Tibetan
ན། ཡན་ལག་ཅན་དང་ཡན་ལག་གི་ཆ་ཤས་ཅུང་ཟད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྙེད་རྒྱུ་མེད་བཞིན་བུམ་པར་སྣང་བ་མེད་མི་འགྲོ་བ་འདི། ཐ་སྙད་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་བཞིན་སྣང་བ་ཡིན་པར་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འགལ་མེད་ཡིན་པ་དེས་ཐ་སྙད་ཀྱི་རང་བཞིན་གསལ་བར་བྱས་ཀྱི། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྣང་བར་བཀག་པ་ཅུང་ཟད་མེད་པར་མངོན་སུམ་གྲུབ་ན། འདི་ལ་བརྟགས་པའི་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ཚེ་དགག་རྒྱུ་གཞན་ཞིག་སྟོང་པར་བྱས་པའི་སྟོང་པ་དང་། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དགག་བྱར་མ་བྱས་པའི་ཐ་སྙད་བུམ་སོགས་རང་ངོས་མི་སྟོང་པའི་སྣང་བ་གཉིས། བུམ་པ་སྣམ་བུས་སྟོང་པ་དང་། བ་ལང་གི་རྭ་རི་བོང་གི་རྭས་སྟོང་པ་ལྟར་ཆོས་ཐ་དད་གཞན་གཉིས་སྲད་བུ་དཀར་ནག་བསྒྲིལ་བ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་གིས་ཚོགས་པ་ཙམ་ལ་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་དུ་འདོད་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་འཆད་ཚུལ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཟླ་གྲགས་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་མཐོན་པའི་ཡ་མཚན་ཅན་ཞིག་ཡིན་ཚོད་གདའ་སྟེ། འདི་བཞིན་བསྒོམས་པས་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ལ་དངོས་འཛིན་ནི་གཞིག་མི་ནུས་པས། ཚིག་གི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་ལས་དོན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ལ་ཕན་པ་ཞིག་བཟུང་ན་ལེགས་འདྲ་ཡང་། སོ་སོ་རང་རང་གི་ལུགས་ཅི་དགྱེས་སུ་གཟུང་བར་མཛོད་ཅིག འོན་ཀྱང་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཏན་སྦྱར་མི་རུང་བ་དང་། བདེན་གྲུབ་དགག་བྱར་སོང་བ་སོགས་གཏན་བརྗོད་མི་རུང་ཞེས་དབུ་མ་སྨྲ་པ་སུས་ཀྱང་སྨྲ་བྱ་མིན་ལ། དེ་ལྟར་སྦྱར་ན་གོ་བདེ་བ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་། བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་། བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་། གཞན་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་དམིགས་བསལ་ཏེ་བརྗོད་ཚུལ་འདིས། བདེན་སྟོང་གི་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་མེད་དེ། སྦྱར་བའི་སྐབས་ན། སྟོང་གཞི་བུམ་པ། དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་བསམ་འདུག་ཀྱང་། ཐ་སྙད་སྒྲུབ་ཚེ། རི་བོང་རྭ་ཆོས་ཅན། ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ལྟ་བུའང་། ཚིག་གི་སྒོ་ནས་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་གྱི་ལྡོག་པ་སོ་སོར་འབྱེད་ནས་འཕེན་པ་ཡོད་པ་ བཞིན་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཚིག་གི་ཤན་དེས་གཞན་སྟོང་ལྟ་བུར་སྨྲས་ཀྱང་དེ་ཙམ་འགལ་བ་ཅི་ཡོད་ཀྱང་། དོན་གྱི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་སྟོང་དུ་མི་འགྲུབ་པ་ལྟར་བཟུང་ན་གོང་ལྟར་ཉེས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དུ་མ་འབྱུང་
Chinese
那，即使找不到有支分和支分部分的一点自性，但显现为瓶子也不会消失，这以名言自己的体性空性而显现，与事物之法性无有相违，从而阐明了名言的自性。如果名言的显现没有任何阻碍地成立，那么对此进行观察的意义分析时，会发现存在着一种空性，即空掉了需要否定的其他事物；以及一种现象，即胜义分析未否定的名言瓶等，其自性并非空性。如同瓶子空无氆氇，牛角空无兔角一样，将两种不同的法，如同黑白丝线缠绕在一起般仅仅是聚集在一起，就认为是空性、缘起、双运的意义，这似乎是龙树和月称等空性论述者也难以企及的奇特观点。 像这样修习，就无法摧毁对外内诸法的实执。因此，与其执着于词句的宗派，不如采纳一种对解脱道有益的意义宗派。然而，请各自随心所欲地采纳自己的宗派。但是，中观论者绝不会说不能确定真实现立的差别，或者真实现立已经成为否定的对象等等。即使那样运用会更容易理解，也有很多情况，但也不能说瓶子不空于瓶子，瓶子空于真实现立。所有名言之法，从自性上来说并非空性，而是空于他者真实现立，以这种特别的说法方式，在成立真性空性的场合，例如：瓶子，法，不是真实的，在运用的时候，似乎认为空性的基础是瓶子，所破是空于真实现立。但在成立名言时，例如：兔角，法，不是存在的，因为量未曾证知。像这样，如果假定从词句的角度，可以分别区分并运用能立、法、所立三者的反体，那么即使因为词句的影响而说成是他空，又有什么矛盾呢？然而，如果从意义的体性角度，认为所有的中观推理都不能成立名言之法是自空的，那么就会像前面一样产生诸多巨大的过失。
English
Now, even though one cannot find the slightest essence of having parts and the parts themselves, the appearance as a vase does not disappear. This, appearing as the emptiness of its own nominal essence, is not contradictory to the nature of things, thereby clarifying the nature of the nominal. If the appearance of the nominal is established without any obstruction, then when analyzing this with investigative reasoning, one finds an emptiness that has emptied something else that needs to be negated, and an appearance where nominals such as vases, which are not negated by ultimate analysis, are not empty of their own essence. Just as a vase is empty of felt, and a cow's horn is empty of a rabbit's horn, considering two different dharmas, like black and white threads twisted together, as merely gathered together, to be the meaning of emptiness, dependent arising, and union, seems to be a wondrous view that even Nagarjuna and Chandrakirti, the expounders of emptiness, could not reach. Practicing like this, one cannot destroy the clinging to reality in external and internal phenomena. Therefore, rather than clinging to the tenets of words, it seems better to adopt a tenet of meaning that is beneficial for the path of liberation. However, please adopt your own system as you please. However, it is not permissible to definitively state the difference of true establishment, or that true establishment has become the object of negation, etc., and no Madhyamika would say such things. Even though it may be easier to understand by applying it that way, and there are many such cases, one cannot say that a vase is not empty of a vase, but that a vase is empty of true establishment. All nominal dharmas are not empty from their own side, but are empty of other's true establishment. With this particular way of speaking, in the case of establishing the term "true emptiness," for example: the vase, the subject, is not truly existent. When applying it, it seems to be thought that the basis of emptiness is the vase, and the object to be negated is emptiness of true establishment. But when establishing the nominal, for example: the rabbit's horn, the subject, is not existent, because it is not cognized by valid cognition. Like this, if one assumes that from the perspective of words, one can separately distinguish and apply the inverse of the three aspects of the sign, the property, and the meaning, then even if one speaks of it as other-emptiness due to the influence of words, what contradiction is there? However, if one holds that from the perspective of the nature of meaning, all Madhyamika reasonings cannot establish that nominal dharmas are empty of themselves, then many great faults will arise as before.