Tibetan
གཉིས་པ། གལ་ཏེ་བྱེད་པོ་བདག་ནི་མེད་ལ་དེའི་ལས་སུ་བྱ་བ་ཡོད་སྙམ་དུ་བློ་ལ་སེམས་པ་དེ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་ཕྱིར་བྱེད་པོ་མེད་པར་དེའི་ལས་ཀྱང་མེད་ པའི་ཕྱིར། དེས་ལྟོས་པ་ཀུན་ཀྱང་དཔྱོད། གཉིས་པ་མདོ་ལས་བདག་བཏགས་པར་གསུངས་པ་ལ། མདོ་ལས་ཕུང་སོགས་བདག་ཏུ་མ་གསུངས་ཞིང་དེ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པར་ཇི་ལྟར་གསུངས་ཚུལ་དང་། གསུངས་པ་ལྟར་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཐུན་མོང་དང་། རེ་རེ་བ་ཚོགས་པ་གསུམ་གང་ཡང་བདག་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་དང་། ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དམིགས་ཡུལ་དེ་སུན་མ་ཕྱུང་བར་བདག་མེད་རྟོགས་པར་འདོད་པའི་ལུགས་འབྲེལ་མེད་དུ་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ། གང་ཕྱིར་ཐུབ་པས་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་དེ་ནི། ཁམས་དྲུག་འདུས་པ། རེག་པའི་གཞི་དྲུག་པ། ཡིད་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་བཅོ་བརྒྱད་དོ་ཞེས་པས། བདག་དེ་ས་ཆུ་མེ། རླུང་དང་རྣམ་ཤེས་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ། ཁམས་དྲུག་དང་ནི་མིག་སོགས་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ཡི། རྟེན་དྲུག་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཉེར་བསྟན་ཞིང་། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཆོས་རྣམས་གདགས་གཞིར་ཉེར་བཟུང་ནས། ངེས་པར་གསུངས་པ་དེ་ཕྱིར་བདག་དེ་ནི་ས་སོགས་དེ་རྣམས་ལས་གཞན་མིན་པ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ཙམ་རྐྱང་པ་ཉིད་ཀྱང་མིན་ཏེ། དེ་ རྣམས་བདག་ཏུ་མི་རུང་ངོ་། །གཉིས་པ། རྒྱུ་མཚན་དེ་ཕྱིར་ཚེ་རབས་ཐོག་མེད་ནས་ངར་འཛིན་བློས་ཀྱང་གསུམ་པོ་དེ་རྣམས་ལ་དམིགས་པའང་རིགས་པ་མིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་དོན་དང་། དེའི་དཔེ་གཉིས། དང་པོ། རྣལ་འབྱོར་པས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེ་ཡི་ཚེ་རྟག་པའི་བདག་ཙམ་ཞིག་སྤོང་ཞིང་། རྟག་པའི་བདག་འདི་ནི་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རྟེན་ནམ་ཡུལ་དུའང་མི་འདོད་པ། དེ་ཡི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་རྟག་པར་གྱུར་བའི་བདག་མེད་པ་ཙམ་ཞིག་ཤེས་པས་ཐོག་མེད་ནས་ཞུགས་པའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ། ལྷན་སྐྱེས་དཔྱིས་ཀྱང་འབྱིན་པར་སྤང་ཞེས་སྨྲ་བ་ཤིན་ཏུ་མཚར་ཏེ་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། དཔེར་ན་འགའ་ཞིག་གིས་རང་ཁྱིམ་རྩིག་པའི་ཕུག་ཏུ་སྦྲུལ་གནས་པ་མཐོང་བཞིན་དུ། འདི་ན་གླང་ཆེན་མེད་ཅེས་སྨྲས་ནས་དེས་སྦྲུལ་གྱི་དོགས་པ་བསལ་ཏེ། དེ་བསལ་ནས་སྦྲུལ་གྱི་འཇིགས་པའམ་གནོད་པའང་སྤོང་བའམ་མི་འབྱུང་བར་བྱེད་པར་འདོད་པ་ནི། ཀྱེ༷་མ་ཤེས་ལྡན་གཞན་གྱི་གནམ་པོར་ཏེ་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སུ་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་དེ་གཉིས་དམིགས་ཡུལ་ཐ་དད་པས་སོ།
Chinese
第二，如果认为作者我不存在，而其行为存在，那么并非如此，因为没有作者就没有其行为。以此衡量一切依赖关系。第二，关于经中说假立我的问题。经中没有说蕴等是我，那么如何说依赖于它们而假立呢？如所说，俱生我执也认为这些共同的、个别的、集合的三者都不是我，并且在没有驳斥俱生我执的对境的情况下，想要证悟无我，这三种说法之间没有关联。第一，因为能仁在父子相见经中说：大王，士夫补特伽罗是六界聚合，六触处，十八意近行。因此，所谓我，即地、水、火、风、识、空这六界，以及眼等聚合而产生的六触处，依靠它们而显现，并且以心和心所法作为假立的基础，明确宣说，因此，我不是地等这些，也不是它们本身，也不是它们的集合，仅仅是单独的，因为这些不能作为我。第二，因为这个原因，从无始以来，我执的意识也不可能缘于这三者。第三，分为意义和比喻两部分。第一，瑜伽士证悟无我时，仅仅破除了常我，而这个常我也不被认为是俱生我执的所依或对境。因此，仅仅知道没有这样的常我，就说能够彻底断除从无始以来就存在的我见，以及俱生我执，这是非常可笑的，因为它们之间没有关联。第二，例如，某人看到蛇住在自己房屋的墙洞里，却说这里没有大象，认为这样就能消除对蛇的疑虑，消除疑虑后就能消除对蛇的恐惧或伤害，或者使其不发生，这真是可笑至极，是智者们嘲笑的对象，因为这两者的对境不同。
English
Second, if one thinks that the agent, the self, does not exist, but its action exists, then that is not the case, because without an agent there is no action. Judge all dependencies by this. Second, regarding the statement in the sutras that the self is imputed. The sutras do not say that the skandhas, etc., are the self, so how is it said that they are imputed in dependence on them? As it is said, the co-emergent ego-grasping also does not regard these common, individual, or collective three as the self, and wanting to realize selflessness without refuting the object of the co-emergent ego-grasping, these three statements are shown to be unrelated. First, because the Thubpa (Buddha) said in the sutra of the meeting of father and son: Great King, the person, the individual, is the aggregation of the six elements, the six bases of contact, the eighteen mental activities. Therefore, the self is said to be the six elements, namely earth, water, fire, wind, consciousness, and space, and the six bases of contact that arise from the aggregation of the eye, etc., are manifested in dependence on them, and the mind and mental factors are taken as the basis for imputation, and it is clearly stated that the self is not other than these, such as earth, etc., nor is it those themselves, nor is it merely the aggregation of those, but is merely individual, because those cannot be the self. Second, for that reason, it is not reasonable for the mind of ego-grasping to focus on those three from beginningless time. Third, divided into meaning and example. First, when a yogi realizes selflessness, he only abandons the permanent self, and this permanent self is not considered to be the basis or object of the co-emergent ego-grasping. Therefore, merely knowing that there is no such permanent self, and saying that it is possible to completely eliminate the view of self that has existed since beginningless time, as well as the co-emergent ego-grasping, is very ridiculous, because there is no connection between them. Second, for example, if someone sees a snake living in a hole in the wall of his house, but says that there is no elephant here, thinking that this will dispel the doubt about the snake, and that dispelling the doubt will eliminate the fear or harm of the snake, or prevent it from happening, this is extremely ridiculous and is an object of ridicule for the wise, because the objects of these two are different.
