Tibetan
སྐྱེད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྩོད་སྤོང་ལ། རྣམ་སྨིན་ཐུག་མེད་དུ་འབྱིན་པའི་རྩོད་སྤོང་དང་། ཀུན་གཞི་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་ལུང་དང་འགལ་བའི་རྩོད་སྤང་གཉིས། དང་པོ་ལ། དོན་གཉིས་མཚོན་པའི་དཔེ་བསྟན་པ་དང་། དཔེ་ཅན་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ཚུལ་དངོས་གཉིས། དང་པོ། ཡུལ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་ཟད་པ་མེད་པས་རྣམ་སྨིན་འབྱུང་བར་འདོད་ན། རྣམ་པར་སྨིན་ཟིན་པའི་ལས་ལས་ཀྱང་སླར་ཡང་རྣམ་སྨིན་ཐུག་མེད་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འབྱིན་ཏེ། འགགས་ པས་མི་གནོད་ན་དེ་ལྟར་འཐད་ཟེར་བ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་ཟིན་མ་ཟིན་གཉིས་ཀ་ཡང་མེད་པར་མཚུངས་ཟེར་བ་ལ། རང་བཞིན་མེད་པར་འདྲ་ཡང་དོན་བྱེད་ནུས་མི་ནུས་ལ་ཁྱད་ཡོད་དེ། ཇི་ལྟར་རི་རྭ་དང་སྐྲ་ཤད་སོགས་རྫུན་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ཉིད་མིན་པར་མཚུངས་ཀྱང་། སྐྲ་ཤད་ལྟ་བུའི་ཡུལ་དེ་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་མཐོང་ཡུལ་དེ་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་རྣམ་པར་ནི་མཐོང་གི་རི་རྭ་དང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་མ་ཡིན་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། རྣམ་སྨིན་ཐུག་མེད་དུ་མི་འབྱིན་པའི་ཚུལ་དང་། འབྲས་བུ་འཆོལ་བར་མི་འབྱིན་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་དཔེ་དེ་བཞིན་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་འགགས་པར་མཚུངས་ན་ཡང་ལས་མ་སྨིན་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྨིན་གྱི་སྨིན་ལས་སླར་སྨིན་པ་མིན་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་སྟེ། དཔེར་ན་རྫུན་པའི་ཡུལ་སྐྲ་ཤད་དེས་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྐྱེད་ཀྱི་གཞན་དུ་མིན་པ་ལྟར་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱིས་རང་འབྲས་སྐྱེད་ཅིང་དེ་ཡང་གང་བྱུང་བྱུང་མིན་པར་མི་འཆོལ་བར་སྐྱེད་ནུས་ན། མེད་པའི་ལས་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་སྒོ་ཡངས་པོར་བྱེད་པའོ། །སྐྲ་ཤད་དེ་ཇི་སྲིད་ཡོད་པའི་བར་ཡུལ་ཅན་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པར་སྐྱེད་པའོ། ། གཉིས་པ་དེར་མ་ཟད་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་མི་དགེ་སོགས་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་དེ་ཕྱིར་རྣམ་སྨིན་མི་དགེ་ཞིང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་སྡུག་བསྔལ་ནག་པོའི་ལས་ཀྱི་མཐུ་དང་། རྣམ་སྨིན་ཡིད་འོང་བདེ་བ་དགེ་ཉིད་དགེ་ལས་ཡིན་པར་མཐོང་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་འཆོལ་བ་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་ཡིན་ཞིང་། མིག་དག་པ་ལ་སྐྲ་ཤད་སོགས་མིག་སྐྱོན་ཅི་ཡང་སྣང་བ་མིན་པ་ལྟར་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་གཉིས་ཀ་རང་བཞིན་མེད་པར་ལྟ་བའི་བློ་ཅན་ཐར་བར་འགྱུར་ཏེ། ལས་འབྲས་རྣམས་ལ་རྒྱུ་འདི་ལས་འབྲས་བུ་འདི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་འཐད་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཞིབ་པར་བཙལ་ནས་དཔྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འ
Chinese
能够产生果报。第二，关于辩驳，分为辩驳成熟果报无有穷尽，以及辩驳与所说阿赖耶识存在的教证相违。第一，分为显示两种含义的比喻，以及比喻的业产生果报的真实方式两种。第一，如果认为自性未生的事物没有自性的耗尽，因此产生异熟果报，那么已经成熟的业为什么不能再次无有穷尽地产生异熟果报呢？如果说因为阻碍而不造成损害，那么这样说是合理的，或者说成熟与未成熟二者都是不存在的，是相同的。虽然在自性不存在上是相同的，但在能起作用与不能起作用上是有差别的。例如，如同兔角和发网等所有虚假的境，在自性上不存在是相同的，但是像发网这样的境，对于有眼翳的人来说，所见之境是发网的形象，而不是兔角和石女之子等其他事物的形象。第二，分为不产生无有穷尽的异熟果报的方式，以及不产生果报错乱的方式两种。第一，如同那个比喻一样，如果业的自性没有停止是相同的，那么要知道从未成熟的业中产生果报，而不是从成熟的业中再次产生。例如，虚假的境发网，使有境的意识产生发网的形象，而不是其他的形象，不存在的法能够产生自己的果报，并且也不是随便产生，而是能够不混乱地产生。不存在的业等也同样能够广泛地做到这一点。发网存在多久，有境也产生它的形象。 第二，不仅如此，如同那个比喻一样，善与非善等虽然没有自性，但因此异熟果报不善且不悦意，是痛苦的黑色业的力量；异熟果报悦意安乐，是善的自性，是从善产生的，这是可以见到的。因果错乱也不会改变，这是确定的。如同眼睛清净的人不会看到发网等任何眼疾一样，具有认为善与非善二者都没有自性的智慧的人会获得解脱。对于业果，通过合理的论证来详细寻找和分析这个原因产生这个结果的原因的那些人会……
English
It is able to produce results. Second, regarding refutation, it is divided into refuting the endless production of ripened results, and refuting the contradiction with the scriptures that state the existence of the Alaya consciousness. First, it is divided into showing an example that illustrates two meanings, and the actual way in which the example of karma produces results. First, if it is believed that things that are not born by nature do not have the exhaustion of nature, and therefore ripened results occur, then why can't the karma that has already ripened produce endless ripened results again? If it is said that it is reasonable