Tibetan
་བསླད་པས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་ཕྱིར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་ཐབས་མཁས་ཚད་མེད་པ་སྙེད་ཀྱི་ནང་ན་གཙོ་བོ་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ནི། སྦྱིན་སོགས་ལམ་གྱི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་བསྒྲུབ་པ་དེའི་ཐབས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡང་དག་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ན། སྒོ་གསུམ་ནས་སྦྱིན་སོགས་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་གང་དང་གང་བྱས་པ་ ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། ཚད་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པ་དེའི་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་བོ། །སྦྱིན་སོགས་ཚད་མེད་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཟབ་ཅིང་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་ནི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པས་དེས་ཟིན་པའི་སྦྱིན་སོགས་ལ་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིང་ཐོབ་ཀྱི། འཇིག་རྟེན་པ་ལྟ་ཅི་ཉན་རང་ལའང་དེ་ལྟ་བུ་མེད་དོ། །ཐབས་ལྡན་གྱི་ལེའུའི་དོན་མན་ངག་གིས་བསྡུས་ནས། རྒྱལ་བ་ཀློང་ཆེན་པས། དགེབའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་དམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པར་བྱས་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་འདིར་འདུ་སྟེ། སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་དམ་པ། དངོས་གཞི་དམིགས་མེད་དམ་པ། རྗེས་བསྔོ་བ་དམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་དང་ལྡན་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་མི་སྐྱོ་བ་དང་། དམན་ལམ་ཡིད་བྱེད་སྤངས་པ་དང་། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པ་གསུམ་གའི་དོན་འདུས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྦྱིན་སོགས་དགེ་བའི་ལམ་ཐམས་ཅད་གནད་འདིས་ཟིན་པར་བྱས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ཐབས་དང་ལྡན་པའི་ལས་ཀྱི་ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པ་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །། བཅུ་བདུན་པ་ཕར་ཕྱིན་དང་བསྡུ་བའི་ལེའུ། གཉིས་པ་ཕར་ཕྱིན་དང་བསྡུ་དངོས་ཀྱི་ལེའུ་འདི་ལ་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་། སེམས་ཅན་གཞན་སྨིན་པར་བྱེད་པ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་བཤད་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་སྡོམ་གྱིས་མདོར་བསྟན། དེའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ གཉིས་དང་པོ། གྲངས་དང་དེའི་མཚན་ཉིད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མཐའ་དག་གི་ཉམས་ལེན་ཡོངས་སུ་བསྡུས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་འདི་ལ་འདུ་བས་ལམ་གྱི་དངོས་གཞི་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་ལ་འདི་ཉིད་བསྡུ་དངོས་མཆོད་བསྟེན་ཚད་མེད་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་གཞན་དང་གཞན་དུ་ཉམས་ལེན་གྱི་མིང་དང་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་སྒོ་ཚད་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་ཐོག་མར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བཤད་པ་ལ། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་གྲངས་ངེས་པ་དང་། ཕར་ཕྱིན་དེ་ཡི་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དང་། གོ་རིམ་དང་། སྦྱིན་སོགས་སོ་སོའི་ངེས་པའི་ཚིག་དང་། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་ཇི་ལྟར་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་དང་། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་དེ་དག་གི་ནང་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་བསྡུ་བ་དང་། ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤང་བ་དང་། ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། སྦྱིན་སོགས་རེ་རེའི་ནང་དུ་ཡང་གཞན་དག་འདུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་ངེས་པ་དང་། རྣམ་གྲངས་བཅུའི་སྒོ་ནས་འཆད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྡོམ་དོན་དང་མཚུངས་པ་རྣམ་གྲངས་བཅུ་ལས། དང་པོ་གྲངས་ངེས་པར་བཞག་པ། ལོངས་སྤྱོད་དང་ལུས་སོགས་ཚིགས་བཅད་དྲུག་གིས་བསྟན་ཏེ། གྲངས་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་པ་ལས་དང་པོ། མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ གཉིས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་བསྟན་ཏེ། སྦྱིན་པས་འཁོར་བ་ན་འཁོར་བའི་ཚེ་རབས་རྣམས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ལྷ་དང་མིའི་ལུས་རྟེན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། བཟོད་པས་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ལས་ཀྱི་མཐའ་རྩོམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་བཞི་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་། བསམ་གཏན་གྱིས་རང་རྒྱུད་དུལ་བས་རྟག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་གནོན་པས་དེ་ཡི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་བླང་དོར་དུ་བྱ་བ་སྤྱི་དང་བདེན་པ་བཞི་དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་རྣམས་ཤེས་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་བྱ་བ་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་ངེས་པར་ལེགས་པའོ། །དེས་ན་དེ་དྲུག་ལས་མང་མི་དགོས་ཤིང་ཉུང་ན་མི་འདུ་བས་གྲངས་དྲུག་ཏུ་བཞག་གོ། དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་པ་རང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དྲུག་ཏུ་བཞག་སྟེ། དང་པོ་རང་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་རབ་ཏུ་བརྩོན་པའི་ཚེ། གཞན་ལ་སྦྱིན་པ་གཏོང་བས་ཕན་བཏགས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སྲོག་མི་གཅོད་པ་དང་། མ་བྱིན་པ་མི་ལེན་པ་སོགས་ཀྱིས་གཞན་ལ་མི་གནོད་པ་དང་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་ཀྱང་དེ་ལ་ལན་མི་ལྡོན་པར་བཟོད་པས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་གཙོ་བོར་དངོས་སུ་གཞན་དོན་དང་། གྲོལ་བའི་གནས་བསམ་གཏན་ཏེ་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་ན་ཡང་དག་པའི
Chinese
由于被染污而为了获得完全清净，这个无分别的智慧是，大乘道中无量方便中最主要和殊胜的。因此，这个菩提心是，为了如实地掌握布施等所有道之法的方法——无分别智慧，从身语意三门所做的布施等善业，一切都将变成完全清净，并超越无量无边的功德，从而获得佛果。使布施等无量法变得广大、深邃和完全清净的是无分别智慧，即般若波罗蜜多，因此，被它所摄持的布施等才能获得超世间波罗蜜多的名称。更何况是世间法，即使是声闻缘觉也没有这样的功德。将具方便之品的内容以诀窍的方式总结后，嘉瓦龙钦巴（藏文地名）说，如果一切善根都被三殊胜所摄持，就会变成大乘道。这里包括：加行发心殊胜，正行无缘殊胜，后行回向殊胜。如果具备这三者，就不会对大乘道感到厌倦，会舍弃小乘道的作意，并且因为被无分别智慧所摄持，所以包含了这三者的意义。因此，菩萨的身语意三门所做的布施等一切善道，如果用这个要点来摄持，就会变成大乘道。大乘经庄严论中，具方便之业的第十六品已经解说完毕。 第十七品 波罗蜜多与摄义品 第二，波罗蜜多与摄义品，讲述了使自己圆满佛法的六度，以及使他人成熟的四摄，以及总结这两者的内容。其中第一部分，先以偈颂概括地说明，然后详细地解释其意义。 第二部分的第一点，以一颂诗说明了数量和它的体性等。如果将大乘的一切修持都概括起来，就包含在这六度之中，所以道的正行就仅限于此。而这六度本身，以四摄、供养、恭敬、无量菩提分等其他不同的名相和方式进行修持。
English
Because of being defiled, in order to obtain complete purity, this non-conceptual wisdom is the most important and supreme among the immeasurable skillful means of the Mahayana path. Therefore, this Bodhicitta is, in order to truly grasp the method of all the Dharma of the path such as generosity—non-conceptual wisdom, whatever virtuous deeds such as generosity are done from the three doors of body, speech, and mind, all will become completely pure, and will transcend immeasurable and boundless merits, thereby attaining Buddhahood. What makes generosity and other immeasurable dharmas vast, profound, and completely pure is non-conceptual wisdom, that is, Prajnaparamita, therefore, generosity and other practices that are grasped by it can obtain the name of supramundane Paramita. Let alone worldly dharmas, even Sravakas and Pratyekabuddhas do not have such merits. After summarizing the content of the chapter on possessing skillful means in a nutshell, Gyalwa Longchenpa said that if all roots of virtue are grasped by the three supremes, they will become the Mahayana path. This includes: the preliminary practice of supreme Bodhicitta, the main practice of supreme non-objectification, and the subsequent practice of supreme dedication. If one possesses these three, one will not be weary of the Mahayana path, one will abandon the intention of the Hinayana path, and because one is grasped by non-conceptual wisdom, it includes the meaning of all three. Therefore, all the virtuous paths of generosity and so on done by the three doors of body, speech, and mind of a Bodhisattva, if grasped by this key point, will become the Mahayana path itself. The sixteenth chapter on the karma of possessing skillful means from the Mahayana Sutra Ornament has been explained. Seventeenth Chapter: Paramita and the Chapter of Gathering Second, the chapter on Paramita and the objects of gathering, explains the six perfections that perfect one's own Buddha Dharma, and the four objects of gathering that ripen other sentient beings, and the conclusion of these two contents. The first part, first briefly explains with a verse, and then explains its meaning in detail. The first point of the second part, explains the number and its nature etc. with one verse. If all the practices of the Mahayana are summarized, they are contained within these six perfections, so the main practice of the path is limited to this. And these six perfections themselves, are practiced with different names and ways such as the four objects of gathering, offerings, reverence, and immeasurable Bodhi divisions.
