Tibetan
ད་པ་ཡིན་པ། དེ་རྣམས་དངོས་པོ་དེ་ཡིས་སྟོང་ཉིད་ གང་ཡིན་དེ་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །གཉིས་པ། མདོར་བསྡུས་ན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བརྗོད་ལ། དེ་ཉིད་དངོས་མེད་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གསུམ་པ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི། རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་སྟོང་ཉིད་དེ། རང་བཞིན་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་འགྲེལ་བར་བྱེད་ཅིང་དེ་ལ་རང་བཞིན་ཅི་ཞེ་ན་འདི་ལྟར་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པས། རང་བཞིན་ཞེས་ནི་བྱ་བར་བསྙད་དོ། །བཞི་པ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་འབྱུང་བའམ། མ་བྱུང་ཡང་རུང་དངོས་སུ་ན་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཞན་གྱི་དངོས་པོར་རབ་ཏུ་བསྒྲགས་ལ། དེའི་མིང་གཞན་ཡང་དག་མཐའ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་གཞན་གྱི་དངོས་པོའི་སྟོང་ཉིད་དོ། །གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ཞེས་པ་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ལ་ཟེར། ཟེར་དོན་རང་འགྲེལ་ལས། ཕལ་པ་ལས་མཆོག་ཏུ་བྱུང་བའི་གཞན་གྱི་དངོས་པོའམ། རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་སོ་སྐྱེས་མི་ཤེས་ཤིང་། དེ་ལས་གཞན་ཡེ་ཤེས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་རྟོགས་བྱའི་དངོས་པོའམ། ཡང་ན་ཕ་རོལ་ཏེ། འཁོར་བ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ ཞེས་སུ་བསྒྲགས་ཞེས་སོ། །དེ་དེ་ག་རང་གི་སྟོང་པ་ལ་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བཞི་པོ་དེས་ཀུན་བསྡུས་ཏེ་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་ཀུན་དང་། ཕྱི་མས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་སོགས་དང་ཕྱི་མའི་ཕྱི་མས་དོན་དམ་པ་སྟོང་ཉིད་སོགས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཕྱི་མས་དངོས་པོ་བཅད་ནས་གཞན་དུ་སྣང་བ་དགག་སྟེ། རང་བཞིན་ནི་ཁོ་རང་ཙམ་ལས་དགག་བྱ་དོར་བའི་འཛིན་སྟངས་ཕལ་ཆེར་འདྲ་ལ། དང་པོ་གཞི་དང་། གཉིས་པ་ལམ་དུས་འདྲ་བ། དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་ཉིད་དེ་སྟོང་གཞི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་མཇུག་བསྡུ་བ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཚུལ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས། སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་པོ་དེ་དག་དེ་སྐད་རབ་ཏུ་བསྒྲགས་སོ། །གསུམ་པ་སའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ལས་བྱུང་བའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་ཟེར་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་གསལ་བར་བྱས་པའི་རྒྱལ་སྲས་དེས། རང་གི་ལག་ན་གནས་པའི་སྐྱུ་རུ་ར་རློན་པ་ཕྱི་ནང་མི་སྒྲིབ་པར་མངོན་སུམ་གསལ་བ་བཞིན་དུ། སྲིད་པ་གསུམ་པོ
Chinese
是这样的。 那些事物以那个事物为空性，凡是空性的事物就被称为事物空性。 第二，简而言之，无事物指的是非复合的法，即指虚空等等。 那个无事物本身的空性，就是无事物空性。 第三，诸法的自性也是无自性，即所谓的自性空性。 解释说自性以自性为空，那么什么是自性呢？ 像这样，所谓的自性，是声闻等任何人都未曾造作的。 因此，自性被称为作用。 第四，诸佛或者出现，或者不出现，实际上，以自性而言，一切事物的空性被宣称为他性。 它的另一个名称是真如和如是，即他性的空性。 所谓他性，指的是一切事物的自性空性。 自释中说：从凡庸中超胜而出的他性，或者，另一方面，凡夫不了解，而从那之外，智慧超胜的所证事物，或者，又是彼岸，因为超越了轮回，所以被称为他性。 那个就是它本身的空性，被称为他性空性。 这样，这四个概括了一切，前两个概括了一切法，后面一个概括了事物自性空性等等，而最后面的一个概括了胜义空性等等。 因此，最后面的一个断绝了事物，从而遮止了显现为其他的现象。 自性几乎与仅仅是它本身一样，舍弃了所遮止的执着方式。 第一个像基础，第二个像道时一样。 这样的空性，仅仅是从空性所依有法方面进行区分的。 第二，总结。 从《般若波罗蜜多经》的佛母中说：那二十空性就这样被宣说了。 第三，从陈述地的功德方面进行总结： 像这样，由分别产生的智慧之光，照亮了真如的显现，那位王子，就像手中拿着的湿庵摩罗果，内外不遮蔽地显现出来一样。 三有
English
It is like that. Those things are emptiness by that thing, whatever is emptiness is called the emptiness of things. Second, in short, non-things refer to non-composite dharmas, that is, refer to space and so on. That emptiness of non-things themselves is the emptiness of non-things. Third, the nature of all dharmas is also non-self-nature, that is, the so-called self-nature emptiness. It is explained that self-nature is empty by self-nature, so what is self-nature? Like this, the so-called self-nature is not made by anyone such as the Shravakas. Therefore, self-nature is called action. Fourth, the Buddhas