Tibetan
བཀོད་པ་དོན་ཆེ་བའོ། །བསམ་གཏན་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་ཟིན་པས་འཇིག་རྟེན་དག་ན་མི་ཟད་བཞག་པ་མི་ཟད་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་དང་། ཤེས་བྱ་གང་ཡིན་པ་ཇི་སྙེད་པ་མཐའ་དག་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཤེས་པ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལའང་བློ་ཡི་ཆགས་པ་རབ་ཏུ་མི་སྐྱེད་ན་འཁོར་བར་སྨོས་ཅི་དགོས་ཏེ་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། དོན་དམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལ་བཀོད་པར་བྱེད་པ་ནི་དོན་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་སྲིད་བཞིའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པ་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་གཟུང་བས་འཇིག་རྟེན་དག་ན་ནམ་ཡང་མི་ཟད་པ་ཉིད་དུ་བཞག་པ་ནི་ནམ་ཡང་རྒྱུན་མི་འཆད་ཅིང་ཁྱབ་པས་མི་ཟད་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཟང་ཟིང་མེད་པ་དང་། དོན་ཆེ་བ་དང་། མི་ཟད་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བཞིར་ནི་ཤེས་པར་བྱའོ། །སླར་ཡང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པར་དག་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཚུལ་དང་། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་དང་། སྦྱིན་པའི་བསྔགས་པས་མཚོན་ནས་བསྟན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་བཞི་ ལས། དང་པོ་སློང་བ་མཐོང་རྫོགས་སོགས་ནས། ཉི་མའི་ཟེར་བཞིན་མཚུངས་པ་མེད་ཅེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏེ། དང་པོ་སྦྱིན་པའི་བསྔགས་པ་ནི། སློང་བ་པོ་དེས་གཏོང་བ་པོ་མཐོང་ན་དགའ་བ་དང་། མཐོང་ནས་རང་གིས་འདོད་པ་བཞིན་སྦྱིན་པ་རྫོགས་པར་བྱས་པའི་གནས་སྐབས་ན་དགའ་བ་དང་གཏོང་བ་པོ་མ་མཐོང་བ་དང་སྦྱིན་པ་མ་རྫོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་མི་དགའ་བ་དང་། གཏོང་ལྡན་མཐོང་བ་དང་དེས་རང་ལ་སྦྱིན་པའི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་རྟག་ཏུ་ཡིད་ཀྱིས་སྨོན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་། སྦྱིན་པ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྩེ་བ་ལྡན་པས་ནི། སློང་པ་པོ་མཐོང་ཞིང་སྦྱིན་པ་རྫོགས་ན་དགའ་བ་དང་དེ་གཉིས་བྲལ་བ་ལ་མི་དགའ་བ་དང་སློང་བ་མཐོང་བ་དང་དེ་ལ་སྦྱིན་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་སྨོན་པ་དེ་གསུམ་སློང་བ་པོའི་དགའ་བ་སོགས་ལས་ལྷག་པར་ལྡན་པས། སློང་བ་པོའི་དེ་གསུམ་རྟག་ཏུ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཏེ། སློང་བ་པོས་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་དེ་མཐོང་བས་དགའ་བ་དེ་བས་ཆེས་ལྷག་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སློང་བ་པོ་མཐོང་བས་དགའ་བ་དང་། སློང་བ་པོས་སྦྱིན་པ་ཐོབ་ནས་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དགའ་བ་དེ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ལ་གཏོང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དགའ་བ་ལྷག་པར་ཆེ་བ་སོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། སྙིང་བརྩེ་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི། རང་གི་སྲོག་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་ཆུང་མ་དག་ རྟག་ཏུ་བཏང་བ་ལ་མི་དགའ་བ་ཅུང་ཟད་མེད་པར་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས། རང་གི་དོན་དུ་གཞན་གྱིས་སྲོག་གཅོད་པ་དང་། མ་བྱིན་པ་ལེན་པ་དང་། འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དེ་སྤོང་བ་ཇི་ལྟར་སྲུང་བར་མི་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་མི་དགེ་བ་གསུམ་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་སེམས་འཕགས་པ་རང་གི་ལུས་དང་སྲོག་ལའང་མི་ལྟ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་སེམས་སྙོམས་ཤིང་། འཇིགས་པ་ལྔ་དང་བྲལ་བས་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་སོགས་ཀྱིས་མི་འཇིགས་པ་དང་། ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་རང་ལ་བདོག་པ་ཀུན་སྟེར་བ་དེ་ཡིས་གཞན་ལ་བསླུ་ཞིང་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིས། མི་བདེན་པ་ལོག་པའི་ཚིག་རྫུན་ནི་ཇི་ལྟར་སྨྲ་སྟེ། རྫུན་སྨྲ་བ་ནི་རང་གི་ལུས་དང་སྲོག་གི་ཕྱིར་སྨྲ་བའམ། ཡང་ན་ཉེ་དུ་སོགས་འགའ་ཞིག་བྱམས་པས་དེའི་ཆེད་དུའམ། དགྲ་སོགས་གཅིག་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་སེམས་མི་སྙོམས་པའི་དབང་གིས་རྫུན་སྨྲ་ལ། ཡང་ན་རྒྱལ་པོ་དང་རྐུན་པོ་སོགས་ཀྱི་འཇིགས་པས་རྫུན་སྨྲ་བ་དང་། ཡང་ན་རང་གི་ཆུང་མ་དང་ནོར་སོགས་བྲལ་བར་དོགས་ནས་མི་བདེན་པ་སྨྲ་ནའང་། རྒྱུ་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྫུན་སྨྲ་བ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྙོམས་པར་ཕན་འདོགས་པར་འདོད་པའི་བརྩེ་བ་ཅན་ཡིན་པ་དང་། གང་ཟག་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བས་རང་ཉིད་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་ཤིང་དེ་ལ་དེ་མི་འབྱུང་བར་འདོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་འདུལ་བ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ བརྩོན་པ་ཡིན་པས། གོང་གི་རིམ་པ་བཞིན་ངག་གི་ཉེས་པ་མཛའ་བ་དང་མི་མཛའ་བའི་སེམས་མི་སྙོམས་པའི་དབང་གིས་ཕྲ་མ་སྨྲ་བ་དང་། གཞན་སྡུག་བསྔལ་བར་འདོད་པས་ཚིག་རྩུབ་མོ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་བའི་ངག་འཁྱལ་བ་ཡི་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་ཤིན་ཏུ་རིང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །བདོག་པ་ཐམས་ཅད་གཏང་བ་དང་གཞན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོ
Chinese
安置是意义重大的。由于禅定智慧完全具备，所以在世间永不穷尽地安立，是不穷尽的功德。诸佛子对于真如的本来面目，以及所知的一切事物，无所不知，这是广大的功德。对于涅槃也不生起强烈的贪恋，更何况是轮回呢，因为通达轮涅的一切显现都是世俗的幻象，而在胜义中则是平等性。这是无杂染的功德。仅仅依靠那样的智慧，也能将一切众生安置于三种菩提，这是意义重大的功德。由于那智慧不住于四有的边际，所以自性与大悲无二无别，因此能够完全摄受众生，在世间永不穷尽地安立，是永不间断且周遍的，是不穷尽的功德。如是广大、无杂染、意义重大和不穷尽，应当了知这是布施等一切的四种功德。再次，从六度功德清净而超胜的方式，以及成为最胜的方式的开示，以及以布施的赞叹来表示，以及精进的功德分别解说四者来说，第一个从见到乞求者圆满等等，到如太阳的光芒般无与伦比之间进行开示。首先是布施的赞叹：乞求者见到施予者时感到高兴，见到后如自己所愿布施圆满完成之际感到高兴，没有见到施予者和布施没有圆满完成之际感到不高兴，见到具有施予能力者，并且他完全成全自己布施的意愿时，心中恒常向往，像这样，布施者菩萨对众生具有慈爱，因此，见到乞求者并且布施圆满完成时感到高兴，与这二者分离时感到不高兴，见到乞求者并且成全对他布施圆满完成时心生向往，这三种比乞求者的欢喜等更为强烈，因此，乞求者的这三种总是被压倒，乞求者见到布施者行布施而感到高兴，比这更加强烈的是菩
English
Placement is of great significance. Because meditative wisdom is fully possessed, it is inexhaustibly established in the world, which is the merit of inexhaustibility. The sons of the Buddhas know in every way the suchness of reality and all that is knowable, which is the merit of vastness. If one does not generate strong attachment to nirvana, what need is there to mention samsara? Because all appearances of samsara and nirvana are understood as illusory in conventional truth, and as equality in ultimate truth. This is the merit of being unmingled. By that very wisdom, all beings are placed in the three enlightenments, which is the merit of great significance. Since that wisdom does not abide at the edge of the four existences, its essence is inseparable from great compassion, and therefore it completely takes hold of sentient beings, establishing them inexhaustibly in the world, which is the merit of inexhaustibility because it is never interrupted and pervasive. Thus, vastness, unmingledness, great significance, and inexhaustibility should be understood as the four merits of all things, such as generosity. Again, from the way the six perfections are distinguished by their purity, and the way they are shown to be supreme, and the way they are indicated by the praise of generosity, and the four ways of explaining the merit of diligence in