Tibetan
་པའི་ལུང་གི་དོན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ ལུང་གི་དོན་བཤད་པ་དང་། དེ་འཐད་པས་བསྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ། གལ་ཏེ་འཐད་པ་དང་བྲལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པས་འཇིགས་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཁས་བླངས་ན་ནི་ལུང་གི་གནོད་པའི་འཇིགས་པས་སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་ཁས་བླང་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། ས་བཅུ་པ་ལས། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་ཏེ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པས་སོ་སྙམ་ན་ལུང་དེའི་དོན་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བཟུང་བ་ལྟར་མིན་ཏེ་ས་དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པར་ཆོས་དབྱིངས་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སེམས་པ་ཡོད་པས་སེམས་དཔའ་ཡིས་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་གང་རྟོགས་པར་གསུངས་པ་དེ་ནི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་བཀག་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་ཕྱིར་བྱང་སེམས་དེས། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་ནི་སེམས་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་དེ་ལས་རྟེན་འབྲེལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་བྱེད་པོ་དང་ཚོར་པོ་མེད་པར་འགྲུབ་པ་དང་། བྱེད་པོ་ལ་ཞེན་པས་ལས་ཡོད་དེ་བྱེད་པོ་མེད་ན་ལས་ཀྱང་མི་དམིགས་སྙམ་སོགས་གསུངས་མཐར། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁམས་ གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་སྟེ། སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་སྟེ་བཀའ་སྩལ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་གཅིག་ལ་བརྟེན་པ་དག་གོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ལ་དེའི་ཕྱིར་བདག་རྟག་པའི་བྱེད་པ་པོ་བཀག་པར་རྟོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ལུང་གིས་བསྒྲུབ་པ་དང་། རིགས་པས་བསྒྲུབ་པ། དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་གསུམ། དང་པོ་ལ། མདོ་གང་ལས་གསུངས་པའི་ཚུལ་དང་། ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཚུལ་གསལ་བར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། དེ་ཕྱིར་དེ་ཉིད་རྟོགས་ནུས་པའི་བློ་ལྡན་བྱང་སེམས་ཀྱི་བློ་ནི་འཕེལ་བྱའི་ཕྱིར། མདོ་གཞན་ལང་ཀར་གཤེགས་མདོ་དེ་ལས་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་མུ་སྟེགས་སྤོ་མཐོན་ཞེས་མུ་སྟེགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་གཙོ་བོ་སོགས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པོར་འདོད་པའི་ལྟ་ངན་གྱི་རི་བོ་སྤོ་མཐོན་འཇོམས་པའི་ངག་གི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་མདོ་གཞན་དུ་སེམས་ཙམ་ཞེས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་གཅོད་ཕྱིར་གསུངས་ཏེ་དེ་ལ་དགོངས་པ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ངག་གི་རྡོ་རྗེ་གང་ཞེ་ན། གང་ཟག་རྒྱུན་དང་ཕུང་པོ་དང་། །དེ་བཞིན་རྐྱེན་དང་རྡུལ་དག་དང་། །གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པོ་རྣམས། ། སེམས་ཙམ་དུ་ནི་
Chinese
两种解释经文意义的方法。第一， 解释经文的意义，以及用理证来证明它的合理性。第一。如果即使不合理，也因为害怕世间的损害而承认你的世俗，那么也必须因为害怕经文的损害而承认唯心，如《十地经》中说：“他这样想，这三界是唯心”等等。如果有人这样认为，那么那部经的意义不像你所理解的那样，而是当第六地显现时，菩萨因为心中有对法界显现的一切智智的向往，所以经中说菩萨所证悟的三有只是识，这是为了让他明白，这是为了遮止常恒自性的我，是世界的造作者。因此，那位菩萨在后得位时，会证悟到世界的造作者只是心。经中说，从那部经中，可以证成依靠缘起和苦蕴，没有作者和受者，因为执着于作者，所以有业，如果无作者，则业也不可得等等。最后说：“他这样想，就像这样，这三界是唯心。如来所开示的十二缘起，也都依赖于一个心。”经中广说，因此，他证悟到常恒的作者是被遮止的。第二，有三种：用经文来证明，用理证来证明，以及总结这样成立的结论。第一，有两种：从哪部经中说的，以及清楚地解释如何说的。第一。因此，为了使能够证悟那一点的具慧菩萨的智慧增长，另一部经，即《楞伽经》中，一切智者为了摧毁外道斯波吞（spobo mthon）——也就是外道所持的，认为自性、主物等是世界造作者的邪见之山——而说了具有语言之金刚自性的教言，这是为了断除其他经中所说的“唯心”的密意。那么，断除那个密意的语言之金刚是什么呢？“人、常、蕴，如是缘和微尘，主物、自在、造作者，唯是心。
English
Two ways to explain the meaning of the scriptures. First, explaining the meaning of the scriptures and proving its rationality with reasoning. First. If, even if it is not reasonable, you admit your conventional truth because you are afraid of worldly harm, then you must also admit the mind-only because you are afraid of the harm of the scriptures, as it is said in the Tenth Bhumi Sutra: "He thinks like this, these three realms are mind-only," and so on. If someone thinks like this, then the meaning of that sutra is not as you understand it, but when the sixth bhumi manifests, the bodhisattva, because he has a mind that aspires to the all-knowing wisdom that manifests in the dharmadhatu, therefore, the sutra says that what the bodhisattva realizes of the three existences is only consciousness, this is to make him understand that this is to prevent the eternal self-nature, which is the creator of the world. Therefore, that bodhisattva will realize in the post-attainment that the creator of the world is only the mind. The sutra says that from that sutra, it can be proved that relying on dependent origination and the aggregate of suffering, there is no author and no experiencer, because clinging to the author, there is karma, if there is no author, then karma cannot be found, and so on. Finally, it says: "He thinks like this, just like this, these three realms are mind-only. The twelve links of existence, which were explained by the Tathagata, all depend on one mind." The sutra says extensively, therefore, he realizes that the eternal author is prevented. Second, there are three: proving with scriptures, proving with reasoning, and concluding the conclusion that is established in this way. First, there are two: from which sutra it is said, and clearly explaining how it is said. First. Therefore, in order to increase the wisdom of the wise bodhisattva who is able to realize that point, another sutra, the Lankavatara Sutra, says that the all-knowing one, in order to destroy the mountain of wrong views held by the heretic Spobo Thon (སྤོ་མཐོན) - that is, the heretics who believe that self-nature, pradhana, etc. are the creators of the world - spoke the teaching with the vajra nature of language, this is to cut off the hidden meaning of "mind-only" said in other sutras. So, what is the vajra of language that cuts off that hidden meaning? "Person, permanence, aggregates, likewise causes and atoms, pradhana, Ishvara, creator, are only mind."