Tibetan
ས་སུ་འབྱེད་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་མུ་སྟེགས་སོགས་ལ་མེད་པ་ཡང་དག་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། ༈ །དང་པོ་ནས་བདེན་གཉིས་འགལ་འཛིན་གྱི་བློས། དོན་དམ་པར་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་མི་ནུས་པར། བདེན་གྲུབ་ཁེགས་པ་ལ་དོན་དམ་མཐར་ཐུག་ཏུ་བཟུང་བ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན། གནས་ལུགས་ནི་དངོས་དངོས་མེད་གང་དུ་དམིགས་པ་མེད་པ་མིན་པར། དངོས་མེད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བདེན་གྲུབ་བཅད་པའི་མེད་དགག་ལ་གནས་ལུགས་སུ་རློམ། བདེན་གྲུབ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་མེད་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འགོག བུམ་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད། དོན་དམ་པར་མེད་ཟེར་བ་ལས་འོས་མེད་ཀྱང་། དེ་དག་ལ་དྲིས་ན་བུམ་པ་དོན་དམ་པར་མེད་ན་བུམ་པ་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པར་ཡང་ཁས་ལེན་རུང་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེས་གོ་མི་ཆོད་པར། བདེན་གྲུབ་ལོགས་སུ་ཕྱེ་བས་ཅི་བྱ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་མི་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཚད་མི་དམིགས་པར་འདོད་མི་རུང་བར་དམིགས་པར་ཁས་ལེན་ན། བུམ་པའང་དམིགས་པར་འདོད་ དགོས་ལ། དེ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པ་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀར་གྲུབ་མོད། འདིར་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས། དོན་དམ་པར་དམིགས་པར་འདོད་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་བུམ་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད། བདེན་གྲུབ་དེ་གཉིས་ཆར་མེད་པས་གཞལ་བྱ་བདེན་གྲུབ་བཀག་ཤུལ་དུ་བུམ་པ་དངོས་སུ་འཕེན་པས་མ་ཡིན་དགག་གི་སྟོང་ཉིད་དེས་སྟོང་གོ་མི་ཆོད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་སྟོང་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །སྟོང་ཉིད་ནི་དངོས་དངོས་མེད་ཀྱི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས། ཁས་ལེན་དང་དམིགས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན། བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དམིགས་པ་ཅན་ཡིན་པས། བུམ་པ་དངོས་པོའི་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང་། བདེན་སྟོང་དངོས་མེད་གཉིས་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་དམིགས་པ་ཡོད་བཞིན་དུ། ལམ་དེས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཆགས་པ་ལས་ངེས་པར་ཇི་ལྟར་འབྱུང་། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་གཉིས་སྣང་ཇི་ལྟར་ནུབ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་དེ་འདྲ་རྟོགས་ཀྱང་དེ་དག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནག་རྭ་རི་རྭས་སྟོང་པ་ལ་བདེན་གཉིས་འགལ་མེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཟབ་མོ་འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་དེ། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གནག་རྭ་རི་རྭས་སྟོང་པར་ཤེས་མོད། དེ་ལྟ་བུ་ལ་ བདེན་གཉིས་འགལ་མེད་ཀྱི་དོན་ཅི་ཡང་མེད་པ་བཞིན་ཏེ། འགལ་བར་དོགས་པའང་མི་ཟ་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཟུགས་བརྙན་སོགས་མི་སྣང་བར་ཐལ་བ་འཕེན་པ་དང་། དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་གཏན་ཚིགས་དེ་མ་ངེས་པར་སྟོ
Chinese
这是区分的意义，佛陀了知并开示的甚深之法，是外道等所没有的真实之道。 其次，从一开始就以对二谛执为矛盾的分别心，无法阻断对胜义谛的一切执着。在那些认为否定了真实成立就是究竟胜义谛的人看来，实相并非不执着于有无任何一方，而是将否定了真实成立这一无有之别，执为实相。真实成立则彻底否定了二谛。虽然不得不说瓶子在名言中存在，胜义中不存在。但如果问他们，瓶子在胜义中不存在，是否也承认瓶子在胜义中不被执着？如果那样，就无法理解，单独区分真实成立有什么用？因为不被执着的只是名言中不存在的法，不能认为名言中存在的一切都不被执着，如果承认被执着，也必须承认瓶子也被执着。而且，名言中被执着，自他双方都成立。这里是辨析胜义谛的时候，所以必须认为在胜义中被执着。如果那样，瓶子就在胜义中存在。由于真实成立二者都不存在，所以衡量之处是在否定真实成立之后，瓶子真实地显现，因此非遮式的空性无法通达空性，一切法都会变成不空的真实成立。空性是远离有无一切相的，因此会变成具有承认和执着。这样一来，二谛都具有执着，既执着瓶子为实物的相，又执着真实空性和无实有各自的体性，这样，这条道路如何能从三界的系缚中解脱？无分别智慧如何生起？二现如何止息？即使证悟了这样的空性，也没有产生这些果的原因。如同牛角不含山羊角一样，对二谛无违的甚深证悟如何成为圣者的行境？因为即使是孩子们也知道牛角不含山羊角。像这样，二谛无违的意义也荡然无存，如同不会怀疑矛盾一样。第二，提出影像等不显现的过失，并且因此证明那个理由是不确定的。
English
