Tibetan
་འདི་འདྲའི་བརྗོད་ཚུལ་རྣམས་འཕགས་བོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས། དེའི་ཐ་སྙད་སྦྱར་ཚུལ་ནམ་ཡང་འགོག་མི་ནུས་ཀྱང་། ཚིག་དེས་དོན་གྱི་སྟེང་ན་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མི་དགག་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་པར་བཟུང་ནས། མིག་མིག་གིས་སྟོང་སོགས་གསུངས་པའི་ལུང་དོན་ལ་འགལ་བར་སྨྲ་བའི་ཞེ་འདོད་དེ་སྟོང་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་གོལ་སར་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་གིས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཀྱང་དོན་འགལ་མེད་དུ་གོ་ན། བུམ་པ་བདེན་པས་སྟོང་པའི་ཐ་སྙད་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ལ། བདེན་པས་སྟོང་ན་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པའང་གོ་ནུས་སོ། །ཇི་སྲིད་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཡིན་གཉིས་མིན་གྱི་མཐའ་གང་རུང་དུ་ཁས་ལེན་པ་དེ་ལྟ་ན། རིག་པ་སྤྲོས་པ་ལས་མ་འདས་པས། བདེན་གཉིས་ཕྱེས་ཏེ་མ་སྨྲས་པར་ མཐའ་བཞི་གང་ཡང་མིན་པར་ཁས་ལེན་མི་བཏུབ་པས་ཁས་ལེན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། ནམ་ཞིག་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་བཞི་གང་གི་ཁས་ལེན་མེད་པ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་སོན་ཚེ། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་ཡིན་པས་བདེན་གཉིས་ཕྱེ་མི་དགོས་ལ། གཅིག་དགག་པས་ཅིག་ཤོས་སྒྲུབ་པ་ལ། གཅིག་སྒྲུབ་པས་ཅིག་ཤོས་དགག་པ་ལྟ་བུའི་ཁས་ལེན་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ། སྤྲོས་པ་གང་མེད་པའི་ཆ་ནས་སྤྱིར་མུ་བཞིའི་འཛིན་སྟངས་མེད་པར་སྒྲུབ་པས་གོ་ཆོད་ལ། དེ་ལྟར་མིན་ན་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གསུང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཁས་ལེན་མི་རུང་བར། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་ཁོ་ནར་འཆད་དགོས་ལ། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་གྱིས་གནས་ལུགས་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ནར་གྲུབ་ན། བདེན་གྲུབ་མེད་པས་མུ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་ཁེགས་དགོས་ཀྱང་། བདེན་གྲུབ་མེད་པ་དང་ཡོད་པ་གཉིས་ཡིན་གཉིས་མིན་བཞི་ཁས་ལེན་མི་ནུས་ཏེ། བདེན་གྲུབ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཁས་བླང་དགོས་ཀྱི། མུ་གསུམ་ཁས་བླངས་མི་རུང་ངོ་། །བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་མེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཁས་ལེན་ ནུས་སམ། དེས་ན་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁས་ལེན་པ་ཁོ་ནས་མཐའ་གཉིས་དང་། བཞི་དང་། བརྒྱད་ཁེགས་ཚུལ་འཆད་ཐུབ་ན་དེ་གྲུབ་པར་གྱུར་ནའང་། བདེན་མེད་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ཟུང་དུ་མ་སྦྱར་བར་བདེན་མེད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཁོ་ནས་དེ་དག་མེད་མཐའ་འགོག་མི་ནུས་པ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་སོ། །མེད་མཐའ་མ་ཁེགས་ན། མུ་ཕྱི་མ་གསུམ་ཇི་འདྲ་ཁེགས་སོམས་ཤིག །གཉིས་པ་ལ། བདག་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ། གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ། གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ། རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་བཞི། དང་པོ་ལ། འགྲེལ་པ་མཛད་པའི་རིགས་པས་དགག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་། ཟླ་བ། ཀླུ་སྒྲུབ། མཆན། བསྟན་བཅོས་མཛད་པའི་རིགས་པས་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བདག་སྐྱེ་དགག་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་བདག་སྐྱེ་མེད་པར་བསྟན་པ། དེ་གཉིས་ཀའི་གྲུབ་དོན་བསྡུ་བ་གསུམ། དང་པོ་ལ། རང་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། སྐྱེ་བ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བས་ དགག་པ། སྐྱེ་བར་མི་རིགས་པས་དགག་པ། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་སྐབས་མི་ཐོབ་པར་ཐལ་བས་དགག་པ། ས་བོན་ཐུག་མེད་དུ་སྐྱེ་བར་ཐལ་བས་དགག་པ་བཞི། དང་པོ། གྲངས་ཅན་པས་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ཅིང་། རྒྱུ་དུས་འབྲས་བུ་མངོན་པར་མི་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་འབྲས་དུས་མངོན་པར་གསལ་བའོ་ཞེས་ཟེར། འབྲས་བུ་དེ་ནི་དེ་ག་རང་ལས་འབྱུང་ན་འབྱུང་དགོས་པའི་ཡོན་ཏན་ནམ་དགོས་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ་སྔར་ནས་ཡོད་པ་ལས་ལྷག་པོ་ཅི་ཡང་མེད་དེ་རྒྱུ་དུས་ནས་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་། འབྲས་བུ་མ་སྐྱེས་པའི་གོང་ནས། དེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བདག་གྲུབ་ཟིན་པ་ཞིག་དགོས་ལ། གྲུབ་ཟིན་ན་ད་སྐྱེས་པའི་དགོས་པ་ཅི་ཡོད། སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་སླར་ཡང་མི་སྐྱེ་སྟེ་སྐྱེས་གྲུབ་པ་ལས་བོགས་དབྱུང་རྒྱུ་མེད་པས་སོ། །དེ་སྐྱེས་ན་སྐྱེས་ཟིན་དེ་དང་པོ་ནས་ཡོད་པ་ད་ཡང་མི་ལྡོག་པར་སྐྱེ་བའམ་ཡང་ན་མེད་པ་མྱུ་གུ་ད་མི་སྐྱེའོ། །གཉིས་པ། སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་སླར་ཡང་ལྡབས་ནས་སྐྱེ་བར་རིགས་པའང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་སྐྱེས་ཟིན་པས་ན་བུ་སྐྱེས་ཚར་བ་བཞིན་ནོ། །འང་སྒྲས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་དུ་ འགྱུར་བར་མ་ཟད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །གསུམ་པ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་གལ་ཏེ་སྐྱེས་ཟིན་ཀྱང་ད་རུང་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་འགྱུར་ན་ནི། ས་བོན་རང་སྐྱེ་བའི་སྐབས་དེ་ན་མྱུ་གུ་དང་ལ་སོགས་པས་སྡོང་བུ་དང་སྦུབས་བཅའ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་འདི་ཡི་གོ་སྐབས་ཞིག་ས་བོན་གྱི་སྟེང་ན་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་སྟེ་ས་བོན་མ་འགགས་བཞིན་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་མེད་ལ། ས་བོན་བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་ན་རང་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ནམ་ཡང་མ་ཚང་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པའི་འགྲེལ་བ་ཟླ་བའི་ཞལ་ལུང་དྲི་མེད་ཤེལ་ཕྲེང་། ཀབ་མེད་པས་ས་བོན་འགགས་པའི་གོ་སྐབས་མེད་ལ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ལ་མྱུ་གུའི་སྐབས་མི་ཐོབ་བོ། །བཞི་པ། སྐྱེས་ཟིན་པའི་ས་བོན་དེ་ག་རང་སྲིད་པའི་མཐར་ཐུག་པར་རབ་ཏུ་
Chinese
像这样的表达方式在印藏的伟大论著中出现过，因此，其词语的运用方式永远无法阻止。但是，如果认为这些词语在意义上具有不被意义分析所否定的东西，那么，声称这与“眼眼空”等经文的意义相违背的意图，就陷入了对空性颠倒理解的误区。如果理解为无论词语如何表达，意义上都没有矛盾，那么“瓶子以真实空”的说法就没有过失，并且如果以真实空，也能理解为在胜义上没有可执著之处。只要承认存在和不存在、亦是亦非的任何一种边见，那就没有超出戏论。如果不区分二谛而说，就无法承认任何一边，因此是带有承认的。当何时对存在与不存在等四边没有任何承认，而达到离戏时，那就是二谛无别的意义，因此不需要区分二谛。通过否定一个来成立另一个，或者通过成立一个来否定另一个，这不会成为一种承认，因为在没有任何戏论的层面上，通过成立普遍没有四边的执著就足够了。如果不是这样，就不能像龙树菩萨的无承认之语那样如实地承认，而必须只解释为远离真实成立的承认。如果远离真实成立的承认能够完美地成立实相，那么，虽然没有真实成立就必须遮破四边的戏论，但是，不能承认没有真实成立和存在、亦是亦非这四种情况，而必须只承认没有真实成立，不能承认其余三种情况。能承认“瓶子不是以真实成立而存在，不是以真实成立而不存在”吗？因此，即使能够通过仅仅承认真实成立来解释遮破二边、四边和八边的方式，那也只是成立了这一点。如果不将无真实成立和名言中存在结合起来，仅仅承认无真实成立就无法阻止这些不存在的边见，这是通过现量成立的，你已经承认了。如果不存在的边见没有被遮破，那么想想后面的三种情况如何被遮破。第二，遮破从自性产生，遮破从他性产生，遮破从二者产生，老……
English
Such expressions have appeared in the great treatises of India and Tibet, so the way these terms are used can never be prevented. However, if it is held that these words have something in meaning that is not negated by meaning analysis, then the intention to claim that this contradicts the meaning of scriptures such as "eye is empty" has fallen into the error of misunderstanding emptiness. If it is understood that no matter how the words are expressed, there is no contradiction in meaning, then there is no fault in the saying "the pot is empty of truth," and if it is empty of truth, it can also be understood that there is nothing to be clung to in the ultimate sense. As long as one accepts any extreme of being and non-being, both or neither, then one has not gone beyond elaboration. If one does not speak by distinguishing the two truths, one cannot accept any of the four extremes, so it is with acceptance. When one reaches non-elaboration without any acceptance of the four extremes such as being and non-being, then that is the meaning of the two truths being inseparable, so there is no need to distinguish the two truths. It does not become an acceptance in the sense that by negating one, the other is established, or by establishing one, the other is negated, because on the level of no elaboration, it is sufficient to establish that there is generally no grasping of the four alternatives. If it is not so, then one must not accept the words of Nagarjuna, who is free from all acceptance, as they are, but must only explain them as being free from acceptance of true establishment. If the freedom from acceptance of true establishment can perfectly establish the reality, then, although the elaboration of the four extremes must be refuted by the absence of true establishment, it is not possible to accept the four situations of absence of true establishment and being, both or neither, but one must only accept the absence of true establishment, and one must not accept the other three situations. Can one accept that "the pot is not existent by true establishment, and not non-existent by true establishment"? Therefore, even if it is possible to explain the way to refute the two extremes, the four extremes, and the eight extremes by merely accepting true establishment, that is only the establishment of that point. If one does not combine the absence of true establishment and existence in name, merely accepting the absence of true establishment cannot prevent these extremes of non-existence, which is established by direct perception, and you have accepted it. If the extreme of non-existence is not refuted, then think about how the latter three situations are refuted. Second, refuting arising from self, refuting arising from other, refuting arising from both, old...
