Tibetan
དང་ལྡན་པས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བསམ་གཏན་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་པར་མི་ནུས་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ འཇིག་རྟེན་པའི་ཐོས་པ་སོགས་ཀྱིས་བསམ་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་སྨོས་ཅི་དགོས་སོ། །འོ་ན་ཟབ་མོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པའི་དོན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་སོ་སོ་རང་རིག་པར་བྱ་བའི་དོན་བཤད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཐུགས་རྗེའི༷་བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྦྲུལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུས། ཞེས་པ་དཔེ་བསྟན་ཏེ། སྦྲུལ་ཆེན་པོ་ཨ་ཛ་གར་ཞེས་པ། རྒྱབ་ཏུ་ཞིང་རྨོ་ཞིང་ཆུ་བོ་ཡང་འབབ་པའི་ཁྱོན་ཡོད་པ་དེའི་ཁ་ནས་ཆུ་བྱུང་བ་རྒྱང་རིང་པོར་ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོ་བཞིན་དུ་བབ་པ་དེ་ལ་རི་དྭགས་རྣམས་ཀྱིས་ཆུ་ཀླུང་ཡིན་པར་བསམས་ནས་འཐུང་བ་ན་ཁ་ཆུ་གདུག་པས་ཤི་བར་གྱུར་པ་རྣམས་སྦྲུལ་དེའི་ཁའི་དབུགས་རྔུབས་པས་དྲངས་ནས་ཁར་འཛུད་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སྦྲུལ་ཆེན་ལྟ་བུས། རིག་པ་བཞི་དང་ལྡན་པས་ཤིན་ཏུ་རིགས་ཤིང་འཐད་པ་སྟེ་དོན་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བཤད་པ་ནི་གསུང་རབ་གང་ཞིག་སྦྲུལ་གྱི་དབུགས་དང་འདྲ་བར་ཕ་རོལ་འདྲེན་ནུས་པ་ཆོས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་རྣམས་ཀྱིས། རི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་ལྟ་བུའི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ལམ་གྱི་ཆོས་ལ་ཀུན་ནས་དྲངས་ཏེ༷། མཐར་སྡུག་ཀུན་ཉེ༷་བར་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་གྱི་སྒོ་ལྟ་བུ། སྒྲིབ་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པ་གཙང་བ་དམ་པ་དང་། སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་བདེ་བ་དམ་པ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོ༷ང་དུ་གྱུར་པས་བདག་ ཉིད་ཆེན་པོའི་བདག་དམ་པ། གཏན་དུ་ཟད་མི་ཤེས་པས་རྟག་པ་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བཀོ༷ད་དོ་ཞེས་སོ་སོ་རང་རིག་པར་བྱ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་དངོས་སུ་ཚིག་གིས་བསྟན་ནས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་གྱུར་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་སེམས་ཅན་སུ་ཡང་མེད་ཀྱང་། མཐར་ཐུག་གི་ཆོས་སྐུ་དེ་ཉིད་འཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཟབ་མོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ཐབས་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་མ་ནོར་བར་བསྟན་པའི་ལུང་གི་ཆོས་ལ་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བྱས་པའི་ལམ་དེས་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོ་རང་རིག་པ་ཐོབ་པ་ལ་བསླུ་བ་མེད་ཅིང་། ཡེ་ཤེས་དེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ནོར་བར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། མཐར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་སོ་སོ་རང་རིག་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་དངོས་སུ་ཚིག་གིས་བསྟན་དུ་མེད་ཅིང་ལུང་གི་ཆོས་ལ་བརྟེན་ཏེ་བརྒྱུད་ནས་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞི་ལྷག་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་སྒོམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བས་སོ། །སྒོམ་པ་དོན་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ན་སྒོམ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དོན་མེད་པ་མིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་བྲལ་བ་ཕྱི་རོལ་པས་བདག་བསྒོམ་པ་སོགས་ནི་ཐར་ལམ་མིན་ལ་ བདག་མེད་བསྒོམ་པ་སོགས་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པའི་ཆོས་དེ་ཐོས་པ་དང་དེའི་དོན་བསམས་ནས་ངེས་པ་རྙེད་པ་བཞིན་བསྒོམ་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་སོ་སོ་རང་རིག་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་གལ་ཏེ༷་བདག་མེད་ལ་སོགས་པ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་མཐོ༷ང་བར་འགྱུར་ན་དེ་ཉིད་དུ་གྲོལ་བར་རིགས་ཀྱི་དེའི་དོན་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་གྱུར་ལ་གལ་ཏེ༷་བདག་མེད་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པའི་ཆོས་མ་ཐོས་པར་ཡང་དེའི་དོན་བསྒོམ་པ་ལ་སྐྱེ་བོ་རང་ཉིད་འཇུག་པར་འགྱུར་ན་གསུང་རབ་རྣམས་བསྟན་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་བསྟན་མི་དགོས་ན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་སོ་སོ་རང་རིག་ཐོབ་པ་ལ་དང་པོར་དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པ་དང་། དེ་ནས་དེའི་དོན་ལ་བསམ་པས་ངེས་པ་རྙེད་པ་དང་། དེ་ནས་དོན་དེ་རྩེ་གཅིག་པར་བསྒོམ་དགོས་པས་ཀུན་གྱི་ཐོག་མར་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉན་པ་དང་བཤད་པའི་ལུང་གི་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟར་དོན་ཆེ་ཞིང་དགོས་པ་ཆེ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པའོ། །གསུམ་པ་ཆོས་ཇི་ལྟར་སྟོན་པའི་ཚུལ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་སྟོན་པའི་ཚུལ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་འཆད་པ་ལ་འཆད་ཚུལ་གྱི་རྣམ་གྲངས་དང་། དོན་བཟང་པོ་དང་། ཚིག་བཟང་པོ་གསུམ་ལས། དང་པོ། སེམས་དཔའ་མཆོག་གི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏེ། མོས་པས་སྤྱོད་ པའི་ས་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་གཞན་ལས་ཇི་ལྟར་
Chinese
因此，应当各自以自己的智慧去证知。如果说世间禅定获得者的行境，没有获得禅定者都无法思及，那么更何况是超世间的智慧的行境，不是世间的听闻等所能思及的呢？如果有人问：那么，甚深经典所说的，通达佛陀心意的，各自以自己的智慧去证知的意义是什么呢？答：对于众生具有大悲心的世尊，就像大蛇一样。这是个比喻。所谓大蛇阿闍伽（藏文，梵文天城体：अजगर，梵文罗马拟音：ajagara，汉语字面意思：大蟒），它的背上可以耕田，甚至可以有河流流淌的范围。从它的口中流出的水，像一条大河一样流得很远。野兽们以为那是河流，就去饮用，结果因为蛇的毒液而死去。那些死去的野兽，又被蛇吸入口中的气息所牵引，被吞入腹中。因此，佛陀就像大蛇一样，具备四种智慧，非常合理且恰当。也就是说，能够毫不颠倒地阐述一切意义的，是哪一部能够像蛇的气息一样牵引他人的圣典呢？那就是十二部经。它们能够像野兽群一样，将应调伏的众生，完全牵引到佛陀的正道之法中，最终使他们达到寂灭一切痛苦的涅槃法身，就像佛陀的脸面之门一样。它清净、高尚，远离二障，具备力量等广大功德，是殊胜的安乐，与一切佛陀共通，是伟大的自性，是殊胜的自性，是永恒不灭的常乐我净的彼岸。因此，各自以自己的智慧去证知的最终目标，就是佛陀的法身。虽然没有众生能够通过语言直接指示并如实证悟而成就佛陀，但是，能够获得最终法身的深奥因，以及毫不颠倒地指示方便之道的圣教之法，通过如理如实地听闻、思维、修习，就能获得圣者的各自证智，这是不会欺骗的。通过这种智慧，就能各自
English
Therefore, one should realize it individually through one's own wisdom. If those who have attained worldly meditative absorption cannot conceive of the realm of those who have attained meditative absorption, then what need is there to mention that the realm of transcendent wisdom is not an object of thought for worldly hearing and so on? If someone asks, "Then what is the meaning of the profound sutras saying that the meaning understood by the Buddha is to be realized individually by oneself?" The answer is: The Blessed One, the Buddha, who is the embodiment of compassion for sentient beings, is like a great serpent. This is an example. The great serpent called Ajagara (藏文，梵文天城体：अजगर，梵文罗马拟音：ajagara，汉语字面意思：Great Python), whose back has an area where fields can be plowed and even rivers can flow, the water that comes out of its mouth flows far away like a great river. The wild animals think it is a river and drink it, but they die from the poison in the saliva. Those dead animals are then drawn into the serpent's mouth by the breath it inhales. Therefore, the Buddha is like a great serpent, possessing four kinds of wisdom, which is very reasonable and appropriate. That is, which scripture can explain all meanings without inversion, and can draw others in like the breath of a serpent? It is the twelve branches of the Dharma scriptures. They can completely lead beings to be tamed, like a herd of wild animals, to the Dharma of the correct path of the Buddha himself, and ultimately lead them to the Dharma body of Nirvana, which is the pacification of all suffering, like the door of the