Tibetan
་མར་དམིགས་སུ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དམིགས་པ་དང་དམིགས་མེད་མི་འགལ་ལོ། །དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་རས་ལ་རི་མོ་མཁན་མཁས་པས་བཟོ་སྦྱང་གི་ཐབས་གོམས་པའམ་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་ཚོན་སྣ་ཚོགས་པས་ཚུལ་བཞིན་ལེགས་པར་བྲིས་པའི་གཟུགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་ལ། རི་མོ་ལ་དངོས་སུ་མཐོ་དམན་དང་འབར་འབུར་མེད་ཀྱང་མིག་ལམ་དུ་རྐང་ལག་དང་གདོང་ལ་སོགས་པ་མཐོ་དམན་དང་འབར་འབུར་དུ་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ། དངོས་པོའི་དོན་ཚུལ་བཞིན་མ་རྟོགས་པ་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པ་ལ་གཟུང་བ་འཛིན་པ་གཉིས་པོ་རྣམ་པ་ཐ་དད་དུ་མེད་ཀྱང་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། གནས་ཚུལ་དང་སྣང་ཚུལ་མི་མཐུན་པར་སྣང་བ་ཡོད་པས་དོན་ལ་མེད་བཞིན་དེ་ལྟར་ཡོད་པར་སྣང་བའང་མི་འགལ་ལོ། །རང་བཞིན་གྱིས་དག་ཀྱང་ཕྱིས་སུ་དྲི་མ་དང་བྲལ་ཚེ་དག་བར་སྣང་བ་ཡང་མི་འགལ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་ཆུ་རང་བཞིན་གྱིས་ས་རྡུལ་དང་མ་འདྲེས་པ་དྭང་བ་ཡིན་ཡང་། ས་འདམ་དང་འདྲེས་ནས་རྙོགས་པ་ན་ཆུ་ཡི་རང་བཞིན་ནི་ས་ཡི་རྡུལ་དང་འདྲེས་ནས་དབྱེ་མི་རུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཆུ་ཉིད་དུ་གནས་མོད་ཀྱི་རྙོགས་པ་དང་བཅས་པར་ཡང་སྣང་བ་ལས། ཕྱིས་དྭང་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་སྔར་ གྱི་ཆུའི་རང་བཞིན་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་དྭང་བ་ཉིད་དེ་སྔོན་མེད་པར་རྙོག་པ་དེ་ལས་གསར་དུ་སྐྱེས་པ་མིན་གྱི། དྭང་བ་དེ་ནི་ཆུ་དེ་ལ་གློ་བུར་པ་འདམ་གྱིས་བསླད་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བར་ཟད་དོ། །དེ་བཞིན་ནམ་མཁར་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྤྲིན་དང་བཅས་པ་དང་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་དང་། གསེར་འདམ་ལས་གྲོལ་བ་ཡང་སྔ་ནས་དྲི་མ་མེད་ཀྱང་། དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་དང་། དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་རང་སེམས་དག་ལ་དག་མ་དག་ཏུ་སྣང་བའང་ཚུལ་དེ་ཉིད་དང་འདྲའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་གཤིས་སམ་གནས་ལུགས་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་དྲི་མ་མེད་པ་འོད་གསལ་བར་འདོད་དོ། །སེམས་དེ་ནི་རང་གི་གཤིས་ལ་འབྲལ་མི་རུང་དུ་མ་གྲུབ་པ་གློ་བུར་གྱི་ཉེས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པས་མ་རུངས་པ་དྲི་མ་དང་བཅས་པར་བྱས་པ་ཡིན་པས། དྲི་མས་གོས་པར་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་སེམས་ལས་གཞན་པའི་སེམས་གཞན་རྣམ་རྟོག་གམ་ཡང་དག་མིན་པའི་རྟོག་པ་ནི་འོད་གསལ་མ་ཡིན་ལ། དྲི་མ་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་སམ་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་གཤིས་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ལ་བརྗོད་དོ། །གཉིས་པ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་བྱམས་སྙིང་རྗེ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ། མ་ཡིས་རང་གི་བུ་གཅིག་པུ་ཡིད་དུ་སྡུག་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ། བཅོས་མ་མ་ཡིན་པར་རྐང་གི་ཁོང་ནས་ བྱམས་པ་ཆེ་བ་ཡིན་པས་བསམ་པ་དེ་ལྟ་བུས་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པར་འདོད་པས་སེམས་ཅན་ནམ་ཡང་མི་འདོར་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བྱང་སེམས་དེ་ལ་ཡུལ་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེས་པ་དེ་ལྟ་བུས་ལྟུང་བའམ་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཆགས་པ་དེས་སེམས་ཅན་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལས་འདོར་བ་མིན་ན་ཡང་། དེ་ལྟ་བུའི་བྱམས་པ་ལ་གནས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་འདི་ཡིས་སེམས་ཅན་ལ་ཞེ་སྡང་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་བདག་གིར་གཟུང་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་ཀུན་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཞེ་སྡང་སྐྱེས་ན་དེ་དག་འདོར་ཞིང་གནོད་པར་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཉེས་པ་བསྐལ་པ་དུ་མར་བྱུང་བ་ལས། ཞེ་སྡང་གི་སེམས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པ་ཉེས་པ་ཆེ་བར་གསུངས་ཏེ་བྱམས་པས་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ལ་སེམས་ཅན་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པར་བཤད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ལྟ་བུ་རང་གི་བུ་དང་ཆུང་མ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཡང་བྱམས་པ་དང་མི་འགལ་བས་ཆགས་པ་དེས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལྟུང་བ་ཅི་ཡང་མི་སྐྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་འདབ་ཆགས་ཕུག་རོན་ནི་བྱ་གཞན་ལས་འདོད་ཆགས་ཆེ་བས་རང་གི་བུ་ལ་མཆོག་ཏུ་བྱམས་ཤིང་ཆགས་པས་ན། ནམ་སྒོ་ང་བྱུང་བའི་དུས་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྒྲོ་གཤོག་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་རང་གི་བུ་ལ་ཉེ་བར་འཁྱུད་ནས་ལུས་དང་གཤོག་པས་འགེབས་ ཤིང་འཁྱུད་ནས་འདུག་པའི་བྱམས་པ། དེ་འདྲ་བ་ལ་རང་གི་བུ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ་བ་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་འགལ་བ་ཡིན་པས་ཁོང་ཁྲོ་མི་སྐྱེ་བ་ལྟར། བརྩེར་བཅས་བྱང་སེམས་དེ་ལུས་ཅན་ནམ་སེམས་ཅན་གཞན་བུ་དང་འདྲ་བ་ལའང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། གང་ཕྱིར་བདེ་བར་འདོད་པས་བྱམས་པ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་གནོད་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེད་པ་འགལ་ལ། གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་དང་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་པའི་གནོད་སེམས་བྱེད་པ་འགལ་ལོ། །གང་ཕྱིར་རང་གི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་འདོད་པ་དེ་ཕྱིར་སེམས་ཅན་བསླུ་བར་འདོད་པའི་གཡོ་སྒྱུ་ཡི་སེམས་བྱེད་པ་འགལ་ལོ། །གང་ཕྱིར་བྱང་སེམས་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན
Chinese
因为没有特别的执着，所以应当了知如同虚空一般，因此执着和不执着并不矛盾。譬如，如同绘画大师在布上，通过熟练的工艺练习或仪式，用各种颜料如法妥善地绘制出各种形态的图像。实际上，绘画并没有高低和凸凹，但在视觉上，腿脚和面部等呈现出高低和凸凹。同样，对于没有如实理解事物本质的非真实分别念来说，能取和所取二者虽然没有不同的形态，但却显现为存在。因为存在状态和显现状态不一致的现象，所以实际上不存在却显现为存在，这也不矛盾。自性清净，但后来远离垢染时显现为清净，这也不矛盾。例如，水自性清净，不与泥土混合，但与泥土混合而浑浊时，水的自性并非与泥土混合而无法分离，而是仍然是水，但却显现为浑浊。后来变得清澈，是先前水的自性显现出来的清澈，并非先前没有，而是从浑浊中新产生的。清澈只是水去除了被泥土玷污的突发性污垢而已。同样，虚空自性清净，有云和无云，黄金从泥土中脱离，虽然原本没有污垢，但却有有污垢的状态和无污垢的状态两种显现。同样的例子，自己的心显现为清净和不清净，也是同样的道理。也就是说，心的本性或实相，总是被认为是自性清净的光明。这个心，并非与自己的本性不可分离，而是被突发的过患，如贪欲等不如理作意的烦恼所玷污。因此，除了无法被污垢沾染的法性光明心之外，其他的分别念或非真实分别念都不是光明。无垢的法性心或光明智慧是心的自性或本性，是明空双运。
English
Since there is no specific attachment, it should be understood as being like the sky, therefore attachment and non-attachment are not contradictory. For example, just as a skilled painter on a cloth, through practiced craftsmanship or ritual, properly and skillfully paints various forms of images with various colors. In reality, the painting has no height or depth, and no bumps, but visually, legs, faces, and so on appear to have height, depth, and bumps. Similarly, for non-veridical conceptualizations that do not truly understand the nature of things, the grasper and the grasped, although they do not have different forms, appear to exist. Because there is a phenomenon where the state of being and the state of appearance are inconsistent, it is not contradictory that something that does not exist in reality appears to exist. It is also not contradictory that it is naturally pure, but later appears pure when it is free from impurities. For example, water is naturally pure and does not mix with soil, but when it is mixed with mud and becomes turbid, the nature of water is not mixed with soil and cannot be separated, but remains water, but also appears turbid. Later, becoming clear is the clarity that manifests the original nature of the water, not something that did not exist before, but was newly born from the turbidity. Clarity is simply the removal of the sudden impurity that has been defiled by mud from the water. Similarly, the sky is naturally pure, with clouds and without clouds, and gold is freed from the soil, although it was originally without impurities, but there are two appearances: the state with impurities and the state without impurities. Similarly, the appearance of one's own mind as pure and impure is the same principle. That is to say, the nature or reality of the mind is always considered to be naturally pure and luminous. This mind is not inseparable from its own nature, but is defiled by sudden faults, such as afflictions of inappropriate attention such as desire. Therefore, other conceptualizations or non-veridical conceptualizations other than the Dharmata luminous mind, which cannot be stained by impurities, are not luminous. The stainless Dharmata mind or luminous wisdom is the nature or essence of the mind, which is the union of clarity and emptiness.