Tibetan
།གཞན་ཡང་རྟག་བདག་གིས་སྟོང་པར་ཤེས་པས་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་མི་ལྡོག་པ་ལྟར་བདེན་གྲུབ་བཀག་ཀྱང་ སྣང་བ་ལིང་ལིང་རང་སར་བཞག་ནས་དེ་ལས་གཞན་པའི་བདེན་གྲུབ་བཀག་ན་བུམ་པ་བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་སུན་མི་འབྱིན་ཏེ་བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་ཡུལ་འདི་ཆགས་སྡང་དང་ཕན་གནོད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་དོན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཐ་ཤལ་གྱིས་མི་ཕན་སྣང་བཞིན་པའི་རྟེན་འབྱུང་དེ་ལས་སྟོང་པ་ལོགས་སུ་མི་འཚོལ་བ་འདི་ཀླུའི་ལུགས་སོ། །དེས་ན་བུམ་པ་བུམ་པས་སྟོང་ཞེས་བྱ། སྟོང་ན་མི་སྣང་བ་མིན་ཏེ། སྣང་བཞིན་སྟོང་པ་དང་། དཔྱད་ན་བརྗོད་བྲལ་དམིགས་མེད་དུ་ཞིག་པས་སོ། །འདི་ཐལ་འགྱུར་བའི་རང་ལུགས་དངོས་ཡིན། བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་ན་བུམ་པའི་ལྟོ་ལྡིར་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་ཇི་ལྟར་མི་གྲུབ། དེ་གྲུབ་ཀྱང་དེ་དང་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་མི་འདྲ་ན་ཇི་ལྟར་མི་འདྲ། དཔྱད་བཟོད་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན་རང་མཚན་གྲུབ་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་ལ་ཁྱད་ཅི་ཡོད་སྨྲོས་ཤིག རང་རྒྱུད་པ་དངོས་སྨྲ་ཡིན་ཁྱེད་དབུ་མ་པ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་པ་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལས་ལྷག་པའི་ཆོས་བདག་འགོག་ལུགས་ཇི་འདྲ་ཡོད་སྨྲོས་དང་རང་རྒྱུད་པ་ལས་ཁྱེད་འཕགས་ཚུལ་གོ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ཕུང་པོ་དང་འབྲེལ་བར་བདག་ཏུ་རྟོག་ཚུལ་གྱི་ལྷག་མ་དགག་པ་ ལ། སྔར་མ་བཤད་པའི་ལྷག་མ་གསུམ་དགག་པ་དང་། ཐུན་མོང་དུ་མཇུག་བསྡུ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་གྲུབ་པ་དགག་པ་དང་། བདག་ལ་ཕུང་པོ་ལྡན་པར་འདོད་པ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ཕུང་པོར་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་བདག་ལ་ཡང་། ཕུང་པོ་དེ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཚུལ་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་འདིར། བདག་དང་ཕུང་པོ་གཞན་ཉིད་དུ་ངེས་པར་ཡོད་ན་མཁར་གཞོང་རྒྱ་ཤུགས་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་རྟོག་པ་འདིར་འགྱུར་རིགས་ནའང་། གཞན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་མེད་པ་དེ་ཕྱིར་རྟེན་བརྟེན་པར་འདོད་པ་འདི་བཅོས་མའི་རྟོག་པའོ། །གཉིས་པ། བདག་ནི་གཟུགས་དང་ལྡན་པར་མི་འདོད་པ་གང་ཕྱིར་བདག ཡོད་པ་མིན་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ལྡན་དོན་སྦྱོར་བ་མེད་དེ་མོ་གཤམ་བུའི་གཟུགས་བཞིན་ནོ། །བདག་ཕུང་གཞན་ཡིན་ན་ལྷས་སྦྱིན་གནག་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བུ་དང་གཞན་མིན་ཏེ་གཅིག་ཡིན་ན་ལྷས་བྱིན་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནའང་བདག་ནི་གཟུགས་ལས་དེ་ཉིད་དེ་གཅིག་དང
Chinese
此外，就像了知常我为空性也不能使俱生我执退转一样，即使遮止了真实成立，如果将显现明晃晃地安住在其本位，并遮止除此之外的真实成立，也不会使瓶子的俱生实执的所执境破灭，因为这个“是瓶子”的境是贪嗔和利害的所依。因此，以与他义空之空性低劣，无益处，不应从显现般的缘起之外去寻求空性，这是龙树的宗规。因此说，瓶子以瓶子而空。空性并非不显现，而是显现而空性，并且分析时会坏灭为不可言说、无所缘。这是应成派的真实自宗。如果瓶子不以瓶子而空，那么瓶子的鼓腹等在名言中如何成立？即使成立，如果它与以自相成立不同，那又如何不同？如果说是经得起分析，那么与以自相成立和真实成立有什么差别？请说！自续派是实事师，如果你是中观派，那么请说说你对于以胜义谛理一异体等分析而不能成立的，还有什么比这更殊胜的法我之遮止方式？这样才能明白你比自续派更超胜之处。第二，破斥与蕴相关联而执著为我的剩余部分，分为：破斥以前未说的剩余三种，以及共同作结二部分。第一部分分为：破斥成立为能依和所依，以及破斥认为我具有蕴二部分。第一，我和蕴以自性作为能依的方式存在也不是，蕴对我也不是以自性的所依方式存在，因为什么理由呢？如果我和蕴确定存在为他体，那么就像房屋和地基一样，本来就应该有以自性成立的能依和所依的执著。但是，由于并不存在他体，因此认为能依所依是造作的执著。第二，我不认为具有色，因为什么缘故？因为我不是存在的，因此没有具有的意义，就像石女的儿子一样。如果我与蕴是他体，那么就像天授有牛一样；如果不是他体而是同体，那么就像天授具有色一样，但是我不与色是同体，
