Tibetan
འི་ཚུལ་ནི། དམིགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ནི་རང་གི་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་ནས་བཞག་པ་དང་། དེ་ལྟར་བཞག་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མི་སྡོད་པར་རྣམ་པ་གཞན་དུ་གཡོ་ན། སྔ་མའི་དམིགས་པ་དེའི་རྒྱུན་ལས་རྣམ་པར་གཡེང་བར་མི་བྱ་བར་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱུན་བསྐྱང་ཅི་ནུས་སུ་བཞག་གོ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གཞག་ཀྱང་རྒྱུན་རིང་དུ་གནས་མི་ནུས་པར་གཞན་དུ་གཡེང་བར་གྱུར་ན།བདག་ནི་ཡུལ་གཞན་ལ་རྣམ་པར་གཡེང་ངོ་སྙམ་དུ་མྱུར་དུ་རྟོགས་པར་བྱས་ནས། སྔར་གྱི་དམིགས་པ་ལ་སླར་ནི་སེམས་བླན་ཏེ་བཞག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཡང་གོམས་པས་རྒྱུན་བསྐྱངས་པས་ཅུང་ཟད་རེ་རྒྱུན་གནས་སུ་བཏུབ་ན། བློ་ལྡན་དེས་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམས་ཏེ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡང་། སེམས་ནི་ནང་དུ་ཡིད་ཀྱི་དམིགས་པ་སྔ་མ་ལ་བསྡུ་བར་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་སེམས་སྔར་བས་ཅུང་ཟད་གནས་སུ་བཏུབ་པ་ན་སེམས་ནང་དུ་གནས་པ་དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་རང་གིས་མཐོང་བའི་ ཕྱིར། བདག་གིས་སེམས་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དགའ་ཞིང་དོན་དུ་གཉེར་བས་རང་གི་སེམས་གདུལ་ལོ། །ཞེས་པ། རྣམ་གཡེང་གི་རྟོག་པས་སེམས་མ་དུལ་བ་དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དགའ་བས་དུལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དགའ་ཞིང་དོན་དུ་གཉེར་བས་སེམས་དམིགས་པ་ལ་ཅི་རིགས་སུ་བཞག་ཀྱང་། སྔོན་རྣམ་གཡེང་གོམས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཡེང་བར་གྱུར་ན། རྣམ་གཡེང་འདི་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཕྲོག་པའི་ཆོམ་རྐུན་ལྟ་བུ་ཤིན་ཏུ་གནོད་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་རྣམ་གཡེང་གི་ཉེས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འདིའི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བར་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འབད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། རྣམ་གཡེང་གི་རྒྱུས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་མི་དགའ་བ་དེ་ཉིད་ཞི་བར་བྱ་བ་ནི་སེམས་གནས་དྲུག་པ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འབད་པས་སེམས་སྔར་བས་ཆེས་བཟང་ཙམ་དུ་གནས་ན་ཡང་། སྐབས་འགར་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྱིངས་རྒོད་སོགས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་དག་ལངས་པའང་སྔ་མ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་དག་གི་དབང་དུ་སོང་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་འགྲུབ་པས་སྐྱོན་ཆེ་ལ། མ་སོང་ན་མངོན་པར་ཤེས་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པས་ཅི་ནས་རྣམ་རྟོག་ངན་པ་འདི་རྣམས་ཡིད་ལ་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་བརྣབ་སེམས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་པའམ་གཉེན་པོར་བསྟན་པའམ་ཡང་ན་ཅི་མི་སྙམ་པས་ཞི་བར་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ནས་སྡོམ་བརྩོན་ཅན་གྱི་ནི་སེམས་ལ་རྩོལ་བའི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་ འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་གནས་པ་བརྒྱད་པ་གོམས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ངང་གིས་འབྱུང་བ་ཐོབ་སྟེ། རྩོལ་བ་བརྟེན་བཞིན་དུ་བསྒྲིམས་ན་རྣམ་རྟོག་གཞན་གྱིས་བར་ཆད་མི་ནུས་པར་དམིགས་པ་ལ་གནས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདུ་བྱེད་དང་བཅས་པའི་སེམས་གནས་དེ་ཡི་ངང་དུ་གོམས་པ་རྒྱུན་བསྲིངས་བར་བྱས་པ་ལས་འབད་རྩོལ་གྱིས་བསྒྲིམ་མི་དགོས་པར་སེམས་ངང་གིས་དམིགས་པ་ལ་གནས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གྱུར་ནས་འདུ་མི་བྱེད་པ་ཐོབ་པ་ནི་སེམས་གནས་པ་དགུའི་ཐ་མ་ཡིན་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐུན་པར་འདོད་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་པོ་ནི། མདོ་ལས། འཇོག་པར་བྱེད། ཡང་དག་པར་འཇོག་པར་བྱེད། བསྡུས་ཏེ་འཇོག་པར་བྱེད། ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད། དུལ་བར་བྱེད། ཞི་བར་བྱེད། ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད། རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱེད། ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱེད་པའམ་མཉམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་ཅེས་གསུངས་སོ། །འདུ་མི་བྱེད་པར་ངང་གིས་གནས་པའི་སེམས་ཐོབ་པ་དེ་ནས་དེའི་ངང་དུ་གོམས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཡི་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ལས་སུ་རུང་བ་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱང་བ་ཐོབ་སྟེ། ལུས་ཡངས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་བདེ་བའི་རྣམ་པས་དགེ་བ་བསྒོམ་པ་ལ་ལས་སུ་རུང་བ་དང་། སེམས་གསལ་དྭངས་རྙོག་མེད་དགའ་བས་ཁྱབ་པའི་ཉམས་དང་བཅས་ཏེ་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་ལས་སུ་རུང་བ་ཤིན་སྦྱང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་ཐོབ་ནས། གྲིབ་མ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་སྲབ་ཅིང་དྭངས་པའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཐོབ་ནས། བསམ་གཏན་དང་པོ་འཐོབ་བྱེད་ཞི་རགས་རྣམ་ཅན་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་ བྱའོ། །ཡིད་བྱེད་དེ་ཡིས་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་རིམ་པར་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་འཕེལ་བར་བྱས་ནས། འཕེལ་བ་དེ་ཉིད་ས་འོག་མ་ལས་རིང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིས། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞིའི་གནས་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ཐོབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཞི་རགས་རྣམ་ཅན་གྱི་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་གཞིའི་བར་དུ་སྒྲུབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ཏིང་འཛིན་སྒྲུབ་ཚུལ་བཤད་ནས་འདི་ནས་མར་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་སྟོན་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞིའི་དངོས་གཞི་ཐོབ་པ་ན། མངོན་པར་ཤེས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བས་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ཐོབ་པ་དེ་རང་སའི་ཉོན་མོངས་པ་སྲེད་པ་དང་ལྟ་བ་དང་ཐེ་ཚོམ
Chinese
之理是：对于任何所缘，都将自己的心专注于一处而安住。即使如此安住，也不会停留片刻，而是转向其他方面。不要从先前所缘的相续中散乱，以正念守护，尽力保持相续。如果即使这样安住，也无法长久保持，而转向其他方面，就要迅速意识到“我正散乱于其他境”，然后将心重新收回并安住于先前的所缘。像这样反复串习，如果能够稍微保持相续，那么有智慧的人就要非常努力，更进一步地，将心收摄于内，即收摄于先前的意之所缘，这称为近住。之后，当心比先前稍微能够安住时，为了自己能见到心安住的功德，心想“如果我能获得心安住的等持该多好啊！”，对等持心生欢喜并努力追求，从而调伏自己的心。这就是说，以散乱的分别念无法调伏的心，以对等持的欢喜来调伏。像这样对等持心生欢喜并努力追求，即使将心尽力安住于所缘，由于先前串习散乱的力量，仍然会散乱。这种散乱就像夺取等持的盗贼一样，会造成极大的损害。因为见到散乱的过患，所以不要受其支配，而要努力追求一切功德之根本——等持。心想：要平息因散乱而对等持的不喜，这称为第六住心——寂静。像这样努力，即使心比先前安住得更好，但有时贪心和不悦等，以及掉举和昏沉等近分的烦恼生起，如果像先前一样受这些烦恼的支配，就无法成就等持，这是很大的过失。如果不受其支配，就能成就作为神通等殊胜功德之基础的等持，所以无论如何都不要忆念这些恶分别念。像这样对贪心等一一进行观察，或者施以对治，或者什么也不想而使之平息，这称为近寂静。
English
The way to do it is: For any object of focus, fix your mind on it single-pointedly and remain there. Even if you stay like that, it won't stay for a moment, but will move to other aspects. Without being distracted from the continuity of the previous object, guard it with mindfulness and maintain the continuity as much as possible. If, even when staying like that, you cannot stay for a long time and become distracted elsewhere, quickly realize, "I am distracted to another place." Then, bring your mind back to the previous object and stay there. By repeatedly familiarizing yourself in this way, if you can maintain the continuity even a little, then the wise person should strive very hard, and even more so, to gather the mind inward, that is, to gather it to the previous object of the mind, which is called 'close placement.' After that, when the mind is able to stay a little better than before, in order to see for yourself the qualities of the mind staying inward, think, "How wonderful it would be if I could attain the samadhi of the mind staying!" By rejoicing in samadhi and striving for it, tame your own mind. That is to say, the mind that cannot be tamed by distracting thoughts is tamed by rejoicing in samadhi. In this way, rejoicing in samadhi and striving for it, even if you try to fix the mind on the object as much as possible, due to the force of previous familiarity with distraction, it will still become distracted. This distraction is like a thief stealing samadhi, causing great harm. Because you see the faults of distraction, do not be dominated by it, but strive for samadhi, the root of all qualities. Thinking, "I must pacify the dislike for samadhi caused by distraction," this is called the sixth stage of mind-abiding: pacification. Even if the mind stays much better than before by striving in this way, sometimes greed and displeasure, and agitation and dullness, etc., arise as afflictions close to the main ones. If you are dominated by these afflictions as before, you will not achieve samadhi, which is a great fault. If you are not dominated by them, you will achieve samadhi, which is the basis for extraordinary qualities such as clairvoyance. Therefore, in any case, do not think of these bad thoughts. In this way, examine greed, etc., individually, or apply antidotes, or pacify them by not thinking about them, which is called close pacification.