detail, the first is shown from seeing the beggar complete, etc., to being incomparable like the rays of the sun. First, the praise of generosity is: the beggar is happy when he sees the giver, and he is happy when he sees that the giving is completed as he wishes, and he is unhappy when he does not see the giver and the giving is not completed, and he always longs in his heart to see the giver and to have him completely fulfill his wish to give to him. The Bodhisattva giver has love for sentient beings, so he is happy when he sees the beggar and the giving is completed, and he is unhappy when he is separated from these two, and he longs to see the beggar and to have the giving completed to him. These three are more intense than the beggar's joy, etc., so these three of the beggar are always overwhelmed. The beggar is happy to see the giver giving, but even more intense than that is the Bodhi-
Chinese
菩萨见到乞讨者而高兴，乞讨者得到布施后心愿完全满足的喜悦，比菩萨完全施舍的喜悦更大，因此菩萨的清净布施特别殊胜。清净戒律的功德是：以慈悲心对待众生，对于自己的生命、受用和妻室等，总是施舍而没有丝毫的不悦，非常高兴的菩萨，为了自己的缘故，怎么会守护他人杀生、不予取、邪淫呢？因此，具有断除身之三不善业的清净戒律。殊胜菩萨不顾自己的身体和生命，对众生心怀平等，远离五种怖畏，不畏惧国王的惩罚等，因为对一切有情都怀有慈悲心，将自己所拥有的一切都施舍出去，他怎么会欺骗和损害他人，说不真实虚妄的语言呢？说谎是为了自己的身体和生命，或者因为疼爱亲友等而为他们说谎，或者为了损害敌人等，因心不平等而说谎，或者因为害怕国王和盗贼等而说谎，或者因为担心失去自己的妻子和财产等而说不真实的话，但菩萨没有这些原因，所以不可能说谎。同样，因为他是希望平等利益一切众生的慈爱者，因为他人遭受痛苦而自己非常恐惧，希望他人不要遭受痛苦，并且一心一意地致力于调伏众生的烦恼，所以，如上述次第，远离了由爱与不爱的心理不平衡所导致的离间语，以及希望他人痛苦的粗恶语，和增长烦恼的绮语这三种语言的过失。
English
A Bodhisattva rejoices upon seeing a beggar, and the joy of the beggar upon receiving the gift and having his wishes completely fulfilled is greater than the joy of the Bodhisattva in giving completely. Therefore, the pure giving of a Bodhisattva is particularly excellent. The merit of pure morality is: With loving-kindness towards sentient beings, a Bodhisattva who always gives away his own life, possessions, and wives without the slightest displeasure, and is extremely happy, how could he not protect against others killing, stealing, and engaging in sexual misconduct for his own sake? Therefore, he possesses the pure morality of abandoning the three unwholesome actions of the body. A noble Bodhisattva does not even consider his own body and life, has equanimity towards sentient beings, is free from the five fears, and is not afraid of the king's punishment, etc. Because he has compassion for all living beings, and gives away all that he owns, how could he deceive and harm others, and speak false and untrue words? Lying is either for the sake of one's own body and life, or for the sake of loved ones, or out of imbalance of mind to harm enemies, or out of fear of kings and thieves, or out of fear of losing one's wife and wealth. But because a Bodhisattva does not have these reasons, it is impossible for him to lie. Similarly, because he is a loving person who wishes to equally benefit all sentient beings, because he is very afraid of the suffering of others and wishes that they would not suffer, and because he is single-mindedly devoted to subduing the afflictions of sentient beings, therefore, in the order mentioned above, he is very far from the three faults of speech: divisive speech caused by the imbalance of loving and unloving minds, harsh words wishing suffering on others, and frivolous talk that increases afflictions. He gives away all possessions and has great compassion for others.