English
Furthermore, just as knowing the permanent self to be empty does not reverse the innate ego-grasping, even if one negates true establishment, if one leaves the appearance vividly in its own place and negates true establishment other than that, the object of clinging of the innate grasping at a truly established pot will not be refuted, because this object of 'it is a pot' is the basis of attachment, aversion, benefit, and harm. Therefore, the emptiness that is empty of other meanings is inferior and does not help. One should not seek emptiness separately from dependent arising that appears as it is. This is the system of Nagarjuna. Therefore, it is said that a pot is empty by a pot. Being empty does not mean not appearing. It is appearing while being empty, and when analyzed, it collapses into being inexpressible and without an object of focus. This is the actual system of the Consequentialists. If a pot is not empty by a pot, how can the designation of the pot's bulging belly, etc., be established in conventional terms? Even if it is established, if it is not the same as being established by its own character, how is it different? If you say it can withstand analysis, then what is the difference between being established by its own character and being truly established? Tell me! The Svātantrikas are realists. If you are a Madhyamika, then tell me, what kind of method of negating the self of phenomena is superior to that which is not established when analyzed by the ultimate truth of being separate or non-separate? In this way, it will become clear how you are superior to the Svātantrikas. Second, refuting the remaining ways of conceiving of a self in relation to the aggregates, there are two parts: refuting the three remaining ways that have not been explained before, and a common conclusion. The first part has two parts: refuting the establishment as a support and supported, and refuting the belief that the self possesses aggregates. First, it is not the case that the self exists in the aggregates as a support by its own nature, nor is it the case that the aggregates exist as a support by their own nature for the self. For what reason? If the self and the aggregates definitely existed as other, then just like a house and its foundation, there should be a conception of support and supported that is established by its own nature. However, since that which is other does not exist, the belief in support and supported is an artificial conception. Second, I do not believe that the self possesses form. For what reason? Because the self does not exist, there is no meaning of possessing, just like the son of a barren woman. If the self and the aggregates were other, it would be like Devadatta possessing a cow. If they were not other but the same, it would be like Devadatta possessing form. However, the self is not the same as form.