Tibetan
་ཚོགས་ཚད་མེད་པ་དང་། དེ་ཡང་བསྐལ་པ་མང་པོས་ཚར་ཕྱིན་པ་སྟེ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་བསྒྲུབ་དགོས་པས་ཡུན་རིང་པོར་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་རྣམས་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལས་རྣམས་དག་གིས་འཁོར་བ་འདི་ན་ཡིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་མེད་དེ། །རིགས་ཀྱི་དབང་དང་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གོམས་པའི་རྒྱུས་ནམ་ཡང་ཞུམ་པ་དང་སྐྱོ་བ་མེད་པར་མ་ཟད་བུད་ཤིང་བསྣན་པའི་མེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགེ་བའི་ཚོགས་ལ་སྒོ་གསུམ་ངང་གིས་འཇུག་ཅིང་ངོམས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིས་སྐྱོ་བ་ལས་བསླང་བར་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་བདག་ལ་ཕན་པར་འདོད་པའི་སྐྱེ་བོ་དག །དུག་མི་ཟད་པ་དང་མཚོན་དང་། གནམ་ལྕགས་ཀྱི་ཐོག་ལྕེ་འབབ་པ་དང་། དགྲ་ཡི་དཔུང་ལས་རང་གི་ལུས་བཟློག་སྟེ་དེ་དག་དང་མི་འཕྲད་པར་བྱོལ་བར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ནི་ཐེག་པ་དམན་པ་ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ལས། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཐེག་དམན་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་རྣམས་གང་ཡང་ཐེག་པ་དམན་པའི་འབྲས་བུའི་ཆེད་དུ་མི་འཇུག་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཐེག་པ་དམན་པ་རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཤུགས་ཆེ་བས་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་དོར་བ་དང་། ཤེས་བྱའི་དེ་ ཉིད་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་མ་རྫོགས་པས་ལམ་དམན་པ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ལམ་དང་འགལ་བས་དེར་ཞུགས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པའི་གཡང་ས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་ཀྱི་མཁྱེན་པས་ཤེས་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་གང་ལ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྟེ་ཇི་ལྟར་ན་ལས་ཅན་དགེ་བ་བྱེད་པ་པོ་དང་། དེའི་ལས་སྦྱིན་སོགས་ལ་ཡང་རྟོག་པ་མིན་ཞིང་། ལས་ཀྱི་བྱ་བ་སྦྱིན་སོགས་བསྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་པ་དང་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་དེ་དང་དེའི་མཚན་མར་མི་ལྟ་སྟེ། འཁོར་གསུམ་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ངང་གིས་གོམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལོག་སྒྲུབ་དང་དུས་ཡུན་རིང་བ་སོགས་ཀྱིས་སྐྱོ་བའང་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེ་ལ། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་སྲིད་ཞིར་སྐྱོན་ཡོན་གྱི་མཚན་མ་དང་། བདག་དང་གཞན་གྱི་འདུ་ཤེས་རང་མཚན་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དེ་ལྟ་བུ་ནམ་ཡང་མི་འབྱུང་ཞིང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མཚན་མར་ཞེན་པའི་རྨོངས་པས་མ
Chinese
具有无量功德，并且历经众多劫数才圆满，也就是必须修行三个无数大劫，因此，那些长久以来显现精进，披着伟大盔甲的菩萨们，以身、语、意的自性之业，不会对轮回感到厌倦。由于习惯了种姓的力量和善法，他们从不沮丧和厌倦，而且像添加木柴的火焰一样，三门自然而然地进入福德和智慧的善法之聚，并且永不满足。这显示了从厌倦中解脱出来。正如那些希望对自己有益的人们，躲避无法耗尽的毒药、武器、天铁雷击，以及敌人的军队，避免与它们相遇一样，菩萨们也以身、语、意的三种业，从声闻和独觉的两种小乘中脱离出来。也就是说，三门之业绝不为了小乘的果报而行。为什么呢？因为小乘过于执着于自利，抛弃了对众生的慈悲，并且没有圆满通达所知之实相的二无我之智慧，所以小乘道与大菩提道相违背，进入小乘道是大乘行者的悬崖。菩萨们总是以通达二无我的智慧，了解所知之实相，因此，对于任何法都不分别，就像有能力的人不分别善行者和他们的布施等行为一样，对于布施等善行的行为和三种形态，也不执着于它们的相状，因为自然而然地习惯了不执着于三轮的智慧。如果具有这样不分别的智慧，那么对于众生的痛苦、邪行和漫长的时间等，也永远不会感到厌倦，并且在证悟平等性之后，对于轮回和涅槃的功过之相，以及我和他人的自相之念，世间人的相续中永远不会产生，并且不会因为执着于相状的愚痴而
English
Having immeasurable merits, and being perfected through many eons, that is, having to practice for three countless great eons, therefore, those sons of the Victorious Ones who have long manifested diligence and donned the great armor, with the nature of their body, speech, and mind's actions, will not become weary of this samsara. Because of the power of lineage and the habituation to virtuous dharmas, they are never discouraged or weary, and like a fire to which wood is added, the three doors naturally enter into the accumulation of merit and wisdom, and are never satisfied. This shows how to be liberated from weariness. Just as those who wish to benefit themselves avoid inexhaustible poison, weapons, thunderbolts of meteoric iron, and the armies of enemies, avoiding encountering them, so too, the sons of the Victorious Ones, with the three actions of body, speech, and mind, turn away from the two Hinayana vehicles of Hearers and Solitary Realizers. That is to say, none of the actions of the three doors are engaged for the sake of the fruits of the Hinayana. Why? Because the Hinayana is too attached to self-interest, abandoning compassion for sentient beings, and because the wisdom of realizing the two selflessnesses of the reality of knowable things is not perfected, therefore the Hinayana path is contrary to the Great Bodhi path, and entering it is a precipice for the Mahayana practitioner. Bodhisattvas always understand the reality of knowable things with the wisdom of realizing the two selflessnesses, therefore, they do not discriminate any dharma, just as capable people do not discriminate between virtuous doers and their actions of giving, etc., and they do not cling to the characteristics of the actions of giving, etc., and the three forms, because they are naturally accustomed to the wisdom of not fixating on the three spheres. If one possesses such non-discriminating wisdom, then one will never be weary of the suffering of sentient beings, their evil deeds, and the long duration of time, etc., and after realizing equality, the characteristics of faults and virtues in samsara and nirvana, and the self-nature of the notions of self and others, will never arise in the continuum of worldly people, and one will not