Tibetan
ལ་རྟག་མི་རྟག་གི་ཆ་ཡོད་ཀྱང་། དེའི་རང་ལྡོག་རྟག་པར་བརྗོད་དགོས་པ་ལྟར། རྣམ་གྲངས་མིན་པ་དེ་ལ་ལྡོག་ཆ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་། རང་གི་ངོ་བོ་འདུས་མ་བྱས་རྟག་པ་ལ་བརྗོད་དགོས། གང་དུ་ཡང་དག་འདྲེས་གྱུར་བ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་བཤད་དོ། །ཞེས་པའི་དོན་བཞིན་བློ་ངོར་དབྱེར་མེད་གྲུབ་པ་ལ་འདྲེས་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། དོན་ཡེ་ནས་དབྱེར་མེད་ཡིན། དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་དུ་གྱུར་པས་སྣང་སྟོང་ཐ་དད་དུ་དབྱེར་མེད་ཀྱི། སྣང་སྟོང་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་དེ་ལ་མ་རྫོགས་པ་མེད་པས་དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པའོ། །དེའི་སྣང་ཆ་དེ་ཡང་འདི་ཞེས་རིས་ཆད་ཅན་དང་། འདུས་བྱས་ཉི་ཚེ་བ་གང་ཡང་མིན་ཏེ། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་པར་གྱུར་པའི་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་དེ་ཡང་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་གྱི་སྟོང་པ་སྣང་བ་དང་གཉིས་མེད་པའི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་ནོ། །རྣམ་གྲངས་པ་ལྟར་ན་ཡོད་མེད་མཐའ་གཉིས་དེ་ལྟར་ཁེགས་ཀྱང་། གཉིས་ཡིན་གཉིས་མིན་ཇི་ལྟར་འགོག་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཉིས་ཡིན་སྦྱར་མི་དགོས་ཏེ། ངོ་བོ་ལ་གཉིས་ཀའི་ཡིན་པ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པས་སོ། །བདེན་ གཉིས་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པས་མཐའ་འགོག་ཚུལ་ལྟར་ན་གཉིས་ཀའི་ཡིན་པའི་མུར་འགྱུར་ཏེ་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཟུང་འཇུག་དེ། ཡོད་པའང་ཡིན་མེད་པའང་ཡིན་ཟེར་དགོས་ལ། མིན་ན་ཟུང་འཇུག་གི་མཐའ་མི་ཁེགས་པས། དོན་གཅིག་ཏུ་འདུ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཀ་བ་ཡོད་ལ་སྣམ་བུ་མེད་པས་ཀ་བའི་ཡོད་མཐའ་མི་སེལ་བ་བཞིན་ནོ། །ཀ་བ་དེ་ཀ་བར་ཡོད་པ་དང་སྣམ་བུ་མེད་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡོད་མེད་ངོ་བོ་གཅིག་པ་འགལ་ཏེ་ཡིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཤེས་བྱ་འདོད་པ་ལྟར་ན། བདེན་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་མི་གཅིག་སྟེ་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྣང་སྟོང་ཡང་ངོ་བོ་མི་གཅིག་སྟེ་འགལ་བར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ན་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་མེ་ཆུ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ཡིན་མིན་གཉིས་མིན་མིན་ཞེས་ཁས་ལེན་མི་རུང་སྟེ། དངོས་པོ་གཞི་གང་ལ་ལྟོས་ནས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་། གཉིས་ཡིན་མིན་ན་གཉིས་མིན་ཡིན་དགོས་ལ། གཉིས་མིན་མིན་ན་གཉིས་ཡིན་ཡིན་དགོས་ཏེ། དེ་གཉིས་མ་ཡིན་པ་ཤེས་བྱ་ལ་མེད་དོ། །ཡོད་པ་མིན་མེད་པ་མིན་ཞེས་ཁས་ལེན་པ་མི་འཐད་པར་འཛིན་པ་ཅན་རང་གིས་ཁས་ལེན་ན། བཞི་ཀར་བདེན་གྲུབ་སྦྱར་ན། མཐའ་བཞི་བསལ་ཅི་དགོས་བདེན་གྲུབ་ཁོ་ན་བཀག་པས་ཆོག་གི་དེ་ལྟ་ན་བདེན་གྲུབ་བཀག་པ་ཁོ་ནས་ མཐའ་བཞི་བསལ་གྱི། སྟོང་རྟེན་འབྱུང་སོ་སོས་ཅི་བྱེད་ལ། བདེན་གྲུབ་མེད་པའི་མཐའ་བཞིའི་འཛིན་སྟངས་དང་དོན་གཉིས་ཀ་གནས་ལུགས་ལ་ཡོད་ཅེས་ཁས་ལེན་དུ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ནི་མཐའ་བཞི་ཆར་ཁེགས་པས་ཁྱད་པར་སྦྱར་མི་དགོས་ཏེ། སྤྲོས་པའི་དྲྭ་བ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བུམ་པ་དང་བུམ་པའི་ཆོས་ཉིད་རྟག་དངོས་གཉིས་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་གཅིག་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་འདིའི་སྟེང་ན་ཕ་རོལ་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པའི་གནད་ཐམས་ཅད་ཡོད། རྣམ་གྲངས་མིན་པ་ཁོ་ན་དོན་དམ་དང་། ཐ་སྙད་ཤེས་བརྗོད་འཇུག་གསུམ་གྱི་ཡུལ་གྱུར་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་བྱས་ན། བདེན་གཉིས་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་ཡིན་ནམ་སྙམ། ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་དུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དོ། །ཆོས་དབྱིངས་ཉག་གཅིག་ལ་ཆོས་དབྱིངས་དུ་མ་མེད། དུས་གསུམ་ཁྱད་པར་བྱར་མེད། ཆོས་ཐམས་ཅད་དེའི་ངོ་བོར་རོ་གཅིག་སོགས་ཐེག་ཆེན་ཀུན་གྱི་དགོངས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་གྲངས་མིན་པ་ལ་འོང་གི་རྣམ་གྲངས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འོངས་ཏེ། དེ་ནི་ཐ་དད་དུས་གསུམ་རེས་འགའ་བ། ཆོས་ཉི་ཚེ་བ་སོ་སོའི་ཆོས་ ཉིད་ཡིན་པ་སོགས་སོ། །གཅིག་གི་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རྣམ་གྲངས་པ་ལྟར་ན། གཅིག་གི་མི་རྟག་ཀུན་གྱི་མི་རྟག་ཡིན། གཅིག་གི་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་དངོས་པོ་སོགས་འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཕར་ཡིན་ཚུར་ཡིན་གཅེར་བུ་པའི་ལྟ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དངོས་གཅིག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་ན་དངོས་ཀུན་དེ་ལྟར་མཐོང་གསུངས་པ་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དབང་དུ་སྟེ། རྣམ་གྲངས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མིན་ཏེ་དེ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཙམ་མོ། །གཉིས་པ་ལ། ཡུལ་ཅན་ཚད་མའི་སྒོ་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་གནོད་པའི་ཚུལ་དང་། ཡུལ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་གནོད་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་བསྟན་པ་དང་། དེས་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ལ་མི་གནོད་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཡུལ་ཅན་ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་གྱི་དབྱེ་བ་དང་། དེས་ཡུལ་འཇལ་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། ཤེས་བྱ་ལ་བདེན་གཉིས་སུ་དབྱེ་བར་མ་ཟད་མཐོང་བ་བརྫུན་པ་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན་ལའང་རྣམ་པ་གཉིས་འདོད་དེ། འཕྲལ་གྱིས་འཁྲུལ་རྒྱུས་མ་བསླད་པ་དབང་པོ་གསལ་བ་ཡང་དག་དང་བསླད་པས་དབང་པོ་ལོག་པའི་སྐྱོན་ལྡན་ནོ། །འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་བསླད་ པའི་སྐྱོན་ལྡན་དབང་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི། དབང་པོ་ལེགས་པར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ལོག་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ཡུལ་ཡང་ལོག་གི་ཁྱད་པར་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཞེན་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བའི་ཞེན་ཡུལ་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་དེའི་ངོར་ཡང་བདེན་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། ཡུལ་ཅན་དེ་བཞིན་ཡུལ་ཀྱང་འཁྲུལ་རྒྱུས་གནོད་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་དྲུག་གི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས། གཟུང་བར་བྱ་བའི་དོན་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་དང་དེར་རྟོགས་པ་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཉིད་དམ་ཁོ་ན་ལས་བདེན་པ་ཡིན་གྱི་ལྷག་མ་ནི། དབང་པོ་འཁྲུལ་རྒྱུ་ནང་ན་ཡོད་པ་རབ་རིབ་མིག་སེར་དྷ་དུ་ར་ཟོས་པ་སོགས་སོ། །དེ་དག་དང་དབང་པོ་ལ་གནོད་རྐྱེན་ཕྱི་ན་ཡོད་པ། མེ་ལོང་དང་བྲག་ཕུག་ན་སྒྲ་བརྗོད་པ། སོས་ཀའི་ཉི་ཟེར་བྱེ་ཐང་སྐྱ་བོའི་ཡུལ་དང་ཉེ་བ་སྟེ། དེ་དག་རིམ་བཞིན་གཟུགས་བརྙན་དང་བྲག་ཆ་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུ་སོགས་སུ་འཛིན་པའི་རྒྱུའོ། །དེ་བཞིན་མིག་འཕྲུལ་མཁན་གྱིས་སྔགས་སྨན་སོགས་ཕྱེའོ། །ཡིད་དབང་ལ་སྔགས་སྨན་གྲུབ་མཐའ་ལོག་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་དང་། གཉིད་ཀྱི་གནོད་པ་རྨི་ལམ་སོགས་སོ། །དེ་ལྟའི་འཁྲུལ་རྒྱུས་བསླད་པས་གཟུང་བ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་ཀྱང་ལོག་པར་རྣམ་པར་བཞག་གོ ། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་དཔྱད་ན། དབང་ཕྱུག་བྱེད་པ་པོ་དང་། བུམ་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་གཉིས་ཀ་རྟོག་པས་དེ་དང་དེར་བཏགས་པ་ལས། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་རྙེད་པའམ་མེད་པར་མཚུངས་ཀྱང་། དོན་དམ་པར་མེད་པས་ཐ་སྙད་དུ་མེད་གོ་མི་ཆོད་དེ། འདིར་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པས། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་མེད། མེད་ན་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཆད་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་ཚད་གྲུབ་ཅུང་ཟད་བཞག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་སྙད་དུ་ངོ་བོ་མེད་ཀྱང་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཚད་མར་གྲུབ་ན། སངས་རྒྱས་པ་དང་ཕྱི་རོལ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་བདེན་རྫུན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སྡིག་རྒྱུ་འབྲས་བཟང་ངན་བླང་དོར་ཐམས་ཅད་འཆོལ་བས་ལུགས་འདིར་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་གཏན་མེད་དོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་དུ་རྟོག་པས་བཏགས་པ་དོན་མཐུན་ཚད་གྲུབ་དང་། དོན་མི་མཐུན་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་བྱེད་དགོས་ལ་དོན་མཐུན་མི་མཐུན་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་མཐུན་མི་མཐུན་ལས་མ་ཕྱེས་པར་འཇོག་ཚུལ་གཏན་མེད་པས་ཡུལ་ཅན་ཚད་མ་དང་ཚད་མིན
