Tibetan
ས་ལ་རབ་ཏུ་མཁས་པ་དེ་ནི་ཡིད་གྱི་ཉོན་མོངས་པ། བརྣབ་སེམས་དང་གནོད་སེམས་དང་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་ལས་སྐྱེས་པ་ཀུན་ཇི་ལྟ་བུར་ན་དང་དུ་ལེན་རིགས་ཏེ་རང་གི་བདོག་པ་ཀུན་གཞན་ལ་གཏོང་བས་གཞན་གྱི་བདོག་པ་ལ་བརྣབ་སེམས་མི་རིགས་པ་སོགས་སུ་རིམ་པར་སྦྱར་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཟོད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་བརྩེ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གང་གི་ཚེ། གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པ་དང་། གཞན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་རང་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་རྒྱུ་བཟོད་པ་རྫོགས་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་གནོད་བྱེད་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འདུ་ཤེས་མི་སྐྱེ་བར་ཕན་པར་བྱེད་པའི་མཆོག་དང་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་དགའ་བ་རྙེད་པར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཡིས་མི་བཟོད་པའི་ཡུལ་གང་ལ་བཟོད་པར་བྱ་དཀའ་བ་ཅི་ཞིག་བཟོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་མི་བཟོད་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པས་ན་དཔེར་ན་ཉ་ཆུ་ལ་འཇུག་པ་དང་རི་དྭགས་མེའི་གཙང་སྒྲ་ཅན་མེ་ལ་འཇུག་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལྟ་བུའོ། །བརྩོན་འགྲུས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ གཞན་ལ་གཞན་གྱི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་ཏེ་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང་། བདག་གིས་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་དམིགས་ནས། བདག་བས་ཆེས་ལྷག་པར་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་རྟག་ཏུ་བྱམས་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་དཀའ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྤྱོད་ཕྱིར་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པ་དེ་ལ་གཞན་དོན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་རླབས་པོ་ཆེ་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་དཀའ་བ་ཅུང་ཟད་མིན་ལ། བདག་བས་གཞན་གཅེས་ཀྱི་བློས་གཞན་དོན་དུ་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་འདི་ནི་གཞན་འཇིག་རྟེན་དང་ཉན་རང་རྣམས་ཀྱིས་བགྱི་བར་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་གསུམ་གྱི་བསམ་གཏན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་གཏན་ལ་ལྟོས་ན་བདེ་བ་ཆུང་བ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་། ཉན་རང་གི་བསམ་གཏན་ཟག་པ་མེད་པས་རང་རྒྱུད་འབའ་ཞིག་ཚིམ་པར་བྱེད་ཀྱི་གཞན་ལ་སིམ་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བའི་བདེ་བ་འདོད་པ་དང་། ཉན་རང་རྣམས་བདག་གཅིག་པུ་མྱང་འདས་ཀྱི་བདེ་བ་འདོད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་འཁོར་བ་ལ་ཞེན་པ་དང་། ཉན་རང་རྣམས་ཞི་བ་ལ་ཞེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དང་
Chinese
通达于地者，乃是意之烦恼。贪心、害心和邪见等，由贪嗔痴三毒所生的一切，应如何接受？应知次第串联，如将自己的所有施与他人，则不应贪图他人的财物等。清净的忍辱是，慈爱的菩萨于何时，他人加害，或为利他而自受苦时，心想这是菩提之因，是圆满忍辱之方便，不生起加害者和痛苦之想，反而生起利益者殊胜和安乐之想，获得喜悦，这样的菩萨对于不可忍之境，有何难以忍受的？因为他没有不可忍之想，譬如鱼入水，或野兽入有清凉声音的火中，毫无不可忍受之处。清净的精进是，菩萨们 远离对他人之他想，证悟自他平等性，自己虽已证悟自他平等性之义，却仍以未如是证悟之其他有情为对境，比自己更恒常地慈爱其他有情，为了有情们的利益而行持无数的苦行，因此具有大悲心，如此为利他而行持广大的精进，并非是微小的苦行。以自轻他重的思想，为他人的利益而行持苦行，这是其他世间和声闻、独觉们极难做到的。清净的禅定是，世间、声闻和独觉三者的禅定，若与菩萨的禅定相比，则快乐较小，即世间有漏的快乐，以及声闻、独觉的禅定是无漏的，仅能满足自己的相续，不能使他人感到平静。世间人因执着于我，而希求轮回的快乐，声闻、独觉们则希求独自涅槃的快乐，世间人贪恋轮回，声闻、独觉们则贪恋寂静，世间禅定的快乐终将衰败
English
Those who are thoroughly versed in the ground are the afflictions of the mind. Greed, malice, and wrong views, etc., all arise from the three poisons of attachment, aversion, and ignorance. How should one accept them? One should understand by sequentially connecting them, such as giving away all of one's possessions to others, then one should not be greedy for the possessions of others, etc. Pure patience is when a compassionate Bodhisattva, at any time, is harmed by others, or suffers for the benefit of others, thinking, "This is the cause of enlightenment, the means of perfecting patience," without generating thoughts of the harmer or suffering, but instead generating thoughts of