Tibetan
འི་རྣམ་པའི་རྟེན་མཚུངས་ལུས་དང་ལྡན་ཉིད་ཕྱིར། །གང་གི་ཚེ་ནི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་ཁས་ལེན་དེ་ཚེ་བཞིན། །ཞེས་བརྗོད་པར་ཡང་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། འདི་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡོད་ཅེས་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་བདག ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་དམ་པའི་དོན་ནི་ལྟ་བར་རྟོགས་བྱ་སྟེ། ཞེས་རྟགས་དང་དཔེ་ནི་འདྲའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་རོ། །འདིར་རང་ནི། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འགོག་པའི་དུས་སུ་རྒྱང་འཕེན་པ་ནི། ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་པ་ལ་མེད་པར་བཟུང་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བློ་ཡིན་ཏེ། སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལྟ་བ་དེ་ཡི་རྣམ་པའི་རྟེན་མཚུངས་པའི་ལུས་ནི་རྒྱུད་ན་ད་ལྟའི་འཇིག་རྟེན་བདེན་པར་བཟུང་བཞིན་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དམིགས་ནས་འདི་ཕ་རོལ་ཏུ་རྒྱུན་ཆད་ཅེས་དམིགས་པས། དཔེར་ན་འབྱུང་བ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་དེ་ཚེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ད་ལྟའི་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་དང་ཕ་རོལ་མེད་པར་དམིགས་པས་སོ། །རང་གིས་ཡོད་ཟེར་བ་དེ་དང་མི་འདྲ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་ཡིན་པ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འགོག་པའི་དུས་སུའང་། རྒྱང་འཕེན་པ་ཆོས་ཅན། ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡིན་པར་ཐལ། སྐུར་འདེབས་དེ་ཡི་ལྟ་བའི་ རྣམ་པའི་རྟེན་མཚུངས་ལུས་ལྡན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བདག་མེད་པ་ལ་མེད་པར་འཛིན་པ་དོན་དམ་པ་ཡིན་པ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་སངས་རྒྱས་པ་ཆོས་ཅན། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བློ་ཡིན་པར་ཐལ། བདག་གི་ལྟ་བའི་རྣམ་པའི་རྟེན་མཚུངས་ལུས་ལྡན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་། ཤེས་བྱ་སྤྱི་ལ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་པར་དང་། ཡང་དག་ལྟ་བ་མིན་པར་ཐལ། བདག་ལྟ་དང་། ཆད་ལྟའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་བའི་དུས་སུ་དབང་ཕྱུག་པ། ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་སོགས་རིགས་འགྲེའོ། །གཉིས་པ། འབྱུང་བ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་པ་དེ་ལྟར་བཤད་ཟིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་སྔར་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་རང་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་དང་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་དང་རྒྱུ་མེད་དུ་སྐྱེ་བའི་སྐབས་སུ་འབྱུང་བ་ཡང་དེ་དང་ཐུན་མོང་དུ་ནི་བཀག་ཟིན་དེ་ཡི་ཕྱིར་སྔར་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་བཀག་པའམ་མ་བཤད་པའི་འབྱུང་བ་འདི་དག་ལྟ་ཞིག་བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་དོན་གྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་ན་མཐའ་བཞི་གང་རུང་གི་སྐྱེ
Chinese
之形态之所依相似身所具之故。何时了承认无我，如彼时一般。如是说亦能。如是，于此处证悟有 सर्वज्ञ（藏文：ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་，梵文天城体：sarvajña，梵文罗马拟音：sarvajña，汉语字面意思：一切智者）之时，我，所知之自性，圣谛之义是可见可证的。记号与比喻是相同的。如是施用于一切事物。此处，自身是，于遮止他世之时，顺世外道是，所知之自性，于有他世执为无之颠倒心也。诽谤之见彼之形态之所依相似之身，乃相续中现世执为真实者也。缘彼而缘此于他世断灭也。譬如承认有地等，如彼时一般，缘现在有地等及他世无也。自所说之有与彼不相同也。如于无地等承认为有，是颠倒之心一般。于遮止他世之时也。顺世外道法相，是所知之自性，成为颠倒见，以诽谤彼之见之形态之所依相似身所具之故。如于无我执为无，是胜义谛一般。于欲他世有之佛教徒法相，成为非颠倒之心，以我之见之形态之所依相似身所具之故。如是。其他，于所知总相颠倒见，且非为正见，以具有我见及断见之所依之心故。于说事物有之时，自在天，所知之自性等类推之。第二，彼等地等如何非自性有，如是已说竟。何以故？如前所说，于自与他生及二者生及无因生之时，地等亦与彼共同遮止竟，是故，先前以总的方式遮止或未说之地等此等略观，非真实有也。第三，如是成立之义之结语是，何以故，若诸事物有自性，则四边中任何之生
English
