Tibetan
་བོ་ཙམ་ཞིག་དགག་པ། གལ་ཏེ་གཟུང་བ་མེད་པས་དེ་ལས་དོན་གཞན་པའི་འཛིན་པ་ཉིད་བྲལ་ཞིང་། ཐ་དད་པ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་གཞན་དབང་གི་དངོས་པོ་དོན་དམ་དུ་ཡོད་ན། འདི་ཡི་ཡོད་པ་ཡུལ་ཅན་གང་གིས་ཤེས་པར་འགྱུར། བློ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བཟུང་བར་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱར་མི་རུང་སྟེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། གཞན་དབང་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་རང་རིག་དགག་པ་དང་། དེ་བཀག་པས་ཚད་མ་མེད་པར་གཞན་དབང་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དམ་བཅའི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན་པ། དེ་རིགས་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ཡང་གཞན་དབང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མྱོང་བར་རང་གིས་རང་ལ་བྱེད་པ་འགལ་ཏེ། རལ་གྲི་དང་། མར་མེ་མིག་སོར་མོ་ཡང་ཟོར་ཅན་གྱི་དཔེས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ལ་དེ་ལས་གཞན་པས་ཀྱང་མིན་ཏེ་རང་གིས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་འགལ་བས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། རང་རིག་རྗེས་དཔག་གི་སྒོ་ནས་མི་འགྲུབ་པའི་ཚུལ། རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱིས་ ཚད་མས་མི་འགྲུབ་ཚུལ། དང་པོ་ལ། གཏན་ཚིགས་བཀོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། གལ་ཏེ་རང་རིག་ཡོད་དེ་རྒྱུ་མཚན་ཕྱི་དུས་མྱོང་བའི་ཡུལ་ཅན་དྲན་པ་ལས་དེ་ཡོད་པར་འགྲུབ་ན་དོན་འདི་མཐོང་ཞེས་ཡུལ་དྲན་པ་དང་། ངས་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཡུལ་མྱོང་བའི་ཡུལ་ཅན་དྲན་པ་ཡོད་པས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁར་སང་ལྟ་བུའི་དུས་ཡུལ་རིག་པ་ལས་རང་རིག་པ་མེད་ན་ཁར་སང་གི་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་དེ་མཐོང་མཁན་སུ་ཡང་མེད་པས་དེ་རང་ཅི་ལ་དྲན་ཏེ། རང་མིག་རང་གིས་མ་མཐོང་ན་ངའི་མིག་གི་དབྱིབས་འདི་འདྲ་སྙམ་དུ་ནམ་ཡང་མི་དྲན་པ་བཞིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཡུལ་ཅན་དྲན་པའི་རྟགས་ཀྱིས་རང་རིག་བསྒྲུབ་པའོ། །དེ་མྱོང་མཁན་རང་གཞན་གང་རུང་དུ་ངེས་ན། གཞན་ཡིན་ཚེ་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་ཏེ་ཤེས་པ་སྔ་མ་ལ་གཅོད་བྱེད་ཕྱི་མ་དགོས་པས་སོ། །ཡུལ་གཞན་མི་གཅོད་པར་ཐལ་ཏེ། ཤེས་པ་སྔ་མ་སྔ་མ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་མི་དམིགས་པས་སོ་ཟེར། གཉིས་པ་ལ། དྲན་པ་རང་རིག་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པས་དགག་པ་དང་། རང་རིག་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དེ་དྲན་པར་མི་རིག་པས་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། རང་རིག་དོན་དམ་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཕྱིར་དྲན་པའི་རྟགས་ བརྗོད་པ་ཡི་གཏན་ཚིགས་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ལ་གཟུང་བྱ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལྟར་རང་རིག་འགྲུབ་པའི་རྟགས་སུ་མ་གྲུབ་པ་དྲན་པ་འདི་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་སུ་རུང་བ་མིན་ཏེ་ཅི་ལྟར་མ་གྲུབ་ན་རྫས་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དབང་དུ་ན་ནི་དྲན་པ་ཀུན་ཏུ་མི་འགྲུབ་པས་མ་གྲུབ་ལ། འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་། རང་རིག་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་དྲན་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། མེ་མེད་ན་དེའི་འབྲས་བུ་དུ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་མེད་པར་དེའི་འབྲས་བུ་མི་རུང་བ་ལྟར་རྒྱུ་རང་རིག་ད་རུང་མ་གྲུབ་པས་དེའི་འབྲས་བུ་དྲན་པ་