Tibetan
སྤྱོད་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པར་ཡང་གཞན་ཀུན་འདུ་ལ། སེམས་མི་འཁྲུགས་པར་རྩེ་གཅིག་གནས་པའི་ཆ་ནས་བསམ་གཏན་ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་དང་བཟོད་པ་སྒོམ་ཚུལ་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཆ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་གཞན་ཐམས་ཅད་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་འཇུག་པས་ཀུན་གྱི་ཆ་ཡོད་དོ། །བསམ་གཏན་གྱི་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པའི་བསམ་གཏན་དུ་གཞན་ཀུན་འདུ་ལ། བསམ་གཏན་གྱིས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཆ་ནས་སྦྱིན་པ། བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། རྣམ་གཡེང་གིས་མི་འཕྲོག་པའི་བཟོད་པ། བསམ་གཏན་ལ་གུས་རྟག་ཏུ་སྦྱོར་བས་བརྩོན་འགྲུས། རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་བཞིའི་དཔྱོད་པ་ཤེས་རབ་དང་། གཞན་ཡང་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཡོད་པ་གོང་བཞིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ནང་དུ་ཕར་ཕྱིན་གཞན་ ཐམས་ཅད་འདུ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་ཚུལ་བཟོད་བརྩོན་བསམ་གཏན་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་དེ་མེད་ན་མི་འགྲུབ་བོ། །རབ་དབྱེ་ནི་སྦྱིན་པའི་སྦྱིན་པ་སོགས་རེ་རེ་ལའང་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་བས་སོ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཚུལ་གོང་དུ་ཆོས་འཚོལ་སྐབས་སུའང་བཤད་པ་བཞིན། རང་ཕྱིན་དྲུག་ལ་གནས་ནས་གཞན་དེ་ལ་འགོད་པ་དྲུག་སྦྱིན་པ། སེར་སྣ་སོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དྲུག་བྲལ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས། སྦྱོར་བ་དཀའ་བ་བཟོད་པ་དྲུག་བཟོད་པ། སྤྲོ་བ་དྲུག་བརྩོན་འགྲུས། དམིགས་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བ་དྲུག་བསམ་གཏན། འཁོར་གསུམ་དུ་མི་རྟོག་པ་དྲུག་ཤེས་རབ་བོ། །ཡང་ན་སྦྱིན་པའི་གཏོང་སེམས་སྣ་གཅིག་ལ་ཡང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤང་བ། གཉེན་པོ་ལ་སྦྱོར་པ། སྤྲོ་བ་མི་གཡེང་བ། རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་ཆ་ཡོད་པས་དྲུག་པོ་འབྲལ་མེད་དུ་ཚང་། ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་གཞན་ལའང་གཞན་དོན་དུ་གཏོང་བའི་སེམས་དཔའ་སོགས་ཀུན་ཚང་བའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ཕར་ཕྱིན་སྟོན་པའི་རྗོད་བྱེད་གསུང་རབ་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་ཕར་ཕྱིན་ཀུན་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པ་དང་། བརྗོད་བྱ་ཕར་ཕྱིན་གྱིས་རྗོད་བྱེད་ཐེག་ཆེན་གྱི་གསུང་རབ་ཀུན་བསྡུས་ཚུལ་དུ་འཆད་པའང་སྣང་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུ་ཚུལ། འབྱུང་གྱུར་གཟུགས་ཀྱི་གོང་བུ་གཅིག་ལ་རྒྱུ་འབྱུང་བ་བཞི་ཚང་བ་ལྟར། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ནང་ནས་གང་རུང་གཅིག་ཡོད་ན་གཞན་ཀུན་གྱི་ཆ་ཤས་ཀྱང་ཚང་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་དང་། དོན་དམ་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་ཚེ། ཕར་ཕྱིན་གཞན་ཐམས་ཅད་ རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུ
Chinese
修行时，即使是承受痛苦，也包含了一切其他（波罗蜜多）。从心不散乱，一心安住的方面来说，是禅定，对于佛法生起定解，以及修持安忍的方法，是安忍，从了悟无自性的方面来说，也是智慧。精进与其他一切（波罗蜜多）相应而行，所以具有一切（波罗蜜多）的成分。在成办禅定之事的禅定中，包含了一切其他（波罗蜜多）。从禅定能利益他人的方面来说，是布施；从获得禅定的律仪方面来说，是持戒；从不被散乱夺走的方面来说，是安忍；从恭敬禅定，恒常修习方面来说，是精进；从四神足的观察方面来说，是智慧。此外，如所有智和尽所有智的智慧，也如前所说。智慧是，在善巧方便的智慧中，包含了一切其他的波罗蜜多。通过智慧之门来成办布施、持戒、安忍、精进、禅定，如果没有智慧，就无法成办。详细区分是，布施的布施等，每一个又分为六种，所以变成三十六种，如前在寻求佛法时所说的那样。安住在六度（波罗蜜多）上，将其他（众生）安置于其上，是六布施；远离悭吝等六种不顺品，是持戒；忍耐难行之行，是六安忍；具有六种欢喜，是精进；不从所缘境散乱，是六禅定；不分别三轮，是六智慧。或者，即使是布施的施舍心这一种，也有舍弃不顺品，与对治品相应，具有欢喜不散乱，以及善于分别的成分，所以六者不可分离地具足。持戒等其他（波罗蜜多）也同样，都具足为了他人的布施心等。因为法性之故，意思是说，宣说波罗蜜多的能诠经典之法，将一切波罗蜜多都总摄于所诠之中；以及所诠波罗蜜多，将能诠大乘经典全部总摄的方式来讲解。还有以世俗的法性来总摄的方式，就像一个新生的色蕴，具足地、水、火、风四种元素一样。六度（波罗蜜多）中，如果具有任何一种，也自然具有其他一切的成分，这是法性。以及，如果被胜义的不分别之智慧所摄持，那么一切其他的波罗蜜多，都以一切行相殊胜具足的空性成为一体，所以是以法性来总摄。