the benefit and happiness of the benefactor, and gaining joy. Such a Bodhisattva, towards an unbearable object, what is difficult to endure? Because he has no unbearable thought, just as a fish enters water, or a wild animal enters fire with a cool sound, there is nothing unbearable. Pure diligence is when Bodhisattvas, free from the thought of others as other, realize the equality of self and other, and even though they themselves have realized the meaning of the equality of self and other, they still focus on other sentient beings who have not realized it in this way, and constantly love other sentient beings more than themselves, and because they practice countless austerities for the benefit of sentient beings, they possess great compassion. Such practice of vast diligence for the benefit of others is not a small austerity. With the thought of cherishing others more than oneself, practicing austerities for the benefit of others is extremely difficult for other worldly beings, Hearers, and Solitary Realizers. Pure concentration is when the concentration of worldly beings, Hearers, and Solitary Realizers is small in happiness compared to the concentration of Bodhisattvas, that is, the happiness of worldly beings with outflows, and the concentration of Hearers and Solitary Realizers is without outflows, only satisfying their own continuum, not making others feel peaceful. Worldly beings desire the happiness of samsara because of their attachment to self, and Hearers and Solitary Realizers desire the happiness of nirvana alone, worldly beings are attached to samsara, and Hearers and Solitary Realizers are attached to peace, and the happiness of worldly concentration will eventually decline.
Tibetan
། ཉན་རང་གི་བསམ་གཏན་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་དུ་ཟད་པར་འགྱུར་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་པས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀ་མ་སྤངས་པ་དང་། ཉན་རང་གིས་ཤེས་སྒྲིབ་མ་སྤངས་པས་རྨོངས་པ་ དང་བཅས་པར་འདོད་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་བསམ་གཏན་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་པ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསམ་གཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་བདེ་བ་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་མང་བ་དང་། གཞན་དོན་དུ་ཞུགས་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྲིད་ཞིར་ཞེན་པ་མེད་པ་དང་། ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བས་ཉམས་པ་མེད་པ་དང་། ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཡང་མི་ཟད་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀ་སྤོང་བས་མ་རྨོངས་པའི་ཁྱད་པར་དྲུག་དང་ལྡན་པའོ། །ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མཚན་མོ་སྣང་བ་མེད་པར་དངོས་པོ་ལ་ལག་པས་ནོམ་ཞིང་ཉུག་སྟེ་བཙལ་བ་དང་འདྲ་བར་མི་རྟག་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་སོགས་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མ་ཤེས་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒོ་ནས་འཇལ་བ་ཙམ་མོ། །ཉན་རང་གི་ཤེས་རབ་ནི། ཁེབས་ཀྱི་ནང་གི་སྒྲོན་མེ་འདྲ་སྟེ། སྒྲོམ་མམ་ཁང་བུའམ་ཕུག་ཏུ་མར་མེ་བཞག་ན་དེའི་ནང་ཙམ་ཞིག་གསལ་བ་བཞིན་དུ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ཙམ་རྟོགས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བསལ་བའི་ཤེས་རབ་ཙམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གསུམ་པ་སྙིང་རྗེ་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་པ་ནི་ཉི་མའི་ཟེར་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱེད་པས་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་བ་བདག་མེད་གཉིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་དང་། ཇི་སྙེད་པ་ཀུན་ཉོན་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་འདྲེས་པར་ཤེས་པས། སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤོང་བ་དང་བདེན་པ་གཉིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྦྱིན་པ་སོགས་མཆོག་ཏུ་ གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། སྦྱིན་པ་རྟེན་དང་གཞི་དང་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་དྲུག་གིས་བསྟན་ཏེ། སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་རེ་རེ་ཡང་མཆོག་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པས་ན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །མཆོག་རྣམ་པ་བརྒྱད་ནི། རྟེན་མཆོག་དང་། གཞི་འམ་དངོས་པོ་མཆོག་དང་། རྒྱུ་མཚན་མཆོག་དང་། ཡོངས་བསྔོ་མཆོག་དང་། རྒྱུ་མཆོག་དང་། ཡེ་ཤེས་མཆོག་དང་། ཞིང་མཆོག་དང་། གནས་པ་མཆོག་གོ། དེ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། དམ་པ་དང་། མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་ལྡན་པའོ། །དེ་ཡང་སྦྱིན་པ་ནི། སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་པོ་སོ་སྐྱེ་དང་ཉན་རང་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་པས་རྟེན་མཆོག་ཏུ
Chinese
声闻缘觉的禅定会穷尽无余蕴界，世间人两种障碍都未断除，声闻缘觉因未断除所知障而认为是愚昧的。菩萨的禅定则与之相反，大乘的禅定具有广大且众多的无量安乐，投入于利他，以无分别的智慧对轮回涅槃毫无执着，生生世世出现而不会衰退，在无余蕴的界中也不会穷尽，因断除两种障碍而不愚昧，具有这六种差别。智慧清净的功德是：譬如世间人的闻思修智慧，如同夜晚无光，用手摸索探寻事物一样，对无常和痛苦等事物的真相不能现量了知，仅仅是通过推测来衡量。声闻缘觉的智慧，如同罩子里的灯一样，如果在箱子、房间或洞穴里放一盏灯，就像只能照亮其中的一部分一样，仅仅是了知自己相续的五蕴中没有补特伽罗的我，从而断除烦恼的智慧而已。同样，第三种智慧，具有慈悲心的菩萨的智慧，如同太阳的光芒一样，照亮一切方向，是无与伦比的，因为完全证悟了如所有性和尽所有性的两种无我，并且无混杂地了知了尽所有性和净所有性的所有法，因此能断除两种障碍并证悟二谛。第二，布施等成为殊胜的功德是：以布施的所依、基础等六个偈颂来阐述，布施等六度中的每一个都具有八种殊胜，因此是殊胜的。八种殊胜是：所依殊胜、基础或事物殊胜、理由殊胜、回向殊胜、因殊胜、智慧殊胜、田殊胜和安住殊胜。因为具有这八种殊胜，所以是到彼岸、殊胜和具有殊胜功德的。其中，布施是：布施的施主不是像凡夫和声闻缘觉那样，而是菩萨，因此是所依殊胜。
English
The meditation of Śrāvakas and Pratyekabuddhas will exhaust the realm of no remainder of aggregates, worldly people have not abandoned both obscurations, and Śrāvakas and Pratyekabuddhas are considered ignorant because they have not abandoned the obscuration of knowledge. The meditation of Bodhisattvas is the opposite of that. The meditation of the Great Vehicle has immeasurable happiness that is vast and abundant, engages in benefiting others, has no attachment to samsara and nirvana with non-discriminating wisdom, arises in all lifetimes and does not decline, does not exhaust even in the realm of no remainder of aggregates, and is not ignorant because it abandons both obscurations, possessing these six distinctions. The qualities of pure wisdom are: For example, the wisdom of listening, thinking, and meditating of worldly people is like searching for things in the dark without light, groping and feeling with their hands, not directly knowing the suchness of things such as impermanence and suffering, but only measuring through inference. The wisdom of Śrāvakas and Pratyekabuddhas is like a lamp inside a cover. If a lamp is placed in a box, room, or cave, it is like only illuminating a part of it, only realizing that there is no self of a person in the five aggregates of one's own continuum, and thus it is only the wisdom that eliminates afflictions. Similarly, the third wisdom, the wisdom of a compassionate Bodhisattva, is like the rays of the sun, illuminating all directions, and is unparalleled, because it fully realizes the two selflessnesses of suchness and the allness, and knows all the dharmas of defilement and purification without mixing them. Therefore, it can abandon the two obscurations and realize the two truths. Second, the merit of generosity and so on becoming supreme is: The basis of generosity and the foundation and so on are explained by six verses. Each of the six perfections of generosity and so on has eight kinds of excellence, so it is supreme. The eight kinds of excellence are: excellent basis, excellent foundation or object, excellent reason, excellent dedication, excellent cause, excellent wisdom, excellent field, and excellent abiding. Because it has these eight excellences, it is transcendent, sacred, and has excellent qualities. Among them, generosity is: The giver of generosity is not like ordinary people and Śrāvakas and Pratyekabuddhas, but a Bodhisattva, so it is an excellent basis.