Tibetan
ས་ཡོད་པར་བཏགས་པའི་སྤྲོས་པ་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་ཏེ། རྒྱུར་བྱས་པ་མིན་པར་མ་ཟད། རྟེན་ནས་གདགས་པའི་སྤྲོས་པ་ཙམ་ཡང་ཟད་པ་དེ་མྱང་འདས་ཡིན་ལ། དེ་དངོས་དངོས་མེད་གང་དུའང་བཏགས་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་རྒྱུར་བྱས་དངོས་པོ་དང་། རྟེན་ནས་བཏགས་པ་དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བའོ། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་དུ་དགག་པ་ལ་གཉིས། རིགས་པས་མི་འཐད་པ་དང་། ལུང་གིས་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྲིད་པ་འགྲོ་འོང་གི་དངོས་པོ་གང་ཞིག །སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་བར་འཇུག་པ་འདུ་བྱེད་དེ་ཕུང་པོ་འཁོར་བ་དང་། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་རྒྱུར་བྱས་ནས་འཇུག་པ་སྔར་བཤད་པའི་གང་ཟག་འཁོར་བའོ། །དེ་ལྟར་བརྟེན་ནས་སམ་རྒྱུར་བྱས་ནས་བཞག་པའམ་གདགས་པའི་སྐྱེ་འཇིག་དངོས་དངོས་མེད་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའམ་རྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་བཞིན་ཞི་བ་མཐའ་ཀུན་ལས་འདས་པ་དེ་མྱང་འདས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ། བདག་དང་ཕུང་པོ་ཚེ་སྔ་མ་ནས་འདིར་འོང་བ་དང་ནི་ འདི་ནས་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བའི་དངོས་པོ་རིང་ཐུང་ལྟ་བུར་བརྟེན་ཏམ་སྟེ་བརྟེན་ནས་འདོགས་པ་ཉིད་དམ་མར་མེ་ལས་འོད་ལྟར་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་རྒྱུར་བྱས་པ་ཙམ་གྱི་འཁོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། གནས་ལུགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་ཙམ་དུ་དམིགས་པ་མིན་ལ་རྒྱུར་བྱས་ཏེ་འབྱུང་བའང་མིན་པ་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་མཐའ་བཞི་ཆར་གྱི་སྤྲོས་བྲལ་ལ་རྟེན་ནས་སམ་རྒྱུར་བྱས་ནས་འདི་ཞེས་བཞག་ཏུ་མེད་པའི་དོན་ཏེ། གང་གིས་མྱང་འདས་རྒྱུ་ཅན་འདུ་བྱེད་དམ་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནམ་དངོས་པོ་ལོག་པའི་ཞིག་ཆ་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་གཉིས་པོ་མི་འཇུག་པ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་སུ་གདགས་རྒྱུ་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་གང་འཇུག་པའམ་འཇིག་པས་སྲིད་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཚོལ་བ་དེ་ནི་དེ་དག་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཅན་དང་ནི་འཇིག་པ་ལོག་པ་དག་ལ་ལྟ་བ་སྤང་བར་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་མྱ་ ངན་འདས་པར་ནི་དངོས་པོ་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མིན་ལ། དངོས་མེད་ཞིག་པའི་ཆ་མིན་པར་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་གཉིས་ཀར་འདོད་པ་དགག་པ་ནི། ཐར་བ་ངོ་བོའི་ཆ་ནས་རང་གི་ངོ་བོར་ཡོད་པས་དངོས་པོ་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་སོགས་དངོས་པོ་ལྡོག་ཆ་ནས་དངོས་མེད་ཡིན་པས་གཉིས་ཀ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།
Chinese
远离了安立为“有”的两种戏论，不仅不是作为因，而且连依仗而安立的戏论也已穷尽，那就是涅槃。它不能被安立为任何事物或非事物。也就是说，远离了作为因的事物和依仗而安立的非事物。第二，共同遮破分为二：以理不应理和以教证不应理。第一是：任何轮回流转的事物，依仗于前者而进入轮回的行，即蕴的轮回；以及以近取蕴作为因进入轮回，即前述的补特伽罗的轮回。像这样，无论是依仗还是作为因，所安立或假立的生灭、事物、非事物等等，那些并非自性依仗而生起，或者仅仅是依仗而安立的自性也不成立的，那样的真如自性寂灭，超越一切边际，那就是涅槃，这样宣示。如同我和蕴从前世来到这里，以及从这里去往彼世的事物，如同长短一样依仗，即依仗而安立，或者如同灯火生光一样，仅仅是自己的因缘聚合作为因的轮回，那样的安住之法真如，并非仅仅依仗而安立，也不是作为因而生起，远离一切戏论，那就是涅槃，这样显示。也就是说，对于四边的戏论寂灭，不能依仗或作为因来安立“这是什么”。因为涅槃是具有因的行，或者是具有事物的自性，或者是事物灭坏的坏灭部分，这两种依仗而安立都不成立，因此没有可以安立为这二者的东西。如是。第二是：经中说：比丘们，如果有人以生起或坏灭来寻求从有中解脱，那么他们就是极大的无知者。这样教诫是为了显示应当舍弃对于生起的事物之法和坏灭的颠倒之见的观察。因此，涅槃不是事物生起的自性，也不是非事物坏灭的部分，这是合理的。第二，遮破认为二者都是：如果解脱从本体方面来说，因为存在自己的体性，所以是事物；而从烦恼等事物的对立面来说，因为是非事物，所以是二者都是，如果这样认为。
English
It is free from both elaborations of being designated as existent. Not only is it not the cause, but even the elaboration of being designated based on dependence is exhausted, that is nirvana. It cannot be designated as either thing or non-thing. That is, it is free from both the thing that is the cause and the non-thing that is designated based on dependence. Second, the common refutation has two parts: it is unreasonable by reasoning, and it is unreasonable by scripture. The first is: any phenomenon of samsaric coming and going, the karma that enters samsara relying on the previous one, that is the samsara of aggregates; and the person who enters samsara relying on the aggregates of appropriation as the cause, as previously explained. Thus, whether established or designated based on dependence or as the cause, such as arising and ceasing, things and non-things, etc., those that do not arise by nature of dependence, or even the nature of merely being designated based on dependence, that suchness, the nature of peace, which is beyond all extremes, that is nirvana, thus it is shown. Like me and the aggregates coming here from a previous life, and the phenomena of going from here to the other world, relying on things like long and short, that is, designating based on dependence, or like light from a flame, the samsara that is merely caused by the collection of one's own causes and conditions, that suchness of the way of abiding, is not merely designated based on dependence, nor does it arise as the cause, whatever is free from all elaborations, that is shown to be nirvana. That is, for the pacification of elaborations of all four extremes, there is no meaning of establishing "this" based on dependence or as the cause. Because nirvana is a conditioned phenomenon with a cause, or has the nature of a thing, or the destructive part of the destruction of a thing, these two designations based on dependence are not applicable, therefore there is nothing to designate as these two. So it is. Second: The sutra says: Monks, those who seek liberation from existence through arising or ceasing, they are of great ignorance. Thus, the teaching was given to show that one should abandon the view of observing the phenomena of arising things and the perverted view of destruction. Therefore, it is reasonable that nirvana is not the nature of arising things, nor is it the part of the destruction of non-things. Second, refuting the assertion that both are: If liberation, from the aspect of its essence, is a thing because it exists in its own nature; and from the opposite aspect of afflictions and other things, it is a non-thing because it is a non-thing, if it is asserted that it is both.