English
When practicing, even enduring suffering includes all other (paramitas). From the aspect of the mind not being disturbed and abiding in one-pointedness, it is meditation; having definite conviction in the Dharma and knowing how to cultivate patience is patience; from the aspect of realizing no self-nature, it is also wisdom. Diligence engages in accordance with all others (paramitas), so it has the component of all (paramitas). In the meditation that accomplishes the task of meditation, all others (paramitas) are included. From the aspect of meditation benefiting others, it is generosity; from the aspect of obtaining the discipline of meditation, it is morality; from the aspect of not being robbed by distraction, it is patience; from the aspect of respecting meditation and constantly practicing, it is diligence; from the aspect of the investigation of the four legs of miraculous power, it is wisdom. Furthermore, the wisdom of knowing all that exists and knowing the extent of all that exists is as previously stated. Wisdom is that within the wisdom of skillful means, all other paramitas are included. Through the door of wisdom, generosity, morality, patience, diligence, and meditation are accomplished; without it, they cannot be accomplished. Detailed distinction is that each of the generosity of generosity, etc., is divided into six, so they become thirty-six, as was said earlier when seeking the Dharma. Abiding in the six perfections (paramitas), placing others in them is the six generosities; being separated from the six unfavorable qualities such as stinginess is morality; enduring difficult practices is the six patiences; having six kinds of joy is diligence; not being distracted from the object of focus is the six meditations; not conceptualizing the three spheres is the six wisdoms. Or, even in the single mind of giving of generosity, there is the aspect of abandoning unfavorable qualities, engaging with antidotes, having joy without distraction, and being skilled in distinguishing, so the six are inseparably complete. Other (paramitas) such as morality are also the same, all complete with the mind of giving for the sake of others, etc. Because of the nature of Dharma, it means that the Dharma of the expressive scriptures that explain the paramitas gathers all the paramitas into the expressed; and the way in which the expressed paramitas gather all the expressive Mahayana scriptures is also explained. There is also the way of gathering by the conventional nature of Dharma, just as a newly formed aggregate of form is complete with the four elements of earth, water, fire, and wind. Among the six perfections (paramitas), if any one is present, it is the nature of Dharma that the components of all others are also naturally present. And, if it is held by the wisdom of the ultimate non-conceptualization, then all other paramitas become one taste in the emptiness that is supremely endowed with all aspects, so it is gathered by the nature of Dharma.
