Tibetan
འི་ཐབས་མཁས་དྲུག་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་དགེ་རྩ་ཆུང་ངུ་ཡང་འབྲས་བུ་ཚད་མེད་པར་སྒྱུར་བར་བྱེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཚེགས་ཆུང་ངུས་དགེ་རྩ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པ་དང་། བསྟན་པ་ལ་ཞེ་འགྲས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁོང་ཁྲོ་སེལ་བར་བྱེད་པ་དང་། བསྟན་པ་ལ་ཡིད་བར་མར་གནས་པ་རྣམས་དེ་ལ་འཛུད་པ་དང་། ཞུགས་པ་རྣམས་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། སྨིན་པ་ རྣམས་གྲོལ་བར་བྱེད་པའོ། །འགྲེལ་བར་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་ཞུགས་པ་ལ། ཐབས། སྨོན་ལམ། སྟོབས། ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་ལ། རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་སྐབས་ཁོ་ནར། ཤེས་རབ་ཕར་ཕྱིན་ཅེས་བརྗོད་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མིན་ནོ་ཞེས་ཤེར་ཕྱིན་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཕར་ཕྱིན་ཕྱི་མ་བཞིར་བཞག་པས། འདིར། ཐབས་འཕགས་པའི་རྟེན་འབྱུང་གིས་ཤེར་ཕྱིན་ཁྱད་ཞུགས་པ་གནད་འདྲའོ། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་བདུན་པ་བཤད་པའོ། ༈ །གཉིས་པ་ལ། ས་བརྒྱད་པ་ཐོབ་ཚུལ། ས་དེར་སྨོན་ལམ་གྱི་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་ཚུལ། ས་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཡང་ཡང་སྔར་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ཀྱིས། དགེ་བ་ལས་ལྷག་པ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། གང་དུ་མི་སྐྱེའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པས་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་འགྱུར་བ་ས་བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ་དེ་ལ་བྱང་སེམས་བདག་ཉིད་ཆེ་དེ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན། རྒྱ་མཚོར་མ་ཕྱིན་པར་གྲུ་ཆེད་དུ་བསྐྱོད་དགོས། ཕྱིན་ནས་ཆེད་དུ་མ་བསྐྱོད་པར་སྔར་གྱི་ལོ་བརྒྱར་འབད་པའི་ས་ལྟ་བུ་འདིར་ཉིན་ཞག་གིས་ཆོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། བྱང་སེམས་སྤྱོད་པའི་རྒྱ་མཚོར་ཕྱིན་ནས། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡུད་ཙམ་ཞིག་ལ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པའི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ཙམ་གནོན་པ་དེ་ནི། སྔོན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ལས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་འབུམ་དུ་ཡང་། དེ་སྙེད་དུ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གནོན་པར་མི་ནུས་ཞེས་སོ། །སྔར་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ཆེད་དུ་འབད་རྩོལ་དང་བཅས་པ་ལ། འདིར་ངང་གིས་འབད་མེད་དུ་རྣམ་མཁྱེན་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། མི་ཆུས་ཁྱེར་བ་ཆེད་དུ་མ་བསྐྱོད་པར་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ་བ་ལྟར་ཡིན་པས། མ་འབད་ཀྱང་ངང་གིས་རྣམ་མཁྱེན་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ལྡོག་པའི་ཆ་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཅེས་པ་སྟེ། སྤྱིར་དོན་དམ་མཐོང་བར་ནུས་པའི་བློ་ལ་བཟོད་པ་ཟེར་ལ། ཟབ་མོའི་རྣམ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ། མངོན་སུམ་མཐོང་ལམ་བཟོད་འབྲིང་། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སྣང་གཡོ་རྩོལ་རགས་པ་ནུབ་པས་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ས་བརྒྱད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ། འ
Chinese
六种善巧方便是：能将众生的微小善根转变为无量果报；同样，以微小的努力成就巨大的善根；能平息对教法怀有敌意者的愤怒；能将对教法持中间态度者引入其中；能使已入教者成熟；以及能使成熟者解脱。注释中说，智慧本身以特殊的方式进入，被称为方便、愿、力、智慧。只有在彻底辨别的场合，才被称为般若波罗蜜多，其他时候则不然。因此，般若的特殊进入被视为后四种波罗蜜多。在此，方便以圣者的缘起与般若的特殊进入相似。入中论中，讲述了第七种胜义菩提心。第二部分包括：获得第八地的方式，在该地上愿波罗蜜多的剩余方式，以及该地功德的特殊性，共三点。第一点是：再次，从之前的第七地开始，为了获得超越善的功德，菩萨以获得不生法忍而变得不再从菩提中退转，进入第八地不动地。例如，未到大海之前需要特意行船，到达之后则无需特意行船，就像之前努力百年的土地，在这里一天就能决定一样。到达菩萨行之海后，以自然成就的智慧，在短暂的时间内，胜过一切智智的程度，即使是之前特意努力的业，在数百万劫中，也无法胜过如此巨大的程度。之前从第七地开始需要特意努力，而在这里则自然而然地毫不费力地进入一切智智，就像人被水冲走，无需特意行进就能到达大海一样。虽然没有努力，但自然而然地到达一切智智，从丝毫也不退转的角度来说，被称为不退转。一般来说，能够见到胜义的智慧被称为忍，与甚深之相一致的是加行道忍，现量见道是中等忍，由于对境和有境的二取，粗重的摇动消失而被称为大忍，即第八地。第二点是：
English