because obstruction does not cause harm, or that both ripened and unripened are non-existent and the same, then although they are the same in terms of non-existence of nature, there is a difference in whether they can function or not. For example, just as all false objects such as rabbit horns and hairnets are the same in that they do not exist by nature, the object like a hairnet, for those with blurred vision, the object seen is the image of a hairnet, not the image of other things such as rabbit horns and the son of a barren woman. Second, it is divided into the way of not producing endless ripened results, and the way of not producing confused results. First, just as that example, if the nature of karma has not stopped is the same, then know that results are produced from unripened karma, not from ripened karma again. For example, the false object hairnet causes the consciousness of the object-possessor to produce the image of a hairnet, not other images, and the non-existent dharma can produce its own result, and it is not produced randomly, but can produce without confusion. Non-existent karma and so on can also do this extensively. As long as the hairnet exists, the object-possessor also produces its image. Second, not only that, just as that example, although good and non-good etc. do not have self-nature, therefore the ripened result is non-good and unpleasant, it is the power of the black karma of suffering; the ripened result is pleasant and happy, it is the nature of good, it is produced from good, this can be seen. The confusion of cause and effect will not change, this is certain. Just as a person with clear eyes does not see any eye defects such as hairnets, a person with wisdom who sees that both good and non-good are without self-nature will attain liberation. For karmic results, those who carefully search and analyze the reason why this cause produces this result through reasonable arguments will...
Tibetan
ཐད་པ་མ་རྙེད་ན་ལས་འབྲས་མི་འཐད་པར་སེམས་པའི་གོལ་ས་འབྱུང་སྲིད་པས་ཚུར་མཐོང་གིས་ལས་འབྲས་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པས་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པོ་ཞེས་ལས་འབྲས་ལ་དཔྱད་པའི་སེམས་པའང་དགག་པ་སྟེ་ལས་འབྲས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་གསུངས་པར་མཛད་དེ་ཚུལ་ཟབ་ལ་རྟོགས་པར་དཀའ་བས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ལུང་དེ་འདྲ་བ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་དང་། དེ་དག་གི་དཔེ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། འོ་ན་ཀུན་གཞི་སོགས་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་ལུང་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། ལང་གཤེགས་སོགས་ལས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་མཐའ་ཡས་པའི་ ནུས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་ཀུན་གཞི་ཡོད་ཅིང་ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལས་གང་ཟག་ཉིད་ཡོད་ལ། ཁ་ཅིག་ཕུང་པོ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་ཏེ་ཕུང་པོ་འདི་དག་འབའ་ཞིག་ཉིད་ཡོད་ཅེས་བསྟན་པ་འདི་ནི་བདེན་སྟོང་གི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟར་ཆེས་ཟབ་མོའི་དོན་རིག་པར་མི་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་དེ་ལ་ཁ་དྲང་བའི་སླད་དུ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ། དཔེར་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ས་བོན་ཟད་པར་སྤངས་པས་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་དེ་དང་བྲལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཁོང་དུ་ཆུད་སླད་ཇི་ལྟར་དགོས་དབང་གིས་ངས་ཁྱོད་ལ་ཞེའམ་ང་དང་ང་ཡི་ཕྱག་སོགས་བསྟན་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་མོད་ཀྱི། ཡོད་ཅེས་གདུལ་བྱ་ལ་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སེམས་ཙམ་གྱི་ལུགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། ནང་གི་བག་ཆགས་སྨིན་པའི་སེམས་རང་ལས་རྫས་གཞན་པའི་གཟུང་བ་མེད་པར་དེ་འཛིན་པའམ་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཀྱང་མ་མཐོང་ཞིང་། དོན་དམ་པར་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམ་ཤེས་ཙམ་དུ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པས། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་ཤེས་རབ་ལ་གནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་དྲུག་པ་དེས། འདིར་ནི་གཉིས་སྟོང་གི་རྣམ་ཤེས་ ཙམ་དུ་མཐོང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ལས་གཞན་པའི་དེ་ཉིད་ནི་མེད་དེ། ཕྱི་རོལ་མེད་པར་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་ང་གིས་བསྐུལ་བའི་རྒྱ་མཚོ་ནི་ཆེ་ལས་ཆུ་རླབས་གཡོ་བར་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་འབྱུང་བས་ན་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ཆགས་སོགས་དང་དད་སོགས་འགགས་བཞིན་པ་རང་གི་ནུས་པས་ཏེ་ནུས་པ་ཀུན་གཞིར་བཞག་པ་སྨིན་པ་ལས་མ་དག་པའི་གཞན་དབང་གི་རྣམ་ཤེས་ཙམ་ཞིག་འབྱུང་བ་དེ་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་གཟུང་འཛིན་རྒྱང་ཆད་དུ་འཛིན་
