才所说的那样，没有大爱的人，不能称为具有大慈悲的菩萨。第二，以比喻说明大慈悲的伟大，即“慈悲和忍耐”等五颂。譬如，一棵好树有根、树干、树枝、树叶、花朵和果实六个部分。同样，譬喻的大慈悲也具有：希望从痛苦中拯救一切有情众生的大慈悲，以及由此为利他而行持各种困难的忍耐，以及为了利益有情众生而显现各种方便的意乐，以及在一切生世中利益有情众生的身体和受用眷属。
English
They possess great compassion because they work to benefit and bring happiness to sentient beings. Although there is love for sentient beings, it is not always the case, and sometimes anger arises. There is anger towards enemies, so they have not separated from afflictions. Although Hearers and Solitary Realizers do not have actual anger, their compassion cannot be called great compassion because they have not abandoned the subtle imprints of it. The great compassion of Bodhisattvas is great compassion because it is separated from the latent habits of anger and harm, which are the opposing factors of compassion, and from attachment. Although there is compassion, it is not great compassion because it does not fixate on the characteristics of the three spheres of compassion. Possessing non-conceptual wisdom, that is great compassion. Although some believe that this refers to the stage when non-conceptual wisdom is fully matured from the eighth ground onwards, there is no contradiction even if it is applied to general Bodhisattva Arya beings. Thus, the great compassion of Bodhisattvas is explained. Such ultimate, spontaneously accomplished, objectless great compassion is called the great compassion of the Buddha in the Buddha-field. Compassion and loving-kindness are the same word with different honorific usages, and the meaning is the same, but the distinction of "great" is to be understood as explained just now. Thus, the six aspects of non-equality and non-permanence, etc., are not love, and great compassion is the opposite of that, possessing the characteristics of the six. Just as it was said just now, one who does not have great love is not called a Bodhisattva possessing great compassion. Second, illustrating the greatness of great compassion with an analogy, namely the five verses beginning with "compassion and patience." For example, just as a good tree has six parts: roots, trunk, branches, leaves, flowers, and fruits. Similarly, the great compassion of the example also has: great compassion that wishes to save all sentient beings from suffering, and from that, patience in undertaking various difficulties for the benefit of others, and the intention to manifest various means to benefit sentient beings, and the body, resources, and retinue that benefit sentient beings in all lifetimes.