Tibetan
དང་ཆོས་སུ་བཟུང་བས་གཟུང་འཛིན་སྣ་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་ཉོན་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་བྱུང་བ་ཡིན་ན་དེས་བཟློག་པ་དེའི་ཡུལ་བདག་དང་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་དཔྱད་པས་མེད་པར་ཤེས་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་བཟློག་དགོས་ན། བཟློག་བྱའི་བདག་དང་ཆོས་དེ་བཟུང་བ་ཙམ་གྱིས་བདག་འཛིན་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་དང་ཆོས་སུ་བདེན་པར་བཟུང་བས་སྒྲིབ་པ་འབྱུང་སྟེ། བདེན་པར་གྲུབ་པ་བཟློག་བྱ་ཡིན། །ཞེས་ཞི་ལྷས་གསུངས་ཀྱི་བདག་དང་ཆོས་ནི་བཟློག་བྱ་ཡིན་ཞེས་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། བདག་དང་ཆོས་བཟློག་ན་ཆད་ལྟར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཞེས་པ་དེ། བདག་དང་ཆོས་རྣམས་མི་སྟོང་པ་ལ་ གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་དང་བདེན་མེད་གནད་གཅིག་ལ་ཐ་དད་པའི་དོན་མིན་ལ། ཁྱོད་ལྟར་ན་བདག་དང་ཆོས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་པ་ལྟར་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དམིགས་ནས་འདི་ནི་ངའོ་ཞེས་བཟུང་བར་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་མ་ཡིན་ནམ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། བདེ་བར་གྱུར་པའམ་སྡུག་བསྔལ་པར། །མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་འདོད་པ་ན། །ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་གང་དེ། །སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་འདི་ནི་བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་བློ་དེ་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། ཡུལ་དེ་ལ་དེར་བཟུང་བ་ཙམ་གྱིས་བདག་གོ་ཆོས་སོ་ཞེས་རྟོག་ན། ཀུན་རྟོག་འདི་ཙམ་གྱིས། ཉོན་མོངས་ཀྱང་སྐྱེད། ལས་ཀྱང་བསགས། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མྱོང་ཆོག་པས། འདི་མ་བཀག་ན། འདི་ལས་ཐ་དད་པའི་བདེན་གྲུབ་གཞན་དེས། ཉོན་མོངས་མི་སྐྱེད། ལས་མི་བསགས་པས་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་དེ་དགག་ཅི་དགོས། དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུའི་སྐབས་སུ། མིག་སོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་ནང་། ཕྱི་ཡི་དྲུག་ལ་ཕྱི། དེ་བཞིན་གཞན་ཀུན་ལ་དེ་དང་དེར་འདུ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོར་ཞེན་པ་སྐྱེ་ལ། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་དང་དེར་འཛིན་ ཞེན་འབྱུང་བས། དེའི་ཡུལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མ་སྒྲུབ་པར་མི་སྟོང་པར་བསྒྲུབས་ན། ཕྱི་བདེན་གྲུབ་དང་། ནང་བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་ཤེས་ཀྱང་། དེ་ནང་ལ་ནང་གི་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་སོགས་དེ་དེའི་ཞེན་པ་མི་ཁེགས་པས། ནང་དང་ཕྱི་དང་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་ཆེན་པོ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་སོགས་ལ་དེ་དང་དེར་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་དགོས་མེད་དུ་ཐལ་ཏེ། དེ་འདྲའི་སྟོང་ཉིད་དེས་དེར་འཛིན་སྣ་གཅིག་བཟློག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །གསུངས་པ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཕུང་ལྔ་རང་གིས་མ་སྟོང་པར་ཡོད་ན། ཕུང་འཛིན་མི་ལྡོག་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ལ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོར་བཟུང་བ་ཙམ་ནས་ངར་འཛིན་སྐྱེ་བར་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ན། ངར་འཛིན་ཇི་ལྟར་བཟློག་ཕུང་ལྔ་བདེན་གྲུབ་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་སྙམ་ན། ཕུང་པོ་ལྔ་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པར་ཡོད་པ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་ངར་འཛིན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་ཡང་རུང་། ཕུང་པོར་འཛིན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་གནོད་མི་ནུས་ཏེ། བུམ་པ་སྣམ་བུས་སྟོང་ཡང་བུམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ལ་ཅུང་ཟད་མི་ཕན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ ཕུང་ལྔ་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་ཞེས་པ་དང་བདེན་མེད་ཁྱད་མེད་དུ་བཟུང་ན་བདེན་གྲུབ་མེད་པར་བརྗོད་ཀྱང་མི་འགལ་མོད། ཁྱད་ཡོད་དེ་ཕུང་ལྔ་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་ཞིང་། གཞན་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པར་བཟུང་ནས་དེ་འདྲའི་སྟོང་ཚུལ་དེ་ལ་ཅི་ཙམ་སེམས་ཀྱང་ཕུང་པོར་འཛིན་པ་མི་ལྡོག་གོ །དེས་ན་བུམ་པ་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་གྲུབ་པས་སྟོང་སྟེ། བདེན་པའི་གཅིག་དང་བདེན་པའི་དུ་མ་དང་བྲལ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་གྱི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པའི་ཚིག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཤན་དེས་བུམ་པ་དོན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་བཤད་དགོས་བྱུང་བ་འདི་བཞིན། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་དོན་དུ་མི་འཛིན་པར། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཞེས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡོད་པར་བཟུང་བ་འདིས་བུམ་པ་དང་བུམ་པའི་སྟོང་པ་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་སོང་བས་བུམ་འཛིན་གྱི་ཞེན་ཡུལ་མི་ཁེགས་སོ། །དེས་ན་བུམ་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཡིན་སོགས་སྦྱར་བ་ལ། བུམ་པ་ལས་བུམ་པའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་དུ་དོན་ལ་ཡོད་པར་གོ་ན། མེ་ཡི་རང་བཞིན་ཚ་བ་དང་མེ་དོན་ཐ་དད་པར་ཐལ་བ་སོགས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཚིག་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་དོན་ལ་མི་རྟོན་པའི་ལམ་གྱིས་ སྟོང་ཉིད་འཚོལ་བ་འདིས། སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཚིག་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ལ། དོན་གྱི་རྟོགས་བྱ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གོ་བ་མི་སྐྱེ་བའི་གེགས་སུ་འགྱུར་བ་མང་བས། ཚིག་གི་གྲུབ་མཐའ་གནས་སྐབས་སུ་ཟིན་པ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གོ་བ་གནད་ཆེ་འདྲ་སྟེ། བློ་ནང་དུ་ཕྱོགས་ནས་བསམས་ན་དངོས་འཛིན་མི་ལྡོག་པའི་ཚིག་གི་གྲུབ་མཐའ་དེ་འདྲས་རྣམ་གྲོལ
Chinese
如果因为执著于我和法，由于各种能取和所取的势力，而产生了烦恼障和所知障，那么，如果通过分析知道所破斥的对境我和法并不存在，从而必须破斥对我的执著和对法的执著，那么，仅仅执著于所破斥的我与法，并不构成我执，而是因为执著我和法为真实，才会产生障碍，因此，真实成立是所破斥的。寂天菩萨这样说过，但他并没有说我和法是所破斥的。如果破斥我和法，就会变成断见，这样想的话，那么，所谓“真实成立”，是指我和法不空性而言的，空性和无自性意义相同，并非不同。如果像你那样认为我和法不是空性的，而是以真实成立而空，那么，众生也同样会缘取名言中存在的自相续的五蕴，执著“这是我”，这不是俱生我执吗？《释量论》中说：“希望成为安乐或痛苦，不要变成那样，凡是生起‘我’的想法，对于众生来说是俱生的。”同样，认为“这是瓶子”的想法，就是执著于法。仅仅执著于对境，就认为是我或法，仅仅是这种分别念，就能产生烦恼，造作恶业，感受痛苦。如果不阻止这种分别念，那么，与此不同的真实成立，就不会产生烦恼，也不会造作恶业，像兔角一样在名言中不存在的东西，又何必破斥呢？同样，在二十空性的章节中，眼睛等内部的六处称为内，外部的六处称为外，同样，仅仅是对其他一切事物认识到“那是那个”，就会产生对那个事物本质的执著。这样，对于一切法都会产生“那是那个”的执著，如果不成立它的对境是空性，反而成立不空性，那么，即使了解了外真实成立和内真实成立等空性的二十空性，由于对内执著为内的法等，那种对那个事物的执著无法消除，因此，将内外和内外两者、大和空性等执著为“那是那个”而宣说破斥的意义就变得没有必要了，因为那样的空性连一种执著都无法破斥。
English
If, by clinging to self and phenomena, afflictive and cognitive obscurations arise due to the power of various apprehenders and apprehended objects, then, if by analyzing, one knows that the objects to be refuted, self and phenomena, do not exist, and thus one must refute the clinging to self and the clinging to phenomena, then merely clinging to the self and phenomena to be refuted does not constitute self-grasping. Rather, it is because clinging to self and phenomena as truly existent that obscurations arise; therefore, true establishment is what is to be refuted. Shantideva said this, but he did not say that self and phenomena are what are to be refuted. If one refutes self and phenomena, one might think that it would become nihilism. In that case, the term "truly established" refers to the non-emptiness of self and phenomena. Emptiness and absence of inherent existence have the same meaning, not different ones. If, as you say, self and phenomena are not empty, but are empty of true establishment, then sentient beings also, focusing on the five aggregates of their own continuum that exist nominally, cling to "This is me," isn't this innate self-grasping? The Commentary on Valid Cognition says, "Wishing to be happy or not to be miserable, whatever thought arises, 'I am,' is innate in sentient beings." Similarly, the thought "This is a pot" is clinging to phenomena. Merely clinging to the object and thinking, "This is self" or "This is phenomena," merely this conceptual thought can generate afflictions, accumulate karma, and experience suffering. If this is not prevented, then that other true establishment, different from this, will not generate afflictions or accumulate karma. Like a rabbit's horn, which does not exist nominally, what need is there to refute it? Similarly, in the chapter on the twenty emptinesses, the six internal sense sources, such as the eye, are called internal, and the six external sense sources are called external. Similarly, merely recognizing other things as "that is that" gives rise to clinging to the essence of that thing. Thus, clinging to all phenomena as "that is that" arises. If one does not establish that its object is emptiness, but instead establishes non-emptiness, then even if one understands the twenty emptinesses of emptiness, such as external true establishment and internal true establishment, because clinging to the internal as internal phenomena, etc., that clinging to that thing cannot be eliminated. Therefore, the meaning of proclaiming the refutation of clinging to internal and external, both internal and external, great, and emptiness, etc., as "that is that" becomes unnecessary, because such emptiness cannot refute even one kind of clinging.
