Chinese
如果正在安住而需要开始行走，那么在开始行走之前，或者在行走开始之前，拉辛（Lhas Byin）安住的时候，在哪个道路上开始行走呢？因为在那条道路上没有正在进入的步履，也没有已经走过的道路。即使那样，如果认为在未走过的道路上有开始，那么未走过是指行走的活动没有产生，也没有开始， 那么怎么会有行走的开始呢？就像没有安住就没有走在路上一样。因此，开始行走是指行走的活动已经产生。只要那个开始没有产生，就没有行走的名称，就像走过和安住一样。这样，在三条道路上没有行走的开始，但是，走过、未走过、步履这三者是必然存在的，如果没有行走，这不行啊。当行走的开始在任何情况下都不显现为量，或者没有对境的时候，之前走过的是什么，现在正在步履的是什么，未走过的是什么呢？无法这样分别，如果颠倒地考察三时，有什么用呢？有人说，行走是存在的，因为它的对立面是安住。凡是有对立面的，就是存在的，就像光明和黑暗，此岸和彼岸一样。如果安住或者住处自性存在，那么不会超过三种情况，如果考察它，那么暂时行者本身不会安住，将会这样阐述。不是行者之外的其他安住者，因为那已经成立为安住，如果安住的活动有两种，那么安住者就会变成两个，所以这样说。对此，拉辛（Lhas Byin）是前往瓦拉纳西（Varanasi）的行者，而乔辛（Mchod Sbyin）不是那里的行者，所以他安住，如果这样认为，那么会问乔辛（Mchod Sbyin）安住在哪里呢？如果说在王舍城，那么也会问他去过那里还是没去过那里。一般来说，对于不是行走的事物，不会说安住，会说虚空安住吗？如果安住自性成立，那么必须和行者不同，而安住者不是安住，因为作者和活动不是一体的。因此，因为没有安住者，谁会安住呢？除了是行者和不是行者之外，还有哪个第三蕴会安住呢？那是不可能的。如果说后两者不安住，但是行者安住，那么当没有行走的时候，行者
English
If one needs to start walking from a state of dwelling, then before starting to walk, or before the act of walking begins, when Lhas Byin is dwelling, on which path does one begin to walk? Because on that path there is no stepping that is currently entering, and there is no path that has already been walked. Even so, if one thinks that there is a beginning on a path that has not been walked, then 'not walked' means that the activity of walking has not arisen and has not begun, So how can there be a beginning of walking there? It's like not being on the road without dwelling. Therefore, starting to walk means that the activity of walking has arisen. As long as that beginning has not arisen, there is no term for walking, just like having gone and dwelling. Thus, although there is no beginning of walking on the three paths, the three things called 'gone, not gone, and stepping' are necessarily present. If there is no walking, this is not right. When the beginning of walking in all respects does not appear as valid cognition or has no object, then what has been walked before, what is being stepped on now, and what has not been walked? It is impossible to distinguish in this way. If one examines the three times in a reversed way, what is the use? Someone says, 'Walking exists because its opposite, dwelling, exists. Whatever has an opposite exists, just like light and darkness, the near shore and the far shore.' If dwelling or abiding exists by its own nature, then it will not exceed three possibilities. If one examines it, then for the time being, the walker himself will not dwell, and this will be explained. Someone other than the walker is not dwelling, because that has already been established as dwelling. If there are two activities of dwelling, then there would be two dwellers, so it is said. In this case, Lhas Byin is the walker going to Varanasi, and Mchod Sbyin is not the walker there, so he dwells. If one thinks this way, then one will ask, 'Where does Mchod Sbyin dwell?' If one says, 'In Rajagriha,' then one will also ask, 'Has he gone there or not?' Generally speaking, one does not say 'dwelling' for something that is not walking. Does one say that the sky dwells? If dwelling is established by its own nature, then it must be different from the walker, but the dweller is not dwelling, because the agent and the action are not the same. Therefore, since there is no dweller, who will dwell? Other than being a walker and not being a walker, which third aggregate will dwell? That is impossible. If one says that the latter two do not dwell, but the walker dwells, then when there is no walking, the walker
