Tibetan
ད་ཀྱིས་དམིགས་ལ། བདེན་གྲུབ་མ་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་འདི་ཡིན་གྱི་རིགས་པ་སྨྲར་མེད་བཞིན། དེ་གཉིས་བརྗོད་ཚུལ་ལ་ཁྱད་ཡོད་པ་ལྟར་དོན་ལ་ཁྱད་ཡོད་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་འདི་ནི་ཆོས་ཅན་བུམ་པ་མེད་དེ། ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟར། དགག་གཞི་བུམ་པའི་སྟེང་དུ་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ་བུམ་པ་ཐ་སྙད་ དུ་ཡོད་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་ཁྱད་ཡོད་པས། དོན་དཔྱོད་ལ་བུམ་པ་མ་དམིགས་པ་ལས་ལྷག་པའི་བདེན་གྲུབ་མ་དམིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་མི་དགོས་ཀྱང་། བུམ་པ་མ་དམིགས་པ་དེ་བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་མེད་པའི་དོན་དུ་སོང་གི་བུམ་པ་མེད་པའི་དོན་དུ་མ་སོང་སྟེ། བཀོད་ཚོད་ལ་བུམ་པ་མེད་པར་འགོག་ཀྱང་སོང་ཚོད་ལ་བདེན་གྲུབ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། སོང་ཚོད་ལ་བདེན་གྲུབ་བཀག་པར་སོང་ན། བུམ་པ་དོན་དམ་པར་བཀག་པར་ཡང་སོང་བས་བུམ་པ་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དང་། བུམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་གྲུབ་པ་མེད་ཀྱང་བུམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཡོད་པ་སོགས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་དགོས་པས་ཁྱད་འབྱེད་དཀའ་འོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་སྟོང་དུ་ཁས་བླངས་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་དེ། བུམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་རང་སྟོང་དུ་བརྗོད། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་པ་མེད་པ་ལྟར་བཀག་ཀྱང་། ངོ་བོ་ཉིད་གྲུབ་བཀག་པའི་དོན་དུ་སོང་བས། རང་སྟོང་དུ་ཁས་བླངས་ཀྱང་དེ་ལ་བསམ་པའི་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་གྱི། དེའི་དོན་དུ་མ་སོང་ན་བདེན་གྲུབ་བཀག་པའི་སོང་ཚོད་ཀྱི་དབྱེ་བའང་མི་སྲིད་དོ། །གཞན་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་གཞལ་བྱ་མིན་ན་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་ཁྱབ་པ་ཁས་ལེན་ན། ཐག་ཁྲ་སྦྲུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ལྟར། ཐག་པ་ཡོད། དེ་ལ་ སྦྲུལ་མེད། ས་ཕྱོགས་བུམ་པས་སྟོང་པ་ལྟར། དགག་གཞི་བུམ་པ་ཡོད། བདེན་གྲུབ་མེད་ཅེས་ཁས་ལེན་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མཚུངས་པས། དེ་འདྲའི་རང་གིས་མི་སྟོང་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབ་ཚུལ་འདིས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དེ་དང་དེར་ཞེན་པ་དང་། དེའི་དབང་གིས་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བ་སོགས་འགོག་མི་ནུས་པས། དེས་གདུལ་བྱ་སུ་ལ་ཕན། དེ་ལྟར་བུམ་པ་བདེན་མེད་ཅེས་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་པ་རང་མཚན་པ་མི་བཀག དེ་བཞིན་བུམ་པའི་ཆོས་སྐྱེ་འགག་ལ་ཡང་། བུམ་པ་བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་མེད། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡོད། བདེན་པའི་འགག་པ་མེད། ཐ་སྙད་ཀྱི་འགག་པ་ཡོད་པས། ཆོས་ཅན་བུམ་པ་དང་། དེའི་ཆོས་སྐྱེ་འགག་དང་མི་རྟག་པ་སོགས་ལ་དེ་ལྟར་སྦྱར་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་དགག་བྱ་བདེན་སྐྱེ་སོགས་མེད་དུ་ཆུག་ཀྱང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་མི་རྟག་པ་སོགས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བུམ་པ་རྣམས་ཐ་སྙད་རང་མཚན་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། རང་མཚན་པར་ཡོད་ན་དེ་ལ་དེ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་འདི་བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་དུ་སོང་བས། ཆགས་སྡང་སོགས་ཉོན་མོངས་སྣེ་གཅིག་མི་ལྡོག་ལ། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རང་རང་གིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་འདོར་བར