Tibetan
ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་དང་སྤྱོད་པ་ཕར་ཕྱིན་ལ་བརྩོན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་དོན་ཆེན་པོའི་བརྩོན་འགྲུས་ཞེས་ཉན་རང་གི་བརྩོན་འགྲུས་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར་ངེས་ཚིག་གཞན་དོན་ཆེན་པོ་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པར་འདོད་དོ། །གཞན་ཡང་ཐོག་མར་བསམ་པ་དགེ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི་གུས་སྦྱོར་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། དེ་ནས་དམ་བཅས་པ་ལྟར་དགེ་བ་ལ་ཚུལ་བཞིན་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི་རྟག་སྦྱོར་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གཉིས་དང་། ལམ་འབྲས་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པ་མ་ཞུམ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་འགོང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། གཉེན་པོ་ལ་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ལ་བརྩོན་པ་ཉན་རང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་ལ་བརྟེན་ནས། རིམ་པ་ལྟར་བསམ་པ་དང་བློ་ཤེས་རབ་ཞན་པ་དང་ འབྲིང་དང་། རྒྱ་རབ་ཏུ་ཆེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། བརྩོན་འགྲུས་ཐ་མ་དང་འབྲིང་དང་མཆོག་གི་དབྱེ་བ་གསུམ་ཡང་གཞན་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་སོ། །དེ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་གཉིས་ནི་རང་དོན་ཙམ་ལ་ཞུགས་པས་དོན་ཆུང་བ་དང་། ཕྱི་མ་རང་གཞན་དོན་གཉིས་སྒྲུབ་པར་ཞུགས་པས་དོན་ཆེན་པོའི་བརྩོན་འགྲུས་སུ་འདོད་དོ། །དྲུག་པ་བར་ཆད་བཞིའི་གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ལོངས་སྤྱོད་ཉམས་པའི་བར་ཆད་དང་། ཉོན་མོངས་པས་བར་དུ་གཅོད་པ་དང་། སྐྱོ་བས་བར་ཆད་བྱེད་པ་དང་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་ལས་ཉམས་པའི་བར་ཆད་བཞི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སྤོང་བར་བསྟན་པ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཕམ་པ་མེད་དེ། དེའི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་པས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པ་ཉོན་མོངས་པས་ཕམ་པ་མེད་དེ་དེའི་གཉེན་པོ་བསྐྱེད་པས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པ་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་སྐྱེ་བས་ཕམ་པ་མེད་དེ། ཆོག་མི་ཤེས་པའི་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་གང་ཡང་ཐོབ་པས་ཕམ་པ་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅུ་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་གཅིག་གི་ནང་དུའང་གཞན་རྣམས་འདུས་པས་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི། ཕན་ཚུན་བསྡུས་ཕྱིར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏེ། སྦྱིན་པ་སོགས་རང་རང་གི་ལྡོག་པ་ནས་ཐ་དད་ཀྱང་ངོ་བོ་གཅིག་གི་ནང་དུ་གཞན་ཀུན་ཀྱང་དོན་གྱིས་ཚང་པས་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དང་། གཅིག་ལའང་དྲུག་ཏུ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གང་ན་སྦྱིན་སོགས་ ཕར་ཕྱིན་རེ་རེ་ཡོད་ན་དེ་ན་གཞན་ཀུན་ཀྱང་ཅི་རིགས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྦྱིན་སོགས་ཀྱིས་ཕར་ཕྱིན་གཞན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ནམ་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མཚན་རྣམ་པ་དེ་བཞིའི་སྒོ་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་ངེས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་བསྡུས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། སྦྱིན་པ་ལ་ཡང་སེར་སྣ་སྤོང་བ་དང་། སྦྱིན་པ་ཉིད་དང་དུ་ལེན་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཚང་ལ། སྦྱིན་པའི་ཚེ་ལོག་སྒྲུབ་བཟོད་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་གཏོང་བར་བཟོད་པ་བཟོད་པའི་ཆ་ཡིན་ཞིང་། གཏོང་བ་ལ་མོས་ཤིང་རྟག་ཏུ་བརྩོན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇུག་ཅིང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཡེང་བའི་དབང་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཆ་ནས་བསམ་གཏན། སྦྱིན་པ་དག་པ་དང་མ་དག་པ་སོགས་སྦྱིན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་སྦྱིན་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་། དེས་བསྡུས་ནས་ཆོས་སྦྱིན་པ་ཤེས་རབ་བོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ནི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ཏེ་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་མ་ཀུན་ལའང་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ནང་དུ་ཕར་ཕྱིན་ཐམས་ཅད་འདུ་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་གཞན་དོན་དུ་སྲུང་བར་དོན་གྱིས་སྦྱིན་པ་ཡང་ཡིན། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཕྱིར་ངང་གིས་གཞན་གནོད་ལ་བཟོད་པའང་ཡིན། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ལ་དེ་བརྩོན་ པའི་བརྩོན་འགྲུས་ངང་གིས་ཚང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དམིགས་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཆ་དང་། ལྟུང་དང་ལྟུང་མིན་སོགས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཇི་སྙེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །བཟོད་པ་ཉིད་གཞན་དོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། བཟོད་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་ལ་ཕན་བཏགས་པ་དང་། གཏོང་བ་ལ་བཟོད་པའི་སྦྱིན་པའང་ཚང་ལ། བཟོད་པ་ཉིད་ཁོང་ཁྲོ་བའི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་དང་། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གཙོ་བོའི་དགེ་བ་སྡུད་པའང་ཡིན། བཟོད་པ་ལ་བརྩོན་པ་ཉིད་བརྩོན་འགྲུས། ཕར་ཕྱིན་རྣམས་
Chinese
将完全转变的因和行持波罗蜜多的精进，被称为获得佛陀之果的大精进，因为它超越了声闻和独觉的精进，所以被认为是“为了他者的大义”的特殊定义。此外，最初发心善良的精进是恭敬的精进；然后，如所承诺的那样，以正确的方式完全投入于善行的精进是恒常投入的精进，这是从本质上区分的两种。还有，不畏惧成就广大道的精进，不被不利因素所克服的精进，以及对对治不满足的精进。所有这些精进的各种分类，都被诸佛彻底宣说了。第四，从所依的角度区分，在三乘道上精进，依赖于声闻、独觉、菩萨的补特伽罗，因为依次具有微弱的意乐和智慧，中等的意乐和智慧，以及极其广大的意乐和智慧。所以，下等、中等、上等的精进这三种区分也是从其他所依的角度来说的。这三种中的前两种只专注于自身利益，所以是小义；后一种专注于成就自他二利，所以被认为是具有大义的精进。第六，从对治四种障碍的角度区分，精进被证明可以克服四种障碍，即受用衰退的障碍、烦恼的阻碍、懈怠的障碍以及从已获得的功德中退失的障碍。具有精进的人不会被受用所击败，因为他成就了受用的因。具有精进的人不会被烦恼所击败，因为他生起了烦恼的对治。具有精进的人不会因布施等行为而感到厌倦，因为他具有不知足的精进。具有精进的人不会因获得任何功德之法而退失，因为直到佛陀的果位，他都能以精进的力量成就。第十，诸波罗蜜多彼此包含，即在一个之中也包含其他，所以能相互确定。通过“相互包含”等一颂来阐述，布施等各自从其反面来说是不同的。
English
The diligence that causes complete transformation and practices the perfections is called the great diligence of attaining Buddhahood, because it surpasses the diligence of hearers and solitary realizers, and is therefore considered a special definition of "great benefit for others." Furthermore, the diligence of initially having a virtuous intention is the diligence of reverence; then, the diligence of fully engaging in virtuous deeds in the proper way, as promised, is the diligence of constant engagement, which are the two types distinguished by their essence. Also, the diligence of not being daunted in accomplishing the vast path and its results, the diligence of not being overcome by unfavorable factors, and the diligence of not being satisfied with antidotes. All these various classifications of diligence have been thoroughly taught by the Buddhas. Fourth, distinguishing from the perspective of the basis, diligence on the paths of the three vehicles relies on the individuals of hearers, solitary realizers, and bodhisattvas, because they possess, in sequence, weak intention and wisdom, moderate intention and wisdom, and extremely vast intention and wisdom. Therefore, the three distinctions of inferior, middling, and superior diligence are also from the perspective of other bases. The first two of these three focus only on their own benefit, so they are of small benefit; the latter focuses on accomplishing both self and other's benefit, so it is considered diligence with great benefit. Sixth, distinguishing from the perspective of counteracting the four obstacles, diligence is shown to overcome the four obstacles: the obstacle of declining resources, the obstruction of afflictions, the obstacle of laziness, and the obstacle of falling away from the qualities already attained. One who possesses diligence is not defeated by resources, because he accomplishes the cause of resources. One who possesses diligence is not defeated by afflictions, because he generates the antidote to afflictions. One who possesses diligence is not wearied by the practice of generosity and so on, because he possesses diligence that is not satisfied. One who possesses diligence does not fall away from any quality of dharma that has been attained, because he accomplishes it with the power of diligence until the state of Buddhahood. Tenth, the perfections mutually include each other, that is, one includes the others, so they can be mutually determined. This is explained by the verse "because they mutually include each other," and so on. Generosity and so on are different from their respective opposites.
Chinese
因为在一个事物中，其他一切实际上都已完备，所以它们是相互包含的；又因为在一个事物中，可以清楚地区分出六个方面；又因为根据法性，无论哪里有布施等任何一个波罗蜜多，那里也必然会有其他一切相应的波罗蜜多；又因为布施等是其他波罗蜜多的理由或原因。通过这四种理由，应当了知六波罗蜜多在一切方面都是相互确定的。那么，彼此之间如何相互包含呢？布施中也包含着舍弃吝啬，接受布施本身，以及成办有情利益的戒律；布施时，能够忍受邪行，以及能够忍受施舍财物，这是忍辱的部分；对于施舍心生欢喜并恒常精进，这是精进；心专注于一境，不为相违品的散乱所控制，从这方面来说是禅定；通达布施清净与不清净等布施之法的体性，这是智慧。获得虚空藏三摩地后进行布施是禅定，通过它来摄持，法布施是智慧。此外，菩萨的布施波罗蜜多被无分别智所摄持，因此具有证悟真如的智慧，对于其余的波罗蜜多也应当如此理解。戒律也包含在积累善法之中，所有的波罗蜜多都包含在其中，因为它能够成办所有这些。为了他人的利益而守护戒律，实际上也是布施。因为具有戒律，自然能够忍受他人的损害。仅仅具有戒律本身，就自然具备了精进。仅仅戒律本身，就具备了心专注于一境的禅定部分，以及通达堕罪与非堕罪等戒律的分类，这便是智慧。以及证悟不执著戒律三轮的如实之智。忍辱本身是为了他人的利益而行事，通过忍辱来利益他人，也具备了对于施舍的忍耐的布施。忍辱本身就是断除嗔恚的恶行，也是积累苦行的主要功德。对于忍辱的精进就是精进。诸波罗蜜多
English
Because everything else is actually complete within one thing, they are mutually inclusive; and because within one thing, six aspects can be clearly distinguished; and because according to the nature of Dharma, wherever there is any one of the perfections such as generosity, there will necessarily be all the others accordingly; and because generosity and so on are the reason or cause for the other perfections. Through these four reasons, it should be known that the six perfections are mutually determined in all aspects. So, how do they mutually contain each other? Generosity also includes abandoning miserliness, accepting generosity itself, and the discipline of accomplishing the benefit of sentient beings; when giving, being able to endure wrong actions, and being able to endure giving away possessions, this is the part of patience; having joy in giving and constantly striving, this is diligence; the mind focusing on one point, not being controlled by the distraction of opposing factors, from this aspect it is meditation; understanding the nature of the Dharma of generosity, such as pure and impure generosity, this is wisdom. Giving after obtaining the Samadhi of the Treasury of Space is meditation, and through it, Dharma giving is wisdom. Furthermore, the generosity perfection of a Bodhisattva is seized by non-conceptual wisdom, therefore it possesses the wisdom of realizing suchness, and the same should be understood for all the remaining perfections. Discipline is also included in the accumulation of virtue, all the perfections are included within it, because it is able to accomplish all of these. Guarding discipline for the benefit of others is actually also generosity. Because one possesses discipline, one is naturally able to endure the harm of others. Merely possessing discipline itself, one naturally possesses diligence. Merely discipline itself, possesses the part of meditation where the mind focuses on one point, and understanding the classification of discipline such as transgressions and non-transgressions, this is wisdom. And the wisdom of realizing the non-attachment to the three wheels of discipline as they are. Patience itself is acting for the benefit of others, benefiting others through patience, and also possessing the generosity of patience towards giving. Patience itself is abandoning the evil deeds of anger, and also accumulating the main merit of asceticism. Diligence towards patience is diligence. The perfections