Tibetan
་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་མིང་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མིང་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་མིང་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་མིང་ཙམ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ཆོས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བའི་ཆེ་བ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ལེའུ་འདིར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཀུན་ལ་དམིགས་པའི་བློ་གྲོས་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ ཐབས་ཀྱི་དགེ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ལ། ཆོས་འཚོལ་བ་ལ་ལེ་ལོ་དང་ཞུམ་པ་དང་འཁྲུལ་བ་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོ་ལ་བརྟེན་ནས། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེ་བཞིན་དུ་ངེས་པའམ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྒོ་ནས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པས་བསྡུས་པ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་ཞེས་སོ། །འདི་ལ་བློ་བརྟན་འགྲེལ་པའི་འགྱུར་ལྟར་ན། བདེན་པ་གཉིས་ལྡན་ཆོས་ཉིད་དམིགས་པ་ན། ཞེས་འདུག་གོ། དེ་ལྟར་ཆོས་བཙལ་བ་དེའི་ཕྱིར་དུས་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་ལ་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཆུ་དང་རིན་པོ་ཆེའི་ཚོགས་ཀྱིས་གང་བ་བཞིན་དུ་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུད་གང་བར་འགྱུར་རོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། ཆོས་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པ་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །། བཅུ་གསུམ་པ་གཞན་ལ་ཆོས་བཤད་པའི་ལེའུ། གཞན་ལ་ཆོས་བཤད་པའི་ལེའུ་འདི་ལ། ཆོས་ལ་སེར་སྣ་མེད་པར་གཞན་ལ་བསྟན་འོས་པའི་འཐད་པ་བསྟན་པ། ཆོས་བསྟན་པའི་དགོས་པ། ཇི་ལྟར་སྟོན་པའི་ཚུལ། བསྟན་བྱ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དོན་བསྡུ་བ་ལྔ་ལས། དང་པོ། བརྟན་པ་རྣམས་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་རྙེད་པར་གྱུར་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་ན་ཆོས་ལ་སེར་སྣ་མེད་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བཤད་པར་བྱས་ནས་རང་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་རྫོགས་པ་དང་སེམས་ཅན་གཞན་སྨིན་ པར་བྱེད་པ་ལ་འདི་བས་ལྷག་པའི་ཐབས་གཞན་མེད་པས་ཅི་ནས་འཆད་དགོས་ཏེ། བརྟན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ལུས་སམ་སྲོག་སྔོན་གྱི་དགེ་བ་བསགས་པའི་ཚོགས་ཆེན་པོས་རྙེད་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོ༷ད་ཚོགས་ཆེས་ཞེས་རྒྱ་མཚོར་བགྲོད་པ་སོགས་དཀའ་ཚེགས་ཆེན་པོས་རྙེད་ཅིང་རང་གིར་གྱུར་པའང་མཐར་མཛད་པ་དང་། ཡིད་བརྟན་དུ་རུང་བའི་སྙིང་པོ་མེད་པ་དག་ཏུ་ཤེས་ན
Chinese
也就是说，名言也无法成立，因为一切法是名言所不能表达的，是离名的，所以连名言也无从寻觅。第五，以宣说圆满寻求佛法的功德来总结意义：如本章所说，对于如此深广的一切法，以智慧和具有波罗蜜多的方便功德广大，依靠寻求佛法时没有懈怠、沮丧和迷惑的勇猛精进，以不颠倒的方式如实地确定或正确地证悟，并通过包括世俗谛和胜义谛在内的二谛的法性来圆满寻求，就是这样。对此，按照《智者稳定论》的译本，是“以二谛俱全的法性为目标”。如此寻求佛法，因此时时成为众生的导师，因为为了向他人正确地宣说佛法。那位菩萨就像充满水和珍宝的大海一样，以道和果的佛法功德充满自相续。在《大乘经庄严论》中，《圆满寻求佛法品》第十二的解释完毕。 第十三品 宣说佛法品 此《宣说佛法品》包括：无有吝啬地向他人展示佛法的合理性，宣说佛法的必要性，如何宣说的仪轨，所宣说佛法的自性，以及如此宣说的意义总结五个方面。第一，以“稳固者们”等一颂来宣说：菩萨们在圆满寻求佛法时，证得佛法，并不颠倒地证悟时，对佛法没有吝啬，而是为众生宣说，从而圆满自己的波罗蜜多，并成熟其他众生，没有比这更好的方法，所以必须宣说。稳固的菩萨们以身体或生命，通过积累先前善业的广大集合而获得，以及通过积累资具，即通过航行大海等巨大困难而获得并成为自己的，最终也会耗尽，并且知道它们是没有可以信赖的精华
English
That is to say, names cannot be established either, because all dharmas cannot be expressed by names, are separate from names, so even names cannot be found. Fifth, summarizing the meaning by praising the merit of completely seeking the Dharma: As stated in this chapter, for all the dharmas that are so profound and vast, with wisdom and the merit of having great means of paramita, relying on diligent effort without laziness, discouragement, and confusion when seeking the Dharma, truly determining or correctly realizing in a non-inverted way, and completely seeking through the nature of the two