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་ལ། ཆུ་དང་མེ་ཙམ་མཐོང་བས་ཆུ་ཤེལ་དང་མེ་ཤེལ་ཡོད་པར་མི་ངེས་ཏེ། གཞན་ཆར་དང་གཙུབ་ཤིང་སོགས་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བ་ལྟར། རང་རིག་མེད་ཀྱང་དྲན་པ་སྐྱེ་ཚུལ་ཡོད་ན་དྲན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རང་རིག་ཡོད་པ་ལ་འཁྲུལ་མེད་ཀྱི་རྟགས་སུ་མ་གྲུབ་ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་དངོས་དང་། ཞར་བྱུང་རང་ལུགས་ལ་རང་རིག་མེད་ཀྱང་དྲན་པ་སྐྱེ་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ། འགོག་པའི་རིགས་པ་དངོས་བཤད་པ་དང་། རིགས་པ་དེས་ལན་གྱི་ཁྱད་པར་གཞན་རྣམས་ཀྱང་འཇོམས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ། ཅི་སྟེ་ཤེས་པས་ཡུལ་དང་རང་གི་བདག་ཉིད་གཉིས་ཀ་མྱོང་བས་རང་རིག་པ་ནི་གྲུབ་པ་ལ་རག་མོད་ཀྱི་སྟེ་གྲུབ་ཏུ་ ཆུག་ཀྱང་། དེ་ལྟ་ནའང་ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པས་སྔར་གྱི་རྣམ་ཤེས་དང་ཡུལ་གཉིས་དྲན་པར་རིགས་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་སྔར་མྱོང་མཁན་དང་ད་ལྟ་དྲན་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་སྔར་ཤེས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་བྱམས་པའི་ཤེས་པའི་རང་རིག་དང་ཡུལ་མྱོང་བ། སྔར་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བས་ཉེར་སྦས་ཀྱིས་ཤེས་པར་མི་རིགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་འདིས་ནི་རྒྱུད་གཅིག་པ་དང་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འདོད་པ་སོགས་གཞན་ཡིན་ཀྱང་དྲན་པ་སྐྱེ་རུང་གི་ཁྱད་པར་བཞག་པ་མཐའ་དག་ཀྱང་འཇོམས་ཤིང་འགོག་གོ །གཉིས་པ་ལ་རང་ལུགས། འོ་ན་ཁྱོད་རང་གི་ལུགས་ལ་ཇི་ལྟར་དྲན་སྙམ་ན་གང་ཕྱིར་སྔར་ཤེས་པ་གང་གིས་ཡུལ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་དེ་ལས། ད་ལྟ་དྲན་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་འདི་ནི་སྔར་མྱོང་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་གཞན་དུ་ང་ཡི་ལུགས་ལ་ཡོད་པ་མིན་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་སྐྱེ་བོ་དག་གིས་ཁར་སང་ཡང་ང་ཡིས་མཐོང་སྙམ་དྲན་ཡུལ་བཅད་པ་དང་ཤེས་པ་མྱོང་པོ་གཉིས་ཀ་གཞན་དུ་མི་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་རིག་སྟེ། འདི་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚུལ་ལུགས་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་གྲུབ་པ་ནི་མིན་ནོ། །ཐལ་འགྱུར་ པའི་ལུགས་ལ་རང་རིག་དང་ཀུན་གཞི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མེད་གང་ཁས་ལེན་ཟེར་ན། ཐ་སྙད་དུ་དེའི་རྣམ་བཞག་མེད་པའི་ཆ་ནས་མེད་པར་ཁས་ལེན་མོད། དེས་དེ་སྤྱིར་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ
Chinese
仅仅驳斥少许。如果因为没有所取而远离了异于此的能取，并且他异的能取与所取二者空性的他起有之事物在胜义中存在，那么此之存在将由哪个有境所知？任何心识未曾执持也说存在是不行的，因为太过分了。第二，驳斥了了知他起的量——自证，以及由于驳斥了它，没有量就不能成立他起的道理。分为二：第一，以立宗的方式简略地宣说，之后以理性的方式广说。第一：而且他起本身以自己对自己进行体验是相违的，刀剑和，灯火、眼睛、手指等也不能以带柄的例子成立，而且也不是由它者成立，因为想要自己成立是相违的。第二，自证不能以比量的方式成立，自证不能以现量成立的方式。第一，分为二：安立宗因和，驳斥它。第一：如果自证存在，理由是从忆念过去时所体验的有境而成立它存在，因为有忆念此义我见到了的所取，以及我见到了的有境忆念，如果像昨天一样的时候，除了有境之外没有自证，那么昨天有境的知识谁也没有见到，那它自己怎么忆念呢？如果自己的眼睛自己没有见到，那么我的眼睛的形状是这样的想法，也永远不会忆念，像这样以有境忆念的理由来成立自证。如果体验它的必定是自他中的任何一个，如果是他者，那么将成无穷，因为对于先前的知识需要后来的决断。将成为不决断他境，因为先前的知识成为先前和后来的对境，除了它之外没有其他的显现。第二，分为二：由于忆念没有成立为成立自证的宗因而驳斥，以及即使容许自证存在，也不能了知它是忆念而驳斥。第一，为了成立自证在胜义中没有成立，因此忆念的理由 所说之宗因，就像声音是无常的，安立所取作为理由一样，忆念没有成立为成立自证的理由，这个忆念不是能成立的宗因，怎么没有成立呢？因为事物自相的
English
