Tibetan
ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་གང་ཟག་ནས་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པ་པོར་སྨྲ་བའི་བར་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ནི་དེ་རྣམས་མིན་གྱི་སེམས་ཙམ་ཞིག་བྱེད་པ་པོར་ང་སྨྲའོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ། ཇི་བཞིན་ནམ་ཇི་ལྟར་རང་རང་གི་ལུང་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་བཅོས་དེ་དང་དེ་ལས། མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཟག་དང་གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་སོགས་དེ་དག་བྱེད་པོར་སྨྲས་པ་དེ་དག་བྱེད་པོ་ཡིན་པར་མ་གཟིགས་ནས་རྒྱལ་བས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པོ་གཞན་ནི་མེད་ཀྱི་སེམས་ཙམ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་བྱེད་པོར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ཙམ་གྱི་སྒྲ་ཕྱི་རོལ་འགོག་པའི་དོན་མིན་པར་སེམས་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་པར་སྟོན་པ། དེ་ལྟར་འཐད་པའི་ཚུལ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བློ་རྒྱས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བསྙད་པ་ཇི་བཞིན་ཏེ་ཚིག་སྔ་མ་སངས་ཞེས་པའི་སྒྲ་མི་མངོན་པར་བྱས་ཀྱང་རྣམ་པར་བཤད་དུ་ཡོད་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་གཟུགས་སེམས་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་སེམས་ཙམ་གཙོར་ཏེ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ལ་གཙོ་བོའི་ཚིག་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་ལ། མདོ་ལས་སེམས་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི་གཟུགས་ནི་མེད་དོ་ཞེས་མདོ་འདིར་འགོག་པ་དེ་ལྟར་མདོ་ཡི་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་ པ་ལ། ཙམ་གྱི་སྒྲས་ཕྱི་རོལ་འགོག་པར་འདོད་པ་མི་འཐད་པའི་ཚུལ་དང་། གཙོ་བོར་འདོད་པ་འཐད་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལྟར་ཡིན་ན་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་མཁྱེན་ནས། ས་བཅུ་པའི་མདོ་དེ་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཉིད་དགག་པར་མཛད་པ་ཡིན་ན་ནི། སླར་ཡང་མདོ་དེ་ལས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སེམས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་གཏི་མུག་མ་རིག་པ་དང་ལས་འདུ་བྱེད་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པར་ཅི་ཡི་ཕྱིར་གསུངས་ཏེ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་དང་། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སོགས་ལུགས་འབྱུང་ལྡོག་གི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་རྣམ་ཤེས་རྒྱུ་ཅན་དུ་གསུང་གི་རྣམ་ཤེས་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་ནི་མ་གསུངས་སོ། །གྲུབ་པར་གསུངས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པས་སེམས་དེ་ཡང་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ཡོད་ན་ཡོད་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་ཡིན་པར་ཅི་སྟེ་གསུང་སྟེ། གསུང་པ་པོ་འཁྲུལ་བ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་ཡིན་པས་འགལ་འདུ་ཅན་དུ་མི་གསུངས་ལ་ལུང་དོན་ཁྱོད་ལྟར་མིན་པར་ངེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་སེམས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཚུལ་དང་། གཞན་དེ་ཙམ་དུ་མི་གཙོ་བའི་ཚུལ་ གཉིས། དང་པོ་ནི། གཙོ་བོ་ཡིན་ཚུལ་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཐུན་མིན་གྱི་ལས་ཀྱིས་ནང་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེ༷ན་སྣ་ཚོགས་པའི་དངོས་པོ་དང་། ཐུན་མོང་གིས་ལས་བསགས་པས་རླུང་དཀྱིལ་ནས་འོག་མིན་གྱི་ཁང་བཟང་གི་བར་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེ༷ན་མི་འདྲ་བ་ཤིན་ཏུ་སྣ་ཚོགས་འགོད་པའམ་བསྐྱེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། སེམས་ཅན་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་རི། །ནག་པོ་དུས་སུ་སྐྱེས་ཏེ་དཔེར། །སེམས་དམྱལ་མཐོ་རིས་འཇིག་རྟེན་དུ། །མཚོན་དང་རིན་ཆེན་ཤིང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འགྲོ་བ་མ་ལུས་ལས་སྣ་ཚོགས་བསགས་པ་ལས་སྐྱེས་པར་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སེམས་སྤངས་ནས་ནི་ལས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ལས་སེམས་ལ་བསྟེན་པས་སོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་མདོ་དེར་ཡང་གཟུགས་ཡོད་པར་འདོད་མོད་ཀྱི་དེ་ལ་ནི་སེམས་བཞིན་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སེམས་ལས་གཞན་པའི་བྱེད་པ་པོ་བཟློ༷ག་པ་སྟེ་བཀག་གི་གཟུགས་ནི་བཀག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་མཇུག་བསྡུ་བ། འཇིག་རྟེ༷ན་པ་ཡི་དེ་ཉིད་དམ་རྣམ་བཞག་ལ་གནས་པ་ལ་ནི་ཕུང་པོ་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པ་ལྟར་གྱིས་ཏེ་ལྔ་ཆར་ཡང་ཡོད་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བར་འདོད་པ་སྟེ་ གྱུར་པ་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་དེའི་ངོར་དེ་ལྔ་ཆར་ཡང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་མེད་ན་ནི་སེམས་ཀྱང་ཡོད་པར་མ་འཛིན་ཅིག་འཐད་རིགས་ཀྱིས་གཉིས་ཀ་ཡང་མེད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་མེད་མཉམ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་མཉམ་ཡིན་པ་ཉིད་ལུང་རིགས་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སེམས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་ནའང་གཟུགས་མེད་པར་མ་འཛིན་ཅིག་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ཙམ་ན་ནི་གཉིས་ཀར་ཡང་ཡོད་པས་སོ། །ལུང་ལས་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཚུལ་བསྟན་པའི་མདོར་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཚུངས་པར། གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་སོགས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྤངས་ཤིང་སྟེ་བཀག་ལ། མངོན་པའི་ཆོས་ལས་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཚུངས་པར་གསུངས་ལ་བདེན་གཉིས་རིམ་པ་འདི་དག་བཤིག་ནས་ཏེ་དེ་ལྟར་མིན་པར་བཟུང་ནས་ཀྱང་། ཁྱོད་ཀྱི་རྫས་གཞན་དབང་བཞག་པ་ནི་རིགས་པས་བཀག་པས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ཡི་ཕྱིར་སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟའི་སྟེ་དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པས་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་འདི་ཀུན་གདོད་ནས་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྐྱེས་པའི་བདེན་ གཉིས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་རིག་ཅིང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདིའི་ཐད་ཀྱི་རང་རྒྱུད་པས་ཐ་སྙད་ཀྱི
Chinese
我说了。像从“有补特伽罗”到“自在天是作者”之间，我说是唯有心是作者，而不是他们。第二，正如在各自的经论中所说的那样，外道们说补特伽罗和自在天等是作者，但佛陀并没有认为他们是作者，而是说除了心之外，没有其他的世间作者。第二，为了说明“唯”字不是为了遮止外境，而是为了显示心是主要的，所以说了两种成立的道理。第一，正如对通达真如者称为佛陀一样，虽然省略了前面的“通达”一词，但仍然可以解释。同样，在色和心两者之中，心是主要的，所以省略了“主要”一词，对于三界世间，经中说“唯是心”，而不是说没有色，因此这样遮止并非经的本意。第二，有两种说法：认为“唯”字是为了遮止外境是不合理的，以及认为主要才是合理的。第一，如果像你所说的那样，认为这三界都是自性成立的唯心，并且从《十地经》中遮止了外境的色，那么，为什么世尊又在那部经中说，心识是从愚痴无明和业行两者中产生的呢？因为无明的缘故产生行，因为行的缘故产生识等等，以顺逆的缘起而说识是有因的，而不是说识是自性成立的。如果说是自性成立的，那么自性成立就不依赖于因缘，那么这个心如果有无明和行就存在，没有就没有产生，为什么要这样说呢？因为说法者是已经断尽一切错误的，所以不会说有矛盾的话，所以经文的意义肯定不是像你所说的那样。第二，有两种说法：心是主要的道理，以及其他不是那么主要的道理。第一是，主要的原因是
English
I have spoken. Like from "there is a person" to "Ishvara is the agent," I say that only the mind is the agent, not them. Second, just as it is said in the respective scriptures, the non-Buddhists say that the person and Ishvara, etc., are the agents, but the Buddha did not see them as agents, but said that there is no other agent of the world other than the mind. Second, to show that the word "only" is not to negate external objects, but to show that the mind is the main thing, two reasons for establishing this are given. First, just as one who has expanded his mind on Suchness is called a Buddha, even though the previous word "expanded" is omitted, it can still be explained. Similarly, among the two, form and mind, the mind is the main one, so the word "main" is omitted, and for the three realms of the world, the sutra says "only mind," and not that there is no form, so such negation is not the meaning of the sutra. Second, there are two statements: that it is unreasonable to think that the word "only" is to negate external objects, and that it is reasonable to think that the main thing is reasonable. First, if, as you say, you think that these three realms are all mind-only established by nature, and from the Tenth Bhumi Sutra you negate the external form, then why did the Bhagavan say in that sutra that the mind-consciousness arises from both ignorance and karma? Because of ignorance, action arises, and