Because of possessing a body similar to the support of the form of. Whenever one acknowledges selflessness, it is just like that time. It can also be said. Similarly, at the time of realizing that there is सर्वज्ञ (Tibetan: ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་, Sanskrit Devanagari: sarvajña, Sanskrit Roman transliteration: sarvajña, Chinese literal meaning: all-knowing one) here, I, the nature of knowable, the meaning of the holy truth is to be seen and realized. The sign and the metaphor are the same. Apply it to all things in the same way. Here, oneself is, at the time of preventing the other world, the materialist is, the nature of knowable, the inverted mind that holds the other world to be non-existent. The body similar to the support of the form of the view of slander is the one who holds the present world to be true in the continuum. Focusing on that, one focuses on this being cut off in the other world. For example, acknowledging the existence of earth, etc., is like that time, focusing on the existence of earth, etc., now and the non-existence of the other world. The existence said by oneself is not the same as that. Just as acknowledging the existence of something that does not exist, such as earth, etc., is an inverted mind. It is also at the time of preventing the other world. The characteristic of the materialist is that the nature of knowable becomes an inverted view, because of possessing a body similar to the support of the form of the view of slander. Just as holding non-self to be non-existent is the ultimate truth. The characteristic of the Buddhist who desires the existence of the other world is that it becomes a non-inverted mind, because of possessing a body similar to the support of the form of the view of self. Like this. Furthermore, it is an inverted view of the general aspect of knowable, and it is not a correct view, because it has a mind that is the basis of the view of self and the view of annihilation. When saying that things exist, Ishvara, the nature of knowable, etc., are inferred analogously. Second, it has already been said how those elements are not inherently existent. Why? As said before, at the time of arising from self and other, and arising from both, and arising without cause, the elements have also been jointly prevented with that, therefore, these elements that were previously prevented or not said in a general way are not truly existent. Third, the conclusion of the meaning established in this way is, why, if things have self-nature, then any arising of the four extremes
Tibetan
་བས་ཁྱབ་ཀྱང་དེ་མེད་པས་ དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱི་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྐྱེ་བའང་ཡོད་པ་མིན་པས་ཏེ་མིན་པའི་ཕྱིར་ན། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་བཀག་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ལ། རང་བཞིན་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐོང་བར་ཐལ་བའི་རྩོད་སྤོང་དང་། སྣང་གཞི་མེད་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མི་སྣང་བར་ཐལ་བའི་རྩོད་སྤང་གཉིས། དང་པོ་ལ། རང་བཞིན་མི་སྣང་བའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་དང་། རྒྱུ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། རྒྱུ་གང་གིས་རང་བཞིན་མི་མཐོང་ཚུལ་དང་། དེ་དཔེས་སྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ། འོ་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ཡིན་ན་རང་བཞིན་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྣང་བར་སྔོ་སོགས་མངོན་སུམ་དུ་ཅི་ལ་སྣང་སྟེ་མ་སྐྱེས་པས་སོ་ཟེར་ན། སྔོ་སོགས་དེ་རང་བཞིན་མིན་ཀྱང་རྨོངས་པས་བསླད་པས་དེར་དམིགས་ཀྱི་མ་རིག་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མ་དམིགས། གང་གིས་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་སྒྲིབ་པའི་ཆར་སྤྲིན་ནག་པོའི་ཚོགས་དང་མཚུངས་པའི་གཏི་མུག་སྟུག་པོ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་འཐུག་པོ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ལ་ཡོད་པ་དེས་ན་ཡུལ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཏི་མུག་གིས་བསྒྲིབས་ནས་ངོ་བོས་ གྲུབ་པའི་ལོག་པ་དག་ཏུ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་རབ་རིབ་ཀྱི་མཐུ་ཡིས་གང་ཟག་འགའ་ཞིག་གི་ངོར་སྐྲ་ཤད་དང་ཟླ་བ་གཅིག་ལ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་དང་། རྨ་བྱའི་མདོངས་ལྟ་བུ་དང་སྦྲང་མ་ལ་སོགས་མེད་ཀྱང་ཡོད་པ་ལྟར་ལོག་པར་འཛིན་པ་སྟེ་མཐོང་བར་བྱེད་པ། དེ་བཞིན་དུ་ནི་གཏི་མུག་གི་སྐྱོན་གྱི་དབང་གིས་མི་མཁས་པས་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་མི་མཐོང་ལ་མེད་པའི་སྔོ་སོགས་འདུས་བྱས་ལྟ་ཞིག་སྣ་ཚོགས་པ་དེར་འཛིན་གྱི་ཤེས་པའམ་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ནི་རྟོགས་པའམ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། འོ་ན་ཕྱི་ནང་གི་རྒྱུ་དེ་ནི་ཡོད་དོ་སྙམ་ན་མིན་ཏེ། གལ་ཏེ་གཏི་མུག་མ་རིག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ལས་འབྱུང་ཞིང་གཏི་མུག་དེ་མེད་པར་ལས་དེ་རྣམས་མི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བས་དེ་སྤང་བྱར་ཞེན་པ་དག་ནི་ཡང་དག་པའི་གནས་ལ་མི་མཁས་ཁོ་ནས་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་གོར་མ་ཆག་གོ །འོ་ན་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་མི་མཐོང་བའི་རྒྱུ་གཏི་མུག་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ན་རང་བཞིན་མཐོང་བར་འཐད་པས་དཔེར་ན་མིག་གིས་གཟུགས་ལོག་པར་མཐོང་བ་ལ། མིག་སྐྱོན་རབ་རིབ་སེལ་དགོས་པ་ལྟ
Chinese
虽然（空性）遍及一切，但由于没有它，事物不是从自性、他性或两者中产生的。而且，事物也不是不依赖于因而产生的，因为不是这样的缘故，事物是远离自性成立的。第二，对于如此遮破进行辩驳的驳斥，有如果自性是那样的话，就会变成所有人都看见的辩驳驳斥，以及如果没有显现的基础，就会变成连名言中也不显现的辩驳驳斥两种。第一种中，有显示自性不显现的原因，以及显示原因也没有自性两种。第一种中，有以什么原因不看见自性的方式，以及以比喻成立它两种。第一，如果诸法的体性没有自性是那样的话，那么自性为什么不显现，为什么青色等显现为现量呢？如果说是因为没有产生，那么，青色等虽然不是自性，但因为被愚痴所染污，所以在那里执著，没有无明的那些人则不执著。因为有如同遮蔽天空自性的乌云般的浓厚愚痴，即非常浓厚，所以在世间，境的自性被愚痴遮蔽后，会显现为以体性成立的颠倒。第二，比喻如何呢？就像由于眼花缭乱的力量，在某些人的眼中，会出现发丝和一个月亮显现为两个，以及孔雀的羽毛等，即使没有也像有一样颠倒执著，即看见。同样，由于愚痴的过失，不精通的人，即孩子们的各自天性，看不见存在的自性，却执著于不存在的青色等有为法，各种各样的东西。以智慧或聪明才能领悟或看见。第二，显示原因也没有自性是：如果认为内外的原因是存在的，那么不是的。如果说依靠愚痴无明而产生行为的业，没有愚痴就不产生那些业，因此那些执著于应该断除它的，必定是不精通真实之处的人才能领悟的。那么，不看见境的自性的原因是愚痴，如果没有它，就应该看见自性，例如眼睛颠倒地看见事物，就像需要消除眼病眼花缭乱一样。
English
Although (emptiness) pervades everything, things do not arise from self-nature, other-nature, or both, because it is not there. Moreover, things do not arise independently of causes, because it is not so. Therefore, things are devoid of inherent existence. Secondly, in refuting the objections to such negation, there are two refutations: the objection that if self-nature were like that, it would follow that everyone would see it, and the objection that if there were no basis for appearance, it would follow that it would not appear even in conventional terms. In the first, there are two points: showing the cause of why self-nature does not appear, and showing that the cause itself is also without self-nature. In the first, there are two points: how the cause prevents seeing self-nature, and establishing it with an example. First, if the essence of phenomena is without self-nature, then why does self-nature not appear, and why do blue and other things appear as manifest? If it is said that it is because they are not produced, then, although blue and other things are not self-nature, they are fixated upon there because they are tainted by delusion, and those who are free from ignorance do not fixate upon them. Because there is a thick ignorance, like dark rain clouds obscuring the self-nature of the sky, which is very thick, therefore, in the world, the self-nature of objects is obscured by ignorance, and they appear as perverted things established by essence. Second, what is the example? Just as, due to the power of dizziness, some people see hairs and one moon appearing as two, and peacock feathers and bees, etc., are perceived as if they exist even though they do not, that is, they see them. Similarly, due to the fault of ignorance, those who are not skilled, that is, the innate nature of children, do not see the existing self-nature, but fixate on the non-existent blue and other compounded phenomena, various things. It is through wisdom or intelligence that one realizes or sees. Second, showing that the cause itself is also without self-nature: If one thinks that the internal and external causes exist, then they do not. If it is said that actions arise dependent on ignorance and unawareness, and without ignorance those actions do not arise, therefore, those who cling to abandoning it must be realized only by those who are not skilled in the true state. So, the cause of not seeing the self-nature of objects is ignorance. If it were not for it, one should see self-nature, just as the eyes see things perversely, like needing to eliminate the dizziness of eye disease.