Tibetan
ས་ཏེ། ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་སྡུད་པ་ལས། དཔེར་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་ཤིང་རྣམས་བྱེ་བ་སྟོང་སོགས། གྲིབ་མའི་དཔེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རོ་མཉམ་དུ་འབྱུང་ཚུལ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མ་ཆགས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་ནུས་ཤིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ན་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བཟོད་ནུས་པ་དང་། བཟོད་པ་དང་ལྡན་ན་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞིང་དེས་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་ལ། མཉམ་པར་བཞག་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་དང་། དེར་མ་ཟད་སྦྱིན་པ་ལྟ་བུ་ཕར་ཕྱིན་གང་རུང་གཅིག་ལ་ཞུགས་ན་ཡང་། དེས་གཞན་ཀུན་འགྲུབ་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་ངེས་ཀྱི་མི་ཕན་པ་སྣ་གཅིག་མེད་དོ། །གཉིས་པ་བསྡུ་དངོས་བཞི་བཤད་པ་ལ། རྣམ་གྲངས་ལྔ་ལས་དང་པོ། ངོ་བོ་ནི་སྦྱིན་པ་ཡི་བསྡུ་བ་ནི་སྔར་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་བཤད་པ་དང་མཚུངས་ཏེ་གཞན་དུ་མེད་དོ། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་དེ་ཡི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་འཆད་ཅིང་སྟོན་པ་ནི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་། དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཉམས་སུ་ལེན་ཏུ་འཇུག་ཅིང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་བཀོད་པ་ནི་དོན་སྤྱོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་གཞན་ལ་སྒྲུབ་ཏུ་བཅུག་པའི་ཕར་ཕྱིན་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་འཇུག་ཅིང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་དོན་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེ་སྟོན་ལེན་འཇུག་དང་། བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་གསུམ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ སྙན་སྨྲ་ལ་སོགས་པ་བསྡུ་དངོས་ཕྱི་མ་གསུམ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་གྲངས་ངེས་པ་ནི། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་དང་པོ་སྦྱིན་པ་ནི་གཞན་ལ་ཚ་གྲང་བཀྲེས་སྐོམ་སོགས་སེལ་བས་ལུས་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་དང་ནི། སྙན་པར་སྨྲ་བས་ཕར་ཕྱིན་གྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཤེས་པའམ་ལོག་ཤེས་སམ་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པ་བསལ་ནས་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་མ་ནོར་བར་ཡིད་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་དང་། དོན་སྤྱོད་པ་ནི་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དོན་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་ནི་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ལ་ཡང་ཡང་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། ཆོས་སྨྲ་བ་པོ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་དེ་ལ་སྤྱོད་ན་གཞན་དེ་ལ་བཀོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ནན་ཏན་གྱིས་ཆོས་དེ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ན། གདུལ་བྱ་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་དུ་བསྡུས་ནས་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ནི་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ལས་མང་མི་དགོས་ལ་ཉུང་ན་མི་འདུ་བས་སོ། །གསུམ་པ
Chinese
萨谛。从积累功德珍宝中说，例如赡部洲的树木有十万个等等，就像用树荫的比喻来说明般若波罗蜜多中平等出现的方式一样。之所以说“因为原因”，是因为不贪著享乐就能守护戒律，具有戒律就能忍受他人的伤害，具有忍耐就能发起精进，精进就能使心平静，平静就能如实地见到真相。像这样，即使进入布施等任何一个波罗蜜多，也必定有助于成就其他一切，没有一种是不利的。第二，解释四摄，从五种分类中的第一种开始。本体是布施的摄，与之前解释的布施波罗蜜多相同，没有其他。如实地向他人讲解和展示那六波罗蜜多的自相和共相，就是善语。像这样，让众生修习和实践六波罗蜜多，就是利行。让其他众生实践的波罗蜜多，自己也随之实践，就是同事。像这样，通过展示、接受、引导和自己随之实践这三者，就展示了善语等后三摄。第二，数量的确定。第一摄，布施，是消除他人的寒热饥渴等，从而利益身体的方法。善语是消除对波罗蜜多的特征不了解、错误理解或怀疑，从而使人们毫不错误地记住波罗蜜多的方法。利行是引导人们进入修习波罗蜜多的方法。同样，同事是使人们反复随顺波罗蜜多的方法。如果说法者自己实践那个法，那么引导他人的人们也会努力地实践那个法。因此，将所化众生聚集在周围并使之成熟的方法，应该理解为四摄，不多不少，少了就不能聚集。第三
English
Satī. From the accumulation of precious qualities, it is said that, for example, the trees of Jambudvīpa number in the hundreds of thousands, etc., just as the analogy of shade illustrates how equality arises in the Perfection of Wisdom. The reason for saying "because of the cause" is that if one is not attached to enjoyment, one can keep the precepts; if one has precepts, one can endure harm from others; if one has patience, one will initiate diligence, and diligence will calm the mind; if the mind is calm, one will see reality as it is. Like this, even if one enters into any one of the perfections, such as generosity, it will definitely help to accomplish all the others, and there is not a single one that is not beneficial. Second, explaining the four means of drawing others, starting with the first of the five categories. The essence is that the means of drawing others through generosity is the same as the previously explained perfection of generosity; there is no other. To explain and show others the individual and general characteristics of the six perfections as they are is pleasing speech. In this way, to engage sentient beings in practicing and accomplishing the six perfections is beneficial conduct. The perfection that one causes other sentient beings to accomplish, one follows and accomplishes oneself, is considered to be concordant conduct. In this way, through these three—showing, receiving, and engaging, and following oneself—the latter three means of drawing others, such as pleasing speech, are shown. Second, the determination of number. The first means of drawing others, generosity, is the method of benefiting the body by eliminating others' heat, cold, hunger, thirst, etc. Pleasing speech is the method of eliminating ignorance, misunderstanding, or doubt about the characteristics of the perfections, thereby enabling people to remember the perfections without error. Beneficial conduct is the method of engaging people in practicing the perfections. Similarly, concordant conduct is the method of repeatedly following the perfections. If the speaker of the Dharma practices that Dharma himself, then those who are guided by him will also diligently practice that Dharma. Therefore, the method of gathering disciples around oneself and maturing them should be understood as the four means of drawing others; neither more nor less, for if there are fewer, one cannot gather. Third