Chinese
然后，具有精进之心的修行者，通过努力用心，获得第八种心住，即伴随造作的心住，由于串习的力量，自然生起。如果依靠努力而精进，就不会被其他分别念所中断，安住于所缘，这被称为伴随造作。在那伴随造作的心住状态中，持续串习，不需要费力精进，心自然安住于所缘，并且自然成就，从而获得不造作，这是第九种心住的最后一种，被称为与三摩地相应的专注一境之心。这九种心住的方法，经中说：安置，如实安置，摄集安置，就近安置，调伏，寂静，近寂静，成一续流，入定或等持。获得不造作而自然安住的心之后，如果继续串习，那么修行者的身体会变得非常调柔而堪能，心也会获得非常调柔。身体以宽广和极度安乐的状态，堪能修习善法；心以清明澄澈、无有混浊、充满喜悦的体验，堪能缘于善的所缘，获得微小和中等的轻安。然后，获得像影子一样极其微薄而澄澈的广大轻安。应当了知，这是获得初禅的具有寂静和粗重相的作意。通过那个作意，次第断除欲界的上中下三种烦恼，从而使那个三摩地得以增长。由于那个增长远远超过下地，因此那位修行者获得了初禅的真实住处。同样，应当了知，通过上上的具有寂静和粗重相的作意，可以修到四禅的真实住处。以上讲述了修习三摩地的方法，从现在开始，讲述获得三摩地的功德。获得四禅的真实住处时，为了追求神通，获得禅定的真实住处，就能断除自地的烦恼，即贪爱、邪见和怀疑。
English
Then, the practitioner with diligent effort, through effort of mind, obtains the eighth stage of mind-abiding, which is the mind-abiding with exertion, naturally arising due to the power of habituation. If one strives diligently relying on effort, one will not be interrupted by other distractions, and abiding in the object of focus is called being with exertion. In that state of mind-abiding with exertion, continuously cultivate habituation, without needing to exert effort, the mind naturally abides in the object of focus, and spontaneously accomplishes, thus obtaining non-exertion, which is the last of the nine stages of mind-abiding, called the one-pointed mind that is in accordance with samadhi. The nine methods of mind-abiding are: placing, rightly placing, gathering and placing, closely placing, taming, pacifying, closely pacifying, making a single stream, entering samadhi or equipoise, as stated in the sutras. After obtaining the mind that abides naturally without exertion, if one continues to habituate in that state, then the body of that practitioner becomes extremely pliable and workable due to thorough training, and the mind also obtains thorough training. The body, in a state of spaciousness and extreme bliss, becomes workable for cultivating virtue; the mind, with an experience of clarity, purity, freedom from turbidity, and pervading joy, becomes workable for focusing on virtuous objects, obtaining small and medium pliancy. Then, obtaining great pliancy that is extremely thin and clear like a shadow. One should know that this is the mental activity with aspects of tranquility and coarseness that is the means of attaining the first dhyana. Through that mental activity, by gradually abandoning the three types of afflictions of the desire realm, large, medium, and small, that samadhi is increased. Because that increase goes far beyond the lower ground, that practitioner obtains the actual dwelling place of the first dhyana. Similarly, one should know that through the higher and higher mental activities with aspects of tranquility and coarseness, one can cultivate up to the actual dwelling place of the fourth dhyana. Up to this point, the method of cultivating samadhi has been explained. From here on, the qualities of obtaining samadhi are shown. When one obtains the actual dwelling place of the four dhyanas, in order to pursue supernormal powers, obtaining the actual dwelling place of dhyana, one can abandon the afflictions of one's own realm, namely attachment, wrong views, and doubt.