because of action, consciousness arises, etc., by the dependent origination of arising and ceasing, it is said that consciousness has a cause, but it is not said that consciousness is established by its own nature. If it is said to be established by its own nature, then what is established by its own nature does not depend on conditions, so if this mind has ignorance and action, it exists, and if it does not, it does not arise, why would you say that? Because the speaker has exhausted all errors, he will not say contradictory words, so the meaning of the scriptures is definitely not as you say. Second, there are two statements: the reason why the mind is the main thing, and the reason why others are not so main. The first is, the main reason is
Chinese
心自身以不共之业，安置或产生内有情之种种世间事物；以共同之业积累，从风轮到色究竟天的楼阁之间，安置或产生极其不同的器世间。如是说：有情业之故，有种种。黑之时中生，如是例。心，地狱，天界世间中。兵器与珍宝，如树木般。如是说。如是，一切有情从积累种种业而生，为世间知者所说。因此，舍弃心则业也不存在，因为业依赖于心。第二，假设经部也认为有色，但它没有像心一样行走的作者。因此，遮止心之外的作者，即遮止色并非遮止。第三总结，安住于世间者的自性或安立，如世间共称的蕴一样，五者全部存在。想要显现彼性之智慧，即 转变时，瑜伽士入定，在那时那五者全部不会显现。因为是那样，因此如果没有色，也不要执着有心，以道理来说两者都不存在。假设那样胜义中无等同，世俗中存在等同，以理证成立，即使执着心存在，也不要执着没有色，因为仅仅在世间中两者都存在。经中也说，五蕴那些般若波罗蜜多的方式所宣说的经中，佛陀同样，色以色空等，舍弃自性成立而遮止。在俱舍论中，从自共相的角度同样宣说，破坏这些二谛次第，即执着不如是，你的实事他立是为理所遮止，不会成立，因此如前所说那样的次第，内外这些事物本来就未曾胜义中产生，但在世间名言中产生的二谛之安立，应当了知并证悟。关于此，自续派以名言
English
The mind itself, through uncommon actions, arranges or generates various worldly objects of inner sentient beings; through the accumulation of common actions, from the wheel of wind to the pavilion of Akanishta (（梵文，अकनिष्ठ，Akaniṣṭha，色究竟天）), arranges or generates extremely different vessel worlds. As it is said: Due to the karma of sentient beings, there are various things. Born in the time of darkness, for example. In the mind, hell, heavenly realms, and the world. Weapons and jewels, like trees. Thus it is said. Thus, all beings are born from the accumulation of various karmas, as spoken by the knower of the world. Therefore, if the mind is abandoned, then karma does not exist either, because karma depends on the mind. Secondly, even if the Sutra Pitaka considers form to exist, it does not have an agent of action like the mind. Therefore, refuting the agent other than the mind, that is, refuting that form is not a refutation. Thirdly, the conclusion is that for those who abide in the nature or establishment of the world, like the aggregates commonly known in the world, all five exist. Wanting to manifest the wisdom of that nature, that is, when transformed, the yogi enters into samadhi, at that time all five will not appear. Because it is like that, therefore, if there is no form, do not cling to the existence of mind either, because according to reason, both do not exist. If it is like that, there is no equality in the ultimate truth, and there is equality in the conventional truth, which is established by reason and proof, even if you cling to the existence of mind, do not cling to the non-existence of form, because both exist only in the world. It is also said in the scriptures that the five aggregates are the same in the sutras that explain the method of the Perfection of Wisdom, the Buddha similarly, form is empty of form, etc., abandoning the establishment of self-nature and refuting it. In the Abhidharma, it is similarly declared from the perspective of self and general characteristics, destroying these two truths in order, that is, clinging to what is not so, your establishment of other-dependence is refuted by reason, and will not be established, therefore, in the order as previously stated, these inner and outer things have never been generated in the ultimate truth from the beginning, but the establishment of the two truths generated only in worldly terms should be known and realized. Regarding this, the Svatantrika (self-sufficient school) with conventional terms