Tibetan
བ་དེས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པར་མཐོང་བ་དེས་ནི་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་མི་བསྔལ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་རྟེན་འབྱུང་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་བདེན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་མ་མཐོང་བར་བདེན་པ་ཡང་དག་པ་མཐོང་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་བཞི་པའོ།། ༈ །།ཉེར་ལྔ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བརྟགས་པའི་རབ་བྱེད་ལ། མདོའི་འབྲེལ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་ལས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་དང་། རབ་བྱེད་འབྲེལ། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ན་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་ཅི་ལྟར་རུང་། འཇིག་ལྟ་སོགས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོམ་རྐུན་མ་ལུས་པ་བསད་ནས་ཕུང་པོའི་གྲོང་ཙམ་ལྷག་པ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་། གྲོང་ཡང་ཞིག་པ་ལྷག་མེད་དོ། །དེས་ན་གང་སྤོང་བ་དང་འགག་པ་ ཕུང་པོ་དང་ལས་ཉོན་མེད་ན་མྱང་འདས་ག་ལ་ཡོད། མྱང་འདས་ཡོད་པས་དེ་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྒལ་བ་ལ་ལན་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། གཞུང་དང་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གཞན་གྱི་འདོད་པ་བརྗོད་པ། གནོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་འདི་དག་ཀུན་སྟོང་པ་ཡིན་ན་འདི་ལ་སྐྱེ་བའི་འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་། འགག་པའམ་འཇིག་པ་མེད་ལ་དེ་ལྟ་ན་གཉེན་པོས་རྒྱུ་ལས་ཉོན་གང་ཞིག་སྤོང་བ་དང་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་གང་ཞིག་འགགས་པ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བར་འདོད་དེ་ཁྱོད་ལ་མྱང་འདས་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཉེས་པ་གཞན་ལ་ཡོད་པར་བསྟན་པ། དབུ་མ་པ་ལ་མེད་པའི་ཚུལ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཆོས་འདི་ཀུན་མི་སྟོང་ན་ངོ་བོས་ཡོད་པ་ལ་གསར་དུ་འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད་ན། རྒྱུ་གང་ཞིག་སྤོང་བ་དང་འབྲས་བུ་གང་འགགས་པ་ལས་ཇི་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བར་འདོད་དེ་མི་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། མྱང་འདས་མཐའ་བྲལ་དུ་བསྟན་པ། མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་དགག་པ། ཆོས་བསྟན་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་ལས་ཉོན་སྤང་བ་དང་འབྲས་བུ་ཕུང་པོ་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་མྱང་འདས་མི་འདོད་ན། འོ་ན་མྱང་འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅི་ཞེ་ན། ཀུན་ཉོན་གྱི་ཆོས་སྔར་ཡོད་སྤངས་པ་མེད་པ་དང་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་སྔར་མེད་གསར་དུ་ངོ་བོས་ཐོབ་པ་མེད་པ་དང་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པ་དང་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པའི་རྟག
Chinese
彼（佛陀）完全了解痛苦。谁看到一切法无生，谁就舍弃了集起，如是等等，如痛苦与非痛苦二者分离的缘起性空，即是真实的真如，若未见此，则未见真正的真谛，如是说。第二是，名为圣谛观察，即第二十四品。༈།།第二十五品，涅槃观察之品中，经的关联是，般若波罗蜜多经中说：涅槃也如梦境。等等的意义，以及品的关联。对此，如果一切皆空，那么无余涅槃如何可能？杀尽了见坏聚见等烦恼的盗贼，只剩下蕴的城市，即是有余蕴，城市也毁坏了，即是无余。因此，如果所舍弃和灭尽的蕴和业烦恼不存在，那么涅槃又在哪里？因为涅槃存在，所以它们也存在，对于这样的辩驳，为了给出回答，分为两部分：正文和名称。第一部分分为两部分：陈述他人的观点，揭示损害性的理证。第一部分是：如果内外之法皆为空性，那么此中没有出生的生起，也没有灭尽或毁灭，如果是这样，那么依靠对治力，舍弃了何种因——业烦恼，以及灭尽了何种果——痛苦之蕴，从而证得涅槃呢？因此，你不能成立涅槃。第二部分分为两部分：揭示过失存在于他人，揭示中观派没有过失的方式。第一部分是：如果一切法不空，那么对于自性存在的法来说，没有新生的生起，也没有毁灭，那么依靠舍弃何种因，以及灭尽何种果，才能证得涅槃呢？这是不合理的。第二部分分为三部分：揭示涅槃远离边见，驳斥四边的戏论，消除说法变得无意义的过失。第一部分是：如果不认为涅槃具有舍弃因——业烦恼，以及断除果——蕴的自性，那么涅槃的自性是什么呢？即，没有舍弃先前存在的染污法，也没有新获得先前不存在的清净法，并且没有断绝蕴的相续，也没有恒常存在的常
English
He (the Buddha) fully understands suffering. Whoever sees all dharmas as unborn, abandons the origin, and so on, like the emptiness of dependent arising that is separate from both suffering and non-suffering, that is the true suchness of reality, and without seeing that, one does not see the true truth, as it is said. The second is, called the examination of the noble truths, which is the twenty-fourth chapter. ༈ །། The twenty-fifth chapter, in the chapter examining Nirvana, the connection of the sutra is, in the Perfection of Wisdom Sutra, it says: Nirvana is also like a dream. And so on, and the connection of the chapter. Regarding this, if everything is empty, then how is it