Chinese
之故也。如若执著于蕴，则彼时彼刻便有我执。如是说，如果世俗谛的五蕴不以自性空，则蕴执不会止息，这是显而易见的。仅仅执著于自相续的蕴，我执也会生起，这也是显而易见的。我执如何止息呢？如果认为五蕴是空性，因为它们空于其他实有，所以没有过失，那么，五蕴若不以自性而空，执著于此，则会生起我执。即使空于其他法，也丝毫不能损害对蕴的执著。如同瓶子空于布匹，也丝毫不能帮助瓶子空于自性一样。因此，如果认为五蕴空于自性与无实有无有差别，那么说没有实有也不矛盾。但若有差别，即五蕴不以自性而空，而执著于空于其他实有，那么无论如何思维这种空性，对蕴的执著也不会止息。因此，瓶子，法，空于实有，因为远离了实有的一和实有的多，这种以反向的方式证明的，追随词句的习惯，导致了必须将瓶子空于他物的空性解释为空性之义。不要执著于瓶子，法，是空性的，因为没有被胜义谛的理智所观察到。而要执著于瓶子，法，是空于实有的自性，因为有这样的差别，这使得瓶子和瓶子的空性在意义上变得不同，因此无法阻止对瓶子的执著。因此，如果将瓶子的自性是空性等等结合起来，理解为瓶子的自性在意义上与瓶子不同，那么就会导致火的自性热和火在意义上是不同的等等。因此，通过追随词句而不依赖于意义的道路来 寻找空性，在某些时候，虽然这样表达词句，但由于很多时候会阻碍对空性这一意义的理解，所以相比于暂时掌握词句的宗派，理解空性似乎更为重要。如果在内心深处思考，像这样不能阻止实执的词句宗派，无法解脱。
English
Therefore. As long as there is clinging to the aggregates, there will be self-grasping. As it is said, if the five aggregates of worldly convention are not empty of themselves, then the clinging to the aggregates will not cease, which is obvious. And from merely grasping the aggregates of one's own continuum, self-grasping arises, which is also obvious. How can self-grasping be reversed? If one thinks that there is no fault because the five aggregates are empty of other true existence, then if the five aggregates are not empty of their own essence, clinging to that will cause self-grasping. Even if it is empty of other phenomena, it cannot harm the clinging to the aggregates in the slightest. Just as a vase is empty of cloth, it does not help the vase to be empty of its own essence in the slightest. Therefore, if one considers that the five aggregates are empty of their own essence and that non-existence is no different, then it is not contradictory to say that there is no true existence. But if there is a difference, that is, the five aggregates are not empty of themselves, and one clings to being empty of other true existence, then no matter how much one thinks about such emptiness, the clinging to the aggregates will not cease. Therefore, the vase, the dharma, is empty of true existence, because it is separated from the one true existence and the many true existences. This habit of following the words of proof in a reverse way has led to the need to explain the emptiness of the vase as being empty of other things as the meaning of emptiness. Do not cling to the vase, the dharma, as being empty, because it is not observed by the wisdom of ultimate truth. But cling to the vase, the dharma, as being empty of true existence, because there is such a difference, which makes the vase and the emptiness of the vase different in meaning, so the clinging to the vase cannot be prevented. Therefore, if one combines the nature of the vase being empty, etc., and understands that the nature of the vase is different from the vase in meaning, then it will lead to the nature of fire being heat and fire being different in meaning, etc. Therefore, by following the words and not relying on the meaning, searching for emptiness, at times, although the words are expressed in this way, because it often hinders the understanding of the meaning of emptiness, it seems more important to understand emptiness than to temporarily grasp the tenets of the words. If one thinks deeply in one's heart, such a tenet of words that cannot prevent the clinging to reality cannot liberate.