Just refuting a little. If, because there is no object of grasping, it is devoid of the grasping that is other than that, and if the other-powered entity that is empty of the two, grasping and grasper, exists in the ultimate sense, then by what object-possessor will the existence of this be known? It is not permissible to say that it also exists without being apprehended by any mind, because it would be too extreme. Secondly, refuting the valid cognition of realizing the existence of other-poweredness, self-awareness, and the way in which the existence of other-poweredness cannot be established without valid cognition by refuting it. There are two parts: First, a brief statement by way of a pledge, and then a detailed explanation by way of reasoning. First: Moreover, it is contradictory for that other-poweredness itself to experience itself, for oneself to do it to oneself. Swords and, lamps, eyes, fingers, etc., cannot be established by the example of a handle, and it is not by another, because it is contradictory to want to establish oneself. Secondly, the way in which self-awareness cannot be established by way of inference, the way in which self-awareness cannot be established by direct perception. First, there are two parts: establishing the reason and, refuting it. First: If self-awareness exists, the reason is that it is established from the memory of the object-possessor experienced in the past, because there is the memory of the object of seeing this meaning, and the memory of the object-possessor of experiencing I saw it, if, like yesterday, there is no self-awareness other than the object-possessor, then no one has seen the knowledge of the object-possessor of yesterday, so how can it remember itself? If one's own eyes have not seen oneself, then the thought that the shape of my eyes is like this will never be remembered, like this, self-awareness is established by the reason of the object-possessor's memory. If the one who experiences it is definitely one of self or other, if it is other, then it will become infinite, because the former knowledge needs the latter decision. It will become non-decisive of other objects, because the former knowledge becomes the object of the former and the latter, and nothing other than it appears. Secondly, there are two parts: refuting because memory has not been established as the reason for establishing self-awareness, and refuting because even if self-awareness is allowed to exist, it cannot be known as memory. First, in order to establish that self-awareness is not established in the ultimate sense, therefore the reason for memory The stated reason, just as sound is impermanent, establishing the object of grasping as the reason, memory has not been established as the reason for establishing self-awareness, this memory is not the reason that can be established, how is it not established? Because the self-characteristic of things
Chinese
如果是以（自证）成立的角度来说，那么记忆就无法完全成立，因此是不成立的。即使是从世俗名言的角度来说，以自证为因的记忆也是不成立的，就像没有火就没有烟一样。就像没有它就不能有它的结果一样，因为作为因的自证仍然没有成立，所以它的结果——记忆的存在也是不成立的。仅仅看到水和火，也不能确定有水晶和火镜，因为它们也可以从其他的雨和钻木等产生。同样，即使没有自证，也有产生记忆的方式，那么记忆就不能作为在任何情况下都存在自证的无误标志。第二部分包括正文和附带说明，即在没有自证的情况下产生记忆的方式。第一部分包括：直接阐述破斥的理证，以及表明该理证也能摧毁其他答案的差别。第一点：如果说识能体验境和自己的体性两者，因此自证的成立是必要的，即使允许成立，即使那样，后来的记忆也不可能回忆起之前的识和境两者，因为按照你们的观点，之前的体验者和现在回忆的识两者，本质上是不同的。就像之前在相续中产生的慈爱的识的自证和境的体验，因为之前没有体验过，所以不能通过近取而知晓一样。第二点：因为是“他者”的缘故，这个理由能摧毁和遮止所有认为即使是“他者”，也能产生记忆的差别，比如认为是一个相续，或者认为是因果等。第二部分是关于自宗的观点。那么，你们自己的观点是如何记忆的呢？因为之前的识体验境，而现在的记忆之识，在我的观点中，不是与之前的体验在本质上成立的“他者”，因此，人们不会认为昨天是我看到的，记忆的对境和体验的识两者是“他者”。这只是世俗名言的习惯，如果进行分析，就不能成立。如果随应派说，自证和阿赖耶识在名言上是存在还是不存在，那么，从名言上没有它们的安立的角度来说，我们承认它们是不存在的。但这并不意味着它们在名言上完全不存在