Tibetan
ས་བྱ་བར་འཐད་པར་མི་འགྱུར་བས་འགྲོ་བ་ཡོད་ན་སྡོད་པོར་མི་འགྱུར་ན་རེ་ཞིག་འགྲོ་པོ་སྡོད་དོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་འཐད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་འགྲོ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དེ་འགྲོ་བ་ལས་ལྡོག་པ་ཡོད་ལ་དེ་ལས་གནས་རྩོམ་པས་སོ་སྙམ་ ན། དེ་མིན་ཏེ་ལྡོག་པ་གསུམ་དུ་བརྟགས་ན། བགོམ་བཞིན་པ་ལས་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མི་ལྡོག་སྟེ། བགོམ་པ་ཉིད་སོང་མ་སོང་ལས་གཞན་དུ་མི་དམིགས་པ་དང་། བགོམ་པ་ཉིད་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དེ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མི་འཐད་པ་སྔར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱ་བ་འཐད་དུ་ཆུག་ཀྱང་འགྲོ་ལྡོག་གཉིས་དུས་གཅིག་ལ་འགལ་བས་སོ། །འདས་མ་འོངས་ཀྱི་ལམ་ལ་ནི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མེད་པས་དེ་ལྡོག་པའང་མེད་དེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་ཤི་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་བགོམ་བཞིན་པ་ལས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་སོང་ཟིན་པ་དང་། མ་སོང་ལས་ཀྱང་ལྡོག་པ་མིན་ཡང་གནས་པ་དེ་སྒྲུབ་ཕྱིར་དེའི་ཟླ་བོ་འགྲོ་བ་དང་ནི་དེ་ལ་འཇུག་པ་ཡི་རྩོམ་པ་དང་། གནས་པ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ཡང་ནི་འགྲོ་བའི་དེ་གསུམ་བཀག་པ་དང་མཚུངས་ཏེ། རེ་ཞིག་གནས་པོ་མི་འགྲོ་སྟེ་ཞེས་སོགས་དང་། གནས་ལ་གནས་པའི་རྩོམ་མེད་དེ། ཞེས་སོགས་དང་། གནས་བཞིན་པ་ལ་མི་ལྡོག་སྟེ། །ཞེས་སོགས་འདོན་པ་བསྒྱུར་བས་འགྲུབ་བོ། །གསུམ་པ་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་རིགས་པས་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟེན་ལ་གཅིག་དང་དུ་མར་བརྟགས་ པས་དགག་པ་དང་། བྱ་བ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མར་བརྟགས་པས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་ལམ་གསུམ་སོགས་སུ་བརྟགས་ན་འགྲོ་བ་མེད་ཀྱང་སྐྱེས་བུའི་རྐང་པ་གོམ་པ་འདོར་བའི་བྱ་བ་མངོན་སུམ་མཐོང་བས་ན་འགྲོ་བ་པོ་དང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཡོད་དོ་ཟེར་ན། བྱ་བ་དེ་དང་བྱེད་པ་པོ་གཉིས་ཀ་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཡོད་ན་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཞེས་དྲིའོ། །དེ་གཉིས་གང་དུའང་མི་འཐད་དེ། འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱ་བ་དེ་དང་འགྲོ་བ་པོ་གཉིས་ཀ་ཕན་ཚུན་དེ་ཉིད་དེ་གཅིག་ཅེས་ཀྱང་བྱར་མི་རུང་ལ། འགྲོ་བ་དང་ནི་འགྲོ་བ་པོ་དེ་གཉིས་གཞན་ཐ་དད་ཉིད་ཅེས་ཀྱང་བྱར་མི་རུང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་མི་རུང་ན་གལ་ཏེ་བྱ་བ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འགྲོ་བ་པོ་ཡང་ཡིན་གྱུར་ན་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ཏེ་དེའི་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་འདི་བྱེད་པ་པོའོ། །འདི་བྱ་བའོ་ཞེས་ཐ་དད་དུ་ཤེས་པར་མ་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་མི་སྲིད་དེ། བཅད་པའི་བྱ་བ་དང་གཅོད་པ་པོ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པའང་མིན་པས་སོ། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན།
Chinese
