Tibetan
ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་དགེ་ལ་སྤྲོ་བའི་སེམས་ཉིད་དོ། །བསམ་གཏན་དགེ་བའམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡིད་སྡུད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དང་། ཤེས་རབ་བདེན་ཞེན་གྱིས་ཆགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འདི་དག་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་སོགས་བཞི་པོ་རྣམས་དང་། བྱམས་སོགས་ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་། དེ་བཞིན་གཞན་གང་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སོགས་གཟུགས་མེད་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཤེས་བྱ་ཡང་དག་མཁྱེན་པ་ཡིས། ཁྲོ་བས་མི་འཁྲུགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ཁོང་ཁྲོ་བ་སྤངས་ནས་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་ཉེར་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནི། ཐར་པར་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱེད་པའི་རང་མཚན་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། བདེན་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་མེད་པས་རྣམ་པ་དབེན་པ་ཉིད་དོ། །མཚན་མ་མེད་པ་ནི་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཞི་ཉིད་དེ། གསུམ་པའི་སྟེ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྨོན་པ་མེད་པ་ནི་མཚན་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་འདུ་བྱེད་ལ་རྟོགས་པ་ན། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མེད་ལ་བདེན་ཞེན་གྱི་ཆགས་པ་གཏི་མུག་ཀྱང་མེད་པས་འདུ་བྱེད་ ལ་མི་སྨོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་འདུ་བྱེད་ལ་སྡུག་བསྔལ་བར་ཤེས་པས་མི་སྨོན་ལ། མྱང་འདས་ལ་བདེན་ཞེན་གྱི་གཏི་མུག་མེད་པས་མི་སྨོན་ཞེས་ཀྱང་ཟེར། རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་པོ་འདི། དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་དུ་རྟོགས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགྱུར་གྱི་དོན་དམ་པར་མི་རུང་ངོ་། །གཟུགས་ཅན་གཟུགས་ལ་ལྟ་བའི་རྣམ་ཐར་སོགས་རྣམ་ཐར་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ། འཆད་འགྱུར་སྟོབས་བཅུ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ནི་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་དམ་བཅས་པ་སོགས་སྐྱོབས་པའི་མི་འཇིགས་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ནི། རྒོལ་བ་སུས་ཀྱང་མི་ཕྱེད་ཅིང་དེ་ལས་གཞན་དུ་བསྒྱུར་མི་ནུས་པས་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །འཆད་འགྱུར་ཚིག་དོན་ངེས་ཚིག་ཆོས་སོ་སོར་ཡང་དག་རིག་པ་རྣམས་ནི། སྤོབས་སོགས་བཞི་པོ་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་ཐོགས་མེད་འཇུག་པ་རང་རང་ཆད་པ་མེད་ཅིང་ཟད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །འགྲོ་ལ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཕན་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ནི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྐྱོབས་པ་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན
Chinese
是无罪过的善所喜悦的心性。具有使心专注于禅定善或三摩地的特征，以及智慧不执著于实执的特征。据说这六度是各自的特征。四禅定等和慈等四无量，以及其他如虚空无边等四无色定，这些都是以如实知晓所知事物者所说的不为嗔恚所扰的特征，因为它们是通过舍弃愤怒而获得的。三十七菩提分法等，是必定能从轮回中解脱出来的自性。空性的特征是，由于没有对实有的执著，所以是空虚的。无相是寂灭戏论之相。第三解脱门，即无愿，其特征是，当认识到痛苦和痛苦的自性是行时，既没有痛苦，也没有对实有的执著和愚痴，因此对行没有愿望。有些人说，因为知道行是痛苦所以没有愿望，又因为对涅槃没有实执的愚痴所以没有愿望。这三个解脱门，是具有胜义谛的对境，如果认识到是痛苦，就会变成世俗谛，不能成为胜义谛。有色者观看色法的解脱等八解脱的特征，是从等持的障碍中解脱出来。第三，将要讲解的十力，据说都是彻底决定的自性。如来已证得正等觉等四无畏，是任何论敌都无法驳倒，也无法改变的，所以是极其坚固的体性。将要讲解的词义、能诠、法等四无碍解，是无碍地进入一切所知事物，各自具有不间断和不穷尽的特征。成办有情暂时和究竟的利益，称为大慈。完全救护痛苦的有情，是佛陀的大悲。
English
It is the nature of mind that rejoices in virtue without fault. It has the characteristic of focusing the mind on meditative virtue or samadhi, and the characteristic of wisdom without attachment to the belief in reality. It is said that these are the characteristics of the six perfections. The four dhyanas and the four immeasurables such as love, and the four formless absorptions such as infinite space, are said to be characterized by not being disturbed by anger by the one who truly knows knowable things, because they are attained by abandoning anger. The thirty-seven factors of