Tibetan
ར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་མྱང་འདས་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་ཏེ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་དང་གཟུང་བ་གཟུགས་ཀྱི་ཕྱོགས་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པས་རང་རྒྱལ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་། བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་ཀྱི་མཁྱེན་པས་སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པས་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་འཐོབ་པ་ཡིན་པ་སྤྱིར་བསྟན་ནས། དེ་ཡང་ཆོས་གང་དང་གང་དུ་འཛིན་པ་དེའི་གཟུང་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་མེད་པར་རྟོགས་ན་དེར་འཛིན་ལྡོག་གི་གཞན་དུ་འཛིན་པ་དེ་ནམ་ཡང་མི་ལྡོག་སྟེ། འཕགས་པ་ལྷས། ཡུལ་ལ་བདེན་མེད་མཐོང་ནས་ནི། །སྲིད་པའི་ས་བོན་འགག་པར་འགྱུར། །གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ཚུལ་གོང་དུ་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དཔྱད་ཡུལ་དང་སྟོང་པར་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་བ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དགག་མི་དགོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་སུ་ལ་ཡང་དེས་དམིགས་རྐྱེན་བྱས་ནས་བདག་འཛིན་སོགས་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་དེའི་རང་མཚན་གྲུབ་མ་གྲུབ་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་ཚེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་པ་ཉིད་དཔྱད་བཟོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། བུམ་པ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་དཔྱད་དགོས་ཏེ། རིགས་པ་དེས་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་བྱ་བུམ་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་བུམ་པ་ཉིད་མ་དམིགས་པར་སྒྲུབ་དགོས་ཀྱི། དེ་མ་གྲུབ་བར་དུ་བུམ་པ་བདེན་མེད་མི་འགྲུབ་བོ། །དེས་ན་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱིས་དང་པོར་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་གཞི་བུམ་པ་དམིགས་ནས་དེ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་གྱི་བུམ་པའི་སྟེང་གི་བདེན་གྲུབ་དམིགས་ནས་དེ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ལ། བདེན་གྲུབ་མིག་ཤེས་ལ་སོགས་པས་མངོན་སུམ་དམིགས་མི་སྲིད་དེ། དེ་འཁྲུལ་བས་སྒྲོ་བཏགས་པའམ་ཀུན་བཏགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དགག་རྒྱུ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་སོགས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་འདི་རྣམས་རྟེན་འབྱུང་གི་དབང་གིས་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ནི་བསླུ་མེད་བསྙོན་མེད་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི། འདི་སྣང་བ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཞིག་གམ་མ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་སྙམ་དུ། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་བཞིས་དཔྱད་ན། བུམ་སོགས་འདི་སྣང་བཞིན་དུ་དེ་དང་དེའི་ཆོས་སུ་ རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་དཔྱད་བཟོད་
Chinese
在荒野中徘徊。三乘的涅槃是：通过证悟人无我，断除烦恼障，从而从轮回的痛苦中解脱，显现声闻的果位；以及证悟人我和所取之色法方面无有真实，获得独觉的果位；通过证悟二无我的智慧，断除二障，菩萨乘获得不住涅槃。总的来说，对于任何所执著的法，如果证悟到其所缘境的自性不存在，那么对它的执著以及其他的执著将永远不会止息。如圣天所说：若见境无实，则三有种断。如是宣说。其中，如前所述，见到无我的方式是，以胜义谛的理智进行观察的对象，以及需要确立为空性的，是名言中存在的这些法。对于名言中不存在的，如兔角等，则不需要以理智进行破斥，因为对于任何世间人来说，它都不会作为所缘的条件而生起我执等。因此，对于如瓶子之类的东西，当以其自相是否成立，或者以一异之理进行观察时，名言的瓶子本身是无法进行观察的。因此，必须观察瓶子本身是否以其自性而空。因为，以理智所要成立的空性，就是瓶子本身，并且必须成立在没有观待瓶子本身的情况下。在没有成立这一点之前，瓶子的无真实性是无法成立的。因此，凡夫首先缘取作为实有成立的基础的瓶子，然后执著它为实有，而不是缘取瓶子之上的实有成立，然后执著它为实有。并且，实有成立不可能被眼识等直接缘取，因为它是由错乱而产生的增益或者遍计所执。因此，以胜义谛的理智所要破斥的，是名言中存在的这些法。虽然瓶子等名言的这些法，由于缘起的力量而如此显现，这是无可否认的真实存在，但是，如果认为这个显现是否如其显现般以自性成立，或者不成立，那么，以胜义谛理智的中观四句推理进行观察时，瓶子等这些显现，是否能像那样成为微尘的观察对象呢？
English
Wandering in the wilderness. The nirvana of the three vehicles is: by realizing the selflessness of persons, abandoning the afflictive obscurations, thereby liberating from the suffering of samsara, manifesting the fruit of the Hearer; and realizing that the self of persons and the apprehended aspect of form are without reality, obtaining the fruit of the Solitary Realizer; through the wisdom of realizing the two selflessnesses, abandoning the two obscurations, the Bodhisattva vehicle obtains the non-abiding nirvana. Generally speaking, for whatever dharma is clung to, if one realizes that the nature of its object of apprehension does not