因为地不适合作为行动，如果有行者，就不会有停留者，那么暂时行者停留，怎么会合适呢？不会合适的。又，如果认为行者是自性存在的，并且存在与行走相反的事物，因此才开始停留。 那么，并非如此，如果分析三种相反的情况，从正在行走的状态中，行走的活动不会相反，因为行走本身无法与已走和未走区分开来。即使允许行走本身存在，但行走活动不适合它，这之前已经说过了。即使允许活动适合，但行走和停止两者在同一时间是矛盾的。对于过去和未来的道路来说，没有行走的活动，因此也没有与它相反的事物，就像石女的儿子没有死亡一样。同样，从正在行走的状态中不会相反，即使从已走和未走的状态中也不是相反的，但为了成立停留，与此相对的是行走，以及开始进入行走，并且从停留中相反的，也与阻止这三种行走相同。例如，“暂时停留者不会行走”等等，以及“停留没有停留的开始”等等，以及“对于正在停留的状态不会相反”等等，通过翻译这些引文就能成立。第三，以分别考察的理智进行破斥，分为两种：以所依是一和多进行破斥，以及以行为是一和多进行破斥。第一种是：如果像这样在三种道路等方面进行考察，即使没有行走，但因为亲眼看到人的脚抬起步子的行为，所以有人认为有行者和行走的活动。如果这样说，那么如果活动和作者两者都以自性成立而存在，就问它们是一还是异？这两种情况都不合适，因为被称为行走的活动和行者两者，彼此相同，不能说是一，行走和行者两者，也不能说是其他不同的。怎么会不合适呢？如果活动，也就是行走，与行者是同一个，那么作者和业，也就是它的活动，也会变成同一个，这样一来，就不会区分“这是作者”，“这是活动”了。这是不可能的，因为切割的活动和切割者并非没有差别。如果两者以自性成立而存在，那么。
English
Because the ground is not suitable for action, if there is a goer, there will be no stayer, then how can it be appropriate for a temporary goer to stay? It will not be appropriate. Furthermore, if it is thought that the goer exists by its own nature, and there is something opposite to going, therefore the staying begins. Then, it is not so, if we analyze three opposite situations, the activity of going does not contradict the state of walking, because walking itself cannot be distinguished from having gone and not gone. Even if we allow walking itself to exist, the activity of going is not suitable for it, as has been said before. Even if we allow the activity to be suitable, going and stopping are contradictory at the same time. For the past and future paths, there is no activity of going, so there is nothing opposite to it, just as the son of a barren woman has no death. Similarly, it will not be opposite from the state of walking, even if it is not opposite from the state of having gone and not gone, but in order to establish staying, what is opposite to it is going, and the beginning of entering into going, and what is opposite from staying, is also the same as preventing these three goings. For example, "A temporary stayer does not go," and so on, and "Staying has no beginning of staying," and so on, and "For the state of staying, it is not opposite," and so on, it can be established by translating these quotations. Third, refutation by means of analytical reasoning is divided into two: refutation by analyzing the basis as one and many, and refutation by analyzing the action as one and many. The first is: If we analyze in terms of the three paths and so on, even if there is no going, but because we directly see the action of a person's foot taking a step, some people say that there is a goer and an activity of going. If you say so, then if both the activity and the agent exist as established by their own nature, then ask whether they are one or different? Neither of these two situations is appropriate, because both the activity called going and the goer are the same as each other, and cannot be said to be one, and the going and the goer cannot be said to be other and different. How can it be inappropriate? If the activity, that is, going, is the same as the goer, then the agent and the action, that is, its activity, will also become the same, so that one will not distinguish "This is the agent," "This is the activity." This is impossible, because the activity of cutting and the cutter are not without difference. If the two exist as established by their own nature, then.