This is the meaning of distinguishing, the profound Dharma known and taught by the Buddha, which is the true path not found in other traditions. Secondly, from the very beginning, with a mind that grasps the two truths as contradictory, it is impossible to prevent all attachments to the ultimate truth. According to those who consider the negation of true establishment to be the ultimate truth, reality is not without clinging to either existence or non-existence, but rather regards the negation of true establishment as a specific type of non-existence as reality. True establishment completely negates both truths. Although one has to say that a pot exists in conventional truth but not in ultimate truth, if you ask them, if a pot does not exist in ultimate truth, do they also admit that a pot is not clung to in ultimate truth? If so, it cannot be understood, what is the use of separately distinguishing true establishment? Because only phenomena that do not exist in conventional truth are not clung to, one cannot think that everything that exists in conventional truth is not clung to. If one admits that it is clung to, one must also admit that the pot is clung to. Moreover, being clung to in conventional truth is established by both oneself and others. Here is the time to analyze the ultimate truth, so it must be thought that it is clung to in the ultimate truth. If so, the pot exists in the ultimate truth. Since neither true establishment exists, the measure is that after negating true establishment, the pot actually appears, so the emptiness of non-affirming negation cannot understand emptiness, and all phenomena will become truly established as non-empty. Emptiness is free from all characteristics of existence and non-existence, so it will become something with acceptance and clinging. In this way, both truths have clinging, both clinging to the pot as the characteristic of a real thing, and clinging to the true emptiness and non-existence as their respective natures. How can this path be liberated from the bondage of the three realms? How can non-conceptual wisdom arise? How can dualistic appearances cease? Even if one realizes such emptiness, there is no cause for these results to arise. Just as a cow's horn does not contain a goat's horn, how can the profound realization of the non-contradiction of the two truths be the realm of the noble ones? Because even children know that a cow's horn does not contain a goat's horn. In this way, the meaning of the non-contradiction of the two truths is also completely lost, just as there is no suspicion of contradiction. Secondly, the fault of images not appearing is raised, and therefore it is proved that that reason is uncertain.
Tibetan
ན་པ་གཉིས། དང་པོ། གལ་ཏེ་རྨི་ལམ་གྱི་ཁང་ཁྱིམ་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་བཅས། སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་དང་མིག་འཕྲུལ་གྱིས་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་སོགས་དང་གཟུགས་བརྙན་ལ་བྱད་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་སོགས་དང་། བྲག་ཆ་དང་སྤྲུལ་པ་སོགས། སྐྱེ་མེད་དེ་ཡོད་པ་མིན་པར་མཐོང་ན་ཡོད་པ་ཉིད་མིན་པར་མཚུངས་ཀྱང་། དངོས་སྨྲ་པ་ཁྱོད་ལ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དེར་འགྱུར་ན་དེ་མི་རིགས་ཏེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟར་དེ་མི་སྣང་བར་འགྱུར་དགོས་སོ། །གཉིས་པ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གཟུགས་བརྙན་སོགས་འདི་ཇི་ལྟར་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་ཀྱང་། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟར་གང་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི། མཐོང་བའི་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ། དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ཁྱོད་ཀྱི་སྨྲ་བ་འདི་མ་ངེས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་མེད་པར་སྟོན་པ། སྐྱེ་བ་མེད་ཀྱང་སྣང་བར་མི་འགལ་བར་སྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་དངོས་དང་། ལུང་གིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ བསྟན་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། མོ་གཤམ་བུ་ལ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་དུའང་ཡོད་པ་མིན་པ་དེ་བཞིན་དུའང་གཟུགས་སོགས་དངོས་པོ་འདི་ཀུན་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་ཆར་དུ་མ་སྐྱེས་སོ། །འདིར་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་སོགས་དང་སྐྱེ་བ་སོགས་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ་ཆོས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཞེས་པ་ཡིན་གྱི། འདི་ལ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་པར་གོ་དགོས་ན། མོ་གཤམ་བུ་ལྟར་རང་རང་ངོ་བོས་ཞེས་པའི་དཔེ་ལྟར། མོ་གཤམ་བུ་སྐྱེ་མ་མྱོང་བ་ཡིན་གྱི། མོ་གཤམ་བུའི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་ནི་དཔེར་མ་བྱས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་དམ་ཞེས་པ་འདི་ཐ་སྙད་བཀག་པའི་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་ཅིག་ཡིན་པས། ཐ་སྙད་རྣམས་བཞག་ས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་བཀག་པར་འགྱུར་སྙམ་ན། ཐ་སྙད་བཀག་ཅེས། མེས་ཤིང་བསྲེགས་པ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ཕན་ཆད་ཐ་སྙད་སྣང་བ་རྒྱུན་ཆད་དགོས་ན། བུམ་སོགས་ཐ་སྙད་འདི་རྣམས་དཔྱད་རུང་མ་དཔྱད་རུང་། ཐ་སྙད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། དེ་ ལྟར་སྟོང་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་ནི་དུས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་སྣང་ལ། ད་ལྟ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུའང་། བུམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཁ་ཁྱེར་དང་ལྟོ་བ་སོགས་ཀྱི་ཆར་ཕྱེ་སྟེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱིས་ཕྱེ་ཞིང་དཔྱད་
Chinese
第二部分。第一，如果梦中的房屋和乾闼婆（梵文：Gandharva，天城体：गन्धर्व，罗马音：gandharva，字面意思：香神）的城市等，海市蜃楼的水和幻术所生的男人女人等，以及在影像中看到面容等，还有岩石的回声和化身等，无生之物被看作不存在，与不存在本身相同，但对于实在论者你来说，如果所见即为真实，那就不合理了，就像石女之子一样，必须变得不可见。第二，因此，即使影像等事物无论如何也没有产生，但为什么不像石女之子那样，不是世间所见的对境呢？因此，你的说法是不确定的。第二部分，显示自性生在二谛中都不存在，论证无生与显现不相违。第一部分，分为以理证显示自性无生和以圣教显示自性无生的方式两种。第一，石女之子以自己的自性而生，无论在胜义谛还是在世俗谛中都不存在，同样，色等一切事物也并非以自己的体性在世俗谛和胜义谛二者之中产生。这里所说的“以自己的自性”，是指名言的瓶子等和生等，以自己的体性，即以法本身的自性而存在。如果必须理解为真实成立的自性，就像石女之子的例子一样，以各自的自性，石女之子从未出生过，石女之子没有自性并没有作为例子。如果这样，胜义谛就是遮破名言的彻底空性，因为没有安立名言之处，所以会认为名言被遮破。所谓遮破名言，就像火烧木头一样，如果是空性，那么从那以后名言的显现就必须断绝。瓶子等这些名言，无论是否可以分析，即使名言的自性或法性已经安住于空性之中， 但即使如此空性，名言缘起的显现也始终没有间断地显现。现在，即使在辨析名言的体性是否存在的时候，对于瓶子之类的东西，也将其分为口、颈、腹等部分，并用微尘进行分析和辨析。
English
Part Two. First, if dream houses and Gandharva cities, mirage water and illusory men and women, seeing faces in reflections, rock echoes and incarnations, etc., unborn things are seen as non-existent, the same as non-existence itself, but for you realists, if what is seen is real, then it is unreasonable, like the son of a barren woman, it must become invisible. Second, therefore, even though reflections and other things are not produced in any way, why are they not objects of worldly perception like the son of a barren woman? Therefore, your statement is uncertain. Part Two, showing that self-nature birth does not exist in either of the two truths, arguing that non-birth and appearance are not contradictory. First, there are two ways to show that self-nature birth does not exist: through reasoning and through scripture. First, the son of a barren woman is born with his own self-nature, and does not exist in either the ultimate truth or the conventional truth. Similarly, all phenomena such as form are not born with their own essence in either the conventional truth or the ultimate truth. Here, "with its own self-nature" refers to nominal things such as vases and births, existing with their own essence, that is, with the self-nature of the dharma itself. If it must be understood as truly established self-nature, like the example of the son of a barren woman, with their respective self-natures, the son of a barren woman has never been born, and the lack of self-nature of the son of a barren woman is not used as an example. If so, the ultimate truth is a complete emptiness that negates nominalities. Because there is no place to establish nominalities, it will be thought that nominalities are negated. The so-called negation of nominalities is like fire burning wood. If it is emptiness, then from then on the appearance of nominalities must be cut off. These nominalities such as vases, whether they can be analyzed or not, even if the self-nature or dharma-nature of the nominalities has already abided in emptiness, but even so, while being empty, the appearance of dependent origination of nominalities always appears without interruption. Now, even when examining whether the nature of nominalities exists or not, for things like vases, they are divided into parts such as mouth, neck, and belly, and analyzed and examined with dust particles.