exist, then the clinging to it and other clingings will never cease. As Aryadeva said: 'When one sees that objects are unreal, then the seeds of the three existences are cut off.' Thus it is said. Among these, as mentioned above, the way to see selflessness is that the objects to be examined by the wisdom of ultimate truth, and to be established as emptiness, are these dharmas that exist in name. For those that do not exist in name, such as rabbit horns, there is no need to refute them with reason, because for any worldly person, it will not arise as a condition for the arising of self-grasping, etc. Therefore, for something like a vase, when examining whether its own characteristic is established or not, or with the reasoning of one or many, the vase itself in name is impossible to examine. Therefore, it is necessary to examine whether the vase itself is empty of its own nature. Because, the emptiness to be proven by that reasoning is the vase itself, and it must be proven without depending on the vase itself. Until that is established, the unreality of the vase cannot be established. Therefore, ordinary beings first focus on the vase as the basis for imputing true existence, and then cling to it as true, rather than focusing on the true existence on the vase and then clinging to it as true. And, true existence cannot be directly apprehended by eye consciousness, etc., because it is an imputation or conceptual construction arising from delusion. Therefore, what is to be refuted by the wisdom of ultimate truth are these dharmas that exist in name. Although these dharmas of name, such as vases, appear in this way due to the power of dependent origination, this is an undeniable and irrefutable existence, but if one thinks whether this appearance is established as its own nature as it appears, or not established, then, when examining with the four logical arguments of the Madhyamaka of ultimate truth, can these appearances such as vases become objects of examination as minute particles?
Tibetan
དུ་མ་དམིགས་པ་ནི། བུམ་སོགས་ཆོས་རྣམས་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པར་བྱས་པའི་གཞན་སྟོང་མིན་གྱི། རང་གི་གཤིས་སམ་བབ་ཀྱིས་གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའམ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གནས་པར་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས། དེ་ལྟར་རང་ངོས་ནས་སྟོང་པ་དེ་ལ། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་ན་དེའི་ངོ་བོ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བཏགས་སོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་འདི་ཞེས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། བདག་མེད་པ་དང་། ཡང་དག་མཐའ་དང་། དབྱིངས་ལ་སོགས་པའི་མིང་གིས་བསྟན་ཡང་དེའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་གཞན་བདེན་གྲུབ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བུམ་སོགས་དོན་དམ་དཔྱོད་རིགས་ཀྱིས་དཔྱད་པའི་ཚེ་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་ན་བདེན་གྲུབ་ཡིན་དགོས་ཀྱང་། འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་བཟོད་རྙེད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཆ་ནས་བདེན་གྲུབ་མེད་པ་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེས་ན་བུམ་སོགས་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་ལ། གཞན་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ གཞན་སྟོང་ཡིན་ཞེས་དེང་སང་གི་ཆོས་སྨྲ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གྲུབ་མཐའ་བཟུང་བ་ལྟར་ན། བུམ་སོགས་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྒྲུབ་མི་རུང་བས། དེ་ཐམས་ཅད་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་བཀག་པར་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་བདེན་གྲུབ་དགག་པར་བྱས་ནས། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དགག་པ་བརྗོད་ཚད་ལ། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་ཏེ་འགོག་པར་སྣང་ངོ་། །སྤྱིར་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་ཙམ་ལ་འགལ་བ་མེད་ཅིང་གོ་བདེ་བའི་སྐབས་ཡོད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་སྟོང་ལ་བདེན་གྲུབ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་སྦྱར་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་སྟོང་ལ་བདེན་མེད་