Chinese
因为智慧之门会变得无限，所以首先讲述六度（六波罗蜜多）的法相。其中，六度的数量是确定的；六度各自的体性；次第；布施等等各自的决定词；如何修习六度的功德；这六度之中的种种差别；将一切白法归纳于六度之中；舍弃与六度相违背的方面；六度的功德；以及布施等各自之中也包含其他功德的方式，从而互相明确；要知道这是通过十种方式来阐述的。第二，与总义相同的是十种名相，其中第一是确定数量。用享用和身体等六个偈颂来阐述，其中阐述了确定数量的四种理由，首先，为了成就增上生和决定胜的功德，所以宣说了六度。即，通过布施，在轮回中轮回的生世中，享用圆满；通过戒律，获得天人和人的圆满身体；通过忍辱，眷属圆满；通过精进，事业的边际圆满，这四种是增上生。通过禅定，调伏自心，恒时压制烦恼，不被其控制；通过智慧，了知应取应舍之事，总的来说，了知四谛，以及与波罗蜜多的不相符之处和对治品，从而以不颠倒的方式进入轮回和涅槃之事，这是决定胜。因此，这六者不能多也不能少，所以确定为六。同样，第二是为了成办自他二利而安立为六度。首先就自利而言，菩萨在精勤利乐有情之时，以布施利益他人，以戒律不杀害他人生命，不偷盗等不损害他人，即使他人加害，也不报复，以忍辱利益他人，这主要是直接的利他。解脱之所是禅定，即心平等安住时，也是真实的
English
Because the door of wisdom becomes limitless, first, the Dharma aspects of the six pāramitās are explained. Among them, the number of the six pāramitās is definite; the individual characteristics of each of the six pāramitās; the order; the definitive words of generosity, etc.; how to cultivate the qualities of the pāramitās; the various distinctions within these six pāramitās; the collection of all white dharmas into the six pāramitās; the abandonment of aspects contrary to the pāramitās; the qualities of the pāramitās; and the way in which other qualities are also included within each of generosity, etc., thereby mutually clarifying; it should be known that this is explained through ten methods. Second, similar to the summary meaning are the ten categories, of which the first is the establishment of a definite number. This is explained by six verses such as enjoyment and body, and among them, four reasons for establishing a definite number are explained, first, in order to accomplish the qualities of higher realms and definite goodness, the six pāramitās are taught. That is, through generosity, enjoyment is complete in the lifetimes of wandering in samsara; through ethics, the body of gods and humans is complete; through patience, the retinue is complete; through diligence, the completion of the end of work, these four are higher realms. Through meditation, subduing one's own mind, constantly suppressing afflictions, not being controlled by them; through wisdom, knowing what should be taken and abandoned, in general, knowing the four truths, and the incompatible aspects and antidotes of the pāramitās, thereby entering the affairs of samsara and nirvana in a non-inverted way, this is definitely good. Therefore, these six are neither too many nor too few, so the number is fixed at six. Similarly, the second is established as six in order to accomplish the benefit of oneself and others. First, in terms of self-interest, when a Bodhisattva diligently strives for the benefit of sentient beings, benefiting others through giving, not killing others' lives through ethics, not stealing, etc., not harming others, and even if others harm, not retaliating, benefiting others through patience, this is mainly directly benefiting others. The place of liberation is meditation, that is, when the mind abides equally, it is also true