Chinese
虽然有常与无常的成分，但就像必须说它的自性是常一样。对于非有为法，虽然有两个对立面，但必须说它的自性是无为常。如“何处完全混合，即说为双运”之义，在心中无分别成立才称为混合，实际上本来就无分别。因此，一切法都变成味道相同，显现与空性在名言上无分别。由于显现与空性所包含的一切法都完全包含在一个明点中，所以它不住于无为法的边际。它的显现部分也不是像“这个”一样有局限性，也不是任何有为的暂时的东西，而是显现的一切都变成味道相同的空性。那个空性也不是暂时的空性，而是远离一切承认的空性，与显现无二无别的具足一切殊胜的空性。按照名言，虽然存在与不存在两种边都被遮破了，但如何遮破既是二又不是二呢？不需要加上实有的既是二，因为在自性上没有既是二的说法。如果按照二谛各自不混合来遮破边，就会变成既是二的状况，因此，二谛自性一体的双运，必须说既是存在也是不存在。如果不是这样，就不能遮破双运的边，因此不会变成归于一个意义。就像柱子存在而布不存在，所以柱子的存在边不会消除一样。柱子必须既是柱子存在又是布不存在一样。如果像想要存在与不存在自性一体是矛盾的、不可能的所知一样，二谛的自性就会不一，变成矛盾。如果显现与空性也是自性不一，变成矛盾，那么空性缘起的显现就会像水火一样。不能承认既不是二又不是非二，因为无论依靠什么事物，对于任何法，如果不是既是二，就是既是非二。如果不是既是非二，就是既是二。因为这两种情况之外，在所知中没有。如果持有“不是存在也不是不存在”的承认是不合理的，那么自己承认，如果在四者上都加上实有，那么遮除四边有什么用呢？仅仅遮除实有就足够了，如果那样，仅仅遮除实有ི་བསལ་གྱི། 空和缘起各自做什么呢？ 应当承认，对无实有成立的四边之执著和意义二者都存在于实相中。 非名言的法界是四边全部遮止的，所以不需要附加差别，因为超离了一切戏论之网。 瓶子和瓶子的法性，常和实有二者本体如何是一，二谛本体是一，在此之上，具有摧毁一切他宗承许的关键。 唯有非名言是胜义，如果将名言、所知、言说、能入三者的对境全部作为世俗，那么会认为二谛是一被遮止的异体吗？ 因为一切名言都不存在于意义中。 如果按名言的胜义来说，二谛本体是一，反体是异。 法界唯一，没有多个法界。 没有过去、现在、未来三时的差别。 一切法在其本体中味一等，大乘的一切密意都来自于非名言，如何能来自于名言呢？ 因为那是异体、三时轮转、法是暂时的、各自的法 性等等。 所谓的“一之空性为何，即是众之空性。” 名言者看来，一之无常即是众之无常。 一之事物即是众之事物等，仅仅因为相似而变成那样的话，那么一切所知都会变成彼亦是此，此亦是彼的裸体外道之见。 如果见到一事物的如是性，则会如是见到一切事物，这是就非名言而言的。 名言不是如是性，而是趣入于它的门而已。 第二，从有境量不被世间损害之理，以及从境二谛不被世间损害之理两个方面来说明。 初者，宣说名言抉择之量，以及它不损害胜义抉择之理二者。 初者，有境量和非量之差别，以及它衡量境之方式二者。 初者，不仅将所知分为二谛，而且对于所见为虚假的所见之有境，也承许两种，即没有立即被错乱因所染污，根识明了的正确，以及被染污而具有根识颠倒之过失的。 立即的
English
Although there are aspects of permanence and impermanence, just as it must be said that its own nature is permanent. For the unconditioned, although there are two opposites, it must be said that its own nature is unconditioned and permanent. As the meaning of "Wherever there is complete mixing, that is said to be union," it is called mixing when it is established without distinction in the mind, but in reality there is no distinction from the beginning. Therefore, all phenomena become of the same taste, and appearance and emptiness are indistinguishable in name. Since all phenomena contained in appearance and emptiness are completely contained in a single bindu, it does not abide at the edge of the unconditioned. Its appearance aspect is also not limited like "this," nor is it any conditioned temporary thing, but the emptiness in which all appearances become of the same taste. That emptiness is also not a temporary emptiness, but an emptiness that is free from all acknowledgments, and is endowed with all perfections, inseparable from appearance. According to name, although the two extremes of existence and non-existence are refuted, how can one refute both being two and not being two? There is no need to add the truly existent being two, because there is no saying of being two in nature. If one refutes the extremes according to the way the two truths do not mix separately, it will become a situation of being both two, therefore, the union of the two truths being of one nature, one must say that it is both existent and non-existent. If it is not so, the extreme of union cannot be refuted, therefore it will not become converging into one meaning. Just as the pillar exists and the cloth does not exist, so the existence extreme of the pillar will