Chinese
如果找不到直接的因果关系，就可能会产生认为因果不合理的错误，因为仅凭片面的观点无法确定因果关系，所以说“不可思议”，这也否定了对因果进行推测的心态，即说因果是不可思议的，因为道理深奥难以理解。第二，关于这一点，有将此类经文解释为不了义，以及阐述这些经文的例子的两种情况。第一，如果有人认为这与宣说阿赖耶识等存在的经文相矛盾，那么，《楞伽经》等经中说，阿赖耶识是无量法 的能力差别的基础，阿赖耶识是存在的，并且《法蕴经》中说，补特伽罗本身是存在的。有些人只阐述了蕴，说这些蕴本身是存在的，这阐述了真性空性，为了使那些不理解如此甚深意义的人能够理解，所以才这样不了义地阐述。第二，例如，断除了坏聚见的种子，虽然已经脱离了我与我所执着的见解，但佛陀为了使世间俗语易于理解，根据需要说“我告诉你”或者展示“我和我的手”等。同样，事物虽然没有自性，但为了引导众生，才不了义地说“有”。第二，具体驳斥唯识宗的观点，分为提出对方的观点和驳斥对方的观点两种情况。第一，由于内在习气成熟，除了心本身之外，没有作为实体的所取，也没有能执取或能分别的对境。实际上，彻底了知这三有只是识，安住于能取所取二空智慧的六地菩萨，在此证悟到仅见二空的识的真如，除此之外没有其他的真如。如果没有外境，那么具有外境形象的心如何产生呢？例如，就像我所推动的大海，因为大而产生波浪一样，内外一切事物都是从作为一切种子的阿赖耶识中产生的。贪欲等和信心等不断生灭，是依靠自身的能力，即依靠在阿赖耶识中安立的能力成熟，从而产生不净的依他起识，而凡夫俗子却将此执着为能取所取二者相分离。
English
If direct causality is not found, the mistake of thinking that cause and effect are unreasonable may arise, because causality cannot be established by a one-sided view. Therefore, it is said to be 'inconceivable,' which also negates the mind that speculates about cause and effect, that is, it is said that cause and effect are inconceivable because the reasoning is profound and difficult to understand. Second, regarding this, there are two situations: explaining such scriptures as provisional meaning and explaining examples of these scriptures. First, if someone thinks that this contradicts the scriptures that say that the ālaya-vijñāna and so on exist, then the Laṅkāvatāra Sūtra and other scriptures say that the ālaya-vijñāna is the basis of the differences in the power of limitless dharmas, the ālaya-vijñāna exists, and the Dharma Skandha Sūtra says that the person (pudgala) itself exists. Some only explain the skandhas, saying that these skandhas themselves exist. This explains the nature of true emptiness. In order to make it understandable to those who do not understand such profound meanings, it is explained in this way with provisional meaning. Second, for example, having abandoned the seeds of the view of the aggregates of existence, although one has separated from the view that clings to 'I' and 'mine,' the Buddha, in order to make worldly conventions easy to understand, says 'I tell you' or shows 'my hand' and so on, according to need. Similarly, although things have no own-nature, in order to guide sentient beings, it is said 'exists' with provisional meaning. Second, specifically refuting the view of the Mind-Only school, it is divided into presenting the opponent's view and refuting the opponent's view. First, because the inner habit matures, apart from the mind itself, there is no object of apprehension as a substance, nor is there an object that can apprehend or discriminate it. In reality, having thoroughly known that these three realms are only consciousness, a bodhisattva on the sixth bhūmi who abides in the wisdom of the emptiness of the apprehended and the apprehender, here realizes the suchness of seeing only the consciousness of the emptiness of the two, and there is no other suchness other than that. If there is no external object, then how can a mind with the image of an external object arise? For example, just as the ocean that I stir up is large and waves arise, all internal and external things arise from the ālaya-vijñāna, which is the seed of everything. Desire and so on, and faith and so on, constantly arise and cease, relying on their own power, that is, relying on the power established in the ālaya-vijñāna maturing, thereby producing impure other-dependent consciousness, but ordinary people cling to this as the apprehended and the apprehender being separated.