The six skillful means are: to transform the small roots of virtue of sentient beings into immeasurable fruits; similarly, to accomplish great roots of virtue with small effort; to pacify the anger of those who are hostile to the teachings; to lead those who hold an intermediate attitude towards the teachings into them; to ripen those who have entered; and to liberate those who are ripened. The commentary says that wisdom itself enters in a special way and is called means, aspiration, power, and wisdom. Only in the case of thorough discernment is it called Prajñāpāramitā, but not otherwise. Therefore, the special entry of Prajñā is regarded as the latter four pāramitās. Here, the means is similar to the special entry of Prajñā through the dependent arising of the noble ones. In the Madhyamakāvatāra, the seventh ultimate bodhicitta is explained. The second part includes: the way to attain the eighth bhūmi, the way the praṇidhāna-pāramitā remains on that bhūmi, and the distinction of the qualities of that bhūmi, in three points. The first point is: Again, from the previous seventh bhūmi onwards, in order to obtain merit beyond virtue, the bodhisattva enters the eighth immovable bhūmi, where he becomes irreversible from enlightenment by obtaining the kṣānti of non-arising dharmas. For example, one needs to sail intentionally before reaching the ocean, but after reaching it, one does not need to sail intentionally. Just as the land that was labored for a hundred years before, here it is decided in a day and night. After reaching the ocean of bodhisattva conduct, with spontaneously accomplished wisdom, in a short moment, the extent to which one surpasses the omniscient wisdom, even the karma of intentional effort before, in hundreds of thousands of kalpas, cannot surpass such a great extent. Previously, from the seventh bhūmi onwards, one needed to make intentional effort, but here one naturally and effortlessly enters omniscience. It is like a person being carried away by water, reaching the ocean without intentional effort. Although one does not make effort, one naturally reaches omniscience, and from the aspect of not turning back even slightly, it is called irreversible. Generally, the wisdom that is able to see the ultimate truth is called kṣānti, and the one that is consistent with the profound aspect is the kṣānti of the path of application. The direct path of seeing is the intermediate kṣānti. Because the duality of object and subject, and the gross agitation disappear, it is called great kṣānti, which is the eighth bhūmi. The second point is:
Tibetan
དི་ཡིས་སྔར་ས་དང་པོ་ནས་བཏབ་པའི་སྨོན་ལམ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཤིན་ཏུ་དག་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྨོན་ལམ་འབུམ་ཕྲག་གྲངས་མེད་བཅུ་པོ་དེ་དག་འདིར་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་བས། སྨོན་ལམ་གྱི་ཕར་ཕྱིན་ཆེས་ལྷག་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་སེམས་མི་གཡོ་བའི་སར་གནས་འདི་ནི་གཞོན་ནུའི་སར་བཞག་སྟེ། དགུ་པ་ནི་རྒྱལ་ཚབ་ཐོབ་ལ། བཅུ་པ་འཁོར་སྒྱུར་ལྟར་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་རོ། །གསུམ་པ་ལ། སྲིད་ པ་འགགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། འགགས་ཀྱང་སྲིད་པར་སྤྲུལ་པ་སྟོན་པའི་ཡོན་ཏན་གཉིས། དང་པོ་ལ། སྲིད་པར་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཀྱང་སྲིད་པར་རྣམ་རོལ་སྟོན་པའི་ཆོས་ཐོབ་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྐུལ་བ་དང་། དྲི་མ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཡོན་ཏན་གཉིས། དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགོག་པ་ལ་ཞུགས་པ་དེ། སྔོན་སྨོན་ལམ་དང་། ཆོས་སྒོའི་རྒྱུན་ལ་གནས་པས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་འགོག་པ་ལས་སློང་བར་ཡང་མཛད་དེ། ཇི་ལྟར་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་ལེགས་སོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ། འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་བཟོད་པའང་ཡིན་ན། འོན་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་བུ་གང་ངེད་ཀྱི་སྟོབས་བཅུ། མི་འཇིགས་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ཁྱོད་ལ་མེད་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བའི་ཕྱིར། སྦྱོར་བར་བྱོས་ཤིག །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམས་ཤིག བཟོད་པའི་སྒོ་འདི་ཉིད་ཀྱང་མ་དོར་ཅིག །རིགས་ཀྱི་བུ། ཁྱོད་དེ་ལྟར་ཞི་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་གནས་པ་ཐོབ་ཀྱང་། སོ་སྐྱེ་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་སོམས་ཤིག །གཞན་ཡང་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་བསམ་མི་ཁྱབ་པ་དྲན་པར་གྱིས་ཤིག །ཆོས་ཉིད་ཙམ་ནི་ དེ་ཉན་རང་ལ་ཡང་ཐོབ་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་པས་བསྐུལ་བ་ཆོས་ཉིད་དེ། དེ་སྨོན་ལམ་དང་ཟུང་འཇུག་གི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས། འགོག་པ་དང་རོ་མཉམ་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱ་རྩོལ་བྲལ་བ་ཐོབ་ཀྱང་། ཕྱི་ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་གྱིས་འགོག་པ་ཙམ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་འགོག་པ་ལས་སློང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདིའི་ཆགས་པ་མེད་པའི་བློ་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་སྐྱོ༷ན་རྣམས་དག་དང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་ཕྱིར། ས་བརྒྱད་པ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཉི་མ་ཤར་བས། ཉོན་མོངས་པ་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་དྲི་མ་དེ་དག་རྩ་བ་དང་བཅས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་ཐ
Chinese
因此，从最初的第一地所立下的祈愿，不符顺的方面会变得非常清净。成千上万无数的那些祈愿，在这里会完全清净，因此，祈愿的波罗蜜多会变得更加殊胜。安住于菩萨不动地的这位，被安置于童子地。第九是获得王位，第十如转轮王般，诸佛进行灌顶。第三方面，有灭尽存在的功德，以及灭尽也示现于存在的化身的功德两种。第一方面，即使完全舍弃了与存在的连接，如来也劝请获得在存在中示现种种形象的法，以及完全舍弃垢染的功德两种。第一是，进入灭定的菩萨，因为往昔的祈愿和安住于法门的传承，诸佛也劝请从灭定中出定。例如：善男子，很好，为了随顺证悟佛法，这才是胜义谛的安忍。然而，善男子，因为你还没有我们如来的十力、四无畏等圆满具足的佛法，为了完全寻求圆满具足的佛法，要努力啊！要精进啊！也不要舍弃这个安忍之门啊！善男子，即使你获得了如此安住于寂静解脱之境，也要忆念那些凡夫被烦恼所控制的众生啊！还有，忆念往昔的祈愿和要成办利益有情之事，以及不可思议的智慧之门啊！仅仅是法性 那个声闻缘觉也能够获得，因此以劝请法性，也就是以祈愿和双运的法性，即使获得了与灭定等味的无作意的智慧，为了内外的一切护持者不显现仅仅是灭定，所以才劝请出定。第二是，为了从灭定中出定，因此，此无有贪执的智慧，因为贪执等烦恼过患不能同时存在，所以在第八地，无分别智慧的太阳升起，烦恼在三界中行走的那些垢染，连根拔起而得以寂灭，如此烦恼得以
English
Therefore, the prayers established from the very first ground will become extremely pure in terms of unfavorable aspects. Those hundreds of thousands of countless prayers will become completely pure here, and therefore, the perfection of prayers will become even more excellent. This one who abides in the immovable ground of a Bodhisattva is placed in the youth ground. The ninth is to obtain the kingship, and the tenth is like a universal monarch, the Buddhas bestow empowerment. In the third aspect, there are two kinds of merits: the merit of the cessation of existence, and the merit of manifesting emanations in existence even though there is cessation. In the first aspect, even though the connection with existence is completely abandoned, the Thus-Gone One also urges to obtain the Dharma of manifesting various forms in existence, and the two merits of completely abandoning defilements. The first is that the Bodhisattva who has entered cessation, because of past prayers and abiding in the lineage of the Dharma, the Buddhas also urge to arise from cessation. For example: Son of good family, well done, in order to follow and realize the Buddhadharma, this is indeed the ultimate truth of patience. However, son of good family, because you do not yet have our Tathagata's ten powers, four fearlessnesses, and other fully endowed Buddhadharma, in order to completely seek the fully endowed Buddhadharma, strive! Exert effort! And do not abandon this gate of patience! Son of good family, even if you have attained such a state of abiding in peaceful liberation, remember those ordinary beings who are controlled by afflictions! Also, remember the past prayers and the matter of accomplishing the benefit of sentient beings, and the inconceivable gate of wisdom! Merely the nature of Dharma That is also attainable by the Hearers and Solitary Realizers, therefore, by urging the nature of Dharma, that is, by the nature of Dharma of prayer and union, even if one has attained the wisdom free from effort that is of equal taste with cessation, in order for all the inner and outer protectors not to manifest merely cessation, therefore, one is urged to arise from cessation. The second is, in order to arise from cessation, therefore, this wisdom of unattached mind, because afflictions such as attachment cannot coexist, therefore, on the eighth ground, the sun of non-conceptual wisdom rises, and those defilements of afflictions that roam in the three realms are uprooted and pacified, and thus afflictions are