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པས། བདེན་གྲུབ་བཀག་ཅེས་ཐ་སྙད་སྐྱོན་མེད་ལྟར་སྣང་ཡང་། དོན་རང་མཚན་ཉིད་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སོང་བ་མ་ཚོར་བར་ཟད་དེ་རང་རྒྱུད་པའི་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ། ཐལ་འགྱུར་བས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འཕུལ་བའི་རིགས་པ་དེ་ཁྱོད་ལའང་མཚུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་རང་མཚན་བཀག་ན་ཐ་སྙད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་བ་དེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བའམ་སྐྱེ་བའི་རང་མཚན་ཡིན་ལ། དེ་མེད་ན་ཐ་སྙད་མེད་པར་འགྱུར་སྙམ་ན། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་བདེན་གྲུབ་སྐྱེ་བ་བཀག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རང་མཚན་པ་མ་བཀག་པ་མིན་ཏེ། དེས་དཔྱད་ངོར་དོན་དམ་པར་མི་རྙེད་ཀྱི། ཐ་སྙད་དུ་རྙེད་པ་མི་སྲིད་དེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རང་མཚན་པ་འདི་མིན་པའི་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་དགག་རྒྱུའི་སྐྱེ་བ་གཞན་འཇིག་རྟེན་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཛིན་ན་དེ་བཀག་མི་དགོས་ལ། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རང་མཚན་འདི་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་ཡོད་དོ་སྙམ་པས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་རྒྱུ་ཡང་དེ་ཡིན་པས། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་སྐྱེ་བ་མེད་ཀྱི། ཐ་སྙད་ཀྱི་རང་མཚན་མ་བཀག་ཅེས་མི་རུང་ངོ་། །གཉིས་པ། ཐ་སྙད་དུ་གཞན་སྐྱེ་ཡོད་དགོས་ཟེར་ན། རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་གྱི་མཐོང་བ་དེ་ལས་གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་དག་མཐའ་བཞིའི་གང་ལས་སྐྱེ་ བ་སོགས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན། དེ་ཉིད་མ་སྐྱེས་པ་ཡི་བདག་ཉིད་ཅན་དངོས་ལས་གཞན་ནམ་ཚུ་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ། སྐྱེ་སོགས་ཀྱི་གནས་རྙེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི། ཐ་སྙད་བདེན་ལ་བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་མི་བྱ་སྟེ་དེས་དཔྱད་ན་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་མི་འགྲུབ་པས་སོ། །འོ་ན་ཐ་སྙད་རྒྱུན་ཆད་དམ་སྙམ་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་སོགས་དོན་དམ་གྱིས་མ་དམིགས་པས་ཐ་སྙད་རྒྱུན་ག་ལ་ཆད་དེ། དེ་ཉིད་མ་སྐྱེས་འཇིག་རྟེན་སྐྱེས་རིགས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་དུ་རྟེན་འབྱུང་གི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་བ་ཡོད་པ་སུས་ཀྱང་དགག་མི་ནུས་ཏེ། ཁྱོད་ད
Chinese
现在要观察，虽然没有理由说不缘取真实成立和不缘取的差别，但就像这二者在表达方式上有差别一样，也不能证明在意义上有差别。如果说，就像“这个地方，作为有法，没有瓶子，因为没有被量识缘取”这样说一样，在所破的瓶子上破除了能破的真实成立，因为瓶子在名言中存在，而真实成立在名言中不存在，有这样的差别。在意义分析上，虽然不需要比没有缘取瓶子更进一步的没有缘取真实成立的能立，但是，没有缘取瓶子这件事，是成了瓶子没有真实成立的意义，而不是成了没有瓶子的意义。如果认为，虽然在陈述上遮止了没有瓶子，但在理解上是遮止了真实成立。如果在理解上成了遮止真实成立，那么也就成了究竟遮止了瓶子，因此，瓶子虽然在胜义中不存在，但在名言中存在，以及瓶子虽然没有自性成立，但瓶子以没有自性的方式存在等等，所有这些都必须这样承认，因此难以区分。这样一来，承认自空就没有过失了，因为瓶子的无自性就叫做自空。虽然像遮止名言中没有瓶子一样遮止了，但成了遮止自性成立的意义，因此，虽然承认自空，但这只是想法上的表达意图的差别而已。如果不成为那样的意义，那么遮止真实成立的理解上的差别也是不可能的。此外，如果承认不是以胜义谛的理智所衡量，就在名言中不存在的周遍，就像花绳空无蛇一样，绳子存在，而那里没有蛇。就像地方空无瓶子一样，所破的瓶子存在，承认没有真实成立，在所有方面都是相同的。像这样以自己不空，以他者为空的空性，以这种方式确定，对于名言中存在的法，执着于这个和那个，并且由于它的影响而产生贪嗔等等，不能够遮止，因此，对于所化有情有什么利益呢？像这样，说瓶子无真实，并不是遮止名言的瓶子自相。同样，对于瓶子的法生灭也是，没有瓶子的真实生，有名言的生；没有真实的灭，有名言的灭。因此，对于有法瓶子，以及它的法生灭和无常等等，都必须这样结合，并且对
English
