Tibetan
་ལག་ཅན་མེད་པས་དེའི་ཡན་ལག་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་ལ་ཤིང་རྟའི་ཡན་ལག་ཏུ་འཛིན་པའང་སྔར་ཤིང་རྟ་མཐོང་བའི་ཞེན་པའི་དབང་གིས་བྱུང་གི་ཤིང་རྟ་མ་ཤེས་པས་དེ་ལ་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་མི་དམིགས་སོ། །ཤིང་རྟ་ཚིག་ན་ཡན་ལག་མེད་པའི་དཔེ་བཞིན་བློ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མེས་ཡན་ལག་ཅན་ཤིང་རྟ་བསྲེགས་པ་ན་ཡན་ལག་གོ་སྟེ་དེ་གཉིས་ལྟོས་པས་ཡན་ལག་ཡོད་པར་མི་དམིགས་སོ། །དེས་ན་སྣམ་བུ་ཚིག་པའི་ཐལ་བ་ལ་སྣལ་མ་ཚོལ་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དཔེ་ཅན་དགག་པ་ལའང་། རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཤིན་ཏུ་འཐད་པའི་ཚུལ་དང་། དོན་དམ་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། ཇི་ལྟར་འཕང་ལོ་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིང་ལྟར་འདོགས་ཤིང་འཕང་ལོ་ སོགས་ཉེར་ལེན་དང་ཤིང་རྟ་ཉེ་བར་ལེན་པོ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། མིག་སོགས་ཁམས་དྲུག་དང་དེ་བཞིན་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས། བཏགས་པའི་བདག་ཀྱང་ཕུང་སོགས་ཉེ་བར་ལེན་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །ཉེར་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་བྱ་བ་ལས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡིན་ལ་བདག་འདི་ནི་བྱེད་པོའང་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ལམ་རྟག་ཆད་དང་བྲལ་བའི་ལྟ་བ་རྟོགས་པ་དང་། འབྲས་བུ་རྣམ་གྲོལ་ཐོབ་པར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། བཏགས་ཙམ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བདག་དེ་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མིན་ཕྱིར་འདི་ནི་སྔར་ཡོད་ཕྱིས་མི་འགྱུར་བའི་བརྟན་པ་མིན་ཞིང་། ཡིན་ན་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པའི་རྟག་པ་ཡིན་དགོས་ལ། དེ་མེད་པས་སོ། །ཕུང་པོ་དང་གཅིག་མིན་པས་ན་མི་བརྟན་པ་ཉིད་ཕུང་པོ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་འཇིག་བྱས་པ་ཅན་མིན་པས་བདག་འདི་ནི་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་གཉིས་ཀ་མིན་ཅིང་། འདི་ལ་རྟག་པ་ཉིད་དང་མི་རྟག་པ་དང་གཉིས་ཡིན་དང་གཉིས་མིན་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ལ་བདག་ཕུང་པོ་དེ་ལས་དེ་ཉིད་མེད་པས་མི་རྟག་མི་བརྟན་སོགས་མེད་པ་དང་ནི་གཞན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་རྟག་པ་སོགས་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་ནུས་པ་དང་། དེ་སུན་ཕྱུང་བས་བདག་གི་བ་ཡང་མེད་ཚུལ། དེ་གཉིས་ཀ་མེད་ན་རྣམ་ པར་གྲོལ་བ་འཐད་ཚུལ་གསུམ། དང་པོ། མཐའ་བདུན་དུ་མེད་ན་ཅི་ལ་འཛིན་སྙམ་ན། གཞི་གང་ལ་དམིགས་ནས་རྟག་ཏུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ངར་འཛིན་པའི་བློ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་དེ་ཡི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་སོགས་གང་ཡིན་དེར་འབྲེལ་བའི་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་བློ་འབྱུང་བའི་བདག་དེ་ནི། མ་བརྟགས་པར་འཇིག་རྟེན་གྲགས
Chinese
因为没有支分，所以它的支分也没有。认为支分是车子的支分，也是因为以前见过车子的执着所致，如果不了解车子，就不会认为那是它的支分。就像车子烧毁后没有支分一样，智慧之火烧毁了具有支分的车子，就明白了支分，因为这两者是相互依存的，所以不会认为有支分。因此，就像在烧毁的布匹的灰烬中寻找棉线一样。第二，对于所立的比喻进行驳斥，也有两种方式：虽然没有自性，但名言的安立非常合理的方式，以及证悟胜义谛的方式。第一，就像依靠轮辐等而安立为车子一样，轮辐等是近取因，车子是所近取，同样，世间上所说的世俗谛，色等五蕴，眼等六界，以及六处等，也是依靠这些，假立的我也被认为是蕴等的近取因。因为近取因的作业是五蕴，而这个我则是作者。第二，有两种：证悟远离常断的道路的见解，以及宣说获得解脱的果。第一，因为仅仅是假立的，所以那个我不是实有存在的，因此这不是先前存在后来也不会改变的常法。如果是，就必须是与蕴不同的常法，但那是不存在的。因为它与蕴不是一体，所以不是不稳定的，不像蕴那样具有生灭，因此这个我既不是生，也不是灭。对于这个我来说，常与无常，亦二亦不二等也不存在，因为我与蕴不是一体，所以没有无常、不稳定等，而且也不是以异体的形式成立的，所以没有常等。第二，有三种方式：因为仅仅是假立的，所以能够驳斥俱生我执的对境，以及驳斥了它，我的概念也不存在的方式，如果两者都不存在，那么解脱就合理的方式。第一，如果在七边中都不存在，那么会想执着于什么呢？以什么为所缘，众生总是生起我执的念头，并且与它的相续相关联等，凡是与之相关的我执的念头生起的地方，那个我，未经观察，世间上称之为
English
Since there are no limbs, it also does not have limbs. The perception of limbs as parts of a chariot arises from the attachment of having seen a chariot before. If one does not understand a chariot, one would not perceive those as its limbs. Just as there are no limbs when a chariot is burned, when the fire of wisdom burns the chariot with limbs, one understands the limbs, because these two are interdependent, so one does not perceive the existence of limbs. Therefore, it is like searching for cotton threads in the ashes of burned cloth. Secondly, in refuting the example, there are two ways: the way in which the establishment of conventions is very reasonable even without inherent existence, and the way in which ultimate truth is realized. First, just as a chariot is designated based on spokes and so on, and spokes and so on are the proximate causes and the chariot is what is proximately taken, similarly, the conventional truth that is known in the world, the five aggregates such as form, the six elements such as the eye, and likewise the six sense bases, are relied upon. The self that is imputed is also considered to be the proximate cause of the aggregates and so on. Because the function of the proximate cause is the five aggregates, and this self is also the agent. Secondly, there are two: realizing the view of the path that is free from permanence and annihilation, and showing that the fruit of liberation is attained. First, because it is merely imputed, that self is not an existent entity, therefore it is not permanent, existing before and not changing later. If it were, it would have to be a permanent entity different from the aggregates, but that does not exist. Because it is not one with the aggregates, it is not impermanent, like the aggregates, having arising and ceasing, therefore this self is neither arising nor ceasing. For this self, permanence and impermanence, both two and not two, and so on, do not exist, because the self is not the same as the aggregates, so there is no impermanence, instability, and so on, and it is not established as a separate entity, so there is no permanence, and so on. Secondly, there are three ways: because it is merely imputed, it is able to refute the object of the coemergent ego-grasping, and the way in which the concept of "mine" also does not exist because it is refuted, and if both do not exist, then liberation is reasonable. First, if it does not exist in the seven extremes, then one might wonder what is grasped at. Based on what basis does the mind of ego-grasping always arise in beings, and whatever is related to its continuum, etc., wherever the mind of grasping at "mine" arises, that self, without investigation, is known in the world as
Tibetan
་པར་ཏེ་གྲགས་པའི་ངོར་གཏི་མུག་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོས་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བཏགས་པ་ཡིན་པས་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། རྫས་མཁན་མེད་པར་བུམ་པ་མེད་ལྟར་གང་ཕྱིར་བྱེད་པོ་མེད་པ་ཅན་ལ་དེའི་ལས་སུ་བྱ་བའང་མེད་ལ། དེ་ཕྱིར་བདག་གི་བ་ནི་དབང་སྒྱུར་བྱེད་ཀྱི་བདག་མེད་པར་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །གསུམ་པ། དེ་ཕྱིར་བདག་དང་བདག་གི་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྟོང་པར་ལྟ་ཞིང་། དེའི་རྒྱུན་གོམས་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་འཁོར་བའི་འཆིང་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་ལ་གོ་བ་ཆགས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཞེས་པའི་དོན་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་ཤིན་ཏུ་རྩད་ཆོད་ཅིག །གཉིས་པ་བདག་དང་ཤིང་རྟ་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་བསྟན་པའི་རིགས་པ་དེ་གཞན་ལ་བསྒྲེ་བ་ལ། བུམ་སྣམ་སོགས་ཆ་དང་ཆ་ཅན་སོགས་ལ་བསྒྲེ་བ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ལ་བསྒྲེ་བ་གཉིས། དང་པོ། བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་དང་རེ་ལྡེ་དང་དམག་དང་ནགས་ཚལ་དང་ཕྲེང་བ་དང་ལྗོ༷ན་ ཤིང་དང་། ཁང་ཁྱིམ་དང་ཤིང་རྟ་དང་ཤིང་རྟ་ཕྲན་ཏེ་ཤིང་རྟ་ཆུང་ངུ་ཇ་སིག་གསུམ་ཙམ་ཤོང་བ་དང་མགྲོན་གནས་ལ་སོགས་དངོས་པོ་རྣམས་གང་དག་དང་། དེ་བཞིན་ཡན་ལག་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུ་མཚན་གང་དག་གིས་སྒོ་ནས་སྐྱེ་བོ་འདིས་བསྙད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཤིང་རྟ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་འཇིག་རྟེན་གྱིས་བཏགས་པ་ལ་དཔྱད་པར་མི་བྱ་སྟེ་གང་ཕྱིར་ཐུབ་དབང་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ང་དང་ལྷན་ཅིག་རྩོད་ཀྱི་ང་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་ལྷན་ཅིག་མི་རྩོད་དོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པར་གསུངས་པས་དེ་དང་རྩོད་པར་མི་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྱོ་མོ་སོགས་ཡན་ལག་དང་དཀར་པོ་སོགས་ཡོན་ཏན་དང་འདོད་ཅིང་ཆགས་པ་དང་ལྟོ་ལྡིར་སོགས་མཚན་ཉིད་དང་ནི་བསྲེག་བྱ་བུད་ཤིང་ལ་སོགས