Chinese
由无生而生的四种破斥。第一，以论释的理路破斥，即佛护、月称、龙树。注：以论著的理路破斥有两种。第一，破斥在胜义中自生，以及在世俗名言中也无自生。第三，归纳这二者的成立之义。第一，破斥从与自己本体相同的因中产生，以及破斥因果本体相同。第一，以生是无意义的过失来破斥，以不应理于生来破斥，以果的产生没有机会的过失来破斥，以种子无尽地产生来破斥，共有四种。第一，数论师认为因果本体是一体的，因时果不明显，果时明显。如果果是从那个自身产生的，那么就不需要产生的功德或必要，因为没有什么比原来就有的更多，因为因时已经成立了。而且，在果未生之前，需要一个已经成立的能生它的因，如果已经成立了，那么现在生的必要是什么？已经生了的就不会再生，因为从已经生了的里面没有可以减少的东西。如果它生了，那么已经生了的，从一开始就有的，现在也不会倒退地生，或者没有的苗芽现在不会生。第二，已经生了的再次加倍地生也是不应理的，因为已经生了，就像生完孩子一样。འང་字表示不仅生是无意义的，而且是这个意思。第三，其理由是，如果即使生了，仍然完全认为还会再生，那么，种子自身产生的时候，苗芽等等的树干和内部结构等的产生，在种子上找不到这个机会，即在种子未坏灭之前，没有苗芽的产生，如果种子从自身产生，那么自生的因缘永远不会具足。《入中论》的论释《月称的清净水晶念珠》。因为没有坏灭，所以没有种子坏灭的机会，这样一来，它就没有苗芽的机会了。第四，已经生了的种子本身完全是存在的终极。
English
Four refutations of arising from nothing. First, refutation by the reasoning of the commentaries, namely Buddhapālita, Candrakīrti, Nāgārjuna. Note: There are two types of refutation by the reasoning of the treatises. First, refuting self-arising in the ultimate sense, and also showing that there is no self-arising in conventional terms. Third, summarizing the established meaning of these two. First, refuting arising from a cause that is the same entity as oneself, and refuting that cause and effect are the same entity. First, refuting by the fault of arising being meaningless, refuting by being unreasonable for arising, refuting by the fault of the fruit's arising having no opportunity, refuting by the fault of the seed arising endlessly, there are four in total. First, the Samkhyas believe that cause and effect are the same entity, the effect is not manifest at the time of the cause, and the effect is manifest at the time of the effect. If the fruit arises from that very self, then there is no need for the merit or necessity of arising, because there is nothing more than what already exists, because it has already been established at the time of the cause. Moreover, before the fruit arises, there needs to be a cause that is already established to produce it, and if it is already established, then what is the necessity of arising now? What has already arisen will not arise again, because there is nothing to be reduced from what has already arisen. If it arises, then what has already arisen, what has existed from the beginning, will not now regressively arise, or the sprout that does not exist will not now arise. Second, it is also unreasonable for what has already arisen to arise again doubly, because it has already arisen, just like having finished giving birth to a child. The word "འང་" indicates not only that arising is meaningless, but also that is the meaning. Third, the reason for this is that if, even after arising, it is still completely thought that it will arise again, then when the seed itself arises, the arising of the trunk and internal structure of the sprout and so on, this opportunity will not be found on the seed, that is, before the seed is destroyed, there is no arising of the sprout, and if the seed arises from itself, then the conditions for self-arising will never be complete. The commentary on the Madhyamakāvatāra, "Candrakīrti's Immaculate Crystal Rosary." Because there is no destruction, there is no opportunity for the seed to be destroyed, and in this way, it has no opportunity for the sprout. Fourth, the seed that has already arisen is completely the ultimate end of existence.