truths, including the conventional truth and the ultimate truth, that's it. According to the translation of "Commentary on the Steadfast Mind", it is "aiming at the nature of the Dharma with the two truths complete." Seeking the Dharma in this way, therefore, always becomes the teacher of beings, because in order to correctly preach the Dharma to others. That Bodhisattva, like the great ocean full of water and jewels, fills his mind with the qualities of the Dharma of the path and the fruit. In the Ornament of the Mahayana Sutras, the explanation of the twelfth chapter, "Completely Seeking the Dharma", is completed. Chapter Thirteen Explaining the Dharma to Others This "Explaining the Dharma to Others" includes: the rationality of showing the Dharma to others without stinginess, the necessity of explaining the Dharma, the ritual of how to explain it, the nature of the Dharma to be explained, and the summary of the meaning of explaining it in this way. First, it is explained with one verse such as "The steadfast ones": When Bodhisattvas completely seek the Dharma, attain the Dharma, and realize it without inversion, they are not stingy with the Dharma, but explain it to sentient beings, thereby perfecting their own paramitas and maturing other sentient beings. There is no better way than this, so it must be explained. The steadfast Bodhisattvas are obtained by body or life through the vast collection of accumulating previous good deeds, and by accumulating resources, that is, by obtaining and becoming their own through great difficulties such as sailing the sea, will eventually be exhausted, and know that they are without reliable essence
Tibetan
ས་སྦྱིན་པ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ཡུལ་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་ལ་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་རྣམས། ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན་ཕ་རོལ་གྱི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ནུས་པ་རྒྱལ་སྲིད་དམ་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱ་ཆེན་པོ་དུས་རྟག་ཏུ་གཏོང་བར་བྱེད་ན། དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ནམ་ཡང་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བ་གང་ཞིག་དེ་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་འདི་དང་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཕན་པར་བྱེ༷ད་པས་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་དང་མི་འདྲ་བར་གཏན་དུ་ཡིད་བརྟན་རུང་བའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པ། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པ་དང་། བསྟན་པ་གནས་པའི་དུས་ན་ཆོས་འཚོལ་བ་པོ་རང་གིས་ཀྱང་རྒྱ་མཚོར་འཇུག་པ་སོགས་ཟང་ཟིང་འགྲུབ་པ་ལྟར་ཚེགས་ཆེས་རྙེད་པ་མིན་ཞིང་བསྒྲུབ་སླ་ལ། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དེ་ཤི༷ན་ཏུ་བཏང་ཡང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་ཟད་པ་མེད་པར་མ་ཟད་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་གཞན་ལས་གཞན་དུ་ཡང་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ལྟ་ལན་གཅིག་མ་ཡིན་པར་གཏོང་བ་ནི་སྨོས་ཅི་དགོས། ལྟ་ཞེས་པ་ཚིགས་བཅད་ཁ་བསྐང་བའི་ཆེད་དེ་དོན་གཞན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་བཙལ་ནས་ གཞན་ལ་སྟོན་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཆོས་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི། རྟོགས་པའི་ཆོས་མཐར་ཐུག་པ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་ལྟ་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཚིག་དང་ཡི་གེས་བསྟན་པའི་ལུང་གི་ཆོས་ལ་ཐོས་བསམ་མ་བྱས་པར་ནམ་ཡང་ཐོབ་མི་ནུས་པས་ལུང་གི་ཆོས་ཐོས་བསམ་གྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་རིག་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཆོས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་སོ་སོ་རང་རིག་མེད་པ་ལ་ཐད་ཀར་བསྟན་པར་མི་ནུས་པས། དེ་འདྲའི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ནི་མངོན་སུམ་དུ་སོ་སོ་རང་རིག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བཅོ༷མ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་མ་བསྟན་པའམ་བསྟན་པ་མེད་དེ། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་དོན་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་དང་ཡི་གེས་ཇི་བཞིན་མཚོན་མི་ནུས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་བརྗོད་པ་དང་རྟོག་པ་དང་དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ལས་འདས་པ་ཡིན་པས་སོ་སོ་རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ན་ཀ་བུམ་སོགས་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དང་། ནམ་མཁའ་སོགས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་
Chinese
以极喜布施之心，对于国土中受苦的众生，以财物布施。以何种方式能使他人心愿圆满，恒时施予广大的王位或受用呢？殊胜之法广大无边，永不穷尽，能于此生及其他生世以各种方式利益众生，与财物布施不同，具有恒常可信赖的精华。佛陀出世，教法住世之时，求法者自己也如入海般，不像成就财物那样难以获得，而是容易修持。布施佛法，即使非常多地布施，自己相续中的法也不会穷尽，反而会越来越增上，那些法也会辗转增上，更不用说不是只布施一次了。“ལྟ་”字是为了补足诗句，没有其他意义。因此，菩萨寻求佛法后，必定会向他人宣说。第二，宣说佛法的必要性是：证悟的究竟之法，是圣者们各自自己所能证知的，是超越语言文字的范畴的。但是，为了获得这样的证悟，如果不通过听闻、思维由语言文字所诠释的经教之法，则永远无法获得。因此，将经教之法作为听闻思维的对象，是世尊为了让人们各自证悟而宣说的方便。因为圣者们心续中的证悟之法，是各自自己所能证知的，对于没有各自证知的人来说，无法直接宣说。因此，为了让这样的证悟之法能够显现地被各自证知，诸佛世尊们没有不宣说或不曾宣说具有语言文字形式的佛法。各自自己所能证知的意义，是语言文字无法如实表达的，因为它超越了世俗的言说、分别、比喻和推理，所以称为各自证知。它不像世间了知柱子、瓶子等有为法，以及虚空等无为法那样，因此，真如是圣者的智慧。
English
With a mind that greatly rejoices in giving, one gives material gifts to suffering beings in the land. In what way can one fulfill the wishes of others, constantly bestowing vast kingdoms or possessions? The sacred Dharma is vast and boundless, never exhausted, benefiting beings in this life and other lifetimes in every way. Unlike material giving, it possesses an essence that is eternally reliable. When the Buddha appears in the world and the teachings abide, seekers of the Dharma themselves, like entering the ocean, do not find it as difficult to obtain as material wealth, but it is easy to practice. Even if the giving of Dharma is done extensively, the Dharma in one's own mindstream is not exhausted, but rather increases from above. Those Dharmas also increase from others to others, not just giving once, what need is there to say more? The word "ལྟ་" (lta) is to complete the verse, it has no other meaning. Therefore, after a Bodhisattva seeks the Dharma, he will definitely teach it to others. Secondly, the necessity of teaching the Dharma is: the ultimate Dharma of realization, which is to be known by each individual Arya, is beyond the realm of words and letters. However, to obtain such a realization, one can never obtain it without hearing and contemplating the Dharma of scripture explained by words and letters. Therefore, taking the Dharma of scripture as the object of hearing and contemplation is the means taught by the Bhagavan for people to realize themselves. Because the Dharma of realization in the mindstream of the Aryas is to be known by each individual, it cannot be directly taught to those who do not have self-awareness. Therefore, in order for such a Dharma of realization to be manifestly known by each individual, the Buddhas, the Bhagavan, have not taught or never taught the Dharma in the form of words and letters. The meaning to be known by each individual cannot be truly expressed by words and letters, because it transcends worldly speech, discrimination, metaphors, and reasoning, so it is called self-awareness. It is not like knowing conditioned phenomena such as pillars and vases, and unconditioned phenomena such as space in the world. Therefore, Suchness is the wisdom of the Aryas.