not be eliminated. The pillar must be both the pillar existing and the cloth not existing. If, like wanting the knowable where existence and non-existence being of one nature is contradictory and impossible, the nature of the two truths will be different, becoming contradictory. If appearance and emptiness are also of different natures, becoming contradictory, then the appearance of emptiness and dependent arising will become like fire and water. One cannot acknowledge neither being two nor being non-two, because no matter what thing is relied upon, for any phenomenon, if it is not both being two, then it must be both being non-two. If it is not both being non-two, then it must be both being two. Because there is nothing in the knowable outside of these two situations. If one holds that acknowledging "neither being existent nor being non-existent" is unreasonable, then if one acknowledges oneself, if one adds true existence to all four, then what is the use of refuting the four extremes? It is enough to refute only true existence, if so, only refuting true existenceི་བསལ་གྱི། What do emptiness and dependent arising each do? It should be acknowledged that both the clinging to the four extremes of non-inherent existence and their meanings exist in reality. The non-conceptual dharmadhatu does not need to be distinguished because all four extremes are blocked, because it is beyond the net of all elaborations. How are the essence of a pot and the nature of a pot, permanence and reality, one? On top of this, there is the key to destroying all the tenets of others that the essence of the two truths is one. Only the non-conceptual is ultimate, and if all the objects of name, knowable, expression, and entry are made conventional, then would it be considered that the oneness of the two truths is a different entity that is blocked? Because all names do not exist in meaning. If it is according to the ultimate of name, the essence of the two truths is one, and the opposite is different. There is only one dharmadhatu, not many dharmadhatus. There is no distinction between the three times. All dharmas are of one taste in their essence, etc. All the intentions of the Great Vehicle come from the non-conceptual, how can they come from the conceptual? Because that is a different entity, the three times revolve, the dharma is temporary, the nature of each dharma, etc. What is the emptiness of one is the emptiness of all. According to the conceptualist, the impermanence of one is the impermanence of all. The entity of one is the entity of all, etc. If it becomes so merely because of similarity, then all knowables will become the view of the naked heretics that that is this and this is that. If one sees the suchness of one thing, then one will see all things in that way, which is in terms of the non-conceptual. The conceptual is not suchness, but only the door to enter into it. Secondly, from the perspective of how the valid cognizer is not harmed by the world, and from the perspective of how the two truths of the object are not harmed by the world. Firstly, explaining the valid cognizer that investigates names, and how it does not harm the valid cognizer that investigates the ultimate. Firstly, the distinction between valid and invalid cognizers, and how it measures the object. Firstly, not only are knowables divided into two truths, but also for the object of seeing that sees falsehoods, two aspects are accepted, namely, the correct one that is not immediately defiled by the cause of confusion and whose senses are clear, and the one that is defiled and has the fault of inverted senses. Immediate