ཀྱི་དོན་དུ་མི་འཛིན་པར། བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་འགོག་པའི་ཚུལ་དུ་གོ་ན། དེ་འདྲའི་སྟོང་ཉིད་དེས་ཆོས་རྣམས་ལ་དེ་དེའི་དངོས་འཛིན་སྣ་གཅིག་མི་ཁེགས་པས་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་པའི་དགོས་པ་སྟོར་བ་དང་། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཆོས་རང་ལས་གཞན་པའི་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་བཀག་པའི་མེད་དགག་རྐྱང་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར་བས། སྟོང་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་ཟུང་འཇུག་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མི་རྟོགས་པ་དང་། སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་ལ་སྐུ
Chinese
不观待众多，是指瓶等诸法并非被其他因缘所空之他空，而是要确定安住于以自性或本性，本来就没有生，或者不可观待的空性之中。如是自方空，称为诸法无自性，因为若以胜义谛理智来观察，则其自性不可观待，故如是称之。称为无自性，因为彼与彼之自性是此，而不可观待之故。并且，以无相、无愿、如是无相性、空性、无我、真如及法界等名称来表示，但其名称的另一個同义词是无实有，因为瓶等若以胜义谛理智来观察时，若能经得起观察成立，则必须是实有，然而，就任何有为无为之法，都无法以胜义谛理智寻得可堪忍观察者而言，故称之为无实有。因此，如果像如今的说法者们所持的宗义那样，瓶等并非自方不空，而是空于他之实有，是为他空，那么，瓶等既然自方不空，因此，任何世俗中存在的法，都不应成立为空，也不应成立为无自性。因此，所有这些在未经理智遮止的情况下，遮止了世俗中不存在的实有，似乎是在胜义谛观察的遮止范围上，加上了实有的差别。一般来说，仅仅加上实有的差别并没有矛盾，也有容易理解的时候，如果说诸法的自性是自空，加上无实有的名称，这样是可以的。然而，如果诸法的自性是自空，却不理解为无实的意义，而是理解为仅仅遮止了额外的实有，那么，这样的空性，对诸法丝毫不能遮止彼彼之实执，因此丧失了确定空性的必要，并且，诸法的实相变成了仅仅是遮止了与法自身无关的额外实有的单单的无遮止，因此不能领悟空性缘起的显现双运平等性的意义，以及远离一切戏论而
English
Not looking at many things means that phenomena such as vases are not empty of other causes, but rather it is necessary to determine that they abide in emptiness, which by their own nature or essence have no origin or are not observable. Thus, that which is empty from its own side is called the absence of inherent existence of all phenomena, because if examined by reasoning that investigates ultimate truth, its essence is not observable, hence it is so named. It is called absence of self-nature, because it is not observable as this or that self-nature. Furthermore, although it is indicated by names such as signlessness, wishlessness, likewise characteristiclessness, emptiness, selflessness, ultimate reality, and the sphere of reality, another synonym for that name is the absence of true existence, because if phenomena such as vases are examined by reasoning that investigates ultimate truth, if they can be established as enduring examination, then they must be truly existent. However, in terms of any conditioned or unconditioned phenomenon that cannot be found to withstand examination by ultimate truth, it is called the absence of true existence. Therefore, if, as the proponents of doctrine nowadays hold, phenomena such as vases are not empty from their own side, but are empty of the true existence of others, which is other-emptiness, then since phenomena such as vases are not empty from their own side, therefore, not even one phenomenon that exists in conventional truth should be established as empty, nor should it be established as devoid of inherent existence. Therefore, all of these, without being prevented by reasoning, negate the true existence that does not exist in conventional truth, and it seems that the distinction of true existence is added to the extent of negation by ultimate truth investigation. In general, there is no contradiction in merely adding the distinction of true existence, and there are times when it is easy to understand. If we say that the nature of phenomena is self-empty, adding the name of absence of true existence, that is acceptable. However, if the nature of phenomena is self-empty, but it is not understood as the meaning of absence of true existence, but rather it is understood as merely negating extraneous true existence, then such emptiness does not negate even one aspect of the apprehension of reality in those phenomena, thus losing the need to establish emptiness, and the reality of phenomena becomes merely a single non-affirming negation that negates extraneous true existence that is unrelated to the phenomena themselves. Therefore, one does not understand the meaning of the co-emergent equality of appearance and emptiness, and the complete freedom from elaboration