either appear or do not appear, in reality, in terms of self-nature, the emptiness of all things is declared as otherness. Its other names are Suchness and Thusness, that is, the emptiness of otherness. The so-called otherness refers to the self-nature emptiness of all things. The self-explanation says: The otherness that transcends the ordinary, or, on the other hand, ordinary people do not understand, and from that, the object to be realized by the superior wisdom, or, again, the other shore, because it transcends samsara, it is called otherness. That is the emptiness of itself, called the emptiness of otherness. In this way, these four summarize everything, the first two summarize all dharmas, the latter one summarizes the self-nature emptiness of things, etc., and the last one summarizes the ultimate emptiness, etc. Therefore, the last one cuts off things, thereby preventing the phenomenon of appearing as other. Self-nature is almost the same as only itself, abandoning the way of clinging to what is to be prevented. The first is like the foundation, and the second is like the time of the path. Such emptiness is only distinguished from the aspect of the subject of emptiness. Second, conclusion. From the Mother of the Buddhas, the Prajnaparamita Sutra, it is said: Those twenty emptinesses are declared in this way. Third, concluding from the aspect of stating the merits of the earth: Like this, the prince, whose appearance of Suchness is illuminated by the light of wisdom arising from analysis, is like a wet Emblica fruit held in his hand, appearing clearly without obscuring the inside and outside. The three realms
Tibetan
་འདི་དག་མ་ལུས་པ་གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པར། རྟོགས་ཏེ་དོན་དམ་པར་འཇུག་བྱ་འཇུག་བྱེད་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་བདེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགོག་པར་འགྲོ་བ་སྟེ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་འགོག་པར་གཏོགས་ པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་ཞེས་རྟག་ཏུ་འགོག་པ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གཏོགས་པ་སྟེ་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཉིད་དང་བློ་ཉེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་འགོག་པའི་ནུས་པས་སེམས་ཅན་འདོར་རམ་ཟེར་ན་མིན་ཏེ། འགོག་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བློ་ལ་ནུས་པ་ཐོབ་པ་དེ་ལྟར། དེའི་ཀུན་རྫོབ་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་ཆེས་ལྷག་པར་རབ་ཏུ་འབར་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་མགོན་མེད་པ་ལ་སྙིང་རྗེའང་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེས་ན་སྦྱོར་བ་འཁོར་བར་གཏོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་གོང་ས་བདུན་པར་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་ལས་སྐྱེས་པ་ཉན་ཐོས་དང་སངས་རྒྱས་འབྲིང་རང་རྒྱལ་བཅས་ནི་མ་ལུས་པ་རྣམས་བློ་ཡིས་ཕམ་པར་བྱེད་པའང་ཡིན་ནོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ཀུན་རྫོབ་དང་ཟབ་པ་དོན་དམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གཤོག་ཁྱོན་ཡངས་ཤིང་མདོག་དཀར་པོ་རྒྱས་པར་གྱུར་པ། ངང་བའི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་ས་དྲུག་པ་དེ་ནི་རང་གི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་ངང་བ་ཡིས་མདུན་དུ་བདར་ནས་ཚོགས་གཉིས་དགེ་བའི་ང་གི་ཤུགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས། རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་ཟད་མི་ཤེས་པ་མུ་མཐའ་བྲལ་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་མཆོག་ཏུ་མྱུར་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དྲུག་པ་བཤད་པའོ། ༈ །གསུམ་པ་རིང་དུ་སོང་བ་སོགས་བཞི་བཤད་པ་ལ། ས་ བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བ། བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ། དགུ་པ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས། བཅུ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་བཤད་པ་བཞི། དང་པོ། ས་བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བ་འདིར་ནི། བྱང་སེམས་འདི་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དང་སྐད་ཅིག་ལ་ནི་འགོག་པར་སྙོམས་པར་འཇུག་ལྡང་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ། ས་དེར་ཐབས་མཁས་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལེགས་པར་འབར་བའང་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་ནི་བྱང་ས་ལས་དྲུག་ཚན་གཉིས་གསུངས་པའི་དང་པོ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་འགྲུབ་པ་ལས་བརྩམས་པའི་ཐབས་མཁས་དྲུག་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བར་༡ལྟ་བ། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་༢ཇི་ལྟ་བར་ཤེས་པ། བླ་མེད་༣ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འདོད་པ། འཁོར་བ་མི་གཏོང་༤བ། ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་འཁོར་བར་འཁོར་༥བ། བརྩོན་འགྲུས་འབར་༦བའོ། །གཉིས་པ་ཕྱི་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལས་བརྩམས་པ
Chinese
這些全部本來就沒有產生。領悟到勝義諦中沒有能入和所入，但以世俗諦的威力而趨入寂滅，即是等持。那是恆常具有屬於寂滅的想法，即是恆常寂滅屬於真實的邊際，也就是一切行為都與法性心意相近。如果這樣，會說寂滅的力量會捨棄眾生嗎？不是的，對於寂滅極其殊勝的心獲得力量那樣，它的世俗功德也會更加熾盛。因此，也會對無依無靠的眾生生起慈悲，因此是屬於輪迴的結合。那是第七世達賴喇嘛說的，聲聞和中等佛以及獨覺等全部都能用心智擊敗。廣大的世俗和深奧的勝義諦，那唯一的翅膀寬廣且潔白擴張。如同天鵝之王一般的第六地，以自己的所化機的眾生之天鵝引導在前，以二資糧善業的猛烈力量。迅速超脫到達諸佛功德無盡無邊的彼岸大海。入中論中，講述了第六個勝義諦發心。༈。第三，講述了遠行等四個。七地遠行地，八地不動地，九地善慧地，十地法雲地四個。首先，七地遠行地這裡。此菩薩對於心之剎那和剎那，會趨入和出離寂滅等持，不會說已經現證寂滅，因為在那裡也能夠獲得善於熾盛方便的波羅蜜多。方便是菩提道次第中講述的六組中的第一組。從成就佛法開始的六種善巧方便是：１對一切眾生慈悲看待。２如實了知一切行之自性。３想要無上智慧。４不捨棄輪迴。５以非煩惱心於輪迴中流轉。６精進熾盛。２從外部成熟眾生開始
English
All of these are originally unborn. Realizing that there is no entering or entering in the ultimate truth, but by the power of conventional truth, one goes to cessation, which is equipoise. That is, one always has the thought of belonging to cessation, that is, constant cessation belongs to the true limit, that is, all actions are close to the nature of Dharma and mind. If so, would you say that the power of cessation abandons sentient beings? No, in the same way that the mind of cessation has obtained power, its conventional qualities will also become more and more blazing. Therefore, compassion will also arise for helpless beings, so it is a combination belonging to samsara. That was said by the Seventh Dalai Lama, that all the Shravakas and intermediate Buddhas and Pratyekabuddhas can be defeated by the mind. The vast conventional and the profound ultimate truth, that one wing is wide and white and expanded. Like the king of swans, the sixth bhumi leads the swans of his disciples in front, with the fierce power of the two accumulations of merit. Quickly transcend and reach the other shore of the ocean of endless and boundless qualities of the Buddhas. In the Madhyamakavatara, the sixth bodhicitta of ultimate truth is explained. ༈. Third, the four, such as going far away, are explained. The seventh bhumi is the Far-Gone, the eighth is the Immovable, the ninth is the Good Intelligence, and the tenth is the Cloud of Dharma. First, the seventh bhumi, the Far-Gone, here. This Bodhisattva will enter and leave the equipoise of cessation in every moment of the mind, and it will not be said that cessation has been manifested, because there one can also obtain the perfection of skillful means that is well blazing. Skillful means are the first of the six groups mentioned in the Bodhipathapradipa. The six skillful means that begin with the accomplishment of the Buddha's Dharma are: 1. To look with compassion on all sentient beings. 2. To know the nature of all phenomena as they are. 3. To desire unsurpassed wisdom. 4. Not abandoning samsara. 5. To wander in samsara with a non-afflicted mind. 6. Blazing with diligence. 2. Starting from maturing sentient beings externally