Tibetan
ས་རིགས་འདྲ་རྒྱུན་ཆད་པ་ཡི་སྐྱོན་མེད་ལ། གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་གྲུབ་པའི་གཅིག་ཉིད་ཡོད་པ་མིན་པ་དེ་ཕྱིར་ཡང་། ས་བོན་མྱུ་གུར་འཕོས་པ་མེད་པས་མྱུག་ཚེ་ས་བོན་ཡོད་ཅེས་རྟག་པར་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུའང་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ སྟོན་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་དང་། དེ་ལྟར་བཀག་པའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། དང་པོ་ལ། བཀག་པ་དངོས་དང་། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་དངོས་པོའི་འཇིག་རྒྱུར་ཐལ་བས་དགག་པ། ཐ་སྙད་བདེན་པ་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཐལ་བས་དགག་པ། དོན་དམ་པས་སྐྱེ་བ་མི་ཁེགས་པར་ཐལ་བས་དགག་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ། དེ་ལ་ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་མི་འདོད་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་ན་དེའི་དབང་གིས་བདེན་གཉིས་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་དང་། སྟོང་རྟེན་འབྱུང་རོ་གཅིག་ཏུ་འདྲེ་བ་མེད་པས་ན་འདི་འགོག་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་ཐུན་མིན་གྱི་ལུགས་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གོང་འོག་གི་རིགས་པ་སྤྱི་དང་། ཁྱད་པར་རིགས་པའི་རྒྱལ་པོ་གསུམ་པོ་འདི་ཆེས་གལ་ཆེ་བ་ཡིན་པས་འདི་ཁོ་ནས་ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་གྱི་གནད་རྣམས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་མཚན་ཅུང་ཟད་ཡོད་ན་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་ངོར་དེ་མེད་པས་མཉམ་བཞག་གི་སྔ་ན་ཡོད་པ་ཕྱིས་ཞིག་པས་ན་ཐོ་བས་བུམ་པ་བཞིན་མཉམ་བཞག་གི་སྟོང་ཉིད་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལ་མེད་པར་སྐུར་ པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇིག་རྒྱུར་ཐལ་བ་དེ་མི་རིགས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཅུང་ཟད་ཅིག་གྲུབ་པ་ཡོད་ན་དོན་དམ་པར་ཡང་ཡོད་དགོས་ལ། མ་གྲུབ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བས་སོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ཚོར་སོགས་ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཚེ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དེ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པས་ན་མཉམ་བཞག་གི་ཡེ་ཤེས་དེས་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མིན་ཏེ་དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་གདོད་ནས་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །དེས་ན་བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་། བདེན་པས་སྟོང་ཞེས་པ་འདི། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་བུམ་པ་མ་དམིགས་ན་དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་དོན་ཁྱད་མེད་ལ། བུམ་པ་རང་སྟོང་མིན་པར་ཁས་ལེན་མི་རུང་བ་ཅི་ཡོད་དེ། བུམ་པ་དོན་དཔྱོ
Chinese
地的种类延续不断绝的过失没有，因为事物成立的唯一性不存在的缘故也是。种子没有转移到苗芽上，所以不能总是说苗芽存在时种子也存在。第二，即使在世俗中也显示没有自性生。在世俗中也遮止自性生，以及如此遮止的利益二者。第一，有遮止的实际，以及对此的辩论的排除二者。第一，有圣者的等持成为事物坏灭之因的过失而遮止，名言谛成为能被理智分析的过失而遮止，以胜义谛不能遮止生而成为过失而遮止三种。第一，对此，自宗和他宗的差别完全在于是否承认仅仅在世俗中也以自相成立。如果在世俗中执着以自相成立，那么由于它的影响，二谛会堕入一方，空性和缘起不会混合成一体，因此，这个遮止是中观应成派不共的宗义。对此，上下的道理总的来说，特别是这三个理智之王非常重要，因此仅仅通过这个就能领悟自宗和他宗的差别的要点。对此，如果诸法在世俗中稍微有自相，那么在圣者的等持面前它不存在，因此等持之前存在的事物之后坏灭，就像用锤子砸碎瓶子一样，等持的空性以否定存在的事物的方式成为坏灭之因，这是不合理的。同样，如果稍微有一点成立，那么在胜义中也必须存在，如果不成立，那么在世俗中也不会成立。如果色受等诸法以自己的体性成立的自性依赖因缘而产生，那么在现量证悟空性的时候，因为对事物的自性进行了否定，所以等持的智慧会使事物坏灭。如果空性成为事物坏灭之因，那么这是不合理的，因此事物本来就没有以自性成立的存在。因此，瓶子不是以瓶子空，而是以真性空这句话，如果以理智分析没有找到瓶子，那么在胜义中不存在和意义没有差别。有什么理由不能承认瓶子不是自空的呢？瓶子以理智
English
There is no fault of the continuity of the earth element being cut off, also because the oneness of the establishment of things does not exist. Since the seed has not moved to the sprout, it should not always be said that the seed exists when the sprout exists. Secondly, showing that there is no self-nature birth even in mere conventionality. There are two aspects: the prevention of self-nature birth even in conventionality, and the benefits of such prevention. First, there are two aspects: the actual prevention, and the refutation of arguments against it. First, there are three aspects: refutation by the fault of the noble one's meditative equipoise becoming the cause of the destruction of things, refutation by the fault of the conventional truth becoming amenable to rational analysis, and refutation by the fault of the ultimate truth not being able to prevent birth. First, the difference between the Svātantrika and Prāsaṅgika schools depends on whether or not one accepts that even in mere conventionality, things are established by their own characteristics. If one clings to the establishment by self-characteristics in conventionality, then due to its influence, the two truths will fall to one side, and emptiness and dependent arising will not mix into one. Therefore, this prevention is the unique tenet of the Prāsaṅgika school. For this, the general reasoning of the above and below, and especially these three kings of reasoning are very important, so only through this can one understand the key points of the difference between the Svātantrika and Prāsaṅgika schools. For this, if all phenomena have a little self-characteristic in conventionality, then it does not exist in the face of the noble one's meditative equipoise, so the thing that existed before the meditative equipoise is destroyed later, just like breaking a vase with a hammer, the emptiness of the meditative equipoise becomes the cause of destruction by denying the existing thing, which is unreasonable. Similarly, if a little bit is established, then it must also exist in the ultimate, and if it is not established, then it will not be established in conventionality either. If phenomena such as form and feeling arise depending on causes and conditions with a nature established by their own characteristics, then at the time of directly realizing emptiness, because the self-nature of things is denied, the wisdom of meditative equipoise will destroy things. If emptiness becomes the cause of the destruction of things, then this is unreasonable, therefore things originally do not have an existence established by self-nature. Therefore, the statement "the vase is not empty by the vase, but empty by truth" means that if the vase is not found by rational analysis, then there is no difference between not existing in the ultimate and the meaning. What reason is there not to admit that the vase is not self-empty? The vase with reason