Chinese
说。第二，不舍弃有情的慈悲心是：菩萨们对于有情，如同母亲对待自己唯一心爱的孩子一样，不是虚情假意，而是发自内心的 慈爱，因此以这样的想法恒常 желать 有利于有情，所以任何时候都不会舍弃有情。为了利益有情，菩萨对境有情生起贪恋，也不会因此而堕落或有过失，因为那种贪恋不是执着有情为我所有而舍弃，而是安住于那样的慈爱并生起菩提心，这样对有情嗔恨，则与一切应被我所摄受的有情相违背。如果生起嗔恨，就会舍弃他们并开始加害。因此，经中说菩萨生起贪欲的过失虽然经历了多个劫，但生起一刹那的嗔恨，过失更大，因为以慈爱摄受有情，说成是对有情生起贪恋，并非是烦恼。像居家菩萨那样，对自己的儿女和妻子等生起贪恋，也不与慈爱相违背，因此那种贪恋不会生起菩萨的任何堕落。比如，飞禽鸽子比其他鸟类贪欲更大，所以对自己的孩子非常慈爱和贪恋，从蛋出现的时候开始，直到羽毛未丰满之前，都紧紧地依偎着自己的孩子，用身体和翅膀覆盖 并依偎着，这样的慈爱，与对自己的孩子生起愤怒在任何方面都是相违背的，所以不会生起愤怒。同样，具有慈爱的菩萨对于有情或其他的有情，也像对待自己的孩子一样。因为 желать 快乐，所以是具有慈爱之心的人，因此生起嗔恨这种有害之心的因，是相违背的。因为 желать 有情的烦恼和痛苦平息，所以做使之痛苦的有害之事，是相违背的。因为 желать 以自己的身体受用做有情的事，所以做 желать 欺骗有情的虚伪之心，是相违背的。因为菩萨们是有情
English
Speak. Second, the loving-kindness and compassion of not abandoning sentient beings is: Bodhisattvas towards sentient beings are like a mother treating her only beloved child. It is not artificial, but from the bottom of their hearts. They have great love, so with such thoughts they always желать to benefit sentient beings, so they will never abandon sentient beings. In order to benefit sentient beings, even if a Bodhisattva develops attachment to the object of sentient beings, he will not fall or be at fault because that attachment is not clinging to sentient beings as one's own and abandoning them. Rather, it abides in such love and generates the mind of enlightenment. Thus, being angry with sentient beings is contrary to all sentient beings who should be taken as one's own. If anger arises, they will abandon them and begin to harm them. Therefore, the sutras say that although the fault of a Bodhisattva arising from desire has gone through many kalpas, the fault of arising a moment of anger is greater, because taking sentient beings with love is said to be attachment to sentient beings, which is not an affliction. Like a householder Bodhisattva, attachment to one's children and wives does not contradict love, so that attachment does not cause any downfall of the Bodhisattva. For example, pigeons are more greedy than other birds, so they are very loving and attached to their children. From the time the egg appears until the feathers are not fully grown, they cling closely to their children, covering them with their bodies and wings. And clinging to them, such love is contrary to being angry with one's children in any way, so anger does not arise. Similarly, a loving Bodhisattva is the same for sentient beings or other sentient beings as for his own children. Because желать happiness, he is a loving person, so it is contradictory to generate anger, the cause of harmful thoughts. Because желать the afflictions and sufferings of sentient beings to be pacified, it is contradictory to do harmful things that cause suffering. Because желать to do the things of sentient beings with one's own body and enjoyment, it is contradictory to do the hypocritical mind of желать to deceive sentient beings. Because Bodhisattvas are sentient beings