Now, let's examine. Although there's no reason to say there's a difference between not apprehending true existence and not apprehending, just as there's a difference in how these two are expressed, it's impossible to prove that there's a difference in meaning. If you say, just as you say, "This place, as a subject, has no pot, because it's not apprehended by valid cognition," on the object to be negated, the pot, you negate the true existence that is to be negated, because the pot exists conventionally, while true existence doesn't exist conventionally, there's such a difference. In terms of analyzing the meaning, although you don't need another proof of not apprehending true existence that goes beyond not apprehending the pot, the fact that the pot is not apprehended becomes the meaning that the pot doesn't have true existence, rather than becoming the meaning that there's no pot. If you think that although you're negating the absence of a pot in your statement, you're negating true existence in your understanding, if in your understanding you're negating true existence, then you're also ultimately negating the pot. Therefore, although the pot doesn't exist ultimately, it exists conventionally, and although the pot doesn't have inherent existence, the pot exists in a way that it doesn't have inherent existence, and so on. All of these must be admitted in this way, so it's difficult to distinguish. In this way, there's no fault in admitting self-emptiness, because the pot's lack of inherent existence is called self-emptiness. Although you negate it as if you're negating the absence of a pot conventionally, it becomes the meaning of negating inherent existence. Therefore, although you admit self-emptiness, this is just a difference in the intention of expression in your mind. If it doesn't become that meaning, then the difference in understanding that negates true existence is also impossible. Furthermore, if you admit that what's not measured by ultimate truth intelligence doesn't exist conventionally, like a rope that's empty of a snake, the rope exists, but there's no snake there. Just as a place is empty of a pot, the pot that is to be negated exists, and admitting that there's no true existence is the same in all aspects. Like this, the emptiness of something that's not empty by itself but empty by another, establishing emptiness in this way, for phenomena that exist conventionally, clinging to this and that, and because of its influence, generating attachment and aversion, etc., cannot be prevented. Therefore, what benefit is there for those to be tamed? Like this, saying that a pot is without truth doesn't negate the pot's own characteristic conventionally. Similarly, for the pot's dharma of arising and ceasing, there's no true arising of the pot, there's conventional arising; there's no true ceasing, there's conventional ceasing. Therefore, for the subject, the pot, and its dharma of arising, ceasing, and impermanence, etc., you must combine them in this way, and to
Chinese
即使容许所破的真实生等不存在，但名言的生、灭、住三者，无常等法与有法瓶等，都会变成以名言自相存在。如果以自相存在，那么对此执着为彼，就成了俱生真实执着的对境。贪嗔等烦恼将无法止息。名言的法各自不舍弃自己的体性，以自性而住。 虽然说遮破了真实成立，名言似乎没有过失，但实际上却没有意识到已经变成了自相的真实成立。自续派承认以自相成立，这种道理，应成派以真实成立来推导的理路，对你来说也是一样的。如果遮破了名言的自相，那么名言就会不存在。因为名言中的生，就是名言的生，或者说是生的自相。如果这不存在，那么名言就会不存在。如果这样想，那么胜义谛的理智已经遮破了真实成立的生，但并没有遮破名言的自相生。因为胜义谛的理智在胜义谛中无法找到，但在名言中却不可能找到。如果世间凡夫没有执著名言的自相生之外，胜义谛理智所要遮破的其他生，那么就没有必要遮破它。执著名言的自相生，认为它如所显现般存在，这就是执着我。而无法在胜义谛中寻找到的原因也在此。因此，如果以胜义谛理智来观察，那么在二谛中都没有生。说没有遮破名言的自相是不行的。 第二，如果说名言中必须有他生，那么从仅仅看到这些因缘，为什么这些事物会从四边中的任何一边产生等进行分别观察时，由于那本身不是未生之自性的事物之外的他者或彼岸，也不是找到生等的处所，因此，对于世间的名言真实，不应分别观察从自和他者产生等，因为如果这样观察，世间的名言将无法成立。那么，名言会中断吗？如果这样想，由于名言的生等在胜义谛中无法找到，名言怎么会中断呢？如经中所说：“彼未生，世间应生。” 就像这样，在世间，依缘起的力量而显现的生，谁也无法否认。你啊，