Buddha's face. It is pure and noble, free from the two obscurations, possessing vast qualities such as power, it is supreme bliss, common to all Buddhas, it is the great self, the supreme self, the eternal and imperishable other shore of permanence, bliss, self, and purity. Therefore, the ultimate goal of realizing individually through one's own wisdom is the Dharma body of the Buddha. Although there is no sentient being who can directly indicate and truly realize and attain Buddhahood through words, the profound cause for attaining the ultimate Dharma body, and the Dharma of the Holy Teachings that unerringly indicate the path of means, through hearing, thinking, and meditating on it as it is, one will undoubtedly obtain the self-realized wisdom of the noble ones. Through this wisdom, one can individually
Chinese
因此，如果能毫不错误地领悟到应该理解的对境的自性，最终就能证得佛陀的智慧法身，因此，各自需要理解的对境实际上无法用语言直接表达，而是依赖于经教之法，通过传承来揭示，因此，拥有寂止和胜观的瑜伽士的禅修并非毫无意义。因为依靠禅修，就能生起各自证知的智慧。既然禅修是有意义的，那么为了使禅修不颠倒，诸佛所宣说的经藏等佛法也并非毫无意义。因为与修习自性之道相悖的外道所修的“我”等，并非解脱之道，而是 如实宣说修习无我等事物自性的佛法，听闻并思维其义，如获得定解般地进行禅修，由此才能生起证见自性的各自证知。如果不是这样，如果仅仅听闻无我等就能现量见到其义，那么理应立即解脱，修习其义就变得毫无意义。如果未曾听闻宣说无我等的佛法，人们也能自行进入修习其义，那么宣说经典就变得毫无意义，因为不需要宣说，但这种情况是不可能的。为了获得圣者们如实证悟法性的智慧的各自证知，首先需要听闻正法，然后通过思维其义获得定解，然后需要一心一意地禅修其义，因此，首先必须生起听闻的智慧，所以听闻和宣说佛法的经教是如此重要和必要。以上是关于如何宣说佛法的论述。分为菩萨宣说佛法的方式和佛陀宣说佛法的方式两种。首先，菩萨宣说佛法分为宣说方式的类别、意义优良和语言优良三种。第一，以“菩萨胜士”等一颂来阐述，即在信行地，如何从善知识佛和菩萨那里
English
Therefore, if one can comprehend the nature of the object to be understood without error, one will ultimately realize the Dharmakaya of the Buddha's wisdom. Therefore, the object that each individual needs to understand cannot be directly expressed in words, but is revealed through the lineage based on the Dharma of scriptures. Therefore, the meditation of a yogi who possesses tranquility and insight is not meaningless. Because by relying on meditation, one can generate the wisdom of self-cognition. Since meditation is meaningful, the teachings of the Buddhas, such as the sutras, are also not meaningless in order to make meditation non-perverted. Because the practice of "self" by non-Buddhists, which is contrary to the path of meditating on suchness, is not the path to liberation. Rather, the Dharma that truly explains the suchness of things, such as meditating on non-self, is heard and its meaning is contemplated, and one meditates as if gaining certainty, and from this, the self-cognition of seeing suchness arises. If it is not like this, if one can directly see the meaning by merely hearing about non-self, then one should be liberated immediately, and meditating on its meaning becomes meaningless. If one has not heard the Dharma that explains non-self, etc., and people can still enter into meditating on its meaning, then explaining the scriptures becomes meaningless, because there is no need to explain them, but such a situation is impossible. In order to obtain the self-cognition of the wisdom of the noble ones who realize the nature of reality as it is, one must first listen to the Dharma, then gain certainty by contemplating its meaning, and then one must meditate on its meaning with one-pointedness. Therefore, one must first generate the wisdom of hearing, so listening to and explaining the Dharma is so important and necessary. The above is a discussion of how to teach the Dharma. It is divided into two ways: how Bodhisattvas teach the Dharma and how Buddhas teach the Dharma. First, the way Bodhisattvas teach the Dharma is divided into three