possible to have a Nirvana without remainder? Having killed all the thieves of afflictions such as the view of the destructible aggregate, only the city of aggregates remains, which is the remainder with aggregates, and the city is also destroyed, which is without remainder. Therefore, if the abandoned and extinguished aggregates and karmic afflictions do not exist, then where is Nirvana? Because Nirvana exists, so do they, and in response to such a refutation, in order to give an answer, it is divided into two parts: the text and the name. The first part is divided into two parts: stating the views of others, revealing the reasoning of harm. The first part is: if all these internal and external dharmas are empty, then there is no arising of birth in this, and there is no extinction or destruction, if that is the case, then relying on the antidote, what cause—karmic afflictions—is abandoned, and what fruit—the aggregate of suffering—is extinguished, thereby attaining Nirvana? Therefore, you cannot establish Nirvana. The second part is divided into two parts: revealing that the fault exists in others, revealing the way in which the Madhyamikas have no fault. The first part is: if all dharmas are not empty, then for the dharma that exists by its own nature, there is no new arising of birth, and there is no destruction, then relying on the abandonment of what cause, and the extinction of what fruit, can one attain Nirvana? This is unreasonable. The second part is divided into three parts: revealing Nirvana as being free from extremes, refuting the elaboration of the four extremes, and eliminating the fault of the teaching becoming meaningless. The first part is: if one does not consider Nirvana to have the nature of abandoning the cause—karmic afflictions—and severing the fruit—the aggregates, then what is the nature of Nirvana? That is, there is no abandonment of previously existing defiled dharmas, nor is there a new attainment of previously non-existent pure dharmas, and there is no cessation of the continuum of aggregates, nor is there a permanent abiding constancy.
Tibetan
་པ་མེད་པ་དང་སྔར་ཡོད་འཇིག་པས་འགག་པ་མེད་པ་དང་སྔར་མེད་འབྱུང་བའམ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བརྗོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། མྱང་འདས་མཐའ་བཞིར་དགག་པ་དང་། རྟོགས་པ་པོའི་མྱང་འདས་དགག་པ། །དེའི་གྲུབ་པའི་དོན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མྱང་འདས་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་དུ་འདོད་པ་དགག་པ། གཉིས་ཀར་འདོད་པ་དགག་པ། གཉིས་ཀ་མིན་པར་འདོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སོ་སོར་དགག་པ་དང་། ཐུན་མོང་དུ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མྱང་འདས་དངོས་པོར་འདོད་པ་ དགག་པ། དངོས་མེད་དུ་འདོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ན་རེ། མྱང་འདས་ནི་ལས་ཉོན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་ཕྱི་མ་འགོག་བྱེད་ཆུ་ལོན་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་ཡིན་ཏེ། དངོས་མེད་ཀྱི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་སྟེ་དང་པོ་ཁྱོད་འདོད་པ་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་པོ་མིན་ཏེ་དངོས་པོ་ཡིན་ན་རྒ་ཤིའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་གཞན་འགྱུར་གྱི་རྒ་བ་དང་རྒྱུན་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འཆི་བ་མེད་པ་ཡི་དངོས་པོ་གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་པོ་ཡིན་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདུས་བྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་ཡིན་པ་ལ་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་པ་འགའ་ཡང་ཕྱོགས་དུས་གང་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གལ་ཏེ་མྱ་ངན་འདས་པ་དངོས་པོ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་མྱང་འདས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བ་ཅི་ཞིག་མིན་ཞེས་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་བརྟེ༷ན་ནས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྟེ་མ་ལྟོས་པའི་དངོས་པོ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་མྱང་འདས་དངོས་མེད་དུ་འདོད་པ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་ལས་ ཉོན་གྱི་སྐྱེ་བ་ལོག་ཙམ་མྱང་འདས་ཡིན་པས། མྱང་འདས་དངོས་མེད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ཅེས་དང་། ཡང་ན་མར་མེ་ཤི་བ་ལྟར་རྒྱུན་ཆད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་པོ་མིན་ན་དེ་དངོས་མེད་དུའང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཇི་ལྟར་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཕྱོགས་གང་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོ་མིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་དེ་ལ་དངོས་པོ་བཀག་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་དངོས་མེད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་དངོས་མེད་དུ་འདོད་དགོས་པས་སོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་པོ་མིན་པ་ངོ་བོས་གྲུབ་ན། ཇི་ལྟར་མྱང་འདས་དེ་དངོས་པོ་ལ་བརྟེ༷ན་པ་མིན་ཏེ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན
Chinese
没有染污，没有先前存在的事物毁灭的阻碍，也没有先前不存在的事物产生或出生的法性，像这样的就被称为涅槃。第二部分有三个方面：对涅槃的四种边见进行驳斥；驳斥证悟者的涅槃；阐述其成立的意义。第一部分有三个方面：驳斥认为涅槃是实有和非实有的观点；驳斥认为涅槃既是实有又是非实有的观点；驳斥认为涅槃既非实有又非非实有的观点。第一部分有两个方面：分别驳斥和共同驳斥。第一部分有两个方面：驳斥认为涅槃是实有的观点；驳斥认为涅槃是非实有的观点。第一种情况是：毗婆沙师说，涅槃是阻止业和烦恼产生的后续之流，就像水坝一样，因此是实有，因为非实有不能起作用。对此，暂且不论，首先按照你所认为的，涅槃不是实有，如果涅槃是实有，那么就会陷入具有衰老和死亡的特征，因为不存在没有其他变化的衰老和没有延续断灭特征的死亡的事物。如果涅槃是实有，那么涅槃就会变成有为法，因为在任何时间或地点都不存在不是有为法的实有。此外，如果涅槃是实有，那么怎么会没有什么是依赖于涅槃而产生的呢？因为不存在不依赖于事物而产生的事物，就像不依赖的物体如同虚空中的花朵一样。第二种情况是驳斥认为涅槃是非实有的观点：如果仅仅是业和烦恼的产生止息就是涅槃，那么涅槃本质上就是非实有，或者像蜡烛熄灭一样，是相续断灭。如果涅槃不是实有，那么它又怎么能自然成立为非实有呢？原因是，在任何一方面，如果认为涅槃本质上不是实有，那么在那一方面，不依赖于对实有的否定，非实有也不能以其自身的方式成立，因为非实有必须被认为是实有的另一种变化。此外，如果涅槃不是实有，并且本质上成立，那么涅槃怎么会不依赖于事物呢？这是不可能的。原因在于
English
Such a nature that is without defilement, without the obstruction of the destruction of what previously existed, and without the arising or birth of what did not previously exist, is what is called nirvana. The second part has three aspects: refuting the four extreme views of nirvana; refuting the nirvana of the realized ones; and explaining the meaning of its establishment. The first part has three aspects: refuting the view that nirvana is existent and non-existent; refuting the view that it is both; and refuting the view that it is neither. The first part has two aspects: separate refutation and common refutation. The first part has two aspects: refuting the view that nirvana is existent; and refuting the view that it is non-existent. The first case is: the Vaibhashikas say that nirvana is existent because it is like a dam that prevents the future stream of karma and afflictions from arising, since non-existents cannot perform a function. In response, for the moment, according to your own view, nirvana is not existent, because if it were existent, it would follow that it has the characteristics of aging and death, since there is no existent that is without the aging of other changes and the death of the characteristic of the destruction of continuity. If nirvana were existent, then nirvana would become conditioned, since there is no existent that is not conditioned in any direction or time. Furthermore, if nirvana were existent, then how could it be that there is nothing that arises in dependence on nirvana? Since there is nothing that does not arise in dependence on existents, like an independent object is like a flower in the sky. The second case is refuting the view that nirvana is non-existent: if nirvana is merely the cessation of the arising of karma and afflictions, then nirvana is inherently non-existent, or like the extinguishing of a candle, it is the cessation of continuity. If nirvana is not existent, then how can it be naturally established as non-existent? The reason is that in any aspect where nirvana is considered to be inherently non-existent, in that aspect, without relying on the negation of existents, non-existents cannot be established by their own nature, since non-existents must be considered as another change of existents. Furthermore, if nirvana is not existent and is established by its own nature, then how can nirvana not depend on existents? It is impossible. The reason is that