enlightenment, such as mindfulness, are the self-nature that necessarily leads to liberation. The characteristic of emptiness is that it is empty because there is no object of clinging to reality. The absence of characteristics is the pacification of the characteristics of elaboration. The third liberation gate, namely the absence of aspiration, is characterized by the fact that when one realizes that suffering and the nature of suffering are actions, there is neither suffering nor attachment to reality and ignorance, so there is no aspiration for actions. Some say that because they know that actions are suffering, they have no aspiration, and because they have no ignorance of clinging to reality in nirvana, they have no aspiration. These three liberation gates are objects of ultimate truth, but if one realizes that it is suffering, it will become conventional truth and cannot become ultimate truth. The characteristic of the eight liberations, such as the liberation of the one with form looking at forms, is that they liberate from the obscurations of absorption. Thirdly, the ten powers to be explained are said to be all of a nature that is completely determined. The four fearlessnesses of the protector, such as the vow that the Tathagata has attained perfect and complete enlightenment, are of an extremely stable nature because they cannot be refuted by any opponent and cannot be changed from that. The four analytical knowledges to be explained, such as word meaning, definition, and dharma, are characterized by unimpeded entry into all knowable things, each having uninterrupted and inexhaustible characteristics. Accomplishing the temporary and ultimate benefit of beings is called great love. Completely protecting suffering beings is the great compassion of the Buddha.
Tibetan
་པོའོ། །དགའ་བ་ཆེན་པོ་ནི། རབ་དགའི་མཚན་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་བདེ་ལྡན་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་རེད་མདའ་གསུངས། བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་ནི། ཆགས་སྡང་དང་མ་འདྲེ༷ས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ། སྐུ་ལ་འཁྲུལ་པ་མི་མངའ་བ་སོགས་སངས་རྒྱས་ཆོས་ནི་མ་འདྲེ༷ས་པ་བཅུ་དང་བརྒྱད་དུ་གང་འདོད་དག་གང་ཕྱིར་སྟོན་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་སོགས་དེས་མི་འཕྲོ༷ག་པ་སྟེ་མི་ཐུབ་པ་དེ་ཕྱིར་མི་འཕྲོག་རང་མཚན་ཉིད་དོ། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ནི། ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་འདོད་དེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཉི་ཚེ་བ་ཉིད་ཀྱིས། མངོན་སུམ་ཞེས་བྱར་མི་འདོད་དོ་སྟེ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་མ་རྫོགས་པས་སོ། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་བ། མདོར་བསྡུ་ན་གང་ཞིག་འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་དང་། འདུས་མ་བྱས་པའི་རང་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་དེ་མཚན་ཉིད་དེ་ཁོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་རང་མཚན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གསུམ་པ། ད་ལྟར་བ་སྐད་ཅིག་མ་འདི་རང་གྲུབ་པའི་དུས་ཕན་ཆད་དུ་མི་གནས་ཤིང་། འདས་དང་མ་འོངས་ཞིག་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཅིང་གང་དུ་འདས་སོགས་དེ་དག་མི་དམིགས་པ་དེ་ལ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་ དོ། །མི་དམིགས་པ་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་འདི་ཡིས་དབེན་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐེར་ཟུག་གནས་པ་སྟེ་རྟག་པ་མིན་ཅིང་འཇིག་པའམ་མི་རྟག་པ་ཡང་མིན་པས་མི་དམིགས་ཞེས་བྱའི་སྟོང་ཉིད་དོ། །བཞི་པ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་འདུས་པ་པ་ཡི་ངོ་བོ་མེད་ལ་འདུས་པ་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །འདུས་པ་པ་ཞེས་ཚོགས་པ་ལ་ཁ་ཅིག་བཞེད་ཀྱང་། རང་འགྲེལ་ལས་འདུས་པ་ནི་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་འདུས་པ་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །ཞེས་པའི་ཚིག་གི་བབས་ལ་གཞལ་ན་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་བདེན་དངོས་སུ་མེད་པ་ལ་དངོས་མེད་ཞེས་བརྗོད་པའི་དངོས་མེད་དེ། དེས་སྟོང་པ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་དང་། སྟོང་ཉིད། དོན་དམ་གསུམ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་། དངོས་མེད། མཐའ་འདས། མི་དམིགས། དོར་མེད་རྣམས་འཛིན་སྟངས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། དབྱེ་བ་དངོས་དང་། ཞར་བྱུང་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་པོའི་མཇུག་བསྡུ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། དངོས་པོ་སྟོང་པ། དངོས་མེད་སྟོང་པ། རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ། གཞན་གྱི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་བཞི། དང་པོ། དངོས་པོའི་སྒྲས་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་བརྗོ
Chinese
是也。大喜是极喜之相。观注于有情安乐者，如箭在弦。大舍是与贪嗔无关之相。佛身无误等，佛法是不杂之十与八，随所欲，何以故？谓导师无误等，彼不能夺，即不能胜，是故不夺自性也。一切种智之智是，欲知一切所知之相皆现前。其他之识乃是少分，不欲称为现前，谓于一切相中，现前之相未圆满故。三、总结义。总而言之，何为有为之相，何为无为之自性表诠之相，彼相即是空性，是为自相空性。三者，当下刹那此，自成立之时起，不存续，过去与未来已灭，未生故非有，于何处已逝等，彼等不可得，故名不可得。不可得彼，以自性此而空，彼为何者，是常住，非恒常，亦非坏灭或无常，故名不可得之空性。四者，由因与缘生故，事物无有聚集者之体性，聚集者即是彼。空性是无事物之体性，即是空性。聚集者，有说为集合，然自释中，聚集是从聚集而生。由因缘生故，无有聚集。如是衡量文句之意，从缘所生，于真实中无有，故名无事物，彼无事物，即是空性。如是，自性与空性，与胜义三者，为基、道、果，及无事物、超边、不可得、无舍弃等，以执持方式而有差别。二者，分科之正文，与顺带总结二十空性二者。初者，有事物空，无事物空，自性空，他性空四者。初者，事物之声，总而言之，是指五蕴。
English
It is so. Great joy is the characteristic of supreme joy. Focusing on sentient beings who possess happiness is like an arrow on a string. Great equanimity is characterized by being free from attachment and aversion. The Buddha's body is free from error, etc. The Buddha's teachings are the ten and eight unmixed, as desired. Why? Because the guide is free from error, etc., and cannot be taken away by it, that is, cannot be overcome. Therefore, it is the self-nature of not being taken away. The wisdom of all-knowingness is the desire to know that all aspects of knowable things are manifest. Other consciousness is only a small part, and it is not desired to be called manifest, because the aspect of manifest is not complete in all aspects. Third, the summary meaning. In short, what is the characteristic of conditioned phenomena, and what is the characteristic of self-nature that expresses unconditioned phenomena? That characteristic is emptiness, which is the emptiness of self-nature. Third, this present moment does not last from the time of its self-establishment, and the past and future are destroyed, and it is not existent because it is unborn. Where has it gone, etc.? Those are not found, so it is called unfound. That which is unfound is empty by its own nature. What is that? It is permanent, not constant, nor is it destroyed or impermanent, so it is called the emptiness of unfoundness. Fourth, because things arise from causes and conditions, there is no nature of aggregation in things, and the aggregator is that itself. Emptiness is the nature of the absence of things, which is emptiness. Some say that the aggregator is a collection, but in the self-commentary, aggregation arises from aggregation. Because it arises from causes and conditions, there is no aggregation. If we measure the meaning of the sentence in this way, it arises from conditions and does not exist in reality, so it is called non-thing. That non-thing is emptiness. Thus, self-nature and emptiness, and the three ultimate truths, are the basis, path, and result, and non-thing, transcendence, unfoundness, non-abandonment, etc., differ according to the way of holding. Second, the main text of the classification, and the incidental summary of the twenty emptinesses. First, there are four: the emptiness of things, the emptiness of non-things, the emptiness of self-nature, and the emptiness of other-nature. First, the sound of things, in short, refers to the five aggregates.