English
Even if we allow that the object to be refuted, such as truly existent arising, does not exist, still the three characteristics of conventional reality—arising, ceasing, and abiding—as well as impermanence and other phenomena, and the subjects possessing those phenomena, such as vases, would become existent as conventionally self-characterized entities. If they exist as self-characterized entities, then clinging to them as such would become the object of innate grasping at truth. One-sided afflictions such as attachment and aversion would be irreversible. Since conventional phenomena do not abandon their own characteristics and abide by their own nature, Although it seems that there is no fault in saying that true existence is refuted, it is simply that one has not realized that the meaning itself has become established as truly existent by its own character. The reason why the Svātantrikas assert that things are established by their own character is the same reason why the Prāsaṅgikas push them into true existence. If you were to refute the self-character of convention, then convention would cease to exist. The arising in convention is the arising of convention or the self-character of arising. If that does not exist, then convention would cease to exist. If you think that way, then the wisdom that analyzes reality has refuted the arising of true existence, but it has not refuted the self-characterized arising of convention. Because of that, it cannot be found as ultimately true by analysis, but it is impossible to find it in convention. If ordinary beings of the world do not grasp at another arising to be refuted by the wisdom that analyzes reality other than this self-characterized arising of convention, then there is no need to refute it. Grasping at this self-characterized arising of convention, thinking that it exists as it appears, is what is grasped as self. And that is also the reason why it cannot be found ultimately. Therefore, if analyzed by the wisdom that analyzes reality, there is no arising in either of the two truths. It is not permissible to say that the self-character of convention has not been refuted. Secondly, if you say that there must be other-arising in convention, then when you analyze from what source these things arise from any of the four extremes from just seeing these conditions, then since that itself is not other or on the other side from the entity that is the nature of the unborn, and it is not finding the place of arising etc., therefore, for the conventional truth of the world, one should not analyze arising from self and other etc., because if one analyzes in that way, the conventional reality of the world will not be established. Then, will convention be interrupted? If you think that way, since the arising etc. of convention cannot be found ultimately, how could convention be interrupted? As it is said in the scripture, "That is unborn, the world should arise." Like that, in the world, no one can deny that there is an appearance of arising due to the power of dependent origination. You,