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་ཅན་དུང་སོགས་དང་ཡན་ལག་ཅན་བུམ་པ་དང་ཆགས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་དང་བུམ་པ་ལྟ་བུ་མཚན་གཞི་དང་སྲེག་བྱེད་མེ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དེ་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་ཤིང་རྟའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་བྱས་པས་རྣམ་པ་བདུན་དུ་བཙལ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། དོན་དམ་དཔྱོད་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པར་ལྟོས་ཏེ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་སྒོ་ནས་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་དངོས་དང་། དེ་རང་ལ་མཚུངས་པའི་རྩོད་སྤོང་གཉིས། དང་པོ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་རང་ བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་གང་སྔ་དྲིས་ནས་དགག་པ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ཕྲད་དམ་མ་ཕྲད་པར་སྐྱེད་དྲིས་ནས་དགག་པ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་གཅིག་མ་གྲུབ་ན
Chinese
是以外境的名言安立，是由愚痴产生的，不是以自性而有。因为是如此安立的，所以能够驳斥外境。第二，如同没有制作者就没有瓶子一样，因为没有作者，所以也没有作为其事业的事物。因此，我的所有物是不可能在没有支配者的我的情况下存在的。第三，因此，应当观修我和我的所有物是自性空性的。通过串习这种空性，瑜伽士就能从轮回的束缚中解脱。如果对这些有所理解，就会深信一切法唯是名言安立，务必彻底探究。第二，将证明我和车只是假立的道理，与其他事物进行比较。与其他事物进行比较，分为与瓶子、毡子等部分和整体等进行比较，以及与因果进行比较两种。第一，瓶子、毡子、地毯、军队、森林、花环、树木、房屋、车和小型车，即只能容纳三四个茶具的小车，以及旅店等事物，以及同样依靠支分，通过何种理由，人们所称说的事物，也应当像车一样去理解，不要对世俗的安立进行分析，因为能仁说：我和世间一起争论，我不和世间一起争论，因为他说存在于世间，所以不要与世间争论。陶器等支分和白色等功德，以及贪欲和腹胀等特征，以及作为可燃烧物的木柴等，以及具有功德的海螺等和具有支分的瓶子，以及贪欲是贪欲的所依和瓶子等是相，以及燃烧物火等，这些意义是互相观待的，因此对这些进行车的分析，如果在七相中寻找是找不到的。依靠胜义的分析之外的假立，通过世间名言的方式存在。第二，分为真实和驳斥与自身相同的诤论两种。第一，如果因果是自性成立的，就提问哪个在前进行驳斥，以及提问因果是相合还是不相合而产生进行驳斥，以及如果因果不是一体成立的
English
Therefore, the designation of external objects arises from ignorance, not from its own nature. Because it is established in this way, it can refute external objects. Secondly, just as there is no pot without a maker, so too, since there is no agent, there is no object to be done as its action. Therefore, my possessions cannot exist without a master who controls them. Thirdly, therefore, one should contemplate that self and what belongs to self are empty of inherent existence. By familiarizing oneself with this emptiness, the yogi will be liberated from the bonds of samsara. If you understand these points, you will have faith in the meaning that all phenomena are merely nominal designations, and you must thoroughly investigate them. Secondly, the reasoning that proves that self and chariot are merely imputed is compared to other things. Comparing with other things is divided into comparing with parts and wholes such as pots and blankets, and comparing with cause and effect. First, pots, blankets, carpets, armies, forests, garlands, trees, houses, chariots, and small chariots, that is, small carts that can hold three or four tea sets, and objects such as inns, and also relying on limbs, through what reasons, the things that people say, should also be understood like chariots, and do not analyze the worldly establishments, because the Thubwang (Buddha) said: I argue with the world, I do not argue with the world, because he said that it exists in the world, so do not argue with the world. Parts such as pottery and qualities such as white, as well as desires and bloating, etc., and firewood, etc. that can be burned, as well as conch shells, etc. that have qualities, and pots that have parts, and desire is the basis of desire, and pots, etc. are characteristics, and combustibles such as fire, etc., these meanings are mutually dependent, so analyzing these as chariots, if you look for them in the seven aspects, you will not find them. Relying on the imputation other than the ultimate analysis, it exists through the way of worldly fame. Secondly, it is divided into reality and refuting the controversy that is the same as itself. First, if cause and effect are established by nature, ask which comes first and refute it, and ask whether cause and effect are combined or not combined to produce and refute it, and if cause and effect are not established as one