English
If it is said that it is established from the perspective of (self-awareness), then memory cannot be completely established, therefore it is not established. Even from the perspective of worldly convention, memory with self-awareness as its cause is not established, just as there is no smoke without fire. Just as its result cannot exist without it, because self-awareness as the cause is still not established, so its result—the existence of memory—is also not established. Just seeing water and fire does not necessarily mean that there are water crystals and fire mirrors, because they can also arise from other sources such as rain and rubbing wood. Similarly, even if there is no self-awareness, there is a way for memory to arise, then memory cannot be established as an infallible sign that self-awareness exists in all cases. The second part includes the main point and the incidental explanation, which is the way memory arises even without self-awareness. The first part includes: directly explaining the reasoning of refutation, and showing that this reasoning can also destroy other differences in answers. First point: If it is said that consciousness experiences both the object and its own nature, therefore the establishment of self-awareness is necessary, even if it is allowed to be established, even so, later memory cannot recall both the previous consciousness and the object, because according to your view, the previous experiencer and the consciousness that remembers now are essentially different. Just like the self-awareness and object experience of the loving consciousness that arose in the previous continuum, because it has not been experienced before, it cannot be known through immediate apprehension. Second point: Because it is "other," this reason can destroy and prevent all differences that believe that memory can arise even if it is "other," such as believing it is one continuum, or believing it is cause and effect, etc. The second part is about the view of one's own school. So, how do you remember in your own view? Because the previous consciousness experienced the object, and the present consciousness of memory, in my view, is not "other" established in essence from the previous experience, therefore, people will not think that yesterday I saw, the object of memory and the experiencing consciousness are both "other." This is just the habit of worldly convention, if analyzed, it cannot be established. If the Consequentialist says, are self-awareness and the alaya consciousness existent or non-existent in convention, then, from the perspective that there is no establishment of them in convention, we admit that they are non-existent. But this does not mean that they are completely non-existent in convention.